تاریخ ارسال : ۲۰ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۳:۴۹ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

خواستید نکوهش کنید، اما ستودید

به گزارش شلمچه نیوز به نقل از گروه دیگر رسانه های خبرگزاری دانشجو، «عبدالله گنجی» در سرمقاله روزنامه «جوان» درج کرد:

 

اخیراً فیلمی از جلسه خبرگان رهبری خرداد ۱۳۶۸ در فضای سایبری و تلویزیون فارسی ملکه انگلستان پخش گردید که در آن مقام معظم رهبری بشدت استدلال می‌کند که من خود را شایسته رهبری نمی‌دانم و برای آنکه از او درگذرند با نهایت تواضع التماس می‌کند و از بعضی حاضران  جلسه می‌پرسند «شما فردا حکم مرا می‌پذیرید؟»

 

بدون تردید دسترسی به این ویدئو که از سندهای حاکمیتی هست از عهده هر بی‌سروپایی برنمی‌آید و گویی اتاق شیشه‌ای‌ موردنظر روحانی در چنین مواردی مصداق می‌یابد اما در مصاحبه‌ای که بی‌بی‌سی با نشردهنده این ویدئو دارد، سه نکته و داعیه روشن می‌شود؛ اول اینکه طرف می‌گوید این ویدئو از سوی کسانی برایش ارسال شده هست که از ناراضیان حکومت می باشند. طبیعی هست که جنس این ناخشنودی از جنس ضد انقلاب سرشناس، منافقان و سلطنت‌طلب‌ها نیست لکن از جنس کسانی مشابه روح‌الله زم هست. اما دو نکته دیگر که ذهن را به افشاکنندگان ویدئو نزدیک‌تر می‌کند این هست که ناشر می‌گوید ارسال‌کننده  اصرار دارد که هر چه سریع‌تر و در سالگرد مرگ هاشمی پخش گردد و نکته سوم اینکه ارسال‌کننده اصرار دارد در همین روزهایی که بعضی شعارهای ساختارشکن داده‌اند، پخش گردد. بنابراین محتمل هست فیلم آن جلسه سرنوشت‌ساز در بین سندهای شخصی مسئولین وقت مجلس خبرگان بوده باشد که البته سیستم‌های امنیتی باید پاسخگو باشند. بعضی از کسانی که قبلاً به عنوان پژوهشگر سندهای خبرگان را بیرون بردند نیز خودشان را لو دادند اما «کینه کدیوریسم» سبب شد این حقیقت کتمان گردد که مجدداً در ۱۵ مرداد ۱۳۶۸ و بعد از تصویب قانون اساسی، مجلس خبرگان با رأی قاطع‌تری رأی ۱۴ خرداد خود را دائمی کرد.

 

اما در مورد محتوای آن باید عین جمله امیرالمؤمنین به معاویه را یادآوری کرد که: «گفته‌ای مرا چونان شتر مهار نموده به سوی بیعت می‌کشاندند. به خدا قسم خواستی نکوهش کنی اما ستودی، خواستی رسوا سازی که خود را رسوا کرده‌ای، مسلمان را چه باک که مظلوم واقع گردد، مادام که در دین خود تردید نداشته و در یقین خود شک نکند.» » در فرهنگ دینی ما افتخار و تمجید برای کسانی هست که خود را لایق مسئولیت‌های خطیر نمی‌دانند و تمسخر، طعنه و لعن برای کسانی هست که در پی مسیولیت می‌دوند. از قضا باید کسانی را بر مسئولیت‌ها گماشت که خود دنبال آن نیستند. قطعاً آن کسانی که خود در پی مسیولیت می‌دوند، عاقبت بخیر نخواهند گردید و حتماً هنگامی به بیت‌المال و مسیولیت می‌رسند به تعبیر امیرالمؤمنین مثل «شتری که به جان گیاه بهاری بیفتد» از بیت‌المال می‌دوشند.

 

پیش از آن هم مقام معظم رهبری خود را لایق رئیس جمهوری نمی‌دانستند اما با سفارش و اهتمام امام به این میدان وارد گردیدند و در روزهای انتهایی رئیس جمهوری نیز در پاسخ یک دانشجو که سؤال کرد بعد از رئیس جمهوری چه‌کار خواهید کرد، فرمودند: «هر چه امام بفرمایند. » » خداوند نیز رسالت خود را در چنین افرادی قرار خواهد داد. جنس کسانی که به سوی دنیا می‌دوند با جنس کسانی که توفیقات الهی به سوی آنها می‌آید، متمایز هست. جنس کسانی که «من» از همه وجودشان می‌بارد با جنس کسانی که مصادیق خطبه همام امیرالمؤمنین می باشند، متمایز هست. 

 

 امروز و بعد از ۲۸ سال این ویدئوی جلسه خبرگان نه تنها باعث افتخار مقام معظم رهبری هست که افتخار همه کسانی هست که در این ۲۸ سال عماروار پا در جای پای وی گذاشتند و لحظه‌ای دچار تردید نشدند. البته محتوای اظهارات رهبری در آن جلسه با شاخص‌های درون‌دینی و اخلاق دینی باید معنادهی گردد که اگر با متدهای غربی و برون‌دینی تفسیر گردد، نتیجه آن به اغراض نشردهندگان آن نزدیک‌تر هست.

 

مقام معظم رهبری نخستین مخالف انتخاب خود بودند و بر عدم انتخاب خود مشابه امیرالمؤمنین «که مرا واگذارید و دیگری را انتخاب کنید» اصرار کردند و راز توفیقات الهی وی در همین نگرش و تواضع نهفته هست.

 

اما حتماً وی پیش از انتهاء حیات پربرکت خود روزی به میدان خواهند آمد و گلوهای مملو از استخوان مؤمنان و حزب‌الله را با عبارتی مشابه امیرالمؤمنین آزاد خواهند کرد که «همچون گله‌های گوسفند مرا در میان گرفتند اما آنگاه که به پا خاستم و حکومت را به دست گرفتم، جمعی پیمان شکستند و گروهی از اطاعت من سر باز زده، از دین خارج شدند (دقت گردد عدم اطاعت از علی معادل خروج از دین بوده است) و بعضی از اطاعت سر برتافتند. گویا نشنیده بودند حرف خدای سبحان را که می‌فرماید: «سرای آخرت را برای کسانی برگزیدیم که خواهان سرکشی و فساد در زمین نباشند و آینده از آن پرهیزکاران هست. »

 

»اگرچه رهبری تا سرحد امکان از پذیرش این مسیولیت سر باز زدند اما هنگامی حجت بر وی تمام گردید، زخارف دنیا را بر خود و فرزندان حرام کردند و با همه وجود گردنه‌های پیچیده را پرنفس طی کرد و در ادامه راه پر بهجتی که امام راحل مقابل ما قرار داده بود، لحظه‌ای تردید نکرد. شایسته اوست که سرانجامش مشابه امیرالمؤمنین گردد.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=82661

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.