تاریخ ارسال : ۲۶ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۰۴ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

تعلیق ارتباطات بیگانه ایران در پیشا برجام

  صدور شش قطعنامه تحریمی شورای امنیت سازمان ملل، قرار گرفتن ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد به عنوان مخل صلح و امنیت بین المللی، تبدیل شدن به چالشی جهانی و قرار گرفتن در دستورکار تقابلی قدرت های بزرگ به ویژه قدرت های غربی و متحدین آن، تحمیل تحریم های ناعادلانه و ظالمانه من جمله تحریم های مالی – بانکی و تحریم انرژی و حرکت تدریجی ولی مستمر به سوی تحریم کامل بین المللی از طریق اعمال تحریم ها و محدودیت های شدید بر رفت و آمد هوایی و دریایی، محاصره دریایی بندرهای و قطع خطوط کشتیرانی و ارتباطات هوایی، تحمیل قطعنامه ١٩٢٩ و قرار گرفتن در مسیر قطعی و نهایی «تغییر رژیم»؛ چکیده و فشرده ای از وضعیت پیچیده و غامضی هست که کشورمان در دوره پیشابرجام به ویژه در دوره زمانی ١٣٨٩ تا ١٣٩٢ با آن رو به رو بود.    برنامه جامع اقدام مشترک یا به بیانی رایج «برجام» که حاصل توافق هسته ای کشورمان با گروه نامیده شده به کشورهای ١+۵ بود؛ مهر باطل و خط بطلانی بود برتمامی این مصایب و سیاست های نابخردانه ای که گمان می کرد جمهوری اسلامی ایران و مردم انقلابی و مقاوم آن را می تواند در رسیدن به آرمان های مقدس شان و همچنین از دسترسی به فناوری و تکنولوژی صلح آمیز هسته ای محروم سازد و نابخردان ناآگاه پس از این همه کشش و کوشش برای ایجاد محدودیت، ممنوعیت و تهدید، نه تنها ایران را در رسیدن به اغراض خود متوقف نکرد بلکه ایران با اتکا به توان مردم سختکوش و خردمند خود توانست در بسیاری از حوزه های علم، فناوری و دانش گوی سبقت را از رقبای پیشین برباید. گرچه سیاست های کینه توزانه ایالات متحده امریکا در کوشش برای انجام تحریم ها بی شک معضلات و مشکلاتی را نیز در برخی از حوزه ها بر مردم بزرگ ایران تحمیل کرد، ولی این مبحث هیچگاه نتوانست دولتمردان و مردم ایران را از راهی که به درستی انتخاب کرده بودند، باز دارد. حال با نگاهی دقیق تر و جزیی تر به مرور زمان آنچه در دوره ماقبل برجام توسط دشمنان ملت، دولت و نظام اسلامی ایران تحمیل شده بود را اشاره ای دو مرتبه خواهم داشت: ١- سیاست و ارتباطات خارجی در حال تعلیق، بهترین و دقیق ترین تعبیری که می توان برای توصیف ارتباطات خارجی کشورمان درآن دوران به کار برد این بود که با پافشاری بر برنامه هسته ای صلح آمیز کشورمان، علی رغم حقانیت کشور در این مقوله، مع ذلک کل سیاست و ارتباطات خارجی کشور بشدت تحت تاثیر سیاست های کینه توزانه امریکا و هم پیمانان آن قرار گرفته بود. ٢-  ٢- با تحریم نفتی کشورمان، فروش نفت خام در یک سیر تدریجی ابتدا به یک میلیون بشکه در روز و پس از آن به ۵٠٠ هزار بشکه باید کاهش می یافت و بر طبق زمانبندی تحریم ها به تدریج به صفر نزدیک و منتج به قطع کامل صادرات نفت کشورمان می گردید. همین امر ضمن وارد آوردن فشار بر درآمدهای نفتی کشورمان که منجربه کاهش شدید درآمدهای ارزی و در نتیجه تاثیرات اقتصادی بر اجزا و پارامترهای اقتصادی ملی گردید؛ گرچه با به کارگیری روش های خردمندانه و هوشمندانه کشور، جمهوری اسلامی ایران به مبارزه ای جدی با نیات شوم مخالفان توسعه و پیشرفت به عمل آورد و تا حد بسیاری آنان را ناکام ساخت. ٣-  ٣- در کنار تحریم های نفتی، تحریم های مالی- بانکی به ویژه تحریم بانک مرکزی و تحریم معاملات ارزی با کشورمان از طریق سیستم سوییفت، سیستم مبادلات بین المللی کشورمان تحمیل گردید. ۴-  ۴- بلوکه کردن سرمایه ها و درآمدهای نفتی و موجودی کشورمان نزد بانک های خارجی، از دیگر تبعات و پیامدهای تحریم بانکی علیه کشورمان بود. ۵-  ۵- در بعد بین المللی و در پی صادر کردن شش قطعنامه تحریمی من جمله قطعنامه ١٩٢٩ شورای امنیت علیه کشورمان که به قطعنامه Regime Change  سرشناس بود، کشورمان در عمل و به صورت رسمی به مبحث ثابت شورای امنیت سازمان ملل تبدیل و به صورت رسمی به عنوان تهدیدی علیه صلح و امنیت بین المللی شناخته گردید و اجماعی بی پیشینه در سطح قدرت های بزرگ من جمله ۵ عضو شورای امنیت شکل گرفت به گونه ای که علاوه بر قدرت های غربی، دو قدرت غیر غربی یعنی روسیه و چین به گونه تام و تمام با اجماع قدرت های غربی علیه کشورمان همراهی کرده و نه تنها از رای وتو خود علیه قطعنامه های پیشنهادی امریکا،  انگلیس و فرانسه استفاده نکردند بلکه با تایید این قطعنامه ها به صورت کامل به اجرای آنان همت گماشتند؛ بنابراین در عصر ما قبل برجام، نه تنها قدرت های غربی و متحدین و شرکای آن بلکه اجماع نامقدسی میان قدرت های شرق و غرب علیه کشورمان شکل گرفته بود. ۶-  ۶- وضعیت کشورمان در دیگر نهادهای بین المللی من جمله کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل روز به روز پیچیده تر و سخت تر می گردید. یکی یکی از شاهکارها و دستاوردهای درخشان توافق هسته ای برجام این بود که پرونده نامیده شده به PMD را به صورت کامل مختومه کرد.
٧- ٧- قرار گرفتن ذیل فصل هفتم منشور علت شده بود تا حتی برخی از کشورهای طرف تجارت با کشورمان نیز برای خرید نفت با اغتنام از مجال و سوءاستفاده از فضای تحریم؛ هزینه های مبادلات تجاری با کشورمان را افزایش دهند. ٨-  ٩-  ١٠-  ١٠- دگرگونی وضعیت پیشابرجام به شرایط پسابرجام، موجب تغییر اساسی در رویکرد و برداشت بسیار منفی دولت ها و افکار عمومی خارجی به ویژه در دنیای غرب به رویکردی شده که امروز در مقابل سیاست های افراطی و مخرب امریکای ِترامپ علیه کشورمان می ایستند. در دوره پیشابرجام ایران به عنوان کشوری مخل و مخالف صلح و امنیت بین المللی معرفی می گردید که به هیچ قاعده و قانون بین المللی پایبند نیست ولی امروز ایران مدافع اصلی صلح و امنیت بین المللی از طریق اجرای کامل برجام وفق قطعنامه ٢٢٣١ محسوب می گردد و در مقابل این امریکای ترامپ هست که به عنوان کشوری هنجارشکن، مخالف قواعد و نرم های بین المللی و مخالف سازمان بین المللی شناخته می گردد. ١١-  ١١- خارج شدن از ذیل فصل ٧ منشور و کنسل قطعنامه های تحریمی به ویژه قطعنامه ١٩٢٩ از طریق دیپلماسی و مذاکره و بدون کاربرد زور، من جمله شاهکارها و دستاوردهای عظیم توافق هسته ای نه تنها برای کشورمان بلکه برای کل جامعه جهانی هست.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=83483

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.