تاریخ ارسال : ۱۰ بهمن ۱۳۹۶ ساعت : ۰۴:۰۰ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

این شاه برهنه هست

به گزارش شلمچه نیوز به نقل از مشرق، «حسن رضایی» در یادداشت روزنامه «وطن امروز» درج کرد: 

..

  حیوانی اقتصادی! بگذریم… …

چطور؟ عرض می نمایم! وزیر محترم امور خارجه اخیراً طی مقاله ای در فایننشال تایمز راهکار تازه ای برای حل مسائل منطقه ارائه نموده اند. خلاصه سخن وی این هست که دوستان اروپایی ما، متحدین خود-ترامپ- را متقاعد کنند تا برای حل اختلاف های منطقه ای، یک «مجمع اظهار کرد وگوی منطقه ای» در منطقه خلیج فارس شکل دهیم. وزیر محترم در مقاله خود، از لزوم  ایجاد یک «شبکه امنیتی» برای تامین امنیت خلیج فارس گفته اند:«دوران گرد هم آمدن کشورهای یک منطقه با هدف ایجاد امنیت مخصوص برای خود و محروم کردن دیگران از آن امنیت، گذشته هست و اکنون دوران ایجاد شبکه های امنیتی است».

جناب ظریف سهواً یا به جد، در قسمتی دیگر از مقاله، تلویحاً ائتلاف نمایشی غربی ها برای مقابله با داعش را نیز که می خواست ۳۰ ساله(!) کلک داعش را بکند، در نابود شدن آن سهیم دانسته، نوشته اند: «روابطی که از رهاورد مشارکت در جنگ با داعش ایجاد شده، توان دارد طلیعه دورانی جدید باشد!» وی البته قبل از این در ۲۰ آذرماه نیز با انتشار مقاله ای در نیویورک تایمز- که آن هم از رسانه های منتقد سرسخت ترامپ محسوب می گردد! – صورت مسئله بحران موجود در منطقه را چنین تعریف کرده بودند: «اروپا نباید به اراده واشنگتن برای تغییر توجهات به یک بحران غیرضروری دیگر تن دهد؛ چه برنامه موشکی دفاعی ایران باشد و چه حضور و نفوذ منطقه ای ایران!»

شبکه امنیتی اما چیست و به چه سبب اولاً عملیاتی نیست و ثانیاً چیزی جز دادن باج های منطقه ای از سوی ایران توان ندارد باشد؟ اکنون در قرن ۲۱، زیادی از کشورها به تبع ارتباطات اقتصادی وسیع با یکدیگر، ورای اختلافات ایدئولوژیک، سیاسی و… به بیان دیگر، ما در منطقه غرب آسیا، هم اکنون نیز شبکه ای امنیتی را می بینیم. شبکه ای تشکیل شده از کشورهای همپیمان و در عین حال متعارض در مباحث متفاوت که ما نیز جزء آن هستیم. پایه کلیدی چنین شبکه ای نیز بیشتر از هر چیز، منفعت های راهبردی و اقتصادی مشترک هست.

   در این شرایط، سؤال این هست: در شرایط عدم چنین پیوستگی اقتصادی بین ما و کشورهای حاشیه خلیج فارس و در حالی که ما خود توان موشکی و نفوذ منطقه ای مان را به عنوان بحران کلیدی مورد بحث معرفی می کنیم، چه شبکه امنیتی تازه ای قرار هست خلق گردد؟ ما تا همین چند ماه پیش، تنها به سامانه مالی امارات متصل بودیم که پیرو تحریم و فشارهای جدید آمریکا، بانک های دوبی نیز حساب های ما را یکی یکی مسدود کردند و اکنون چیزی جز فاصله، بین ما و نوکر های آمریکا و انگلستان در منطقه باقی نمانده هست. اما جواب سؤال روشن تر از آن هست که محتاج تفسیر باشد: دوستان دیپلمات دوست دارند مثل برجام، در منطقه نیز امتیازهایی به طرف مقابل بدهند، بدون آنکه آشکار گردد ما در برابر، قرار هست چه چیزی بگیریم.

   در این شرایط، نقد به این برجام احتمالی جدید، طبعاً با اطلاعیه هایی کوبنده تر رو به رو خواهد شد؛ به چه سبب؟ چون ما در مقطع پیشابرجام، هرگز در این سطح از تعارض سیاسی، اقتصادی، امنیتی و…

روزنامه شرق نیز احتمالاً برای کاستن فضای تنگ و ترش چنین یادداشت هایی، مجدداً اقدام به بزک و دوزک برجام جدید خواهد کرد! تجربه اما به ما می گوید کرنش برابر آمریکا، چیزی جز افزایش تنش در ابعاد اقتصادی، سیاسی، امنیتی و… شکل گیری شبکه امنیتی نیز دستوری نیست که بتوان آن را با تشکیل «مجمع اظهار کرد وگوی منطقه ای» به ناگهان خلق کرد، لکن نتیجه مشارکت های بلندمدت اقتصادی- سیاسی هست و خود به خود شکل می گیرد. ما اما با تصویب پیش دستانه کنوانسیون پالرمو در مجلس، به پیشواز اعطای امتیازهای منطقه ای رفته ایم. خلاصه، این شاه برهنه هست آقایان! . خلاصه، این شاه برهنه هست آقایان!


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=85330

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.