تاریخ ارسال : ۲۴ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۰۸:۵۲ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

در «خوان بی خان» اشخاص خود را سانسور نکردند

در «خوان بی خان» اشخاص خود را سانسور نکردندبه گزارش شلمچه نیوز به نقل از حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛رضا زمانی (منتقد سینما) درابتدا اظهار کرد: مستند«خوان بی خان» از نوع «خود بیانگر» هست یعنی در این نوع مستندها، فیلمساز بخش‌هایی از زندگی خود را به امخاطب نشان می‌دهد تا به هدفی بالاتر از بازگویی خاطرات شخصی برسد.
وی با بیان اینکه استراتژی کارگردان در بازگو کردن داستان بسیار مناسب بود، اضافه کرد: اینکه در روزهای هفته اعضای خانواده برای نگهدارى از مادر می‌آمدند و هر کدام سخن های خود را به مادر می‌زدند، بسیار خوب بود و نکته جالب دیگری که در این فیلم توجه من را جلب کرد، رعایت فاصله گذاری به نحو مناسب بود.
این منتقد سینما دنبال کرد: این نکته تنها در یک قسمت رعایت نشده بود و زیادتر در سکانس‌هایی بود که شما با برادرتان دیدار کردید و ما اصلا صدای وی را نشنیدیم. شما پیشتر مستندی در مورد پدرتان ساخته‌اید و در آن مستند از طریق زندگی پدر به عنوان یک نویسنده ، به زندگی نویسندگان دیگری هم پرداخته بودید. شاید سبب کمرنگ بودن حضور پدر و اینکه در مورد او حرفی نشد، همین بوده هست.
هادی معصوم دوست کارگردان فیلم نیز در ادامه این گفت وگو ها اظهار کرد: سبب کمرنگ بودن پدر در فیلم، این بود که در حقیقت کارکردی نداشت، چون داستان فیلم بعد از مرگ پدراتفاق می افتد.این مستند، داستان آدم‌ها و خانواده‌هایی هست که بعد از مرگ پدر از هم پاشیده می‌شوند. در این مستند خانواده ای روایت می شود، که بار مسیولیت همیشه روی دوش پدر بوده که خان بود و بعد از مرگ پدر و پارگی نخ کلیدی تسبیح، هر کدام از اعضای خانواده به خان‌های کوچکی تبدیل گردیدند که هرکدام می‌خواهند برای خانواده تصمیم بگیرد و نمی‌توانند خانواده را سرپا نگه دارند.
معصوم دوست در مورد طرح فیلم نیز عنوان نمود: این مستند از انگشت شمار اقدامات من بود که طرح فیلم از ابتدا کامل بود، تنها چیزی که نمی‌دانستم این بود که اشخاص در جلوی دوربین چه حرف‌هایی می‌زنند و به همین سبب که طرح کلی فیلم را می‌ دانستم، راش مازاد نداشتم.
زمانی دنبال کرد: نکته دیگر در «خوان بی خان» این هست که اشخاص در جلوی دوربین، راحت بودند و خودشان را سانسور نمی‌کردند. سبب راحت بودن آنان این بود که شما پشت دوربین بودید و آیا از اول فیلمبرداری همین اندازه راحت بودند یا مدت زمانی طول کشید؟ سؤال دیگر این که آیا این مسئله حقیقت دارد که صدا و سیما قصد خرید این مستند و نمایش آن را داشته هست؟
سبب راحت بودن آنان این بود که شما پشت دوربین بودید و آیا از اول فیلمبرداری همین اندازه راحت بودند یا مدت زمانی طول کشید؟ سؤال دیگر این که آیا این مسئله حقیقت دارد که صدا و سیما قصد خرید این مستند و نمایش آن را داشته هست؟ معصوم دوست جواب داد: چون دائما آنجا حضورداشتم، من را قبول می کردند و سبب دیگر این بود که من را زیاد ندیده بودند و کلا همه آنان با من ارتباط خوبی دارند و با من به سادگی گفت وگو می کردند . هر کدام اهتمام می کردند خود را تبرئه کنند. سبب دیگر این بود که جای دوربین را زیاد تغییر نمی‌دادم و از یک جای به بعد حضور دوربین برای آنان نظیر یکی از اسباب منزل، عادی گردید و انگار دوربین را نادیده می‌گرفتند. اوایل فیلم برداری یک جاهایی با نگاه به سمت من اهتمام می کردند از من تائید دریافت کنند، که در آنجا من بودم که باید آنان را نادیده می‌گرفتم . به همین ترتیب از یک جایی به بعد جلوی دوربین خودشان بودند.
وی در مورد خرید مستند توسط صدا و سیما نیز اظهار کرد: بله حقیقت دارد. شبکه مستند قصد خرید این مستند را داشت، اما من احساس کردم از لحاظ اخلاقی نمایش چنین مستندی در صداو سیما، با ظرفیت مخاطب بالا و برای مخاطب عام، کار درستی نیست. به این سبب اشخاص زیادی خانواده من را می‌شناسند و ممکن بود که بعد از دیدن فیلم، با آنان برخورد شایسته ای نداشته باشند. من حتی در تدوین فیلم، اهتمام کردم مسائل خانوادگی جزئی را که به داستان و طرح کلی فیلم ربطی نداشت، حذف کنم.
معصوم دوست با بیان اییینکه هیچ فیلمی وظیفه ندارد همه حقیقت را نمایش دهد، اظهار کرد: من مدعایی ندارم که همه خانواده ها همین گونه می باشند. من روی معنا تعارف تاکید کردم، به عنوان مثال، زیادی از خانواده ها از روی تعارف با هم تردد می‌کنند و زیادی از ما اگر تعارف را کنار بگذاریم خیلی کارها را انجام نمی‌دهیم. این مسائل در زیادی از خانواده‌ها اتفاق می افتد. این فیلم دلخور کننده و نظیر یک سیلی روی صورت مخاطب هست و معنا تلخی دارد. البته نکات مثبتی هم در آن دیده می شود، به طور مثال این که می‌توانستند به سادگی مادر خود را در خانه سالمندان بگذارند. درست هست که اعضای خانواده با هم بر مسائلی اختلاف دارند، اما مادر را دوست دارند و رسالت مشترک آنان، نگهدارى از مادر خانواده هست.
وی با اشاره به نوع نگاهش دنبال کرد: در مورد نوع نگاه من که از نظر برخی مخاطب های منفی به نظر می رسد، نگاه من نه مثبت بود و نه منفی. حتی زاویه دوربین بالا یا پایین نمی رود و من منحصرا به عنوان نسل سومی که آنجا نشسته، نگاه می‌کردم و حتی هیچ سوالی که سمت و سوی خاصی به گفت وگو های اشخاص بدهد، نپرسیدم.
کارگردان «خوان بی خان» در مورد عدم حضور یکی از دایی ها در فیلم نیز اظهار کرد: مهمترین سبب این بود که وی مایل به حضور جلوی دوربین نداشتند، دوم این که گفت وگو نکردن وی چیزی از فیلم کم نمی‌کرد، چون به احتمال زیاد سخن هایی همانند بقیه می‌زد.
زمانی منتقد جلسه نیز در انتهاء اظهار کرد: در طول تاریخ سینما، در مورد این که در یک فیلم مستند، فیلمساز چقدر باید در روند رخدادهای مداخله کند و با این که می‌تواند بازسازی کند، هیچ‌وقت کسی به جواب قاطعی نرسیده هست. به عقیده من خوب ترین سکانس فیلم جایی بود که دو برادر تقریبا با هم دعوا کردند، انگار شما اصلا حضور نداشتید و یا این که دوربین روشن نبود و این سکانس بدون مداخله شما به سادگی برگزار گرفته گردید.
مستند «خوان بی خان» به کارگردانی هادی معصوم دوست و تهیه کنندگی محسن استادعلی در سینماهای هنر و تجربه در حال اکران هست.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=95698

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.