تاریخ ارسال : ۱۴ آذر ۱۳۹۴ ساعت : ۲۳:۴۲ دیدگاه‌ها برای ایران تغییر می‌کند! بسته هستند نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

ایران تغییر می‌کند!

ایران تغییر می‌کند، گزارشی است درست. اما، نه پس از تحریم، چون «تغییر، توقّف ناپذیر است و حتی در دوران تحریم‌ها نیز در جریان بوده و برداشته شدن تحریم‌ها فقط به آن سرعت می‌بخشد..

 

به گزارش شلمچه نیوز، قربانعلی مهری مَتانکلایی دبیر هیأت بررسی و تطبیق مصوبات دولت با قوانین مجلس در مقاله مهمی نوشت:

  • گویند هفته‌نامه «تایم» یکی از مجلّه‌های معتبر آمریکایی است که از ۱۹۲۳ میلادی با انتشار یافتن در پنج قاره گیتی به بررسی وقایع و رویدادهای سیاسی، اقتصادی،‌هنری، مذهبی، علمی، ورزشی، تجاری و اجتماعی جهان می‌پردازد. ناگفته نماند این نشریه از لحاظ موضع‌گیری سیاسی، مجله‌ای است راست‌گرا و به طور کلّی سیاست‌های آمریکا را در جهان منعکس و از آن طرفداری می‌کند. از همین رو است که وزارت خارجه این کشور بخشی کثیر از بار مالی آن را به ازای منعکس کردن خط مشی دولت امریکا تأمین می‌کند. علی‌رغم آنکه این مجلّه برای انتخاب چهره‌ها و شخصیت‌های برجسته و معروف از شهرت جهانی برخوردار است، امّا این بار در شماره ماه نوامبر – برابر با ۱۰ یا ۱۱ آبان ماه۱۳۹۴- علاوه بر مقاله‌ای تحلیلی و مبسوط راجع به کشور عزیزمان ایران، به جای عکس روی جلد، به انعکاس جمله‌ای کوتاه از ایران با عنوان «ایران۲۰۲۵» مبادرت ورزید.
  • با قطع نظر از مواضع سیاسی مجله و با انصراف از اَغراض و نیّات صاحب مقاله، امّا در متن مقاله، با درج این عبارت ، مبنی بر اینکه: «ایران از زیر سایه‌ها بیرون می‌آید»، وضعیت «ایران آینده» را مورد تحلیل قرار داده است. مقصود نگارنده مقاله از «ایران آینده» یعنی،‌ایران پس از اجرائی شدن «برجام» یا همان «برنامه جامع اقدام مشترک ایران با گروه کشورهای موسوم به ۱+۵» یا «ایران پس از گذر از سایه شوم تحریم‌ها». و به عبارتی ساده‌تر منظور از «ایران آینده»، «ایران پسا برجام» یا «ایران پسا تحریم‌ها» است که مورد تفسیر نویسنده قرار گرفته است. مضافاً اینکه در متن مقاله، این سوال حاشیه دار نیز مورد پرسش واقع شده است مبنی بر اینکه «آیا نهایتاً ایران، آماده‌ی تغییر است؟»
  • با قطع نظر از اینکه تحلیل‌گر یا مفسّر مجلّه تایم چه پاسخی به این پرسش داده است، راقم این سطور با استناد به دو مقوله و متناسب با ذوق خود ضمن بررسی پرسش اخیر مجله تایم مبنی بر اینکه: «آیا نهایتاً ایران،‌آماده تغییر است؟» در صدد پاسخ‌ برخواهد آمد.
  • و امّا مقوله نخست: دیدگاه برخاسته از «نظریه حرکت جوهری» نسبت به عالم که از ابداعات، نوآوری‌ها و ابتکارات صدرالمتألّهین شیرازی(ره) است می‌تواند از جنبه‌های مختلف بر حیات بشری تأثیرگذار بوده و منشأ الهام و انگیزش باشد. تأثیر این نظریه زنده و متعالی را نمی‌توان به علایق و گرایش‌های خاصی محدود کرد، چون با قبول حرکت جوهری باید پذیرفت کلّیت جهان به طور یکپارچه به سوی کمال در حرکت است. از این دیدگاه، حرکت به سوی کمال جزء فطرت عالم طبیعت بوده و آن کس که این حقیقت را دریافته باشد، به سادگی خود را در هماهنگی با این فطرت اصلی عالم خواهد یافت. اما کسی که نسبت به این حقیقت معرفتی حاصل نکرده باشد، کلّ جهان طبیعت را مجموعه‌ای فاقد جان و حرکت و سمت و سوئی مشخص می‌داند. چنین افرادی، چه بسا درمورد مسیر تکاملی خود نیز به تَبَع این دیدگاه غلط، دچار نسیان و غفلت خواهند شد. این درحالی است که نهاد جهان طبیعت، با وجود برخوردار بودن از ثابتات فراوان یعنی احکام و ضوابط لایتغیّر، ناآرام‌تر از آن است که به وصف درآید.
  • مقوله دوم، بحثی است کوتاه پیرامون «مشترک لفظی و معنوی»: هر لفظ از آن جهت که در محاورات اجتماعی مورد استفاده بشر است، ممکن است دارای معنای واحد یا متعدّد باشد. لفظ آنگاه که متکثّر المعنی،‌ یعنی دارای معانی گوناگون باشد،‌مشترکش نامند. مشترک یا لفظی است یا معنوی. مشترک لفظی واژه‌ای است که برای معانی مختلف وضع گردیده بدون اینکه از حیث معنا علاقه و تناسبی میان آنها بوده باشد. مانند لفظ «شیر» در فارسی که برای «شیر نوشیدنی،‌شیر جنگل، مرد پهلوان و…»،‌ وضع شده است. مشترک معنوی آن است که لفظ برای یک معنا وضع شده است اما آن معنا دارای افراد و مصادیق فراوانی باشد، مانند لفظ «انسان» که برای یک معنا وضع شده، ولی مصادیقش زیاد است به گونه‌ای که بدون نیاز به وجود قرینه، تمامی ۷ میلیارد نفوس بشری را در بر می‌گیرد. همانگونه که گفته شد واژه «شیر» دارای معانی گوناگون است اما چنانچه گفته شود: «شیری در میدان کشتی دیدم.» میدان کشتی،‌قرینه است بر اینکه مقصود از شیر، مردی پهلوان است نه حیوان در جنگل. واژه «میدان کشتی» قرینه‌ای است که مقصود و مراد گوینده را از میان دو یا چند معنای مشترک لفظی مشخّص می‌کند. چنین قرینه‌ای را «قرینه معیّنه» نامند.
  • بنابراین، اینکه گفته شود:«ایران تغییر می‌کند»، گزارشی است درست. اما، نه پس از تحریم، چون «تغییر، توقّف ناپذیر است و حتی در دوران تحریم‌ها نیز در جریان بوده و برداشته شدن تحریم‌ها فقط به آن سرعت می‌بخشد، به نحوی که صرفاً گستره و ضرب آهنگ این تغییر و دگرگونی‌ها وسیع‌تر و سریع‌تر خواهد شد.» وقوع تغییر و دگرگونی، ربطی به این ندارد که چه جریانی و یا کدام نِحله سیاسی حاکم بر امور اجرائی کشور باشد. اصلاح‌طلب باشد یا اصول‌گرا؟ هر جریانی که با جلب اعتماد عموم و تصاحب آراء پاک و سالم مردم عهده‌دار اداره امور کشور گردد ناگزیر از حرکت به سوی جلو خواهد بود. این یعنی تغییر، آنگونه که نظریه حرکت جوهری متکفّل بیان آن است.
  • در راستای سند فراقوه‌ای یا بالادستی «نقشه راه» موسوم به «سند چشم‌انداز ۲۰ ساله نظام» که از سال ۱۳۸۴ مفاد آن قابلیت اجراء پیدا کرده است، ایران ۱۴۰۴ باید غیر از ایران ۱۳۸۴ یا ۱۳۹۴ باشد. اکنون که ۱۳۹۴ است نیمی از راه ۲۰ ساله را رفته‌ایم و مانده است نیمه دیگر راه که تا ۱۴۰۴ باید پیموده شود. هفته‌نامه آمریکایی «تایم» عقلش رسید که وضعیت ایران۲۰۲۵ را مورد هدف قرار دهد. سالی که مصادف است با۱۴۰۴ و انتهای مسیر۲۰ ساله‌ای که ایران اسلامی با حرکت در بستر سند چشم‌انداز باید به اهداف ازپیش تعیین شده‌اش دست یابد. آمریکا و هفته نامه راستگرای«تایم» اهمیت قضیه را دریافت. آیا وقت آن نرسیده است تا ما با کنار گذاردن دعواهای حیدری و نعمتی، دستیابی به اهداف و مقاصد و آرمان‌های مقدس در سند چشم‌انداز را آنگاه که افق ۱۴۰۴ را رؤیت خواهیم نمود وجهه همّت خویش نموده تا ایران را زیباتر، توسعه یافته‌تر، آبادتر و منسجم‌تر از آن بیابیم که اکنون درآنیم؟
  • نباید با شنیدن این عبارت از برخی تحلیل‌گران، مبنی بر اینکه:«ما معتقدیم آمریکا واقعاً به دنبال تغییر رژیم است»، خوفی به دل راه داد. چون، حرف، حرف تازه‌ای نیست. همگان می‌دانند غرب، خاصه آمریکا همیشه سعی دارد فرهنگ و باورهای خود را ترویج دهد، اما آیا این پدیده، مانع از آن است تا ما در مقابل آن مقاومت بورزیم؟! مگر قرآن خداوند،‌ بارها و بارها وجود این نزاع‌ها را هشدار نداده و نفرموده تا اهل ایمان در مواجهه با چنین پدیده‌ای گریزناپذیر در مقام موضع‌گیری برآمده و اعلام بدارند: « . . . وَلَنَا أَعْمَالُنَا وَلَکُمْ أَعْمَالُکُمْ . . .»[بقره:۱۳۹، قصص:۵۵، شوری:۱۵] مگر نباید در چنین آوردگاه اعلان نمود: «لَکُمْ دِینُکُمْ وَلِیَ دِینِ»[کافرون:۶] نبرد دو جبهه‌ی ایمان و کفر نبردی است دائمی که عارف رومی در مثنوی معنوی می‌سراید:

«رگ رگست این آب شیرین و آب شور      در خلایق می‌رود تا نفخ صور»

  • اما این را باید دانست نظر به وجود تفاوت معانی در «مشترک لفظی»، بین واژه «تغییر» از دیدگاه مصلحان اجتماعی و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران با همین واژه نزد تئوری پردازان یا سردمداران قدرت‌های استکباری،‌ تفاوت از زمین تا آسمان است. جمهوری اسلامی با توجه به قرار گرفتن تحت حاکمیتِ «اجتهاد مستمرّ فقهای جامع الشرایط بر اساس کتاب و سنّت معصومین سلامُ الله علیهم اجمعین» و با اهتمام به «استفاده از علوم و فنون و تجارب پیشرفته بشری و تلاش در پیشبرد آنها» [اصول۲و۴۳ قانون اساسی] نظامی است پویا و سرزنده که قطعاً با حفظ و صیانت از اصول و مبانی و به تعبیر مقام معظم رهبری با اتّکاء به «مبانی راهبردی» ناگزیر از تغییر و اتخاذ مواضع متناسب با اوضاع و احوال روز در جهان معاصر است. آیا غیر از طی طریق در چنین بسترها،‌امکانی برای تکامل، حرکت به جلو و تأمین و دفاع از منافع ملّی متصوّر می‌باشد؟
  • در متن سند چشم انداز جمهوری اسلامی ایران در افق۱۴۰۴ هجری شمسی به تصریح آمده است: «. . . در مسیر تحقق آرمان‌ها و اصول قانون اساسی، ایران کشوری است توسعه یافته…، الهام بخش در جهان اسلام و با تعامل سازنده و مؤثّر روابط بین الملل» یا «دارای تعامل سازنده و مؤثّر با جهان بر اساس اصول «عزت، حکمت، و مصلحت» خواهد بود. از این رو است که رهبری معظّم انقلاب، بر این باور است: «سیاست خارجی کشور مانند همه‌ی کشورهای جهان بر منافع بلندمدت و اصول و ارزش‌ها استوار است و با رفت‌وآمد دولت‌ها با سلایق سیاسی گوناگون، تغییر نمی‌کند؛ دولت‌ها فقط در تاکتیک‌ها و ابتکارات اجراییِ راهبردهای سیاست خارجی تأثیرگذار و دخیلند» مضافاً اینکه«همه‌ی تاکتیک‌های دیپلماسی در دولت‌های مختلف باید در خدمت پیشبرد اصول سیاست خارجی در قانون اساسی باشد . . . نه اینکه به اسم تاکتیک، بر ضد اصول عمل شود.»[بیانات در دیدار وزیر امور خارجه، سفیران و مسئولان نمایندگی‌های ایران در خارج از کشور،۱۰/۸/۹۴]
  • نظر به مراتب فوق، مانند هر نظام سیاسی دیگر، جمهوری اسلامی ایران نیز محکماتی دارد و غیر محکماتی. ‌محکمات نظام حاکم بر ایران همان است که عبارت کوتاه و رسای ذیل اصل۱۷۷ از «فصل چهاردهم» قانون اساسی، گویا به آن است. به موجب این اصل چنانچه اصولی از قانون اساسی نیازمند بازنگری گردد محکمات قانون اساسی که متضمّن ارکان، مبانی و ثابتات نظام جمهوری اسلامی ایران است برای همیشه غیرقابل تغییر خواهد ماند. از این رو است که ذیل اصل مزبور مقرّر می‌دارد: «محتوای‏ اصول‏ مربوط به‏ اسلامی‏ بودن‏ نظام‏ و ابتنای‏ کلیه‏ قوانین‏ و مقررات‏ بر اساس‏ موازین‏ اسلامی‏ و پایه‏ های‏ ایمانی‏ و اهداف‏ جمهوری‏ اسلامی‏ ایران‏ و جمهوری‏ بودن‏ حکومت‏ و ولایت‏ امر و امامت‏ امت‏ و نیز اداره‏ امور کشور با اتکاء به‏ آراء عمومی‏ و دین‏ و مذهب‏ رسمی‏ ایران‏ تغییر ناپذیر است‏.» بنابراین، هریک از دو مقوله‌ی «ثبات و تغییر» آنگونه که نظام جمهوری اسلامی ایران به اقتضای زمان و مکان نیازمند به آن گردد در میثاق و منشور مشترک حاکمیت و مردم که «قانون معیار» یا قانون اساسی‌اش نامند به تصریح و وضوح هرچه تمامتر مورد پیش‌بینی قانونگذاران اساسی قرار گرفته‌است.
  • دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی که جمعه هفتم اسفند ۱۳۹۴، همگان انجام پرشور چنان حماسه حضوری را در انتظار نشسته‌اند، در راستای دیگر انتخاباتی است که پی‌درپی و یکی پس از دیگری، پویائی و بالندگی نظام را به منصّه بروز و ظهور می‌رساند. این انتخابات در پی آن است تا متناسب با ذائقه شهروندان، سپردن اداره امور کشور در امر قانونگذاری، مراقبت بر حسن اجرای قوانین و نظارت بر عملکرد کارگزاران نظام اجرائی، همراه با شناسائی و انتخاب افراد اصلح و شایسته را به همگان یادآور شود، با این امید که ملّتی سرزنده و آرمان‌گرا را به انجام تغییرات تدریجی و حرکت به سوی رشد و توسعه پایدار در ایران اسلامی به تماشا فرا بخوانَد. بنابراین، ‌بیاییم تا:

«دست در دست هم نهیم به مهر             میهن خویش را کنیم آباد»

  • اینگونه است که با تأکید بر حفظ «ثابتاتِ» نظام، پدیده‌ی«تغییر»، آن گونه که مقصود و مراد حاکمیت و مردم در زیر چتر وحدت‌آفرین نظام جمهوری اسلامی ایران است تحقّق می‌یابد نه آنگونه که اجانب، وقوع آن را در سر می‌پرورانند.

 


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=6843

Comments are closed.