تاریخ ارسال : ۲۱ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۹:۱۸ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

اولویت توسعه سیاسی چیست؟

محمد هدایتی در روزنامه جهان صنعت درج کرد: ناآرامی های موخر در ایران غالبا متمرکز به مطالبات اقتصادی معرفی شده اند . حقیقت این هست که عواقب سیاست های اقتصادی چند دهه موخر، افزایش فاصله طبقاتی و کاستن از امکان های طبقات محروم بوده هست .   اما داستان منحصرا چند سیاست اقتصادی احیانا غلط نیست .    دیگر همه می دانیم که سیاست های اقتصادی در خلا شکل نمی گیرند لکن متاثر از وضعیتی نهادی و وضعیت سیاسی و اجتماعی کشور می باشند . برای اینکه تغییری اقتصادی ایجاد شود، سازوکارهایی حداقلی لازم هست: رویه ها باید واضح باشند و متمرکز به همه و امکان ردیابی فساد و مبارزه با آن وجود داشته باشد . نکته شاید مهمتر برای ایران اما برچیده شدن الگوی حمایت کننده پروری در امور متفاوت هست؛ الگوی حمایت کننده پروری ای که در آن افراد و نهادهایی در ازاء فراهم آوردن پشتیبانی و مشروعیت، مصونیت های سیاسی و اقتصادی می یابند و در روندها خلل ایجاد می کنند. این گروه ها بعد از مدتی، خود کارتل های اقتصادی تشکیل می دهند و قواعد لازم الاجرا برای همگان را به ریشخند می گیرند، نوعی دولت در دولت .  برای عوض شدن این شرایط، قبل از هر چیز به توسعه ای سیاسی احتیاج هست؛ توسعه ای که صدای مردم را به صدای ارجح بدل سازد و آنان امکان انتخاب میان سیاستمداران متفاوت و علاوه بر این سیاست های متفاوت را دارا باشند . در غیر این صورت امید چندانی به بهود شرائط اقتصادی نیست . این شرایط دست دولت ها در ایران را هم بسته هست.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=82828

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.