تاریخ ارسال : ۰۶ آبان ۱۳۹۴ ساعت : ۲۲:۱۲ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

آیت الله مکارم شیراری:آیت الله مصطفی خمینی با هوش و با استعداد بود

در مدت کوتاهی که در درس لمعه ما شرکت داشتند ایشان را فردی باهوش و با استعدادی یافتیم

 

به گزارش صلات(ستاد اقامه نماز سازمان صداوسیما) ، مرحوم فیض کاشانى در کتاب «محجّه البیضاء» در توضیح حدیث پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله): «عِنْدَ ذِکْرِ الصّالِحینَ تَنْزِلُ الرَّحْمَهُ»؛ (به هنگام یاد صالحان رحمت الهى نازل مى شود)، با اشاره به مسئله تأثیرپذیرى انسان از محیط اجتماعى و الگوهاى شایسته، در بیان علّت نزول رحمت به هنگام یاد صالحان، مى نویسد: «چون ذکر صالحان و طرح صلاحیّت هاى اخلاقى آنان باعث مى شود که انسان از آنها الگو بگیرد و با تحت تأثیر واقع شدن، به آنها تأسّى و اقتدا کند و زمینه صلاحیّت و برخوردارى از رحمت پروردگار را براى خود فراهم سازد».

روزهای آغازین آبان مصادف است با سی و هشتمین سالگرد شهادت آیت الله مصطفی خمینی فرزند ارشد و مجتهد رهبر کبیر انقلاب حضرت امام خمینی رضوان الله علیه به همین مناسبت با طرح پرسشی خدمت علمای بزرگوار،  درخواست شد درباره شخصیت علمی و انقلابی آقا مصطفی نکته ای را که برای جوانان کشورمان آموزنده باشد مطرح کنند . تا کنون فقط آیت الله مکارم شیرازی به سئوال ما پاسخ داده است که ضمن تشکر از معظم له  در زیرپاسخ کوتاه و مکتوب ایشان به پرسش خبرنگار ما تقدیم  دوست داران انقلاب اسلامی می شود :   

متاسفانه با توجه به زمان طولانی که گذشته است خاطرات زیادی از ایشان در خاطر نداریم ولی در مدت کوتاهی که در درس لمعه ما شرکت داشتند ایشان را فردی باهوش و با استعدادی یافتیم

گفتنی است ؛ آیت الله سیّد مصطفی خمینی در سال ۱۳۰۹ ش در شهر مقدس قم چشم به جهان گشود. نامش را به مناسبت نام جدّش مصطفی گذاشتند. کودکی خود را در فضایی ملکوتی و در دامن خورشید فروزنده اسلام و پدری بزرگوار و مادری پاک‏سرشت و در محیطی پر از معنویّت و صفا و صمیمیّت سپری نمود.

آیت‏اللّه سیّد مصطفی خمینی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه‏ های باقریّه و سنایی قم به پایان رساند. علاقه فراوان وی به علوم اسلامی و روحانیّت و هم‏چنین راهنمایی‏های پدر بزرگوار و دوستان دل‏سوزش موجب گردید که بعد از اتمام دوران ابتدایی به صف طلاّب حوزه علمیّه بپیوندد. وی در راه فراگیری علومِ اهل‏بیت تلاش فوق‏ العاده ‏ای داشت و همین امر با عث شد که در اندک ‏زمانی به مراتب علمی و فرهنگی چشم‏گیری دست یابد و در کم‏تر از شش سال دروس سطح حوزه را نزد استادانی همچون آیات بزرگوار شیخ مرتضی‏ حائری، شهید صدوقی، سلطانی و شیخ عبدالجواد اصفهانی به پایان رسانَد.

وی بعد از شش سال تحصیل دروس سطحِ حوزه، در ۲۲ سالگی به دوره تخصّصی خارج اصول و فقه وارد شد و از محضر استادان بزرگواری همچون آیات عظام حجّت، بروجردی، محقّق داماد، امام خمینی، شاهرودی، خوئی، محمد باقر زنجانی و محسن حکیم بهره برد و در ۲۷ سالگی به درجه اجتهاد نائل گردید.

استعداد و نبوغ

حاج آقا مصطفی خمینی از جمله بهترین شاگردان حضرت امام بود. وی از چنان هوش سرشاری برخوردار بود که علاوه بر فقه و اصول، در علوم معقول و فلسفه و کلام نیز در اندک‏زمانی به مراتب بالای علمی دست یافت. او منظومه حکمت را نزد یکی از استادان فلسفه آموخت و بلافاصله به تدریس آن پرداخت و طولی نکشید از استادان برجسته حکمت شناخته شد. او اسفار را از علاّمه مرحوم سیّد ابوالحسن رفیعی قزوینی و علاّمه عالی‏قدر سیّد محمّدحسین طباطبایی فرا گرفت. به برکت هوش سرشار و استعداد فوق‏العاده‏ای که داشت هنوز به سی سالگی نرسیده بود که در دانش‏های معقول و منقول از جمله افراد صاحب نظر حوزه شد.

تألیفات

سیّد مصطفی خمینی از نوابغ و برجستگان حوزه‏ های علمیّه بود که در زمان کوتاهی در عرصه علم و عمل به مدارج عالی نائل شد. وی در کنار تحصیل و تدریس علوم اسلامی در فرصت‏هایی که پیش می‏آمد به تألیف و نگارش می‏ پرداخت هرچند به قول برادر بزرگوارشان مرحوم حاج سیّداحمد خمینی، «متأسفانه سیّد مصطفی پس از اتمام مراحل لازم و آغاز تقریر و بیان نظریات علمی و اجتهادی خود به شهادت رسید»، اما در زمینه ‏های مختلف کتاب‏های ارزنده ‏ای را به یادگار نهاده است که از جمله آنهاست: ۱٫ تفسیر قرآن در چهار جلد (ناتمام)؛ ۲٫ تحریرات فی الاصول (۳ جلد)؛ ۳٫ قواعد الحکمیه: حاشیه و تعلیقه بر اسفار ملاصدرا؛ ۴٫ حاشیه بر هدایه ملاصدرا؛ ۵٫ حاشیه بر طبیعیات اسفار ملاصدرا؛ ۶٫ حاشیه بر مبدأ و معاد ملاصدرا؛ ۷٫ حاشیه بر بخش‏هایی از عروه الوثقی؛ ۸٫ القواعد الرجالیه؛ ۹٫ حاشیه بر خاتمه مستدرک الوسائل.

طبق آنچه در ویژه‏ نامه شماره ۸۱ و ۸۲ مجله حوزه آمده است، شماره آثار مرحوم آیت‏ اللّه شهید مصطفی خمینی به بیش از چهل عنوان کتاب می‏رسد.

شهادت مظلومانه

وقتی حکومت‏های ایران و عراق نتوانستند فعالیّت‏های سیاسی حاج آقا مصطفی را متوقّف کنند و وجودش را خطری جدّی برای حکومت‏هایشان تشخیص دادند، به فکر عملی کردن تهدیدهای خود افتادند و سرانجام در روز یکشنبه اوّل آبان ۱۳۵۶ ش، در حالی که بیش از ۴۷ بهار از عمر او نمی‏گذشت، به طرز مشکوکی او را مسموم کردند و به شهادت رساندند. مرحوم حاج سیّد احمد خمینی در این‏باره می‏ فرمایند: «آنچه می‏توانم بگویم و شکی در آن ندارم این‏که ایشان را شهید کردند؛ زیرا علامتی که در زیر پوست بدن ایشان روی سینه، روی سر و دست و پا و صورت ایشان بود، حکایت از مسمومیّت شدید می‏ کرد و من شکی ندارم که او را مسموم کردند. اما چگونه این کار صورت گرفته، نمی‏د انم. ولی همین‏قدر بگویم که ایشان چند ساعت قبل از شهادت در مجلس فاتحه‏ ای شرکت کردند که در آن‏جا بعضی از ایادی رژیم پهلوی دست‏ اندرکار دادن چای و قهوه بوده‏ اند».


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=4314

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.