تاریخ ارسال : ۲۸ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۰۰:۲۶ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

اینها از آل سعود بدترند!

به گزارش شلمچه نیوز به نقل از مشرق، «حسن رضایی» در یادداشت روزنامه «وطن امروز» درج کرد: 

آل سعود نه قد رعنایی دارد، نه کدخداست، نه چشم آبی و موبور است! دموکراسی را هم اگر به زور در حلقش بریزی، عنقریب بالا می آورد. بر طبق قول سرشناس و ثابت شده این روزها، سعودی ها تنها نقش «گاو شیرده»ی را بازی می کنند که به ستون حاشیه اصطبل کدخدا بسته گردیده است.

ولو آن بستن، بسته شدن به ستون حاشیه اصطبلش باشد! بگذارید البته خیلی بی انصافی نکنم! آنان بر خلاف «روزنامه شرق» و دوستانش، خوب می دانند «امضای کری ضمانت نیست»  ولی راه حلی جز شیر دادن ندارند. چرا؟! چون می دانند در صورت شیر ندادن، ایستگاه آخر گاوهای شیری هم همان کشتارگاه گاوهای پرواری است! بنابراین با نهایت میل، شیردهی به شرط ادامه حیات را برگزیده اند.

زیادتر بخوانید:

خشم زیباکلام از عملیات ناموفق آمریکا در سوریه فیلم/ خشونت طلبی به اسم “مصطفی تاج زاده”

چنین زیستنی حتماً شایسته یک آدم نیست. توزیع کنندگان سهام آزادی، حقوق بشر و دموکراسی در کاخ سفید، الیزه و باکینگهام اما از اوائل سیطره آل سعود بر ریاض و مکه چنین صلاح دانسته اند! خب! اکنون که مالک جنس راضی است، واقعاً چه اشکالی دارد؟! با اهمیت این است که اولاً سعودی ها ادامه حیات دهند و ثانیاً آنان هم از دیگ آزادی سهمی داشته باشند؛ ولو به اندازه شیر دادن! شیرهای سعودی ها این روزها اما دیگر چربی پیشین را ندارد. نشان به آن نشان که ۸۲ درصد اعضاء العربیه در یک نظرسنجی گفته اند اغراض هجوم موخر «صاحبان دیگ» به سوریه پژوهشگر نشده است. این در حالی است که یک تخمین دم دستی از تعداد و نرخ موشک های پرت شده به سمت سوریه نشان می دهد سعودی ها چیزی بیشتر از ۱۰۰ میلیون دلار تنها خرج موشک های تعرض موخر کرده اند. دستمزد خلبان، خدمه ناو و… بماند!

بماند! همزمان پادشاه سلمان اما در نشست اتحادیه عرب گفته است: «اقدامات ایران در منطقه، تروریستی است!» روزنامه عربستانی الریاض هم طی گزارشی در شماره موخر خود نوشته است: «کشورهای عربی باید بدانند خطر ایران برای آنان از اسرائیل زیادتر است و تنها راه مبارزه با آن، آسوده خاطر شدن از طرف اسرائیل با صلح با آن است. اینها البته خبرهای بدی نیست. برداشته شدن نقاب ها قطعا موجب خواهد گردید امت اسلامی ضربه های کمتری را از سوی سعودی ها متحمل گردد. مسأله در ایران ما اما به همین سادگی ها هم نیست، چون که آل سعود اینجا هواداران خاص خود را دارد. اوائل این یادداشت اظهار کردم که «زیستنی چون سعودی ها حتماً شایسته یک آدم نیست». چنین زیستنی در ایران اما ظاهراً شایسته شهروندان جامعه مدنی تشریح شده در منطق بعضی اصلاح طلبان ایرانی است.

تعبیر دقیق تر در این زمینه شاید این باشد که بعضی اصلاح طلبان، چنان زیستنی را آرمان و آرزوی خود می دانند. نگاهی به تیترهای پرزرق و برق رسانه های شاخص اصلاح طلب در مورد اصلاحات فرهنگی  بن سلمان در یک سال موخر، بخوبی این ادعا را اثبات می کند. خاصه آنکه پوشش خبرهای مربوط به اصلاحات مترقی(!) پادشاه سلمان در رسانه های اصلاح طلب، همزمان با اوج گیری غائله دخترهای خیابان انقلاب پررنگ تر شده بود. پیش تر و مهرماه ۹۶ اما یکی از رسانه های اصلاح طلب طی یادداشتی در همین زمینه نوشته بود: «موضوعاتی مثل «ممنوعیت رانندگی برای زنان» در عربستان کمک می کرد تا ما بتوانیم همچنان امیدوار و ای بسا مسرور باشیم که «از ما بدتر هم هست»….

فردی که چنین از زیستن در ایران شرمگین است و فیلش هوای عربستان کرده، در ادامه، صفیر شیپورها را چنین روایت می کند: «چند خبر فوری و غافلگیرکننده، به فاصله ای اندک، یکی پس از دیگری منتشز شد؛ ابتدا کنسل ممنوعیت رانندگی بانوان عربستان، پس از آن مجوز صادر کردن فتوا برای بانوان مفتی و سر انجام، پخش موسیقی خواننده شهیر عرب، «ام کلثوم» از تلویزیون عربستان».

روند اصلاحات در یکی از بزرگ ترین کشورهای منطقه و حتی جهان را تنها محصول یک عزم شخصی و دستوری جلوه دهند، یا آن را دسیسه ای فریبنده بخوانند! آسمان به ریسمان ببافند و اگر شده حقوق بانوان را به جنگ یمن پیوند بزنند تا همچنان آرامش گورستانی این برکه راکد را محافظت کنند».

برکه راکد موردنظر نویسنده محترم، همین جمهوری اسلامی است که او و همفکرانش چنین در آن به صورت آزاد در مدح آل سعود قلم می زنند. مدار تغییرات منطقه ای و جهانی اما متاسفانه بر خلاف پندار مداحان آل سعود و کدخداپرستان می چرخد. نتیجه های تعرض موخر آمریکا و نوکر هایش به روشنی نمایش داد سعودی ها به چه ستون سستی بسته شده اند. سرخوردگی اعضاء العربیه نشان می دهد مردم عادی نیز چنین واقعیتی را بخوبی فهم کرده اند. آمریکا توان اعمال عزم یکسویه خود بر منطقه را ندارد، چون که برتری در جنگ و سیطره بر سرزمین، با پرت موشک و بمباران هوایی مقدور نیست و غرب و آل سعود روی زمین صحبتی برای گفتن ندارند. جنگ های عراق، افغانستان، یمن، غزه و لبنان بخوبی چنین واقعیتی را گوشزد می کند.

اصلاح طلبان اما دو مرتبه هم آماده اند تا همزمان با ترویج زیست سعودی و سر دادن نوای «ما چقدر بدبختیم!» از همین آمریکای دست بسته هم غول بسازند و بگویند اگر برد موشک های مان را با «صاحبان دیگ» هماهنگ نکنیم، غول از شیشه بیرون می آید! انگار نه انگار که به طور مثال «برجام» قرار بوده سایه جنگ را از ایران دور کند! راستی به نظر شما آمریکا و آل سعود پرخطر ترند یا سعودی های وطنی؟! من که می گویم البته گزینه ۲!
 


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=96194

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.