تاریخ ارسال : ۱۹ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۵۵ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

تشکیل کنسرسیوم قطعه سازانِ ایرانی

روزنامه آرمان درج کرد: صنعت قطعه سازی از مهمترین صنعت های پایین دستی خودروسازی در کشور هست و نمی شود از نقش با اهمیت آن در تولید ناخالص داخلی و ایجاد اعتبار افزوده چشم پوشی کرد. جدیدا معاون وزیر صنعت اعلام نموده که قطعه سازان ایرانی اگر بخواهند در صحنه جهانی حرفی برای گفتن دارا باشند، راه حلی جز تجمیع ندارند.  بعضی با تحسین از این طرح، اعتقاد دارند که خودروسازی هایی که تیراژ کمتر از ۱۰۰ هزار دستگاه در سال دارند باید با یکدیگر ادغام گردند تا تیراژ اقتصادی دارا باشند. در برابر اما بعضی باور دارند که هرچند ادغام راهکار شایسته ای هست، ولی زمان آن فرا نرسیده و در این راستا ابتدا باید فرهنگسازی و پس از آن قانونگذاری صورت گیرد. علاوه بر این تعدادی نیز با توجه به این مبحث که ادغام هنوز در کشور ما با موانع حقوقی و قانونی و علاوه بر این فرهنگی و مدیریتی رو به رو هست، تشکیل کنسرسیوم را طریق مناسب تری نسبت به ادغام می دانند.  میزان صادرات صنعت قطعه­ سازی در افق ۱۴۰۴، شش هزار میلیون دلار و میزان درآمدزایی آن برای کشور ۳۱ میلیارد دلار حدس شده هست. طبق بعضی آمار رسمی در حال حاضر، دو هزار واحد تولیدی قطعه­ سازی در کشور وجود دارد که از این تعداد، ۱۲۰۰ واحد آن به تولیدکنندگان رسمی و دارای مجوز و ۸۰۰ واحد دیگر نیز ذی ربط به قطعه سازان غیررسمی و بدون شناسنامه تعلق دارد. البته بعضی دیگر از آمارها در حالی از فعالیت بیشتر از ۱۰۰۰ قطعه ساز در کشور خبر می دهند که اعتقاد دارند، منحصرا ۶۰۰ شرکت قطعه ساز توسط انجمن قطعه سازان شناسایی شده و مقید به تولید قطعات داخلی باکیفیت می باشند. البته بعضی آمار و اطلاعات نیز بیانگر از این مطلب هست که از مجموعه ۱۰۰۰ واحد قطعه سازی، تنها حدود ۳۰ قطعه ساز بزرگ سکان هدایت این صنعت را در دست دارند. علاوه بر این جدیدا نیز منصور معظمی، معاون وزیر صنعت اعلام نموده هست که حالا ۱۵ قطعه ساز داخلی داریم که تولیداتشان از استعداد صادرات بهره مند هست و در قرارداد منعقده با رنو قطعی شده شمار آنان یعنی قطعه سازانی که تولیداتشان در سطح نرمال جهانی باشد، به ۶۰ مورد برسد.

قطعه سازی دستخوش در حلقه مشکلات

صنعت خودروسازی یکی از مهمترین صنایعی هست که نقش با اهمیت و قابل توجهی در تولید ناخالص داخلی و ایجاد اعتبار افزوده برای هر کشوری دارد. در حقیقت صنعت قطعه سازی از مهمترین صنعت های پایین دستی خودروسازی در کشور بوده و حیات اندکی و کیفی تولید خودرو به آن منسوب هست. با این همه، این صنعت نیز که حلقه کلیدی در اعتماد به تولید داخلی به حساب می آید، با مشکلات عدیده ای دست به گریبان هست. درواقع طی سال های تحریم تولید خودرو نیز در کشور کاهش پیدا کرد که در نتیجه آن احتیاج به قطعات کم گردید و سر انجام تیراژ تولید قطعه در شرکت ها با کاهش جدی رو به رو گردید. در همین ارتباط محمدحسین شیرکوند، فعال اقتصادی و پخش کننده قطعات خودرو در اظهار کرد و گو با خبرگزاری مهر گفته هست: «کاهش سفارشات از یک سو و تسویه های بلندمدت سفارشات از سوی شرکت های توصیه دهنده از طرف دیگر منتج به کاهش سرمایه در گردش این شرکت ها گردید.    این دور باطل طی طولانی مدت ادامه پیدا کرد. به سبب تیراژ تولید پایین و تقسیم شدن تولید بین چندین شرکت، امکان تحقیق و توسعه از سوی قطعه ساز و علاوه بر این نظارت و دقت بر فرایندهای تولید از سوی خودروساز کاهش یافت.» » علاوه بر این، مشکل نقدینگی که با عدم تسویه به موقع بدهی از سوی خودروسازان تشدید شده و باعث کاهش بنیه مالی این صنعت شده هست، نبود دانش فنی در شرکت ها و سرانجام تولید قطعات بی کیفیت و… از دیگر مشکلات صنعت قطعه سازی اسم برده شده هست.
راهی برای عرض اندام در عرصه جهانی

۲۵ ۲۵ آبان ماه ماه دوازدهمین نمایشگاه بین المللی قطعات، لوازم و مجموعه های خودرو تهران که بزرگ ترین نمایشگاه در این حوزه در خاورمیانه به حساب می آید، برگزار گردید. در این نمایشگاه معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت اعلام نمود که «قطعه سازان ایرانی اگر بخواهند در صحنه جهانی حرفی برای گفتن دارا باشند، راه حلی جز تجمیع ندارند، زیرا مقیاس و اندازه آنان در حد صادراتی شدن نیست و باید با هم ادغام گردند تا قدرت رقابتشان افزایش یابد.» » منصور معظمی علاوه بر این اظهار کرد که در این زمینه برنامه ای از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت عرضه شده هست که مراحل خستین کار خود را می گذراند.

عکس العمل ها به تجمیع قطعه سازان

تجمیع قطعه سازان به منظور افزایش قدرت رقابت آنان در عرصه جهانی با واکنش های گاها متفاوتی روبه رو شده هست. احمد موهبت بخش، دبیر انحمن خودروسازان با اظهار این مطلب که اولویت بر ادغام قطعه سازان هست، معتقد هست که « قطعه سازان کوچک باید با یکدیگر ادغام گردند تا با قدرت بیشتری در زنجیره تامین خودروسازان قرار دریافت کنند. دولت ها باید شرایط را به شکلی مهیا کنند تا خودروسازان به سمت ادغام حرکت کنند. درواقع خودروسازی هایی که تیراژ کمتر از ۱۰۰ هزار دستگاه در سال دارند باید با یکدیگر ادغام گردند تا تیراژ اقتصادی دارا باشند.» » در برابر اما می باشند افرادی که ادغام قطعه سازان را راه شایسته ای می دانند، اما اعتقاد دارند هنوز زمان آن فرا نرسیده هست. در همین ارتباط، دبیر انجمن صنعت های همگن قطعه سازی ایران با مثبت بررسی کردن ادغام در صنعت قطعه سازی کشور، اظهار کرد: «نفس این کار خوب هست، اما الان زمان شایسته ای برای انجام آن نیست.» » آرش محبی نژاد اضافه کرد: «متاسفانه فرهنگ همکاری و انجام کار تیمی در کشور ما بسیار ضعیف هست و این بدان معنی هست که اگر همین امروز این ادغام رخ دهد بزرگان این صنعت کوچک ترها را می بلعند. او علاوه بر این بر این باور هست که «اول باید فرهنگسازی و پس از آن قانونگذاری کنیم و بعد بگوییم ادغام شوید. چنانچه این اتفاق با اهمیت بدون برنامه رخ دهد، تنها باعث نابود شدن منفعت های جمعی بزرگ توسط جمعی کوچک خواهد گردید.» » علاوه بر این دبیر انجمن سازندگان قطعات و مجموعه های خودرو ایران در اظهارنظری اعلام نموده هست که «انجمن سازندگان قطعات با طرح تجمیع قطعه سازان و ایجاد مجموعه سازی در این صنعت مشکلی ندارد، اما با شرایطی که در ایران پیاده می شود و شیوه ای که خودروسازان در پیش گرفتند، مخالف هست.» » مازیار بیگلو اضافه کرد: «متاسفانه هیچ استانداردی در مورد تجمیع قطعه سازان وجود ندارد و نگرانی اغلب واحدهای قطعه سازی از شرایطی هست که خودروسازان به آن دچار شده و قصد دارند این مسئله را به طور تندرو اجرا کنند.» » او علاوه بر این معتقد هست که «این حرکت تندرو و بدون مطالعه کامل خودروسازان، تاحالا نتیجه خوبی در صنعت قطعه سازی کشور نداشته و حدس می شود زین پس هم نتیجه خوبی نخواهد داشت.»

تشکیل کنسرسیوم جای ادغام

»یک کارشناس صنعت قطعه سازی در مورد طرح ادغام قطعه سازان در اظهار کرد و گو با «آرمان» می گوید: این بحث پیشتر در انجمن قطعه سازان مطرح گردید، در این راستا ما جلسات و سمینارهایی برگزار کردیم و در آن زمان حدس گردید که شرکت های کوچک قادر به رقابت نخواهند بود، در نتیجه ادغام به عنوان راهکار مطرح گردید تا شرکت های کوچک به شرکت های بزرگ مبدل گردند، اما چند مانع بر سر راه این مبحث وجود داشت که هنوز هم وجود دارد. بهرام شهریاری در تشریح این موانع، اضافه می کند: یک سری موانع حقوقی و قانونی بود و یک سری از موانع نیز فرهنگی و دیدگاه های مدیریتی بود. او ادامه می دهد: اینکه یک مقام دولتی این مبحث را مطرح کند، کمکی به تحقق آن نخواهد کرد، الا اینکه طریق هموار شود. این کارشناس در مورد موانع حقوقی و قانونی، می گوید: اخذ مالیات های متعدد، مسائل مالی و بازرسی و نحوه اعتبار گذاری روی واحدهای موجود من جمله موانع قانونی بودند که از اجماع و نتیجه واحد جلوگیری می کردند. این موانع هنوز هم باقی هست. شهریاری در مورد موانع فرهنگی و مدیریتی نیز توضیح می دهد: متاسفانه ما هنوز فرهنگ جدایی مدیریت از مالکیت را نداریم و همچنان صاحب مدیر هست.    او ادامه می دهد: ما طریق دیگری را نیز مورد بررسی و تحقیق قرار دادیم که می اندیشم طریق خوبی هست و سرانجام توان دارد به نتیجه مد نظر برسد. این طریق چیزی جز تشکیل کنسرسیوم ها نیست. این کارشناس صنعت خودرو تاکید می کند: کنسرسیوم ها دیگر دارای موانع حقوقی و دولتی نیستند تا اعتبار گذاری صورت گیرد یا مالیات های متعدد داده شود. دیگر اینکه، هرکدام از این واحدها در عین اینکه مستقل کار خودشان را انجام می دهند توان دارند با یکدیگر منفعت های مشترکی نیز پیش ببرند که تمام اینها تشریح شده هست. شهریاری اضافه می کند: به نظر می آید مسئولین ذی ربط جای اینکه نسخه های غیرقابل اجرا بپیچند، خوب تر هست روی مباحث بررسی شده و تشریح شده کار کنند و آنان را به منصه ظهور برسانند.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=82569

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.