تاریخ ارسال : ۱۹ خرداد ۱۳۹۵ ساعت : ۰۰:۰۵ 3 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

آمد ای همسفران ماهِ زیبا و بزرگِ رمضان

طالبِ ماه ، چه خوش اندام است

و بر این سفره یِ رنگینِ خُــــدا

                         چه کسی بنشسته ست !

به گزارش شلمچه نیوز، استاد محمدرضا جعفری نویسنده و شاعر ارزشی کشورمان سروده ای زیبا را به مناسبت ماه مبارک رمضان در اختیار ما قرار دادند که در زیر می خوانید:

آمد ای همسفران

ماهِ زیبا و بزرگِ رمضان

صوتِ قــــــــــرآن و اذان ؛

و بهاری که به هر دشتِ خـــزان

همچنان در نفسِ خاطره ها گشته عیان

                       

آمده بارِ دگر فصلِ دعا

در همین صحنه یِ پیکار و صفا

تا که مفهوم شود

طالبِ ماه ، چه خوش اندام است

و بر این سفره یِ رنگینِ خُــــدا

                         چه کسی بنشسته ست !

ماهِ رحمت

ماهِ صولت

ماهِ عــزّت

ماهِ اندیشه یِ صدها فرصت

ماهِ تدبیر و ســـــلام و همّت

ماهِ آزادیِ و ماهِ شــــــوکت

ماهِ شب هایِ دعا و نُصرت

که در این مــــــــاهِ بُزرگ ،

       کثرتِ عشق تماشاگرِ ماست


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=18330

برچسب ها:
, ,


  • جهرمی ۱۳۹۵-۰۳-۱۹ - ۱۶:۱۵ - پاسخ دادن

    به به چه زیباست این شعر استاد جعفری
    خدایا در میان باور همه که کوچه های عشق خالی از تک درخت های عاشق است، من درختی یافته ام که هر روز بر روی پیکره اش مشق عشق با نوک مهر می زنم، در میان باور همه که می گویند اگر از عشق بگویی سکوتی مبهم تو را قورت خواهد داد، ولی من با فریاد عشق در میان این کوچه باغ پر هیاهو فریاد زدم، فریاد زدم که دوستت دارم ای ستاره همیشه مهتابی من، چرا که در این کوچه ها تنها پروانه ها قدم می گذارند که رقص شاپرکها را به وادی عشق تنها به عشق هایی مثل تو تقدیم کنند. و به راستی که عجب رنگارنگ شدن از طبیعت عشق قشنگ است…

  • جباری ۱۳۹۵-۰۳-۱۹ - ۲۳:۳۲ - پاسخ دادن

    بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
    به نام خداوند بخشنده مهربان

    اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن
    خدایا، ولىّ‏ ات حضرت حجّه بن الحسن
    صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی
    که درودهاى تو بر او و بر پدرانش باد
    هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ
    در این لحظه و در تمام لحظات
    وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ
    سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر
    دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ
    و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى
    طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا”
    که خوشایند اوست ساکن زمین گردانیده،
    و مدّت زمان طولانى در آن بهره‏مند سازى
    امیـــن

  • شیرمحمدی ۱۳۹۵-۰۳-۲۰ - ۱۹:۵۱ - پاسخ دادن

    ترکیبی از مهندسی واژه ها و هنر عشق ورزیدن .معجونی از شعر و شیداگری ….. فقط یک شاعر و شیدا می تواند اینگونه هنرمندانه پا به پای واژه ها برقصد تا باور کنی که شاعر شدن ، چیزی می خواهد که در ذات همه ی ما آدم ها نیست ….آری این شعر می گوید که باید شاعر باشی تا عطر نارنج ها را حس کنی …درک کنی …و نفس نفس آنرا هجی کنی ، تا بتوانی از عطر آن اینگونه اکسیری بسازی در چند واژه که هر کسی خواند بگوید ……..این یک شعر عادی نیست

  • دیدگاه شما

    معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.