تاریخ ارسال : ۲۴ آبان ۱۳۹۶ ساعت : ۰۷:۳۱ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

تبلیغات سینمایی؛ صنعتی سودآور ولی فقیر!

علی افشار در روزنامه ایران درج کرد: تبلیغات در سینمای ایران تاکنون آن طور که ضروری هست جدی گرفته نشده و این واقعیت، در روزهایی که اتفاقاً رونق صنعت سینما بستگی بسیاری به کیفیت تبلیغات فرآورده ها دارد، اتفاق خوشایندی نیست.    بی کیفیتی و بی سلیقگی آ آنونس سازی در صنعت سینمای ایران پیش از انقلاب نه تنها موجب جذب دقت مخاطبان برای دیدن فیلم ها می گردید. آ آنونس های فیلم های قدیمی را تاکنون که تاکنون هست می توان با علاقه نگاه کرد. ولی به چه علت امروز با وجود تکثر محیط تبلیغاتی و جایگزینی وسیله مجازی، نمی گردد بخوبی آن روزها، سراغ تیزرهای فیلم های امروز سینمای ایران رفت و بررسی صحیحی از این قسمت داشت؟ امروز، نظام اقتصادی مبتنی بر عرضه و تقاضا و به هم خوردن معادلات تولید و توزیع، نبود توازن در پشتیبانی ها و وجود تنگناها، شرایطی را برای بسیاری از صاحبان فیلم عدد می زند که بتوان با بهانه قراردادن آن، بی کیفیتی را توجیه کرد ولی آیا بی سلیقگی را می توان نادیده گرفت؟ نقش تبلیغات در رونق گیشه ها  آ آن روزها تحلیل غالب این بود که چون «خفه گی» در محیط ژانر ساخته شده و بر اساس مرسوم فیلم های اینگونه در سینمای ایران، قدرت رقابت و جذب بیننده انبوه ندارند، با فیلم موفقی در اکران روبه رو نخواهیم بود. تیزرها و تبلیغاتی که جالب و اثرگذارند و با محوریت ستاره های فیلم بیننده را در مقطع ها متفاوت، به دیدن آن ترغیب می کنند. ایده های ضدتبلیغ و بی اعتنایی بیننده  آ آیا آن چیزی که در تیزر فیلم های ایرانی عرضه می گردد، ربطی به خود فیلم ها دارد؟ آیا آدرس نادرست دادن به بیننده، خود ضدتبلیغ شمرده نمی شود؟ این دو سوال کماکان حول محیط تبلیغاتی فیلم های ایرانی وجود دارد. ولی این سبب نمی گردد که بیننده با ذهنیت دیگری پای دیدن یک فیلم بنشیند و چیز دیگر نگاه کند. تبلیغات دهان به دهان همان طور در سینمای ایران، جزو وسیله رونق گیشه هاست و اگر تبلیغات ساز جدایی از فیلم ها بزنند، به هر حال در بی اعتنایی افکار عمومی نسبت به یک فیلم اثر دارد. « بستری برای الگوسازی  این مسأله البته موید واقعیتی دیگر هست که پیش تر به آن اشاره درکناری شد؛ اینکه پیشنهاد و سلیقه مالک اثر، به تبلیغات فیلم هم گره می خورد. لزوم احداث رقابت و انگیزه   این روزها تبلیغات فیلمی بر بدنه و شیشه های اتوبوس های درون شهری دیده می گردد که سازنده اش اتفاقاً از سینماگران پیشرو در بکارگیری از وسیله تبلیغات (عکس، آنونس و پوستر) بود. « در این سال ها، چه زمانی او خود تامین کنندگی فیلمش را برعهده داشت و چه اکنون که فرد دیگری فیلم او را تامین کرده، نمی گردد از هوش و سلیقه کیمیایی وار ردپای پررنگی نگاه کرد.    یکی از دلایل این دلزدگی و نبود جدی گویای تبلیغات در فیلمسازان، وجود نداشتن میدان رقابت هست. از دو سال پیش پاداش ای برای خوب ترین تبلیغات فیلم های ایرانی طراحی گردید و در افتتاحیه جشنواره فیلم فجر، سیمرغی بر تیم موفق تبلیغاتی در هر سال می جلسه که به نظر می رسد این دست اموری ضروری هست وسیع تر گردد و استمرار یابد.    و البته ضروری هست این واقعیت را هم قبول کرد که تبلیغات، عرصه ای که قرار هست مجموعه یک فیلم سینمایی را به نفع برساند، نباید فقیرتر از مراحل دیگر تولید یک فیلم باشد. مشاوران رسانه ای کاربلد به چه علت ضروری هست به جای مشارکت با یک فیلم سر از یک مجموعه اقتصادی درآورند؟ به چه علت طراحان برخورداری امضا از نسل های متفاوت نشسته اند و اموری بی کیفیت و پر از تقلید ارزان نرخ ها را نظاره می کنند و به چه علت تیزرسازان موفق، تیزرسازان صنعتی اند از انجایی که اکران بسیاری از فیلم ها از ضعف در این زمینه آسیب می بیند؟


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=74498

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.