تاریخ ارسال : ۲۷ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۴۹ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

تجربه بازدید از زندان اوین از زبان یک نماینده

روزنامه اعتماد درج کرد: این روزها مجلس شورای اسلامی اقداماتی در جهت آزادی دانشجویان بازداشتی تجمعات اخیر انجام داده هست. مجمع نمایندگان استان تهران و فراکسیون حقوق شهروندی درخواست بازدید از اوین را مطرح کرده اند. در همین راستا با حسین انصاری راد که ریاست کمیسیون اصل نود در مجلس ششم را به عهده داشت، در مورد تجربه بازدیدش از زندان اوین و روند انجام گرفتن این بازدیدها توسط مجلس پرسیدیم که در زیر می خوانید:

در همین راستا با حسین انصاری راد که ریاست کمیسیون اصل نود در مجلس ششم را به عهده داشت، در مورد تجربه بازدیدش از زندان اوین و روند انجام گرفتن این بازدیدها توسط مجلس پرسیدیم که در زیر می خوانید:این روزها نمایندگان مجلس شورای اسلامی در پی دستگیری تعداد ای از دانشجویان درخواست بازدید از زندان را مطرح کرده اند. در مجلس ششم نیز درخواست نمایندگان برای بازدید از زندان اوین مطرح بود. آن زمان به چه شکلی این مبحث طرح و اجرا گردید؟

یکی آن زمان به چه شکلی این مبحث طرح و اجرا گردید؟یکی از وظایف اساسی مجلس نظارت بر اجرای قانون و تحقیق و تفحص در مورد تمام مسائل کشور هست. ک کل نمایندگان مجلس حق دارند در جمیع مسائل کشور به تحقیق پرداخته و اظهارنظر کنند. به صورت خاص کمیسیون اصل ٩٠ برای رسیدگی به شکایت ها از قوه قضاییه و مجریه و حتی مقننه مسوول هست. قانون حقوق و اختیارات خاصی برای کمیسیون اصل ٩٠ قائل شده هست. من جمله حق بازرسی در تمام بخش های کشور که مورد شکایت قرار گرفته، وجود دارد. هیچ کس نمی تواند این حق را منع کرده یا جلوی آن را بگیرد. مجلس نه تنها حق بازرسی دارد بلکه حق احضار مدیران را نیز دارد که مدیران قوه قضاییه و قوه مجریه را دربردارنده می گردد. آنان نیز بر طبق قانون وادار می باشند که به مجلس بیایند و اگر سر باز بزنند، مجرم تلقی می گردند و مجازات شان در قانون اختیارات کمیسیون اصل ٩٠ مشخص هست. از کمیسیون اصل نود در مجلس ششم مکرر به زندان مراجعه گردید و بنده نیز یک بار برای دیدار با زندانیان آن زمان من جمله آقایان عمادالدین باقی، اکبر گنجی، شمس الواعظین و صفری ملاقات کردم. حتی در حالی به دیدن آقای گنجی در زندان رفتم که در حال بازپرسی بود. همان طور که وارد بازپرسی می گردیدم آقای گنجی مشغول جواب دادن بود. به هر صورت به آقای گنجی اذن داده گردید که به مسجد زندان بیاید و به تفصیل با او گفت وگو کردم.

یک یک بار هم با احمد زیدآبادی در زندان، در حالی که در اعتصاب غذا بود، ملاقات کردم. آن زمان به وی اصرار کردم که اعتصاب غذایش را بشکند اما او نپذیرفت.

بازدید با این چهار فردی که اشاره کردید با چه روندی انجام می گردید؟

آن زمان سروکارمان با آقای بختیاری، فرزند یکی از علمای خراسان بود. او مسوولیتی در زندان داشت. از طریق این فرد اذن می گرفتیم و ایشان همراهی و سعی می کرد شرایط ملاقات را برای ما فراهم کند.

با قوه قضاییه هم تعاملی برای بازدید از زندان انجام می گردید؟

رییس دادگستری تهران به کمیسیون اصل ٩٠ آمد و گزارشی داد و مذاکراتی در این زمینه داشتیم. من به دعوت آقای علیزاده که آن زمان رییس دادگستری بود، به دفترش رفتم. البته بعدا آقای علیزاده انتقاداتی به بنده داشت و آن را در یک نامه سرگشاده یا سربسته درج کرد. این نامه را هنوز دارم. من جواب نامه ایشان را به صورت سرگشاده برای رییس مجلس شورای اسلامی فرستادم. من پافشاری می کردم که اگر قوه قضاییه با کمیسیون اصل نود همکاری می کرد ظرف مدت محدودی می توانست مشکلات قوه قضاییه به کمترین حد آن تنزل پیدا کند و اصلاح گردد و همچنین از اعتماد عموم مردم و شاکیان مشابه کمیسیون اصل نود بهره مند گردد.

انتقاد نامه در مورد بازدید زندانیان بود؟

ایشان اشکالاتی به کمیسیون اصل ٩٠ و نوع کار آن داشت و به وی جواب دادم. در جریان دستگیری تعدادی از جوانان در سال ٧٨ که آقای مرتضوی مسوول بودند و آنان را به اسم اراذل و اوباش نامیده بودند؛ این خطاب آقای مرتضوی بشدت مورد اعتراض کمیسیون اصل ٩٠ بود. من می اظهار کردم شما هنوز آنان را محاکمه نکرده اید از قبل نمی توانید به آنان اراذل و اوباش بگویید. این را کتبا برای او درج کردم. همچنین من در آن جریان با مرتضوی اظهار کرد وگوهای طولانی داشتم که داستان خیلی مفصلی دارد. بعدها مکرر مرتضوی را به کمیسیون دعوت کردیم اما او از آمدن به کمیسیون امتناع کرد و حاضر نشد به مجلس بیاید. در عین حال در مورد شکایتی که سردار فرهاد نظری در مورد جریان ١٨ تیر دانشگاه تهران از آقای خاتمی به کمیسیون اصل ٩٠ داشتند، ما آن شکایت را مورد رسیدگی مفصلی قرار دادیم. دو نفر از جانب آقای رییس جمهور به کمیسیون آمدند که یکی از آنان آقای علی ربیعی و دیگری آقای محمدعلی ابطحی بود و اظهار کرد وگوهای مفصلی در مورد شکایت آقای نظری انجام گرفت. پس از جلسه ای که با حضور آقایان نظری، ابطحی، ربیعی و اعضای کمیسیون اصل ٩٠ برگزار گردید، من از آقای نظری دعوت کردم تا برای پایان پرونده در جلسه ای دیگر حاضر گردد. آن زمان تمام جلسه و گفت وگو تمامی اشخاص ضبط می گردید و نشست ها قبلی نیز به همین فرایند ضبط شده هست اما آقای نظری برای حضور خودش در جلسه شرط کرد که باید رادیو و تلویزیون در کمیسیون باشد. گویا ایشان قایل به این بود که پیش از قضاوت، سخن هایش منتشر گردد که کمیسیون اصل ٩٠ این را درست و به مصلحت نمی دانست. چنین وظیفه ای هم نداشت و بنابراین ایشان به دعوت کمیسیون نیامد.

کلا روند بازدید از زندان چه طور بوده هست؟

با آقای بختیاری به عنوان مسوول بازداشتگاه ها هماهنگی می کردیم تا دیدار صورت بگیرد. آقای بختیاری نیز با ملایمت برخورد می کرد.

آیا موردی هم بوده که قوه قضاییه با بازدید از زندان مخالفت کند؟

در مجلس پنجم مسوولیتی در این زمینه نداشتم. این ماجراها بیشتر ذی ربط به مجلس ششم هست که تقریبا مجلسی باز بود که مطالب با اهمیت کشور در صحن علنی مجلس مورد بررسی قرار می گرفت. قوه قضاییه در نهایت تا حدی با کمیسیون اصل ٩٠ درگیر گردید و یک درگیری لفظی بود که مکاتباتی بین بنده و مدیران قضایی رقم خورد.

درگیری لفظی بر سر چه مسئله ای بود؟

قوه قضاییه مدعی بود که کمیسیون اصل نود از اختیاراتش تعرض کرده هست. این در حالی بود که قانون به این اختیارات تصریح می کرد. قوه قضاییه اختیارات کمیسیون اصل ٩٠ را مورد نقد قرار می داد.

آیا قوه قضاییه در مواردی با بازدید نمایندگان مجلس ششم از زندان مخالفت کرده هست؟

مخالفت قوه قضاییه با نوع کار کمیسیون خیلی مشخص بود. آقای مرتضوی بشدت با اختیارات ما مخالفت می کرد. حتی چندین بار دعوت کمیسیون اصل نود را نپذیرفت. او می اظهار کرد چنین اختیاری وجود ندارد.

چقدر اهمیت دارد که در شرایط کنونی نمایندگان مجلس شورای اسلامی نظارت بر وضعیت دستگیری شدگان دارا باشند و نگهدارى کنند تا برخلاف قانون با بازداشتی ها برخورد نشود؟

مجلس به گفته بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی در راس امور هست. تصویب قوانین، نظارت بر اجرای آن، سؤال از مدیران و تحقیق و تفحص و تهیه گزارش در مورد نقض حقوق شهروندی و نقض قانون من جمله وظایف مجلس هست. نقض حقوق زندانی نیز از همین امور هست. مجلس گزارشات خود را به دادگاه ارایه می کند تا در مورد آن حکم صادر گردیده و جلوی نقض قانون گرفته گردد. وظیفه قوه مقننه هست که نظارت کرده و جلوی نقض قانون را بگیرد. اگر مجلس از شروع دولت آقای احمدی نژاد به وظیفه قانونی اش عمل می کرد و در کار رییس جمهور تحقیق و تفحص کرده و نتیجه آن را به دادگاه ارایه می کرد، کشور ما وضعیت فعلی را نداشت و چنین شرایط بحرانی ای برای کشور پیش نمی آمد.

به نظر شما رابطه مجلس ششم با قوه قضاییه خوب تر بود یا مجلس دهم؟

در آن زمان شرایط زمانه طوری بود که قوه قضاییه دچار نوعی غرور و خودمحوری بود و حاضر نبود به مطالب ما گوش دهد. آقای مرتضوی، دادستان وقت اصلا برخلاف قانون دعوت کمیسیون را اجابت نکرد و با این عمل مرتکب نقض قانون شده بود اما در عین حال خود را طلبکار می دانست. وضعیت کشور طوری بود که قوه مقننه پشتوانه کافی برای اجرا را نداشت. امروز به نظر می رسد که قوه قضاییه و مقننه در نوعی تفاهم می باشند و احتیاج به درگیری های گذشته نیست. می توانند در تفاهمی و طبق آنچه در جامعه می گذرد و شرایط سختی که جامعه امروز دارد، تصمیم بگیرند و مشکلات را حل کنند. با اظهار کرد وگوی پیگیر و جدی و تحقیق و تفحص مجلس می تواند به نتیجه مطلوبی برسد. نگاه قوه قضاییه امروز تا حدی مثبت هست.

فکر می کنید نمایندگان مجلس دهم در بازدید از زندان باید به چه مسائلی توجه کنند؟

زندانی حقوقی دارد و پیش از محاکمه هیچ کسی حق ندارد که وی را مجرم بداند. همچنین زندانیان حقوقی دارند و هر گونه سخت گیری و محدودیتی که جهت سختی داشته باشد و زندانی را مورد آزار قرار دهد شکنجه شمرده شده و خلاف قانون هست. باید نمایندگان از زندانی ها تحقیق کرده و به واقعیت پی ببرند. اگر تخلفی از جانب دستگیری کنندگان و نگهدارندگان زندانی ها پیش بیاید، از آن باید جلوگیری گردد.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=83638

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.