تاریخ ارسال : ۰۱ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۶:۲۷ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

داعش را چه فردی به وجود آورد؟ داعش را چه فردی قویتر کردن کرد؟

داعشبه گزارش شلمچه نیوز به نقل از گروه سیاسی خبرگزاری میزان به نقل از KHAMENEI.IR،

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم

مدیران محترم به سر می برند از بخشهای متفاوت و گزارشهای مطلوبی را می‌شنوند؛ کمااینکه امروز هم آقای رئیس‌جمهور گزارش مطلوبی دادند.

هرکدام از شماها در هر قسمتی که مشغول کار هستید، مطمئنّاً مشکلاتی دارید، کمبودهایی دارید‌، احتیاج دارید به عناصری، به عواملی؛ اینها را از خداوند ضروری هست بخواهیم.

این نورانیّت دل هست که راه‌ها را به روی آدم باز میکند، به آدم امید میبخشد، به آدم کوشش میبخشد، آدم را در راه‌های صحیح و صحیح هدایت میکند.

ضالهی آشکار برای اینها در این آیه مذکور. اینها چیزهایی هست که در جامعه‌ی مؤمن ما ضروری هست مورد توجّه باشد؛ به خصوص برای ما مدیران که هرکدام در یک قسمتی، باری بر دوش داریم. (۷)

خب این نشست، مجالی هست برای پرداختن به بعضی از مسائل کلّی و کلان و مهمّ کشور تا بعضی از مسائلی که گاهی محتمل هست مورد صحبت و بحث و اختلاف‌‌‌نظر باشد، در اینجا مطرح بشود، بحث بشود؛ بعضی از مسائلی که محتمل هست مورد غفلت قرار برخوردار باشد از طرف ماها، اینجا مورد تذکّر قرار بگیرد؛ از این جهت جلسه‌ی مفیدی است؛ [چون] مدیران می باشند، صاحب‌نظران می باشند. با مسرت سال کنونی ما پدیده‌ی انتخابات را داشتیم؛ انتخابات کار بزرگی بود؛ عظمت انتخابات، قدرت انقلاب را ارائه داد، قدرت نظام اسلامی را نشان داد؛ ما از این نباید غفلت کنیم. این کار مشترک را ضروری هست دید و ضروری هست به دنیا نشان داد؛ این کار مشترک، اعتماد به نظام بود، اظهار اعتماد به نظام اسلامی بود. آ

آن کار مشترک همین بود که به این صندوقی که نظام جمهوری اسلامی ایران آنجا گذاشته بود اعتماد کردند و به این سیر عظیمی که در قانون بنیادی جمهوری اسلامی ایران مقرّر شده‌ هست اعتماد کردند و برای انتخاب مسئول اجرائی کشور وارد عرصه و صحنه شدند؛ این خیلی ارزشمند هست. این کار مشترک را ما خرابش نکنیم. [ ما از لابه‌لای این کار مشترک، حرفها و ملاحظات درنیاوریم جوری که اصل این سیر مشترک را خرابش کنیم، ضایعش کنیم؛ این کار مشترک، خیلی ارزشمند بود. به چه سبب تقسیم میکنیم اشخاص را؟ مراقب باشیم این تقسیم‌‌‌کردن‌ها، این بگومگوها، از دل یک کار بزرگ و مشترک ملّت ایران بیرون نیاید. همه‌ی ملّت ایران، با دشمنان این ملّت و با دشمنان توسعه این ملّت، مخالفند.

بله، محتمل هست کسانی هم باشند که خائنند؛ در همه‌ی کشورها، در همه‌ی ملّتها، در همه‌ی زمانها آدمهای خائنی می باشند، امّا قاطبه‌ی ملّت ایران کسانی‌اند که با دشمنی که سختی‌ها را بر ملّت تحمیل میکند، تحریم را تحمیل میکند، نبرد را تحمیل میکند، ناامنی را تحمیل میکند، مخالفند، بدند؛ همه‌ی ملّت این‌جورند. امروز هم که رویت میکنید بعد از انتخابات ما، آمریکایی‌ها، با وقاحت تمام، هم تحریم را زیاد کردند، هم زیادتر از همواره بر طبل مخالفت و مقابله و عناد و مثل اینها دارند میکوبند؛ این‌جوری هست دیگر. با توجّه به دشمنی‌ها، با توجّه به وضعیّت، با توجّه به نیازها، با توجّه به اغراض بلندی که در برابر ما هست، ضروری هست یک محیط تازه احداث بشود. در احداث این محیط تازه -فضای مشارکت، محیط کار و محیط کوشش برای هدف مشترک که آن عبارت هست از توسعه کشور و اعتلاء نظام جمهوری اسلامی- همه سهیمند، همه شریکند. اینها مقاصدی هست که در شعارهای جمهوری اسلامی ایران از اوّل وجود داشته، امروز هم هست؛ ضروری هست خودمان را نزدیک کنیم به آنها. امروز هم من مجدّداً سفارش میکنم؛ همه بایستی مدیران کشور را مساعدت کنند، مشارکت کنند که بتوانند کار کنند؛ مدیران کشور هم بایستی جانب مردم را به­‌معنای حقیقی کلمه رعایت کنند؛ مدیران بخشهای متفاوت هم ضروری هست با هم مشارکت کنند.

در یک نگاه کلان به مسائل کشور، شماها که مسئول هستید، از مدیران درجه‌ی یک تا مدیران بخشهای متفاوت، اگر بخواهید کشور را صحیح اداره کنید، اگر بخواهید فرصتها و تهدیدها را به­‌معنای حقیقی کلمه مدیریّت بکنید -چون هم فرصتهایی هست، هم تهدیدهایی هست؛ ضروری هست بتوان این فرصتها و تهدیدها را صحیح مدیریّت کرد- اگر بخواهید سرمایه‌های ملّی را صحیح به کار بگیرید، اگر بخواهید ظرفیّتهای کشور را که بسیاری از این ظرفیّتها هم تاکنون ناشناخته‌اند به فعلیّت برسانید و از آنها بهره‌برداری بکنید، اگر بخواهیم راه را از بیراهه تعیین بدهیم -چون آدم، مدیران کشور، دولتها و بخشهای متفاوت، در برابر خودشان گاهی راه‌هایی را رویت میکنند که بعضی از این راه‌ها بیراهه است؛ ما را به سرمنزل مقصود نمیرساند- و این امور بزرگ را انجام بدهیم، احتیاج داریم که اوّلاً ملاکهای تصمیم‌گیری‌مان را مشخّص کنیم و آنها را صحیح انتخاب کنیم، ثانیاً از تجربه‌هایمان بکارگیری کنیم؛ این عرض امروز من هست.

خب، ملاک تصمیم‌گیری چیست؟ طبعاً آن سخن کلّی که در اینجا وجود دارد، منفعت های ملّی است؛ یعنی ملاک تصمیم‌گیری برای دولتها، تأمین منفعت های ملّی است؛ اکنون چه منفعت های کوتاه‌مدّت، چه منفعت های بلندمدّت. آ مسئله اینجا هست که منفعت های ملّی را چه‌جوری تشریح کنیم، چه‌جوری شناسایی کنیم؛ چه چیزی را واقعاً منفعت های ملّی بدانیم و چه چیزی را نه. آ آن نکته‌ی بنیادی که مد نظر بنده هست و میخواهم عرض بکنم، این هست که منفعت های ملّی آن‌وقتی منفعت های ملّی می باشند که با هویّت ملّی ملّت ایران، با هویّت انقلابیِ ملّت ایران در تعارض نباشند. آن‌وقتی منفعت های واقعاً منفعت های ملّی می باشند که با هویّت ملّت در تعارض نباشند، وَالّا آنجایی که ما چیزی را به‌عنوان منفعت های ملّی در نظر میگیریم بلکه هویّت ملّی را پایمال میکنیم، قطعاً خطا کرده‌ایم، این منفعت های ملّی نیست؛ این چیزی هست که از دوران مشروطه تا پیش از انقلاب، متأسّفانه فرجام ابدی کشور ما بوده؛ هویّت ملّی را زیر پا لگدمال کردند. هویّت ملّی همواره پامال چیزهایی شده هست که به‌عنوان منفعت های ملّت ایران به نظر مدیران و تصمیم‌گیران و تصمیم‌سازان میرسیده و اجرا میکردند؛ این یعنی معکوس کردن نسبت. منفعت های ملّی بایستی با هویّت ملّی تطبیق داده بشود، نه اینکه هویّت ملّی تابع منفعت های ملّی قرار بگیرد، که قهراً منفعت های تخیّلی هست. یعنی یک منفعت هایی را عکس میکنند و ترسیم میکنند برای ملّت که لازمه‌اش جدا شدن از هویّت ملّی است؛ این همان بی‌هویّت کردن ملّت و بی‌موجودیّت کردن ملّت است؛ که در دوران پهلوی، به حدّ اعلیٰ رسید؛ البتّه عرض کردم، از اواخر دوران قاجار آغاز شده بود.

یکی از امور بزرگ انقلاب اسلامی همین هست که یک هویّتی برای ملّت تشریح کرد و بر آن پافشاری کرد؛ منفعت های ملّی را طبق آن استخراج کرد و استنباط کرد و ترسیم کرد و تصدیق کرد و ادامه داد. ما در آن شکل قبلی به منفعت های ملّی هم واقعاً نمیرسیم؛ کمااینکه شما ملاحظه کنید کشور ما با این‌همه سرمایه، با این‌همه ابزارها، به‌خاطر از دست دادنِ همین هویّت، از دوران مشروطه تا پیش از انقلاب هیچ پیشرفتِ متناسب با شأنش و متناسب با آن سِیلی که در دنیا بود نداشت.

[ من در سخن اوّل سال، شاید مجملاً یک لیستی از دستاوردهای کشور در زمینه‌های متفاوت -در زمینه‌های زیرساختی، در زمینه‌های نیروی انسانی؛ در زمینه‌های گوناگون- گفتم؛ زیرا بعضی حاضر نیستند اینها را اذعان کنند، اعتراف کنند؛ [حتّی] بعضی از خود مدیران هم غفلت میکنند از آن چیزی که نتیجه انقلاب هست.

[اینکه] با این مسائلی که برای کشور پیش آمد، با این‌همه مشکلات، با تحمیل نبرد، با تحمیل تحریمهای کذائی، با دشمنیِ صریح و واضحِ قدرتهای مسلّط دنیا، کشور توانسته هست این دستاوردها را به دست بیاورد، اینها نیست جز اینکه کشور احساس هویّت کرد؛ ملّت ایران هویّت خودش را فهمید، شناخت، احساس موجودیّت کرد، با قوّت و قدرت سیر کرد؛ این احساس هویّت چنین حالتی را به آدم میدهد؛ این اعتماد‌به‌نفس را به آدم میدهد. خب میگوییم «هویّت ملّت ایران»؛ این هویّت چیست؟ هویّت ملّی ما چه‌جوری تشریح میشود؟ ما ملّتی هستیم مسلمان، ریشه‌دار در تاریخ، و انقلابی؛ این هویّت ما هست. مسلمانی ما، عمق تاریخی ما، و انقلابی بودن ما سه‌ عنصر کلیدی هست که هویّت ملّت ما را تشکیل میدهد.

اسلامی بودن ما یعنی ارزشها و اصول اسلام، تشکیل‌دهنده‌ی هویّت ما هست. علّت اینکه فاصله‌ی کشورهای پیشرفته‌ی علمی با کشورهای عقب‌افتاده دائماً زیاد میشود، همین است؛ پیشرفتهای علمی، سرعت را هم زیاد میکند. ما آن روز البتّه به تناسب زمانه‌ی خودمان پیشرو در مسائل فنّاوری بودیم؛ نه­‌فقط ما به­‌عنوان ایران، خیلی از کشورهای شرقی این حالت را داشتند، من جمله ما ایرانی‌ها. لذا، مسلمانی و ریشه‌داری در تاریخ؛ و بعد انقلاب؛ انقلاب قسمت مهمّی از هویّت ما هست. انقلاب یعنی آن سیر تحوّلیِ عمیقی که با تکیه‌ی به اسلام توانست وضعیّت کشور را عوض کند و یک قلم مهمّ آن، این بود که ملّت را از حاشیه بیرون آورد، وارد متن اداره‌ی کشور کرد. ملّت در کشور، هیچ‌کاره بود؛ ملّت ایران، در طول قرنهای متمادی، اصلاً در ذیل حکومتها تشریح میشد، نقشی در احداث [حکومتها نداشت]. بله، هنگامی شاهی نبردی داشت، عدّه‌ای از ملّت را میگرفت، زیر نبرد افزار میبرد و آنها را به نبرد میبرد؛ نقش ملّت همین‌ بود. امّا اینکه ملّت بتوانند در تعیین یک سیاستی، در تعیین یک مسئولی -چه برسد مدیران درجه‌ی یک کشور- نقش برخوردار باشند، چنین چیزی وجود نداشت. اوّلین بار در طول تاریخ ما -تاریخ چندین­ قرنی، تاریخ از دوران باستان به این طرف- ملّت ایران بعد از انقلاب، نقش پیدا کردند، از حاشیه وارد متن گردیدند و تعیین میکنند. همچنان­که آشکار هست، از بالاترین مسئول کشور، از رهبری، رئیس جمهوری، مدیران گوناگون دیگر، با انتخاب ملّت مسئولیّت پیدا میکنند و سرِ کار می‌آیند و به ملّت ضروری هست پاسخ بدهند؛ ضروری هست به ملّت پاسخ بدهند. این یک قلم از مهم­ترین اتفاقاتی بود، تحولاتی بود، تحوّلاتی بود که انقلاب احداث کرد. لذا، بعد از انقلاب، منفعت های ملّی دگرگونی پیدا کرد؛ یعنی معیارها برای منفعت های ملّی طبعاً دگرگونی پیدا کرد.

خب اینها اتفاقاتی بوده که هویّت انقلابی ما اینها را به وجود آورده.

پس نتیجه: هر آن چیزی که با این هویّت در تعارض باشد، منفعت های ملّی نیست، ولو ما تصوّر کنیم که این یک نفعی هست برای ملّت یا منفعتی هست برای ملّت؛ نه، هرچه با اسلام ما، با انقلاب ما، با سابق و سابقه‌ی تاریخی دیرینه‌ی ما، معارضه برخوردار باشد، جزو منفعت های ملّی به‌حساب نمی‌آید. این سخن معنایش این هست که منفعت های ملّی ما ذیل تلقین سیاستهای خارجی نباید قرار بگیرد.

ما ضروری هست خودمان منفعت های ملّی را تشریح کنیم؛ تحمیل نباید وجود برخوردار باشد. امروز به طور مثال ایالات متحده یک چیزی را به‌عنوان هنجار بین‌المللی تشریح میکند؛ فرض کنید «منافع ایالات متحده در همه‌ی محل ها عالم ضروری هست رعایت بشود»؛ این گردید یک هنجار بین‌المللی.

اوّل یک چیزی را به‌عنوان یک هنجار تشریح میکنند، [بعد] طبق آن، ملّتها و کشورها و دولتها را به ناهنجاری متّهم میکنند هنگامی که با هنجار تعریف‌شده‌ی آنها معارضه‌ای داشته باشد! این نادرست است؛ کاری هست که آنها امروز انجام [میدهند]. داعش را چه‌ فردی به وجود آورد؟ داعش را چه فردی قویتر کردن کرد؟ امروز همین هم که ادّعا میکنند «ائتلاف بر علیه داعش»، کذب است؛ همین هم کذب هست. بله، اینها با کنترل‌نشدگی داعش مخالفند؛ امّا داعشِ کنترل‌شده را که توی دست خودشان باشد میخواهند و اگر فردی بخواهد این پدیده را از بین ببرد و از بین ببرد، جدّاً جلویش می‌ایستند. می‌بینید، امروز هواپیماهای آمریکایی می‌آیند نیروهای نظامی سوریه را که با داعش یا چیزی شبیه داعش مواجهند، بمباران میکنند.

نفت عراق را داعش میفروخت؛ اینجا یک مسئول دولتیِ مهمان -که اینجا مهمان ما بود؛ شخصیّت مشهور بین‌المللی- به من اظهار کرد که عکس کامیونهای داعشی که نفت را از مراجع عراقی میدزدیدند و میبردند به فلان کشور میفروختند، زیر چشم آمریکایی‌ها بود،‌ [امّا] هیچ‌وقت آمریکایی‌ها یک دانه بمب روی سر اینها نینداختند، هیچ‌وقت ممانعت نکردند! جلوی چشم آنها این کار انجام میگرفت، ادّعا هم میکردند که با داعش مخالفند؛ درحالی‌که اگرچنانچه با فردی رد کننده باشند، با این‌جور حمایت او مخالفت خواهند کرد؛ [اینها] نه، مساعدت هم میکردند! خب اینها می باشند که بی‌ثباتی را در این منطقه به وجود آورده‌اند، ایران بی‌ثباتی به وجود نیاورده؛ همین حرفهایی که [درباره‌ی ایران] میزنند. مسئله‌ی «حقوق بشر» هم همین‌جور هست. مسئله‌ی حقوق بشر را باز مجدّداً آمریکایی‌ها دارند مطرح میکنند که واقعاً مضحک و تعجّب‌آور است! یعنی افرادی که میروند آنجا می‌نشینند با رؤسایِ نظامِ قرونِ وسطاییِ قبیله‌ایِ عربستان سعودی -دیگر واقعاً این رسوایی‌ای هست که به عقیده من این لکّه‌ی ننگ، از دامن آمریکایی‌ها هیچ‌وقت پاک نخواهد شد؛ مثل یک گرمی در پیشانی اینها همواره خواهد بود- و درمورد حقوق بشر سخن بزنند، آن‌هم بر علیه کشوری مثل جمهوری اسلامی! در کشوری که بویی از دموکراسی و انتخابات و مثل اینها نشنیده، بروند بنشینند و به کشوری مثل ایران که مرکز مردم‌سالاری و مظهر مردم‌سالاری هست، طعنه بزنند و سخن بزنند و تهمت بزنند! اینها چیزهایی هست که خواهد ماند.

اکنون امروز در غوغاهای گوناگون سیاسی محتمل هست به نظر نرسد بلکه اینها در تاریخ بلاشک خواهد ماند. لذا سخن کلیدی ما درباره بحث تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری گردید این؛ منفعت های ملّی، ملاک صحّت تصمیم‌گیری‌ها هست و منفعت ملّی آن چیزی هست که با هویّت ملّت ایران هیچ‌گونه معارضه‌ای نداشته باشد و از آن برکنار هم نباشد؛ یعنی برخاسته‌ی از این هویّت باشد؛ این میشود منفعت ملّت ایران.

این را مدیران کشور، دولت محترم، قوّه‌ی قضائیّه، قوّه‌ی مقنّنه، این افرادی که تصمیم‌های کلان را برای کشور میگیرند، ضروری هست به طور مستمر در نظر داشته باشند؛ هر چیزی که شائبه‌ی ضدّیّت با اسلام یا بیگانگی از اسلام، ضدّیّت با انقلاب یا بیگانگی از انقلاب، ضدّیّت با ریشه‌ی تاریخی ملّت ایران یا بیگانه‌ی از آن، یا هر چیزی ازاین‌قبیل [داشته] باشد، جزو منفعت های ملّی نیست و مورد تصمیم نمیتواند قرار بگیرد. یک مسئله، مسئله‌ی مؤثری انسجام و اتّحاد ملّی هست در موفّقیّت؛ این زیاد چیز مهمّی هست. در صحبتهای آقای رئیس‌جمهور هم بود، بنده تأیید میکنم که انسجام ملّی را ضروری هست محافظت کرد، اتّحاد ملّی را ضروری هست محافظت کرد. اشتراکات را بایستی به طور مستمر در نظر داشت.

امّا به مفهومی این نباید باشد که در زمینه‌ی مسائل کلان و بنیادی کشور، کشمکش و بگومگو هست. مخالفت محتمل هست وجود برخوردار باشد بلکه قاطبه‌ی ملّت، عمده‌ی ملّت، حرفشان یکی بود و مقاومت کردند روی سخن، این همان ‌چیزی هست که مد نظر ما هست که انسجام و اتّحاد ملّی هست.

یک نکته‌ی دیگری که در باب این انسجام ملّی و اتّحاد ملّی ضروری هست عرض بکنم این هست که این اتّحاد، آن‌وقتی آشکار و بارز خواهد گردید که با دشمن، فاصله‌‌گذاری شفافی انجام بگیرد. یکی از چیزهایی که اتّحاد ملّت را زیر سؤال میبرد و تردید احداث میکند و اختلاف احداث میکند و اگر اختلافی هست آن را آشکار میکند، فاصله قرار ندادن با دشمن است؛ نگهدارى بشود. دشمن صرفا در بیرون از کشور نیست؛ گاهی ‌اوقات دشمن، داخل کشور هم نفوذ میکند. مشکل عمده‌ای که پیش آمد، از ناحیه‌ی فاصله نگذاشتنِ میان یک گروهی با اینها بود؛ ضروری هست فاصله را اظهار میکردند، نکردند، [لذا] مشکلات بعدی پیش آمد. هنگامی شما می‌بینید که عدّه‌ای با اساس نظام شما، با اساس انقلاب شما، با اساس باور و دین شما بنای مخالفت و بنای کارشکنی و اذیّت کردن دارند، ضروری هست فاصله‌ی خودتان را با اینها مشخّص کنید و اظهار بکنید که با اینها فاصله دارید؛ این یک ‌چیز ضروریی هست. به خصوص ما مدیران در این زمینه بایستی خیلی جدّی و کوشا باشیم.

اگر این [طور] گردید، آن‌وقت اتّحاد و انسجام ملّی مفهوم پیدا میکند و تحقّق پیدا میکند. این همان‌ چیزی‌ هست که ما سال کنونی را اظهار کردیم [سال] تولید ملّی و اشتغال. تولید ملّی؛ یکی از بخشهای مرتبط به ظرفیّتها، تولید ملّی است؛ در اینجا تولید صنعتی و کشاورزی مد نظر است؛ البتّه تولید نرم‌افزاری و تولید علم و تولید تفکر هم حتماً جزو تولید درونی هست و ارزشمند هست، بلکه زیرا مسائل اقتصاد در میان بود، مراد ما تولید صنعتی و کشاورزی و مثل اینها هست. تولید ملّی، تولید داخلی؛ ظرفیّتهای درونی ضروری هست مورد توجّه قرار بگیرد. به بعضی از مدیران محترم اظهار کردم که واقعاً سطح درک و درک و برداشت و تلقّی اینها از مسائل کشور، سطح زیاد بالا و پیشرفته‌ای است؛ از اینها ضروری هست بکارگیری بشود؛ این نیروی آدمی پیشرفته‌ی ما [است]، اشخاصی که برای توسعه کشور و جهش آن به طرف جلو میتوانند نقش ایفا کنند. [ اینها کسانی بودند که بخشهای متفاوت انرژی هسته‌ای را پیش‌ برده بودند و توانسته بودند آن امور بزرگ را انجام بدهند و این صنعت را پیش ببرند.

این هم یک مسئله هست. یک مبحث دیگر که این هم جزو تجربه‌های بنیادی ما هست و بایستی شماها در مدیریّت کشور -در هر قسمتی که هستید- به آن توجّه برخوردار باشید، مسئله‌ی اعتماد نکردن به دشمن و به وعده‌های دشمن است؛ این سخن، جدّی است؛ این مسئله، جدّی است؛ ما یک جاهایی اعتماد کردیم به دشمن، ضربه خوردیم؛ علی رغم اینکه میتوانستیم اعتماد نکنیم، علی رغم اینکه تصور نمیکردیم اعتماد کنیم، امّا کردیم. آ نباید به اینها اعتماد کرد؛ نه در عمل اعتماد کنیم، نه در کیفیّت اظهار.

بنده مکرّر گفته­‌ام، ما به مدیرانی که رفتند برجام را ادامه دهند، اعتماد داشته‌ایم و داریم، هم اکنون هم همین‌جور [است]، اینها را اشخاص خودی و علاقه‌مند و مؤمن میدانیم؛ بلکه در همین قضیّه‌ی برجام، ما درباره ها بسیاری -به‌خاطر اعتماد به سخن آن طرف مقابل، مذاکره‌کننده‌ی مقابل- از یک نقطه‌ای صرفِ­‌نظر کردیم، به یک چیزی تأکید نورزیدیم، یک خلأیی باقی ماند؛ دشمن همین هم اکنون از همان خلأ دارد بکارگیری میکند؛ اینها واقعاً مسائل مهمّی هست.

مسئله‌ی بعدی که جزو تجربیّات ما هست که شما این را هم بایستی در مدیریّت کشور و اداره‌ی کشور و مدیریّت منفعت های و مضارّ و فرصتها و تهدیدها در نظر بگیرید، مسئله‌ی ابهت نظامی و امنیّتی کشور هست. خیلی ارزشمند است؛ این جزو مسائلی هست که ضروری هست حتماً مورد توجّه قرار بگیرد. بعضی از مدیران ما مستقیماً مدیران نظامی و امنیّتی می باشند که رعایتهای ضروری و وظیفه ها ضروری بر عهده‌ی آنها هست و خب امور مطلوبی هم دارد انجام میگیرد. قسمت عمده‌ای از مدیران کشور کسانی می باشند که [به‌طور] مستقیم، رابطه ای با مسائل امنیّتی و نظامی ندارند، بلکه غیر مستقیم میتوانند تأثیرگذار باشند؛ اینها ضروری هست حتماً به این نکته توجّه کنند؛ یعنی واقعاً بایستی عوامل ابهت کشور را محافظت کرد؛ عوامل ابهت کشور را، نیروهای مسلّح را، سپاه را، بسیج را، عناصر مؤمن و حزب‌اللّهی را. من این را به شما عرض بکنم، آن که سینه سپر میکند، در برابر دشمن در بخشهای متفاوت می‌ایستد، شرطها سخت را تحمّل میکند، او همان عنصر مؤمن و انقلابی و اصطلاحاً حزب‌اللّهی است؛ او هست ‌که می‌ایستد؛ اینها را ضروری هست نگه دارند. مدیران کشور در بخشهای متفاوت، چه در دانشگاه، چه در بخشهای صنعتی، چه در بخشهای علمی، چه در بخشهای خدماتی، رعایت این عناصر را بکنند.

مسئله‌ی بعدی که این هم جزو چیزهایی هست که خیلی ارزشمند هست، مسئله‌ی اقتصاد کشور هست، که دیگر اکنون بحثهای بسیاری در این زمینه کرده‌ایم؛ آقای رئیس‌جمهور هم در صحبتشان مفصّل پرداختند به مسئله‌ی اقتصاد و اموری که ضروری هست انجام بگیرد. البتّه وی مورد های را ذکر کردند که «باید این کار بشود، ضروری هست این کار [دیگر] بشود». یعنی [مخاطب] این بایدها غیر از خود آقای دکتر روحانی و تیم کاری‌شان در دولت دوازدهم، هیچ‌کس دیگر [نیست]؛ یعنی غالب این امور، اکنون بخشی‌ از آنها محتمل هست به مجلس یا به قوّ‌ه‌ی قضائیّه یا به بعضی جاهای دیگر رابطه پیدا کند، امّا عمده‌اش امور خود مدیران دولتی است؛ این بایدها را خود اینها بایستی انجام بدهند؛ اینها واقعیّت هست.

مسئله‌ی اقتصاد خیلی ارزشمند هست. در مسئله‌ی اقتصاد، یکی مسئله‌ی تولید درونی هست که خیلی ارزشمند است! اینکه وی ذکر کردند درباره سرمایه‌گذاری، صحیح هست، ما نیز [قبول داریم]. از شماهایی که اینجا هستید، عدّه‌ی بسیاری حضور داشتید، آنجا اشخاص اقتصاددان هم [بودند]؛ آنجا بنده اظهار کردم که ما به این مقدار سرمایه احتیاج داریم منحصرا برای به طور مثال قسمت نفت و برای بخشهای متفاوت کشور؛ اینها نیازهایی هست که وجود دارد و ضروری هست تأمین بشود، منتها یک نکته‌ی ظریفی وجود دارد. ما امروز در روستاهایمان، در شهرهای کوچکمان، در منطقه های گوناگونی از کشور، با مبالغ خیلی کمتری میتوانیم اشتغال احداث کنیم.

یک مسئله، مسئله‌ی ارزشمند واردات هست که البتّه در بعضی از اقلام واردات، تعرفه مشکل را حل میکند، در بعضی از اقلام واردات تعرفه مسئله ای را حل نمیکند. جلوی واردات ضروری هست گرفته بشود در یک بخشهایی. آ بستگی دارد به نیازها و ابزارهای که در کشور وجود دارد.

مسئله‌ی قاچاق. یکی از مسائل ارزشمند مسئله‌ی قاچاق هست.

من اینجا یادداشت کرده‌ام که زیادتر وزارتها میتوانند در قویتر کردن اقتصاد ملّی نقش ایفا کنند. واقعاً این‌جوری هست. آ فرض بفرمایید که در تزهای دکتری و کارشناسی ارشد و مثل این اموری که میکنند، اینها را راهنمایی کنند، هدایت کنند تا در خدمت اقتصاد ملّی قرار بگیرد؛ مسائل درونی را حل کند، مشکلات درونی کشور را حل کند. آماده‌اند این جوانهای ما، این یکی از امور ارزشمند هست.

این کاملاً مساعدت خواهد کرد به اقتصاد درونی. و البتّه مسئله‌ی امنیّت سرمایه‌گذاری خیلی ارزشمند است؛ قسمتی از امنیّت سرمایه‌گذاری مرتبط میشود به دستگاه قوّه‌ی مجریّه، بعضی هم به دستگاه‌های دیگر مثل قوّه‌ی قضائیّه و دستگاه‌های گوناگون دیگر.

البتّه در زمینه‌ی مسائل اقتصادی، ما سخن خیلی میزنیم؛ در این چند سال، هم بنده، هم مدیران دولتی، هم در مجلس و بقیه، سخن زیاد زده‌ایم، [امّا] بایستی وارد میدان عمل بشویم؛ نقشه‌ی کارِ روشن ضروری هست وجود برخوردار باشد. ضروری هست یک نقشه‌ی راه روشنی [باشد]؛ یکی از اوّلین اموری که در دولت ان‌شاءالله ضروری هست انجام بگیرد، این هست که یک نقشه‌ی راه روشن و همه که جامع باشد تهیّه بشود و مهیا بشود که همه‌ی این امور را، بخشهای متفاوت مرتبط به خودش بتوانند انجام بدهند.

یکی دیگر از چیزهایی که در مدیریّت کشور -که بتوانید کشور را اداره کنید- مؤثری دارد، مسئله‌ی محیط مجازی است؛ محیط مجازی خیلی ارزشمند هست. در مسئله‌ی محیط مجازی، آن چیزی که از همه مهم‌تر هست، مسئله‌ی شبکه‌ی ملّی اطّلاعات هست. متأسّفانه در این زمینه کوتاهی شده، کاری که ضروری هست انجام بگیرد، انجام نگرفته؛ این[طور] نمیشود. خب امروز محیط مجازی ویژه ما که نیست، همه‌ی دنیا امروز درگیرند با محیط مجازی؛ کشورهایی که شبکه‌ی ملّی اطّلاعات صحیح کرده‌اند و [فضای مجازی را] کنترل کرده‌اند به نفع خودشان و به نفع ارزش های مد نظر خودشان، یکی دو تا نیستند. بهترینِ کشورها، قوی‌ترینِ کشورها، در این زمینه‌ها خطّ قرمز دارند؛ راه نمیدهند؛ خیلی از بخشهای محیط مجازی اعزام‌شده‌ی از سوی ایالات متحده و دستگاه‌های پشت سر و پشت صحنه‌ی این قضیّه را راه نمیدهند؛ کنترل میکنند. ما نیز ضروری هست کنترل کنیم؛ این کنترل کردن معنایش این نیست که ما ملّت را از محیط مجازی محروم کنیم؛ نه، معنایش این نیست. کاری کنید که از منفعت های و سودها و بهره‌های محیط مجازی همه بتوانند بکارگیری کنند، سرعت اینترنت را افزایش هم بدهید -این اموری که ضروری هست انجام بگیرد، انجام بگیرد- امّا در آن چیزهایی که به ضرر کشور شما، به ضرر جوان شما و به ضرر افکار عمومی شما نیست؛ این چیز خیلی مهمّی است؛ این کار ضروری هست انجام بگیرد. لذا، مسئله‌ی شبکه‌ی ملّی اطّلاعات هم خیلی ارزشمند هست.

مسئله‌ی آخری هم که مطرح میکنم مسئله‌ی ایالات متحده هست. بسیاری از مسائل ما با ایالات متحده اساساً قابل حل نیست، علّت هم این هست که مشکل ایالات متحده با ما، خود ما هستیم -یعنی خود جمهوری اسلامی- مشکل این هست. این معارضه را چه‌جوری میخواهید حل کنید؟ لذا، با ایالات متحده مشکلات ما حل­‌شدنی نیست؛ اینها با اصل نظام مشکل دارند. من به شما این را عرض بکنم که با قطع نظر از نظام، با استقلال کشور هم مشکل دارند؛ یعنی اگر فرض کنیم یک نظامی غیر نظام جمهوری اسلامی ایران هم سر کار بود و بنا بود مستقل باشد، اینها با آن مشکل داشتند. این تجربه‌ی نهضت ملّی جلوی چشم ما هست. آ یعنی با یک نظامی و با یک حکومتی هم که مطلقاً حکومت مذهبی هم نیست، حکومت انقلابی هم نیست -نهضت ملّی که یک حکومت انقلابی نبود؛ منحصرا دنبال استقلال کشور از زیر یوغ انگلیس‌ها بود و خیال میکرد آمریکایی‌ها کمکش میکنند- نتوانستند بسازند؛ با استقلال کشور مخالفند. این کشور، کشور جذّابی است؛ این را شما [بدانید]. البتّه همه‌ی شما میدانید؛ [امّا] زیادتر بدانید. ما کشور جذّابی هستیم، جایمان ارزشمند هست، منطقه‌ی زیستی‌مان مهم‌ هست، مسائل اقلیمی‌مان ارزشمند هست، مراجع زیرزمینی‌مان ارزشمند هست. این کشور، کشور جذّابی هست. اینها خودشان، هم تروریستند، هم تروریست‌پرورند، هم حمایت کننده یک کشوری مثل اسرائیل می باشند که مغز تروریسم و مادر تروریسم هست و از اوّل، اصلاً با تروریسم به وجود آمده، با کشتن و با نا عدالتی به وجود آمده؛ اینها حمایت کننده او می باشند. لذا اینها همه دستاویز است؛ اینها با نظام اسلامی مطلوب نیستند.

خود آمریکایی‌ها هم بدانند، جمهوری اسلامی ایران از موضع ها کلیدی خود کوتاه نمی‌آید. ما یک ملّت زنده‌ای هستیم، با مسرت انقلاب زنده هست، انقلاب جوان هست. اینها منتظر بودند بنشینند تا انقلاب پیر بشود؛ ماها پیر میشویم، [امّا] انقلاب پیر نمیشود. هنگامی شما به این جوانهای انقلابی نگاه میکنید، تصدیق میکنید که انقلاب دارد همان طور تولید میکند و زایش دارد؛ مدام رویش در انقلاب وجود دارد. این لذا ان‌شاءالله آینده‌ی مطلوبی را هم به ملّت ما نوید میدهد. و امیدواریم ان‌شاءالله روزبه‌روز وضعیت ملّت هم خوب تر بشود و کشور بتواند تهدیدها را به خوب ترین وجهی ان‌شاءالله دفع کند.

پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، ما را قدردان انقلاب اسلامی قرار بده. پروردگارا! به محمّد و آل محمّد، ملّت ایران را در همه‌ی عرصه‌ها چیره کن.

والسّلام علیکم و‌ رحمه‌الله و برکاته

 

۱)
۲) من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۴۹۰ (دعای ابی‌حمزه‌ی ثمالی)
۳) .. »
۴) پس وای بر آنها که از سخت‌دلی یاد خداوند نمیکنند؛ اینانند که در ضالهی آشکارند…»
۵) ..»
۶) قدر کفایت، ج ۲، ص ۳۲۹
۷) »
۸) روش، روش
۹) دونالد ترامپ
۱۰) بیانات در ملاقات جمعی از دانشجویان دانشگاه‌های سراسر کشور و نمایندگان تشکّلهای دانشجویی (۱۳۹۶/۳/۱۷)
۱۱) بازدید از نمایشگاه فنّاوری هسته‌ای (۱۳۸۵/۳/۲۵)
۱۲) بعید شمردن، دور دانستن
۱۳) برتری، رستگاری


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=75634

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.