تاریخ ارسال : ۲۱ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۴۱ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

جابه مکانی مرزهای دوستی و خصومت در جهان

زنامه دنیای اقتصاد درج کرد: راهبرد ترامپ علاوه بر افول هژمونی ایالات متحده در خاورمیانه در حال جابه مکانی مرزهای دوستی و خصومت نیز هست. در پرتو این سیاست ها قدرت رزمایش فرانسه و روسیه در منطقه افزایش یافته هست. به همین سبب هم شاهد دیپلماسی فعال تر مکرون در لبنان و لیبی و پوتین در عراق، سوریه و مصر هستیم.    در چنین شرایطی ایالات متحده در حال کش وقوس با متحدان سنتی هست. این سیاست متناقض متحدان سنتی واشنگتن را دلواپس تر می کند و قدرت رزمایش پاریس و مسکو را افزایش می دهد. شتاب دگرگونی در نظم منطقه   ولادیمیر پوتین، ریاست جمهوری روسیه، در عزیمتی از پیش اعلام نشده به پایگاه هوایی لاذقیه رفت و درکنار دیدار با بشار اسد، ریاست جمهوری سوریه، فرمان خارج شدن قسمتی از نیروهای روسی از این کشور را صادر کرد. » »

وقتی دونالد ترامپ، ریاست جمهوری ایالات متحده، مراسم سوگند خود را به جا آورد و بعنوان چهل وپنجمین ریاست جمهور ایالات متحده وارد کاخ سفید گردید، در میان بسیاری از متحدان ایالات متحده در خاورمیانه این انتظار به وجود آمد که او خوب تر از اوباما می باشد و پشتیبانی زیادتری از متحدان خاورمیانه ای به عمل خواهد آورد. اما گویا عصر ترامپ هم عصر واگرایی ایالات متحده می باشد گرچه ترامپ دوست دارد به نوع ای نمایش دهد که قصد دارد نقش فعالی در این منطقه پر آشوب در جهان ایفا کند. اینها و بسیاری دیگر باعث گردید اوباما مغضوب متحدان خاورمیانه ای ایالات متحده قرار بگیرد.

«» » »»با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند ترامپ هم ادامه دهنده راه اوباماست اما به نحوی دیگر. هر دو ریاست جمهور در یک چیز اشتراک داشتند: «ابتدا آمریکا» اما تاکتیک های آنان برای نیل به آن متمایز هست. این «خلأ قدرت» باعث ظهور بازیگرانی گردید که هر یک می کوشند خلأ قدرت متاثر از عدم حضور ایالات متحده را پر کنند.

الف) لبنان سکوی پرش فرانسه به خاورمیانه: تا همین یک سال پیش در مخیله فرانسوی ها نمی گنجید که «امانوئل مکرون» بعنوان «چهره مردمی دیپلماسی غربی در خاورمیانه» ظاهر گردد. یکی از این عوامل، کوشش عربستان با چراغ سبز ایالات متحده برای آشفتگی سازی در لبنان (حیاط خلوت سنتی فرانسه) بود که با پا در میانی مکرون بالاخره آشفتگی در نطفه خفه گردید و در ظاهر، حریری از گروگان سعودی ها بیرون آمد. حالا هم مکرون سخت در کوشش هست تا سیاست «پساسوریه» ای کشورش را شکل دهد.

« » « «رایان کراکر»، دیپلمات آمریکایی که در دولتهای دموکرات و جمهوری خواه چند دهه پیشینه فعالیت در مسائل خاورمیانه را دارد، می گوید: «در گذشته ایالات متحده نقش ارزشمندی در لبنان داشت اما این بار سعودی ها درباره کاری که قصد دارند با حریری بکنند یک کلمه به ما نگفتند.» «آ» «آلیسا روبین»، گزارشگر نیویورک تایمز، در گزارش ۹ دسامبر ۲۰۱۷ خود می نویسد: «یکی از معیارهای مرتبط به عمق عقب نشینی ایالات متحده این هست که در کشورهایی که در قاموس ترامپ دوست و متحد تعبیر می شوند- مثل عربستان- ایالات متحده هیچ سفیری ندارد. » » او می نویسد بسیاری از پست های ارزشمند دیپلماتیک ایالات متحده تهی هست.    به سبب نوسان های دولت ترامپ هست که فضا برای بازیگرانی مثل فرانسه آماده شده هست. فرانسه زیاد محتاطانه تغییرات سیاسی را دنبال می کند و از سرمایه قدر کفایت برای توسیع نفوذ خود بهره مند هست. بعد از نبرد جهانی اول، بریتانیا و فرانسه، امپراتوری عثمانی را تقسیم کردند. فرانسه بر لبنان و سوریه استیلا یافت و این استیلا را تا به حال محافظت کرده هست.»
مکرون تیمی را در وزارت خارجه اش مستقر کرده که به امور خاورمیانه آشنا می باشند. چنین هست که رویکرد او ورود محتاطانه به منطقه و بازکردن جای پایی در این منطقه هست.

« او دریافته که سارکوزی زیاد به قطر نزدیک بود و اولاند زیاد به عربستان. » » با این تفاصیل، فرانسه بازهم در اردوگاه ایالات متحده هست. حکایم می گوید: «با وجود سوءتفاهم ها درباره رویکرد ترامپ اما فرانسه قدرت قدر کفایت ندارد تا مستقل از ایالات متحده در خاورمیانه گام بردارد. آ آنان پشتیبانی آرام ایالات متحده را در پی دارند؛ فرانسوی ها چهره عیان دیپلماسی می باشند.» «» «جوست هیلترمان»، مدیر برنامه خاورمیانه- شمال آفریقای گروه بین المللی آشفتگی می گوید: «آمریکایی ها از متحدان فرانسوی و بریتانیایی خود استفاده می نمایند تا بعضی کارها را طبق استراتژی ایالات متحده انجام دهند. آ ترامپ علاقه ای به دیپلماسی ندارد.» » این بی علاقگی به دیپلماسی باعث شده تا فرانسه رویکردی تا حدی مستقل از ایالات متحده را ادامه دهد. »

»هیلترمان معتقد هست که فرانسه خطر غیبت از صحنه جهانی را دریافته و معتقد هست که برای افراشتن پرچم فرانسه و افزایش نفوذ این کشور در مقابل رقبایی مثل آلمان لازم هست زیادتر فعال گردید. »

»ب) سوریه سکوی پرتاب روسیه به خاورمیانه: سیاست بی توجهی ایالات متحده به خاورمیانه اکثر از هرکس به سود پوتین تمام گردید. تزار کرملین با پی بردن به اینکه ایالات متحدهی اوباما بر «چین» معطوف هست و نسبت به خاورمیانه بی میل هست، وارد دمشق گردید تا درکنار مقابله با داعش و محافظت اسد در قدرت، حوزه نفوذ خود را به خاورمیانه و مدیترانه بسط دهد. چنین هست که بسیاری پوتین را قدرت اول خاورمیانه دانسته و اظهار می کنند این ایام مسکو به نقطه ثقل تغییرات منطقه مبدل شده هست. « » » در ماه اکتبر پادشاه عربستان به روسیه رفت.

در پرتو آشفتگی سوریه و دست بالا یافتن پوتین از جانبی و از جانب دیگر بی ثباتی ها و نوسان های ترامپ، سعودی ها کوشش دارند تا به نحوی از زیر بیرق ایالات متحده بیرون گردند. قرارداد نظامی ۳ میلیارد دلاری میان دو کشور نشان از گشوده شدن فصل تازهی از ارتباطات میان دو کشور هست. قسمتی از این نبرد افزار ها در عربستان سعودی تولید خواهد گردید. علاوه بر این ریاض و مسکو در راستای تولید سیستم های اس۴۰۰ و تعمیر و حفظ قطعات آن در خاک عربستان سعودی و جابه جایی تکنولوژی فناوری دیگر نبرد افزار ها روسی به عربستان سعودی با یکدیگر مشارکت می کنند.همچنین قرار هست اسلحه سازی روسی کلاشنیکف نیز در عربستان سعودی، به تولید نبرد افزار بپردازد. علاوه بر جابه جایی تکنولوژی ساخت این نبرد افزار ها در عربستان سعودی، تعلیم نظامیان سعودی نیز من جمله مواد توافق نامه مسکو و ریاض هست.

سفر سلمان به روسیه یک جهت دیگر هم داشت؛ پذیرش نفوذ روزافزون مسکو در خاورمیانه و پذیرش درکناری بقای حکومت اسد در سوریه. سوریه آوردگاهی بود که مسکو- ریاض در آن در دو سوی طیف قرار داشتند؛ عربستان رد کننده اسد بود اما روسیه با دخالت عملی در این کشور در پی رهایی اسد برآمد. « عباس»، سردبیر روزنامه عربستانی عرب نیوز که در عزیمت سلمان به مسکو او را معیت می کرد، می گوید: «نمی توانیم این مسئله را نادیده دریافت کنیم که روسیه به بازیگری ارزشمند در خاورمیانه مبدل شده هست. روسیه با قدرت پولی و نظامی خود این تعادل را برقرار و این خلأ را پر کرد.» » مسکو هدف دیگری هم دارد؛ نشان دادن چهره ابرقدرتی خود. گرچه کارشناسان این کشور را «قدرتی قاره ای» می پندارند نه «قدرتی جهانی» اما کرملین کوشش دارد تا در غیاب ایالات متحده چهره ابرقدرتی از خود نمایش دهد و خلأ قدرت را پر کند. چنین هست که سوریه به سکویی برای پرش و رزمایش قدرت پوتین در خاورمیانه مبدل گردید. قراردادهایی در راستای انرژی و نبرد افزار ها با کشورهای عربی و فروش موشک به ترکیه من جمله کارهای پوتین در منطقه هست. »


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=78632

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.