تاریخ ارسال : ۱۲ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۵:۵۲ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

دوبله هنگامی برای تئاتر نمی گذارد

.. اما این بار فارغ از دنیای صداپیشگی، بازی چنگیز جلیلوند در نمایش «پدر» در تماشاخانه شهرزاد بهانه‌ای گردید تا با او درخصوص حضورش در عرصه تئاتر و نمایشی که از او در حال اجراست، دقایقی را به گفت‌وگو بنشینیم. او که فعالیت هنری خود را در دهه ۳۰ با تئاتر شروع کرده، اکنون پس از ۶۰ سال دوری از صحنه، دو مرتبه به صحنه نمایش برگشته هست تا توانایی‌های خود را در این عرصه به نمایش بگذارد.

آ پس از این همه دوری، تفکر می‌کردید دو مرتبه به صحنه نمایش بازگردید؟

آقای جلیلوند شما در اوایل دهه ۳۰، فعالیت هنری خود را با بازی در تئاتر شروع کردید. پس از این همه دوری، تفکر می‌کردید دو مرتبه به صحنه نمایش بازگردید؟ به هیچ عنوان؛ زیرا از هیچ دیدگاه، خودم را برای بازی در تئاتر مهیا نمی‌دانستم. شما می‌دانید که بازی در تئاتر، لازمه حضور مستمر و تمرین‌های هرروزه هست. من آنقدر در گویندگی و دوبلاژ وقتم پر هست که هیچ زمان تفکر نمی‌کردم بتوانم برای مدتی روی صحنه تئاتر ظاهر شوم.

زیرا درآمد تئاتر نسبت به گویندگی، به قدری نیست که بتوانم آن را ترجیح دهم…؟

پس چگونه گردید بازی در نمایش «پدر» را پذیرفتید؟ آشنایی با کارگردان یا متن و. ؟ راستش من در این چند سال پیشنهادهای بسیاری برای بازی در تئاتر داشتم و همه را به عللی که بیان کردم رد می‌کردم. اما این بار آنقدر همه چیز مطلوب بود که کمی نسبت به رد کردن آن مردد بودم. و از آن مهم‌تر، دغدغه‌ای بود که متن نمایش در من به وجود آورد.

کمی درباره نقشی که در نمایش بازی می‌کنید برایمان بگویید. راستش را بخواهید شرایطی که برای کاراکتر «پدر» وجود دارد محتمل هست آینده همه ما باشد؛ شخصی که مبتلا آلزایمر شده هست و خانواده‌اش نمی‌توانند حضور او را در کنارشان تحمل کنند.

اگر خود را جای کاراکتر پدر بگذارید، توقع چه مشیی از فرزندانتان دارید؟ یعنی گمان شما از مشی صحیح فرزندان در ازاء چنین شراطی چیست؟

بازی کردن کاراکتری که مبتلا آلزایمر هست، کار سختی هست. آیا در اطراف خود، شخصی را با این ویژگی‌ها دیده و الگو قرار داده بودید یا حاصل تخیل شماست؟

در طول این سالیان، چند بار در نقش شخصیت‌هایی که به چنین بیماری‌ها و عارضه‌های همانند مبتلا بودند، گویندگی کرده بودم و شناخت تقریبا مطلوبی از جزئیات مشیی آنان داشتم. این لحن که در بعضی صحنه ها، رنگ و بوی کمیک به خود می‌گیرد، از ابتدا در متن بوده، یا شما و کارگردان به آن اضافه کرده‌اید؟

برخلاف بازی‌هایی که از این نوع افراد از طریق بازیگران عرضه می‌شود و اغلب غمبار و همراه با افسردگی هست، در نمایش پدر، گاهی با خنده و شوخی همراه می‌شود، به طوری که تماشاگران در کنار تاثر و تاسف، گاهی در سالن قهقهه می‌زنند.

بازخورد تماشاگران در این چند شب چگونه بوده است؟

راستش من اوایل توقع چنین تشویق و محبتی را از تماشاگران نداشتم، زیرا احساس می‌کردم که فردی توقع برگشت من به تئاتر را نداشته باشد، اما بنظرم حضورم برای تماشاگران یک جور سورپرایز بوده و هرشب کلی به بنده لطف و محبت دارند.

دوباره و پس از پدر، محتمل هست در نمایشی بازی کنید؟

البته مردم به من لطف دارند، اما در کنار من، بازیگران زیاد مطلوب دیگر و کارگردان محترم کار برای به سرانجام نیل این نمایش زحمت زیاد کشیده‌اند. بعید می‌دانم زیرا حضور در تئاتر، نیازمند تمرکز شبانه‌روزی هست.

تئاتر روز ایران را دنبال می‌کنید؟

من در این چند ماه حتی قبل و پس از نمایش هم در شخصیت پدر زندگانی می‌کنم و این جدا از لذت‌بخش بودن، زیاد سخت و انرژی‌بر هست.

وحید ره‌جوی


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=77356

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.