تاریخ ارسال : ۲۰ مهر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۷:۲۴ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

حافظ و خروج ‌از یکسویه نگری فرهنگی

فاطمه ذوالقدر؛ نماینده مجلس در روزنامه اعتماد نوشت: بهترین فاتح سخن، در بزرگداشت این عزیز همیشگی ملت ایران، خواجه‌شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین محمد حافظ شیرازی و گوهر یگانه فرهنگ فارسی لسان‌الغیب، سخنی از خود او بود که این بیت ارادتی به خواجه شیرازی، بزرگ شاعر تمامی قرون و اعصار است.  حافظ به عنوان درخشان‌ترین ستاره فرهنگ فارسی است، شاعر تمامی قرن‌هاست و همه قشرها از عرفای مجذوب جلوه‌های الهی تا ادیبان و شاعران خوش‌ذوق، تا رندان بی‌سر و پا و تا مردم معمولی هرکدام درحافظ، سخن دل خود را یافته‌اند و به زبان اوشرح وصف حال خود راسروده‌اند؛ شاعری که دیوان او تا امروز هم پرنشرترین و پرفروش‌ترین کتاب بعد از قرآن است و دیوان او در همه جای این کشور و در بسیاری از خانه‌ها یا بیشتر خانه‌ها با قداست و حرمت در کنار کتاب الهی گذاشته می‌شود. ادبیات مکتوب ما با سابقه هزار ساله‌اش میراثی است که نه‌تنها پشتوانه عظیم فرهنگی بلکه رودخانه‌ای بزرگ است که می‌توان از شاخه‌های آن به تناسب برای پرورش و رویش نهال‌های گوناگون بهره گرفت.  از این رو نگریستن به این ادبیات کهن و به خصوص حافظ به عنوان یکی از شعرای برجسته دیرین ایران، نه تنها شناختی از تاریخ کهن را برای ما به همراه دارد بلکه سبب‌ساز بهره‌گیری از اندیشه‌های عرفانی این بزرگ مرد تاریخ می‌شود. بزرگداشت حافظ شیرازی در روز ٢٠ مهرماه هر سال اگرچه حرکتی پسندیده و ارزشمند است اما نباید شناخت و بزرگداشت این نامداران را به روز و هفته‌ای خاص محدود کرد. چراکه سیطره کلام حافظ را در زندگی هر روز مردم می‌توان مشاهده کرد. نفوذ کلام ایشان که با تفألی آرامی بر دل ایجاد می‌کند حاکی از عرفان الهی جاری و ساری در آن است.  تسری ظلم و جور همواره در طول تاریخ رخ نمایانده است به نحوی که آن را در نگاه نقادانه حافظ نسبت به حکمای زمان می‌توان ملاحظه کرد که با گفتاری انتقادی نسبت به وضع موجود برخورد کرده و با کلام الهی روشنگری دینی و مدنی را فراخوانده است. حافظ در کلام خویش همواره حضور دو گروه خودی و بیگانه یا دوست و دشمن یا ما و آنها را دارد. این دو گروه متخاصم را به طور کلی می‌توان در شعر حافظ به اهل زهد و اهل رندی طبقه‌بندی کرد، آنگاه زاهد و صوفی و واعظ و محتسب و شیخ و مدعی و… و اندیشه‌های آنان را در یک طرف، و رند و عاشق و مست و پیر می‌فروش و… و اندیشه‌های آنان را در طرف دیگر قرار داده و با تحلیل این گفتمان انتقادی روشنگری و بصیرت را در میان مردمان و حاکمان ندا می‌دهد. الهام‌پذیری از کلام ایشان می‌تواند بسترساز خروج از نگاه یک‌سویه به فرهنگ و تمدن کهن ایران باشد تا از محل این بستر فرهنگی، اندیشه‌های عرفانی و الهی و آرمان‌گرایی حقیقی را در میان جوانان و اقشار جامعه رواج دهیم. داشتن نگاه انتقادی مبتنی بر عرفان و اندیشه دینی این امکان را در جامعه مهیا می‌کند که از بیراهه رفتن‌ها پرهیز شود و خط سیر حقیقت را در جامعه گسترش دهیم. بهره‌‌گیری از ظرفیت‌های کهن فرهنگ و تمدن ایران اسلامی در شرایط تخاصم‌های فرهنگ کمک شایانی برای بازگشت به اصل و ریشه تمدنی و فرهنگی و اعتقادی در میان جوانان و نوجوانان خواهد داشت که در کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی و در نشست‌ها با دستگاه‌های متولی امر این مهم همواره مورد امعان نظر بوده و هست و پیگیری‌های مستمر و مصرانه‌ای برای افزایش بودجه بخش فرهنگی توسط اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی همواره صورت پذیرفته است.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=69570

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.