تازه های خبری :
تاریخ ارسال : ۲۷ بهمن ۱۳۹۵ ساعت : ۰۹:۲۱ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

آیا سکوت عارف برای اعلام کاندیداتوری ابدی خواهد بود؟

به گزارش شلمچه نیوز به نقل از گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، بادهای موسمی انتخابات در ماه های پایانی سال در حال وزیدن هستند و گروه‌ها و شخصیت های سیاسی به دنبال کشت بذری اند تا در اردیبهشت درو کنند. در این میان اصلاح طلبان همواره بر گزینه حسن روحانی به عنوان نامزد نهایی خود تاکید می کنند و به نوعی تکلیف شان را با انتخابات ریاست جمهوری روشن کرده اند.

اما به نظر می رسد اجماع بر نام روحانی به همین سادگی ها هم نیست و برخی از فعالین سیاسی اصلاح طلب، خواهان معرفی گزینه های دیگر به جای وی هستند. هرچند چنین ایده هایی در حال چکش کاری هستند ولی یک واقعیت غیرقابل انکار و آزاردهنده نیز وجود دارد. دولت روحانی در حل مشکلات و معضلات اقتصادی و معیشتی شکست خورده است و در این حوزه شدیدا آسیب پذیر شده است.
 

این امر سبد آرای روحانی را تهدید می کند و احتمال می رود ریزش قابل تاملی نسبت به سال ۹۲ داشته باشد. این در حالیست که در نظرسنجی های اخیر درصد آرای منفی روحانی به بالای ۳۰ درصد رسیده است.
 

در کنار این یک حقیقت دیگری نیز از عدم تحقق وعده های دولت تدبیر که اصلاح طلبان بدان دل بسته بودند، همچنان پابرجاست. اصلاح طلبان با توجه به حمایت همه جانبه از روحانی، توقع داشتند امتیازاتی به آنها تعلق گیرد ولی در رقابت با کارگزاران سازندگی برای کسب امتیازات و پست ها تا  حدی زیادی عقب افتادند.

ورای تمامی این مباحث، یکی از افرادی که در میان اصلاح طلبان در سال ۹۲ از دولت روحانی به شدت دلگیر و سرخورده شد، محمدرضا عارف بود. وی با توصیه و فشار رئیس دولت اصلاحات از رقابت های انتخاباتی ریاست جمهوری به نفع حسن روحانی کنار کشید ولی مابه ازایی که در قبال این فداکاری کسب کرد، تقریبا هیچ و حتی بی احترامی بود. وی در آن انتخابات پرچمدار اردوگاه ورشکسته اصلاحات بود. پرچمداری که هیچ گاه جدی گرفته نشده بود و حتی برخی از تندورهای اصلاح طلب از او با لقب خائن یاد می کردند. کسی که ردای اصلاح طلبی همواره برایش گشاد بوده و نتوانسته جایی برای خود در حلقه چند نفره اصلی اصلاح طلب پیدا کند.

این امر در انتخابات مجلس نیز تکرار شد و با وجود آنکه عارف به عنوان نفر نخست لیست اصلاح طلبان در تهران وارد مجلس شد ولی جبهه اصلاحات برای ریاست وی در مجلس در رقابت با علی لاریجانی از عارف حمایت چندانی نکرد. علی صوفی عضو شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان می‌گوید: "نمایندگان برآمده از لیست امید خیانت کردند و حالا برای توجیه رفتار خودشان به دکتر عارف حمله می‌کنند."
 

*یک عرصه دیگر برای بروز و ظهور عارف

نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری ۹۶، عرصه دیگری را برای محمدرضا عارف مهیا کرده که خود را بار دیگر ثابت کند و از زیر عبای زعمای اصلاحات خارج سازد. وی سیاستمداری اصلاح طلبی است که با وجود تمامی جنبه های منفی این جبهه هنوز کارت هایش را به طور کامل هزینه نکرده است. حتی در سال ۹۲ نیز با به کاربردن ادبیاتی و ارائه وعده هایی موفق شده بود قشری از جوانان و طبقه متوسط را به سوی خود جلب کند و همین موضوع بود که کنار کشیدن از انتخابات را سخت کرده بود.
 

در ماههای اخیر عارف انتقاداتی را از برخی از سیاست های دولت داشته ولی جریان های حامی دولت از وی خواستند که فتیله انتقاد را پایین بکشد و چند روزنامه اصلاح طلب با ادبیات بدی با عارف برخورد کردند. در کنار این مطرح شدن گزینه های پوششی یا در سایه توسط اصلاح طلبان در کنار روحانی، فرصت دیگری را مهیا ساخته تا چند نامزد با برند اصلاح طلبی در انتخابات شرکت کنند. هرچند این موضوع برای حمایت از روحانی صورت گرفته ولی زعمای اصلاح طلب به شدت بر این امر تاکید دارند که عارف نباید در انتخابات حتی بعنوان نامزد پوششی، شرکت کند!
 

با این وجود برخی اخبار نشان می دهد که تعدادی از حامیان محمدرضا عارف با چند تن از فعالین اصلاح طلب که انتقاداتی به عملکرد منفی روحانی دارند، تماس برقرار کرده و پیرامون کاندیداتوری وی در انتخابات ریاست جمهوری نظرخواهی کرده اند. نکته جالب آنکه این افراد به اتفاق آراء از عارف خواسته اند که در انتخابات حتما حضور پیدا کند و حتما از وی حمایت خواهند کرد.

عارف باوجودی که تاکنون ابراز علنی برای ورود به انتخابات نداشته اما جمع بندی مواضع وی اینگونه نیز تفسیر می شود که او صراحت چندانی در مواضع خود درباره ریاست جمهوری نداشته تا شاید در موقعیت و شرایط مناسب تصیمم نهایی اش را عملیاتی سازد.
 

وی برخلاف عده ای که در هفته های اخیر با سر و صدای بسیار مواضع انتخاباتی اتخاذ می کنند، بهترین تاکتیک را سکوت و اعلام مواضع رسمی تر دیده تا بتواند با آرامش و با فشار کمتری تصمیم گیری کند. امری که با توجه به تجربیات عارف از چند انتخابات گذشته و آگاهی به شرایط اردوگاه اصلاحات، به نظر می رسد اینبار تدبیر درست تری است.
 

در هر صورت سکوت عارف ابدی نخواهد بود او در واقع از بسیاری از اصلاح طلبان در افکار عمومی پیشروتر و مورد اقبال بیشتری در افکار عمومی است و به همین دلیل دلیل چندانی برای اینکه او خودش را همیشه در قامت یک کاندیدای ذخیره و یا پیشران برای دیگر گزینه ها، نگه دارد، وجود ندارد.

 

منبع: جهان نیوز


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=41502

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.