تاریخ ارسال : ۰۱ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۱۰:۱۰ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

ابهام های چند میلیاردی/ بد و خوب این سینما دولتی هست

خبرگزاری مهر-گروه هنر:  در آخرین روزهای سال ۹۶ دولت و سازمان سینمایی در سه گزارش با اهمیت به ارایه اطلاعاتی در مورد سینمای ایران پرداختند که خبر اول ذی ربط به اعلام رقم هزینه برپایی سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر در سال ۹۶ از سوی سازمان سینمایی، دومی گزارشی از سوی مرکز بررسی های استراتژیک رئیس جمهوری با مبحث آنالیز محتوای فیلم های حاضر در بخش مسابقه سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر و سومی گزارشی از سوی بنیاد سینمایی فارابی از زیرمجموعه های سازمان سینمایی در مورد پشتیبانی های هفت ساله این بنیاد از فیلم های سینمایی، بود.

این اطلاعات در حالی از سوی سازمان سینمایی و دولت ارایه گردیدند که سیدمرتضی موسویان رییس مرکز فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ۲۰ اسفندماه سال ۹۶ در صحبت با خبرنگار مهر در توضیح دلیل بی جواب ماندن حدود ۱۰ درخواست کاربرانِ سیستم انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در وزارت ارشاد که ذی ربط به مسایل مالی در ارتباط با سازمان سینمایی است و حدود یک سال هم از ثبت این تقاضا در سیستم یادشده می گذرد، اظهار کرد: با توجه به تاکید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، ما قطعاً زمان پاسخگویی به تقاضا را در این سیستم، کوتاه خواهیم کرد.

در آنالیز اولیه سه مطلب منتشرشده میتوان مثل عده ای از اشخاص که زیادتر در کانال های تلگرامی و یا صفحات اینستاگرامی این اتفاق را تمجید کرده اند، کارکرد سازمان سینمایی را مثبت بررسی و ابراز خرسندی کرد که یک نهاد اقدام به ارایه اطلاعاتی کرده است.

اگر چه این گزارش ها در زمانی منتشز شد که به سبب نزدیکی به تعطیلات نوروزی فضای اطلاع رسانی افت کرده و مجال آنالیز منتقدان و رسانه های رسمی کسرشده است ولی ناگزیریم در همین فضای مرده خبری به آنالیز این سه گزارش و بویژه تاثیر کنار هم قرار گرفتن آنان و نمایی که از سینمای ایران و فعالیت سینماگران ارایه می کنند، پرداخت کنیم.

خبر اول همان گونه که اشاره گردید رقم هزینه سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر را اعلام می کرد. خبر به نقل از معاون توسعه، مدیریت و مراجع سازمان سینمایی در یک جمله اصلی چکیده شده بود: «هزینه های این دوره از جشنواره چهار میلیارد و ششصد و سی و نه میلیون و پانصد و هشتاد و دو هزار و ششصد تومان بوده که کم شدن هزینه ها در جشنواره سی و ششم بی پیشینه بوده و در هشت دوره موخر پایین ترین رقم را به خود اختصاص داده است.»

شفافیت به نحو ابهام آمیز!

»این خبر که پیشینه انتشار آن فشار بیشتر از یک سال رسانه ها برای شفافیت مالی سی و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر و اختلاف رقم های طرح شده در مورد بودجه آن بود، بدون اعلام ریز هزینه ها منتشز شد و سوال ها را در مورد ابهامات مالی جشنواره ملی فیلم فجر در سال ۹۵ باقی گذاشت.

هنوز جوابی واضح و قانع کننده در مورد اختلاف رقم اعلام گردیده از سوی ارتباطات عمومی سازمان سینمایی و سیستم دسترسی آزاد به اطلاعات در مورد هزینه سی و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر دریافت نشده است. ( (توضیح: شنبه ۸ اسفند ماه ۹۵ ارتباطات عمومی سازمان سینمایی در اطلاعیه ای هزینه جشنواره ملی فیلم فجر ۳۵ را ۵ میلیارد و ۸۵۰ میلیون تومان اعلام نمود ولی ۱۲ مهر ماه ۹۶ سیستم دسترسی آزاد به اطلاعات هزینه سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر در بخش ملی را ۱۱۶/۷۱۴/۹۹۹/۷۳۲ ریال، معادل یازده میلیارد و ۶۷۱ میلیون و ۴۹۹ هزار و ۹۷۳ تومان اعلام نمود.)

)در حالی که هنوز ابهامات مالی در مورد جشنواره ملی فیلم فجر در سال ۹۵ و این اختلاف مالی ثابت است، رقمی کلی و بدون جزییات در مورد جشنواره ملی فیلم فجر در سال ۹۶ از سوی سازمان سینمایی اعلام می گردد که این رقم نسبت به جشنواره ۱۱ میلیاردی سال قبلش ۷ میلیارد کمتر هزینه برداشته است.

در آنالیز این خبر نخستین سوال این است که ۷ میلیارد مابه التفاوت از چه بخش هایی صرفه جویی شده است؟

به چه سبب جزییات هزینه کرد جشنواره سال ۹۵ و ۹۶ اعلام نمی توان تا بتوان نمایی دقیق تر داشت و رسانه ها، اهالی سینما و منتقدان بدانند ۷ میلیارد صرف چه امری می شده که امکان حذف آن وجود داشته و به چه سبب در همه این سال ها چنین هزینه های اضافه ای صرف می شده است؟

این همه سیاهی در فیلم های جشنواره فیلم فجر ۳۶

از آنجا که مبحث این گزارش آنالیز سه گزارش موخر است از مسئله رقم بودجه جشنواره فیلم فجر گذر کرده و به بررسی گزارش مرکز بررسی های استراتژیک رئیس جمهوری از عکس ایران در جشنواره سی و ششم ملی فیلم فجر می پردازیم.

این گزارش در ۱۳ آیتم دربردارنده جامعه، خانواده، زنان، انسان، تکنیک و تکنولوژی، آینده و امید و رویا، اخلاق و دین، گسست نسلی، قانون، عقلانیت و پیشرفت، امنیت و آزادی، «ما»/هویت ملی، عارضه ­های اجتماعی به بررسی تحلیلی محتوای آثار بخش مسابقه سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر پرداخته و در همه آیتم ها وضع آثار را مناسب بررسی نکرده است. اصل گزارش را اینجا اصل گزارش را بخوانید.

به صورت مثال در قسمتی از این گزارش مطالعه می کنیم: «تصویر «جامعه ایران» در مجموع فیلم­ های جشنواره فجر ۹۶، تصویرِ جامعه ای «درهم»، «بی­ نظم»، «در آستانه اضمحلال» است و در آن «تضاد طبقاتی» به بیانی سطحی عرضه شده است؛ جامعه ای که هیچ نشانه­ ای از «گذشته افتخارآمیز» ندارد، «زمان حال» در آن به حالت تعلیق درآمده است، و «آتیه روشنی» از خلال فیلم ها برای آن ترسیم نمی توان. »

از آنجا که بنابر ادعای برگزارکنندگان جشنواره فیلم فجر، از بین آثاری که تقاضاکننده حضور در این رخداد می باشند خوب ترین آنان از سوی هیات انتخاب برگزیده می گردند حال باید از مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان سینمایی سؤال کرد که در یک سال گذشته به چه سبب انقدر از تولید فیلمنامه ها در سینمای ایران غافل بوده اند که خوب ترین های سینمای ایران آثاری شده اند که شایسته شدیدترین نقدها از سوی مرکز بررسی های استراتژیک رئیس جمهوری می باشند؟

»از آنجا که سینما در ایران به دولتی شکل ممکن به حیات خود ادامه می دهد به نظر می آید قبل از آنکه سینماگران در فراروی سوال قرار گیرند که به چه سبب خروجی خوب ترین آثار یک سال سینمای ایران تا این حد به دور از سیاست های ملی و دینی است، این سازمان سینمایی و شوراهای پروانه ساخت و نمایش آن است که باید پاسخگو باشند، زیرا این ها می باشند که هم فیلمنامه آثار را مطالعه می کنند و ممیزی می کنند و مجوز می دهند و هم در مسیر ساخته شدن آثار بر آنان نظارت می نمایند و هم در زمان نمایش اگر فیلم ها مورد تایید نباشند با اصلاحیه هایی روبه رو می گردند که گاها به فیلمبرداری دو مرتبه و تغییر در تدوین فیلم منتج می گردد؛ این یعنی اینکه از نقطه صفر تا صد ساخت یک فیلم سینمایی نظارت دولت تماما حاکم است.

مسئله دیگر این است که سینماگران از اینکه چه در فاز نگارش فیلمنامه و چه ساخت و نمایش مورد نظارت دولتی قرار می گیرند حس خوبی ندارند.

ما به شما پول داده ایم!

و اما نگاهی داریم به گزارش شلمچه نیوز به نقل از سوم که از سوی بنیاد فارابی اعلام و در آن رقم بودجه ای که برای ساخت ۳۲۹ فیلم از سوی سازمان سینمایی پرداخته شده ۸۳ میلیارد تومان مشخص گردیده است.

روشن شدن این رقم ها و نام های پروژه هایی که مورد پشتیبانی مالی سازمان سینمایی قرار گرفته اند حرکت جسورانه ای است که عمده سبب آن هموار کردن مسیر برای انجام پروژه ورود سینما به بورس(که خبرهای آن از سوی بنیاد فارابی و با حضور علیرضا تابش در نشست ها ذی ربط اعلام شده) و علاوه بر این مسیر جدید برای اعطای تسهیلات دولتی به پروژه های سینمایی است.

ولی دو مرتبه هم بعد از مواجهه اولیه با این خبر و فروکش کردن شادی متاثر از شفافیت در اطلاع رسانی، این سؤال ها پیش می آید که این پول ها به چه سبب داده گردید؟ با چه متر و معیاری رقم ها مشخص و تخصیص یافت؟ انتخاب پروژه هایی که مورد پشتیبانی جای گرفتند چه طور بود؟ آنهایی که احتیاج به پشتیبانی داشتند و این رقم ها از آنان دریغ گردید به چه سبب از فهرست خط خورده بودند؟

در این زمینه هم نمی توان سمت پیکان انتقاد را به سمت سینماگران برد و اظهار کرد شما به چه سبب از فارابی بودجه گرفتید لکن این فارابی است که باید جواب دهد به چه سبب و چه طور پول ها را توزیع کرده است. سینماگران چه فیلم ضعیف ساخته اند چه قوی، فیلمنامه شان را سازمان سینمایی مصوب کرده و همان فیلمنامه را به فارابی به عنوان نهاد زیرمجموعه سازمان سینمایی برده و طلب بودجه کرده اند و سرانجام سازمان سینمایی به آنان مجوز اکران داده است.

اگر این رقم ها منتشر گردیده تا نشان بدهد دولت از سینماگران پشتیبانی می کند ولی آنان فیلم هایی می سازند که در اکران موفقیتی ندارد و بیننده آنان را تماشا نمی کند باز برمی گردیم به همان استدلال فیلمنامه ای که دولت مصوب و فیلمی که دولت آن را تایید می نماید تا اکران گردد و حتی اینجا مسئله مافیای اکران هم اضافه می گردد که باز پای دولت در میان است و زیادی از آنالیز گران و صاحبان فیلم های مستقل، منتقد وضع اکران می باشند. از طرف دیگر میزان فروش فیلم ها نشان می دهد که به غیر از چند کمدی پرفروش بقیه آثار سینمای ایران فروش قابل قبولی ندارند و به سوددهی نمی رسند پس باید مشکل را جای دیگر جستجو کرد.

در انتهاء و با یک نگاه اجمالی میتوان اظهار کرد؛

اگر سازمان سینمایی جشنواره فیلم فجر ۴ میلیاردی برگزار می نماید خوب تر است هم جزییات هزینه کرد آن را اعلام نماید و هم اعلام نماید به چه سبب همین جشنواره را پیشتر با رقم های چند ده میلیاردی برگزار می کرده است؟

اگر سینماگران فیلم های سیاه نما می سازند، سازمان سینمایی اعلام نماید به چه سبب به این فیلمنامه ها مجوز ساخت داده و به چه سبب زمان دادن پروانه نمایش برای حضور در جشنواره فیلم فجر دست به کاری نزده و به چه سبب هیات انتخاب جشنواره آثاری تا این حد سیاه نما را انتخاب نموده و سرانجام هیات داوران به آنان پاداش داده اند؟

اگر سینماگران زیادی از دولت پول گرفته اند، سازمان سینمایی اعلام نماید بر چه بنیادی این پول ها را به بعضی اشخاص و پروژه ها داده است؛ آنهم پروژه هایی که حجم برگشت سرمایه نداشته اند؟


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=92724

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.