تاریخ ارسال : ۲۲ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۱۰:۱۰ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

«دلمشغولی های بهار» به بازار نشر آمد

به گزارش شلمچه نیوز به نقل از خبرنگار مهر، کتاب «دلمشغولی های بهار» (به همراه گزیده ای از مقاله های سیاسی _ اجتماعی او) اثر ناصرالدین پروین جدیدا توسط انتشارات جهان کتاب منتشر و راهی بازار نشر شده هست. این کتاب هشتمین عنوان از مجموعه «برگی از تاریخ» هست که این ناشر چاپ می کند.

اثر پیش رو، مجموعه ای از ارزیابی های ناصرالدین پروین در مورد شاعر، مبارز سیاسی و روزنامه نگار تاریخ ایران، محمدتقی بهار (ملک الشعرای بهار) هست. در این کتاب ۵۲ مقاله از آثار بهار گردآوری و چاپ گشته هست. نویسنده علاوه بر این در مقاله ای تاریخ دقیق اجرای ترانه «مرغ سحر»، اثر جاودانه بهار، و داعیه راستین سرودن آن را مطرح نموده هست.

مقاله های سیاسی و اجتماعی بهار از نظر ظرفیت بزرگترین بخش از میراث قلمی اوست. این مقاله ها، علاوه بر روشن ساختن گوشه هایی از تاریخ معاصر ایران، سیر تفکر سیاسی و دگرگونی نثر و حتی نظم ملک الشعرا را می شناساند. زندگی اجتماعی و فرهنگی، و دوره کمتر معروف اما طولانی و پرتلاطم روزنامه نگاری ملک الشعرا مورد بحث قرار گرفته هست. « «ملک الشعرای بهار شروع «نویسندگی در جراید ملّی» خود را پس از گشایش تهران به دست مشروطیت خواهان در ۲۴ تیر ۱۲۸۸ نوشته هست. حال آن که ۵ ماه گذشته از آن، یعنی از ۲۸ اسفند ۱۲۸۷ که هنوز استبداد صغیر در تهران حاکم بود، در انتشار روزنامه نیمه علنی خراسان انباز گردید و همین تاریخ را باید شروع روزنامه نگاری او دانست.

کتاب مد نظر ۴ بخش کلیدی دارد که به ترتیب عبارت اند از: «برای شناخت شاعر سیاست پیشه»، «بهار و روزنامه نگاری زمانه او»، «بهار در وسعت ادب» و «گزیده ای از مقاله های سیاسی – اجتماعی بهار».

در پادشاهی پهلوی اول و نظر بهار در مورد سردار/شاه، نگاه بهار به خودی، بلشویسم حزب توده و سوسیالیسم بهار، ملت و جامعه ایرانی، دوره چیرگی شیر مازندران و … من جمله مباحث و عناوینی می باشند که در بخش اول کتاب به آنان پرداخته شده هست. در بخش دوم، دوران تهران انتشار نوبهار، سرپرستی روزنامه های اقلیت، پس از جنگ جهانی دوم و خصوصیات روزنامه نگاری بهار طرح شده اند.

دیوان ناقص، اشاره ای به شیوه شاعری بهار، قالب و مضمون نو، دو شعر که در دیوان نیامده هست، در مورد ترانه مرغ سحر، نثر ملک الشعرا و بهار داستان نویس هم عناوینی می باشند که در بخش سوم مورد توجه قرار گرفته اند. بعضی از عناوین چاپ گشته در بخش چهارم کتاب هم که گزیده ای از مقالات بهار را دربردارنده می شود، بدین ترتیب می باشند:

بعضی از عناوین چاپ گشته در بخش چهارم کتاب هم که گزیده ای از مقالات بهار را دربردارنده می شود، بدین ترتیب می باشند:یک اقدام جانیانه!، ورشکستگی خزانه، نسل معاصر!، ایران و سردار سپه، افراد و افراد، آزادی خواه، دنیا با زورمند مخالف هست، اطلاعات مهمه، بر دوش بشر!، ایران در مجلس اعیان انگلیس، دیباچه نوبهار، دنیا در چه حال هست؟ ما در چه حالیم؟، برای یادآوری دیگران، یکی برای همه، پس به چه سبب ما استقلال نداریم؟، بلای فقر؟، شعله های نفت!، رد مغالطه، آزادی خواه، درخواست های من و …

در قسمتی از این کتاب مطالعه می کنیم:

روزنامه های اقلیت _ من اثر قلم سیاسی بهار را در شش روزنامه این دوره یافته ام و نمی دانم این شش عنوان جزء همان هفت روزنامه ای هست که بهار اشاره کرده هست یا خیر؟ اما با توجه به فضای سیاسی و مطبوعاتی آن دوره، باور دارم که عناوینی که بهار با امضای مستعار در آنان مطلب نوشته، بیشتر از این هاست و در پژوهش در این باره، گشوده هست.

یکی از آنان، روزنامه قانون مربوط به سید اسدالله رسا هست. این روزنامه، از نهم شهریور ۱۳۰۰ به طور هفتگی در تهران شروع به انتشار کرد. پس از آن به طور سه شماره در هفته درآمد و از شماره ۵۶ سال دوم همه روزه گردید. از شماره ۲۴ سال سوم دیگربار هفته ای سه شماره از آن به چاپ می رسید.

در سال ۱۳۰۳ خ، بهار نویسنده کلیدی نوشتارهای سیاسی قانون بود. یکی از ناظران آن هنگام نوشته هست که «مقالات با اهمیت قانون به قلم ملک الشعرا هست. » » نخستین مقاله ای که به قلم بهار در آن روزنامه چاپ گردید، فروش فوری تمام نسخه های آن و تجدید چاپ روزنامه را به دنبال داشت. مقاله را بهار «یک نفر بی غرض» امضا کرده هست، ولی در شماره های بعدی اسمش را در پای مقاله ها می نهاد و گاهی هم به اسم مستعار «ایرانی» امضا می کرد. بعضی از مقاله های بهار به عنوان «مقالات وارده» به چاپ رسید و از آن جمله هست مقاله معروف «ایران و سردار سپه: سردار سپه برای ایران، نه ایران برای سردار سپه». آن مقاله عصبانیت روزنامه های منسوب به سردار را سخت برانگیخت و به بهار و نظرهایش هجوم بردند. روزنامه تلاش نوشتاری در این زمینه زیر عنوان «استعلام» درج کرد که لحنش مودبانه بود. ولی فردای آن روز، ناهید زیر عنوان «ایران و طماع الشعراء» سخت به ملک الشعرا تاخت. کمتر از سه هفته بعد، ستاره ایران که کمی قبل از آن، ضمیمه ای را به نکوهش بهار اختصاص داده، «بی وجدان»ش خوانده بود، این بار وی را «ملک نمّام» قرائت کرد. بی تصور، با توجه به جوانی و تعلیم کوتاه سید اسدالله رسا ناشر قانون، به نظر می آید که بهار در آرایش و پیرایش بعضی از مقاله های او نیز دست داشته هست.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=82937

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.