تاریخ ارسال : ۰۱ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۳:۴۲ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

تحلیل برگ برنده مطبوعات در مقابل مجازی ها

وضع امروز مطبوعات سنتی و کاغذی را در تقابل با محیط نوظهور مجازی چه طور بررسی می‌کنید؟ یکی دو سالی هست عده‌ای در کشور دائم نسبت به وضع مطبوعات و آینده‌اش ابراز نگرانی می‌کنند و معتقدند رشد و توسیع هر چه زیادتر محیط مجازی محتمل هست موجب نابود شدن مطبوعات در کشور گردد. شما این نظریه را قبول دارید؟ سبب همه‌گیر شدن رسانه‌های مجازی و اقبال مردم به بکارگیری هرچه زیادتر از آن برای برطرف نیازهای خبری را در چه می‌دانید؟

خیز بکارگیری از اینترنت هم در کشور به همین صورت هست و منحصرا این بار در این محیط تازه، قدری شدت و حدت زیادتر را شاهدیم.

سبب این قضیه در چیست؟ به هر حال نمی‌توان این مبحث را نفی کرد که محیط رسانه‌های سنتی و به مخصوص مطبوعات تا حد بسیاری تحت تاثیر قرار گرفته هست و بعضی از مخاطبانشان را از دست داده‌اند.

هیچ رسانه تازهی به طور تمام نمی‌تواند رسانه‌های قبلی را از دور بیرون کند، لکن منحصرا تاثیر و کاربردشان را کم می‌کند. متاسفانه در جامعه شاهدیم که تاثیر محیط مجازی، جایگاه رسانه‌های سنتی را این‌طور به مخاطره انداخته و موجب نگرانی‌شان شده است؛ در صورتی که در دیگر جوامع دنیا اوضاع به این شدت هم نیست.

در دستاورد سبب عمده روزنامه نخواندن در ایران را ضعف در مطالعه و کتابخوانی می‌دانید؟

در این میان محیط مجازی در کمتر شدن این میزان مطالعه چقدر دخیل است؟

نمی‌شود منحصرا محیط مجازی را مقصر بدانیم. آ آیا واقعا سبب دیگری در کار نیست؟ عواملی زیرا فضا و مقررات مطبوعاتی، حقوق روزنامه‌نگار و تشریح او و انجمن‌های صنفی چقدر توانسته‌اند به کیفیت روزنامه‌های ما بیفزایند؟ از این رو اگر هم قرار هست آنالیزی بر این وضع برخوردار باشیم، تحلیل‌مان ضروری هست چند متغیره باشد و نمی‌توانیم مشکل را منحصرا در آمدن محیط مجازی بدانیم به چه سبب که متغیرهای دیگری هم در کارند و به جز تیراژ، مسائل دیگری را هم ضروری هست بررسی کرد. تیراژ کنونی روزنامه‌های ما در زیادتر مواقع اکثر از ۵۰۰ هزار نسخه در روز نیست و این رقم با آمار کتابخوانی و تیراژ کتاب‌هایمان هم تناسب دارد.

ضمنا عواملی زیرا بررسی میزان کیفیت روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران و این‌که اصلا چقدر روزنامه‌نگار حرفه‌ای در کشور داریم هم دخیل هست. البته مشکل منحصرا مطبوعاتمان نیست. آ پوشش خبری این ماجرا در رسانه‌های گوناگون سنتی ما به چه صورت بود؟ چقدر موفق شدند به روز و دقیق عمل کنند؟ مردم نیازهای خبری دارند و به دنبال رسانه‌ای می باشند که نیازهایشان را تهیه کند.

عده‌ای معتقدند شاید خوب تر هست همسو با سلیقه تازه مخاطبان، ما نیز در آینده سراغ شکل‌های تازه‌تر روزنامه‌نگاری برویم و از روزنامه سنتی و کاغذی به طرف روزنامه‌نگاری الکترونیک و اینترنتی سیر کنیم. به نظرتان ورود به حوزه‌های تازه روزنامه‌نگاری و پیشرفت‌های ظاهری در قالب عرضه محتوا، می‌تواند مخاطبانمان را به ما برگرداند؟ شما با الکترونیکی شدن روزنامه‌ها قبول کننده هستید؟

به نظرتان ورود به حوزه‌های تازه روزنامه‌نگاری و پیشرفت‌های ظاهری در قالب عرضه محتوا، می‌تواند مخاطبانمان را به ما برگرداند؟ شما با الکترونیکی شدن روزنامه‌ها قبول کننده هستید؟ فرآیند مبدل روزنامه کاغذی به الکترونیک، مبحثی گذرا و تدریجی هست. در ایران «اطلاعات» از نخستین روزنامه‌هایی هست که وارد محیط وب گردید و قسمتی از محتوایش را روی وب‌سایت بارگذاری کرد. الکترونیکی شدن روزنامه‌ها و عبور از کاغذ به وب، مبحثی هست که کاملا به عرضه و تقاضا بستگی دارد و ضروری هست با مخاطب‌شناسی و حرفه‌ای‌گرایی، بصورت آنالیزی مورد بررسی قرار گیرد. دو روزنامه آساهی‌شیمبون و نیهان کوزای در کشور ژاپن نمونه زیاد جالبی می باشند. آ آنان چیزی حدود ۲۰ برابر روزنامه‌های کشورمان تیراژ دارند. اگر نگرانیم که به چه سبب میزان تیراژ مطبوعاتمان کم هست، ضروری هست بصورت جدی تحقیق کنیم و نگاه کنیم به چه سبب ورود محیط مجازی چنین تهدیدی را برای مطبوعات رقم زده هست.

امروزه مردم خبرهایشان را از محیط مجازی می‌گیرند، زیرا به این دستاورد رسیده‌اند که نیازشان همان هست و محتوای محیط مجازی چیزی بوده که به دنبالش می‌گشتند.

چطور می‌توان مخاطبان را نسبت به این خبر ها حاشیه‌ای و بی‌فایده باخبر کرد و سطح احتیاج و سلیقه‌شان را بالاتر برد؟

چطور می‌توان مخاطبان را نسبت به این خبر ها حاشیه‌ای و بی‌فایده باخبر کرد و سطح احتیاج و سلیقه‌شان را بالاتر برد؟ در محیط مجازی هم خبر مطلوب هست، هم خبر نامطلوب. روزنامه‌ها تا روز بعد چاپ ندارند و بازتاب خبر آن ماجرا به ۲۲ ساعت بعد از وقوعش موکول می‌شود. پس در این بین تکلیف احتیاج اطلاع‌رسانی مردم چه می‌شود؟ هم حالا مدتی هست که روزنامه‌ها از خبر ها روز عقب می‌مانند و خبرهایشان بیات می‌شود.

در چنین شرطهای خوب تر نیست روزنامه‌ها در عوض انتشار یافتن خبر ها سراغ تجزیه و آنالیز و پیامدهای سانحه بروند و خبر ها تکمیلی عرضه کنند؟

در چنین شرطهای روزنامه‌ها خوب تر هست سراغ انتشار یافتن خبر ها و عکس‌های خبری و آنالیزی بروند و در تجزیه، آنالیز و سرمقاله، خود را نسبت به محیط مجازی پیشگام کنند. محیط مجازی به سبب ذات تکنولوژیک و ماهیت جالبی که دارد، طبیعی هست که تهدیدهایی را برای محیط رسانه‌های سنتی ما پدید آورده، ولی طبیعی هست که روزنامه‌ها تحلیل‌هایشان را قویتر کردن و از این راه جایگاه خود را محافظت کنند.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=75627

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.