تاریخ ارسال : ۱۴ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۷:۴۵ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

تئاتر خاورمیانه بدون ایران امکانپذیر است؟

احمد عظیمی بلوریان – نویسنده و محقق در روزنامه شرق درج کرد: در یادداشت ۲۵ مهر ۱۳۹۶ در روزنامه «شرق» درج کردم برجام دستاویز ای بیش نیست، هوشیار باشید که در تغییرات بازسازی خاورمیانه کلاه سر ایران نرود. 
در پشت صحنه ترزا می به عربستان آمد و سران کشورهای عربی خاورمیانه را به صف و دستورات لازم را صادر کرد. دونالد ترامپ به خاورمیانه آمد و در ظاهر به رقص شمشیر با سران سعودی پرداخت. شی جین پینگ، ریاست جمهور چین و پس از ان پوتین ارتباط های محرمانه و علنی لازم را با سران کشورهای عربی و کشورهای دیگر خاورمیانه گرفتند. آ  آ حق آلمان از تجارت و بازسازی خاورمیانه محفوظ هست. تئاتر هملت خاورمیانه با رجزخوانی عربستان و حمایت جوجه کشورهای عربی در منطقه قسمت اول این نمایش هست.   رفت وآمدها، جلسه ها، رزمایش های تهدیدآمیز در خاورمیانه اتفاق جدیدی نیست. صحیح صد سال پیش قدرت های غربی امپراتوری عثمانی را نابود کرده و همین کشورهای نخودی را در خاورمیانه به وجود آوردند که عربستان سعودی، اردن، عراق، سوریه، لبنان و رژیم رژیم اسرائیلی، نمودهای روشن تجزیه عثمانی در این منطقه می باشند. در نبرد دوم جهانی، کنفرانس های تهران و یالتا با حضور فعال روزولت، استالین و چرچیل مثال دیگری از صحنه سازی های سیاسی قدرت های جهانی بودند که حد نفوذ هر یک را در شرق اروپا و خاورمیانه تثبیت کرد.    در کنفرانس تهران، سران کشورهای مورد اشاره اصلا به محمدرضاشاه – که برای ایرانیان «شاهنشاه» یا «شاه شاهان» بود – مکان نگذاشتند و او را داخل انسان حساب نکردند و به اجلاس خود راه ندادند. درحالی که به جنبه تاریخی، پادشاه ایران پادشاه ایران و انیران بود. ایران تاریخی در گذشته های دوردست تقریبا همین ایران کنونی بود، اما شاهنشاه ایران بر ایران و انیران حکومت داشت که انیران تقریبا همه کشورهای خاورمیانه کنونی را دربر می گرفت. ایران در طول تاریخ از دید گستره جغرافیایی شباهتی به دریاچه ارومیه داشته هست.    ایران امروز در کوچک ترین اندازه خود قرار دارد و ای بسا به یک برگه کوچک تر مبدل گردد. آ آن وقت که ایران و انیران یکپارچه بود ایران قدرت بزرگ منطقه و هم وزن روم بود. ٧٠٠ ایران در تمام تاریخ چند هزارساله خود به طور مستمر ارتباطات داغ و دوستانه ای با یمن داشته هست. …»). در همه ادوار تاریخ، کشورهای نامیده شده به عرب و جزایر خلیج فارس، با ایران ارتباط نزدیک داشته اند اما کارشان عرضه خدمات حمل ونقل (با شتر) به تجارت میان غرب و شرق و پذیرایی از هر فردی بوده که به منطقه عزیمت می کرده هست.   امروز به سبب حرکات کوچ از ١۵ قرن گذشته تا هم حالا، نظام قدرت جهانی دگرگونی کرده هست.   قدرت های غربی نه صرفا زورشان از ما زیادتر شده هست، لکن ایران و انیران مثل مسکن خاله آنان در آمده و دائما در آن – از دورترین نقطه افغانستان تا شامات و سرزمین های خلیج فارس و دریای عمان – وول می خورند و برای ما تشخیص تکلیف می کنند. همین برجام نازنین ما مثال روشنی از حضور آگاهانه غربی ها در این منطقه هست. پس، نمی گردد نقش غرب را در ایران و انیران یا همین خاور میانه امروز ندید گرفت. حضور فعال و آبرومندانه ایرانیان در کشورهای غربی را هم نمی گردد ندید گرفت.   ایرانیان مقیم اروپا و ایالات متحده از سرفرازترین گروههای مهاجر در آن کشورها می باشند. ایران لازم هست با کشورهای نیرومند جهان کنار بیاید و با آرامش با آنان زندگانی کند بدون اینکه حقی را از دست بدهد.         امروز هم برج های سر به فلک کشیده امارات را غربی ها می سازند.   برخوردهای پراغتشاش نیروهای بزرگ جهانی در منطقه خاورمیانه – یا منطقه قاره آسیای جنوب غربی – چند نکته روشن و مسلم را عرضه می کند که توان دارد راهنمای سیاست مداران ایران در اداره کشور قرار گیرد.

  بازسازی این امیرنشین ها با بالاترین استانداردهای غربی صورت گرفته تا برای سکونت تجار و متخصص ها غربی محدودهی دلپذیر باشد.     ایران هم اتحاد امارات را (که ساخته غرب است) به رسمیت شناخته اما از اغتشاش هایی که آنان به راه می اندازند رنج می برد.   اما ما در ایران، دچار یک سردرگمی هستیم که گیجی حاصل از آن، همان پیشنهاد آل قدرت های جهانی هست: رجال ما به جان یکدیگر افتاده اند.   پشت پرده نمایش را نمی بینند و منحصرا متوجه ادا و اطوار و حرکات بازیکنان جایی تئاتر خاورمیانه شده اند.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=77633

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.