تاریخ ارسال : ۱۱ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۱۳ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

آسیب اجتماعی؛ دولت روحانی و جامعه ایرانی

سیدرضا صالحی امیری؛ مدرس دانشگاه در روزنامه ایران درج کرد: رئیس ارگان امور اجتماعی کشور در هفته قبل اظهار کرد: ۱۰ تا ۱۲ میلیون نفر زیر خط فقر زندگی می کنند، ۱۹ میلیون نفر در شرایط بدمسکنی قرار دارند، ۲۴ درصد جوانان بیکار می باشند، ۸ درصد از تولید ناخالص ملی در تصادفات از بین می رود، هشت و نیم میلیون نفر با مشکل خشکسالی و کوچ رو به رو می باشند و ۲۳ درصد مردم با یکی از اختلالات روانی دست به گریبان می باشند.   همه این آمارها و آسیب ها یک پیام دلواپس کننده بهمراه دارد و آن اینکه در بطن مجموعه برنامه های پیشرفت پس از انقلاب، کمتر به مقوله آسیب های اجتماعی پرداخته شده هست. من معتقدم که این مسأله باید فراتر از دولت و در سطح نظام سیاسی و همچنین در سطح جامعه بعنوان بخشی از مسئولیت اجتماعی دیده گردد. رشد فزاینده شهرنشینی در دهه های اخیر و بی دقتی به مناسبات فرهنگی و اجتماعی در درون شهرها و فقدان برنامه استراتژیک و بلندمدت، به افول اعتماد، رضایت و مشارکت اجتماعی منتج شده هست.  ارزشمند ترین نیاز امروز ما در حوزه آسیب های اجتماعی، انسجام کارکردی میان همه حوزه های درگیر در این مسأله هست. دولت، قوه قضائیه، مجلس، شهرداری ها، نهادهای مردمی، حوزه های علمیه، فرهیختگان و دانشگاه، شهرداری ها و خصوصاً رسانه ها، همه و همه یک رسالت و مسئولیت مشترک ملی و اجتماعی دارند. جمع زیادی از فقر رنج می برند، بیش از ۱۲ میلیون حاشیه نشین با انبوهی از آسیب های اجتماعی دست و پنجه نرم می کنند. بیش از ۲ میلیون معتاد، فضای اجتماعی را آلوده کرده و خانواده های خود را در شرایط سخت و ناگوار قرار داده اند. آ آمار روزافزون طلاق قسمت زیادی از خانواده ها را مبتلا چالش و آشفتگی کرده که خود و فرزندانشان بستر آسیب های جدید اجتماعی خواهند گردید.    با تأسف گستردگی آسیب های اجتماعی و پیچیدگی آن، دسترسی به چاره های ممکن را سخت تر کرده هست.  در این راستا، درکنار تقدیر از کوشش های انجام شده همه ارگان ها و نهادهای مربوط و درکنار ارزیابی مثبت از تشکیل ارگان امور اجتماعی در وزارت کشور، به باور نگارنده، ما نیازمند تشکیل وزارت امور اجتماعی یا ارگان امور اجتماعی (در سطح معاون رئیس جمهوری و عضو دولت) هستیم تا با هم افزایی و همگرایی همه ظرفیت های موجود، بتوانیم قدم های مؤثری در این راستا برداریم.
  باید باور کنیم که نقطه عزیمت ما برای رسیدن به قله های پیشرفت، حل چالش های فراگیر اجتماعی هست و همه اینها ممکن نیست مگر با ایجاد پیوند و همبستگی و اعتماد میان دولت ـ ملت در بطن جامعه. یکی  یکی از شاخصه های کلیدی پیشرفت در هر جامعه ای، مشارکت ملی و مسئولیت پذیری اجتماعی آحاد ملت هست. حرف آخر اینکه، چاره اساسی معضلات و آسیب های اجتماعی، همکاری و کنشگری دائمی میان دولت با فرهیختگان، رسانه ها، افکار عمومی و جامعه هدف هست.  


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=77241

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.