تاریخ ارسال : ۳۰ تیر ۱۳۹۶ ساعت : ۲۳:۵۸ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

راز ماندگاری مرحوم استاد سرهنگ نشاطی در ورزش سوارکاری ایران

مرحوم استاد سرهنگ اسماعیل نشاطی چهارم تیرماه سال ۱۳۰۲ در تبریز به دنیا آمد و یکی از سوارکاران نام آشنای ورزش سوارکاری که بنیانگذار پرش بااسب و “جام مرحوم استاد سرهنگ نشاطی” یکی بزرگترین رویداد سوارکاری ایران به شمار می آید.

به گزارش شلمچه نیوز، ورزش سوارکاری یکی از ورزش های مهیج و قدیمی ترین ورزش ها به شمار می آید و سوارکاری در ایران در چند دههٔ اخیر مورد توجه قرار گرفته‌است و باشگاه‌های متعددی تأسیس شده و در روند پیشرفت هستند. با این وجود ایران هنوز در سطح جهانی برندهٔ مقامی نشده‌است. سوارکاری بانوان نیز مورد توجه قرار گرفته‌است و بر طرفداران آن روز به روز افزوده می‌شود.

بی شک مرحوم سرهنگ اسماعیل نشاطی را باید بنیانگزار سوارکاری پرش با اسب ایران دانست و تحصیلکرده بهترین مدرسه سوارکاری دنیا(سومور فرانسه) و تربیت بهترین سوارکاران بسیار زیاد در کشور باعث گردید هیئت سوارکاری استان تهران هر ساله جام پرش با اسب سرهنگ نشاطی را برگزار کند و این جام مهمترین رویداد سوارکاری در ایران به شمار می آید.

به راستی چرا سرهنگ نشاطی در دل سوارکاران جای گرفت و امروزه الگوی همه سوارکاران قرار گرفت؟ به همین منظور گفت و گویی را با نسرین نشاطی، فرامرز مهاجر و نورمحمد حبیبی انجام دادیم سرهنگ نشاطی را بهتر معرفی کنیم.

نسرین نشاطی تنها دختر مرحوم سرهنگ اسماعیل است که دو برادر دیگر هم دارد که هم اکنون در خارج از کشور زندگی می کنند.

وی بسیار خوش اخلاق و زن آرام و همچنین خیلی با حوصله است که این خصلت ها شاید به خاطر سوارکاری که قبلا انجام می داد و ورزش سوارکاری بسیار حُسن دارد و یکی از آنها همین صبر و آرامشی که در رفتار خانم نشاطی دیده می شود، باشد.

وی گفت: پدرم نظامی بود و زمانی که مهمانان و سران کشورهای خارجی به کشور می آمدند آنها را با تشریفات و کالسکه تا میدان آزادی می آوردند و از آنجا به بعد با اسکورت می شدند و به محل های درنظر گرفته شده می رفتند.

دختر مرحوم نشاطی سوارکاری پدر را در ابتدا از جلالیه ذکر کرد و گفت:  باغ جلالیه محل نظامی بود برای سوارکاری و رژه اسب ها و مرحوم پدر در آنجا سوارکاری می کرد و ۵ سال متوالی نفر اول بود و شاگردان بسیار زیادی داشت و در عین حال مسئول گارد جاویدان شاه هم و در واقع مسئول رژه اسب ها در مراسمات تشریفات و از جمله جشن تخت جمشید را بر عهده داشت.

وی در باره تحصیلات سوارکاری پدرش هم گفت: ایشان در سال ۱۹۴۶ به فرانسه رفت و در مدرسه سومور دوران تحصیلات را تمام کرد و تنها کسی است که دوره پرش بااسب را در این مدرسه طی کرد و بعد به ایران آمد و تنها کسی بود که حق امضا داشت تا دوره مربیگری را تأیید کند.

نسرین نشاطی در باره مرگ پدرش خیلی دلخراش خواند و با بغض ادامه داد: سال ۱۳۷۸ در اتوبان بابایی که برای تدریس رفته بود به اتفاق یکی از شاگردانش به نام صمدی که متوجه می شود اتومبیل به آنها نزدیک می شود شاگردش را هل میده و خودش به حالت بدی بر اثر برخورد با اتومبیل و جراحات وارده به رحمت خدا می رود.

یادگار مرحوم نشاطی در باره برگزاری جام سرهنگ نشاطی هم می گوید: از برگزاری مسابقاتی که یاد و نام پدر را زنده می کند خیلی راضی ام و به همه عزیزانی که این مسابقات را برگزار می کنند تشکر می کنم و انتظارم این است که در حال حاضر فقط به فوتبال در رسانه می پردازند به ورزش های دیگر کمتر توجه می شود در صورتی که تمام ورزش فوتبال فقط یک توپ است اما در سوارکاری هزینه ای که سوارکار می کند بیش از اندازه است و هرچقدر جوایزی بگیرد در مقابل هزینه هایی که می کند خیلی ناچیز است بنابراین باید خیلی به ورزش سوارکاری اهمیت داده شود و از هیئت سواری استان تهران که هرساله مسابقات جام سرهنگ نشاطی را برگزار می کنند خیلی ممنونم و فقط می توانم از آنها تشکر کنم.

حسین مختاری همسر خانم نسرین نشاطی و داماد مرحوم سرهنگ نشاطی است که از سرهنگ نشاطی به عنوان فردی بااخلاق و یک معلم به تمام معنی یاد می کند و مختاری یکی از کارگردان های تلویزیون و سینما است.

 

فرامرز مهاجر یکی از شاگردان سرهنگ نشاطی و پیشکسوت ورزش سوارکاری است که در سال ۱۳۲۰ در تهران به دنیا آمد. مهندس مهاجر دارای کارشناسی ارشد کشاورزی با رویکرد ژنتیک است که سال ها با خانواده نشاطی رفت و آمد دارد و از نزدیک با سرهنگ نشاطی خاطرات تلخ و شیرینی دارد.

مهاجر در باره برگزاری جام سرهنگ نشاطی گفت: جام مرحوم نشاطی بر اساس مدیریت خوبی برگزار شده است و این مدیریت باعث شده در این سال ها مسابقات بسیار خوبی و در استاندارد باالایی برگزار شود.

مهندس مهاجر در باره آشنایی خود با مرحوم نشاطی می گوید: اولین باری که خدمت مرحوم سرهنگ نشاطی رسیدم سال ۱۳۴۲ بود که خیلی گرم با من برخورد کردند و خیلی آدم با نظمی بودند. وقتی قصه مرگش را شنیدم بسیار متعجب شدم که چطور انسانی با این نظم و انظباط چرا از وسط اتوبان باید رد شود تا دچار آن حادثه تلخ و جانگدازی را دچار شود؟ شاید تقدیرش باید اینگونه رقم می خورد.

وی نشاطی را یک سرباز معلم می نامد و ادامه می دهد: نشاطی خصلت سربازی داشت و بر اساس نظامی گری که داشت سوارکاری را با نظم می آموخت و عاشق این ورزش بود به ما سواری یاد نمی داد به ما رفتار انسانی یاد می داد او اصلا قهر نمی کرد و اگر قهر می کرد خیلی سخت آشتی می کرد. سرهنگ نشاطی به قیافه افراد و میزان دارایی افراد نگاه نمی کرد و مثل بعضی از پزشکان نبود و همه را برای آموزش و تعلیم و تربیت می دید و نشاطی برای آموزش اصلا پولی نمی گرفت. سرهنگ نشاطی دو سال و نیم در باشگاه من حضور داشت و اگر اسب خودم را به من نمی داد تا آموزش ببینم اصلا اعتراض نمی کردم و بدون اجازه وی وارد مانژ نمی شدم و انسانی وارسته اما در میدان بسیار سخت گیر بودند.

 

این پیشکسوت سوارکاری ایران در باره زمان مرگ استاد نشاطی می گوید:  وقتی حادثه ای برای نشاطی پیش آمده بود در دبی بودم و بلافاصله رفتم آژانس بلیط بگیرم تا برگردیم. گفتند بلیط نداریم من گریه می کردم و گفتم پدرم مُرد باید برگردم و این بود که بلیط تهیه کردم و بلافاصله برگستم ایران و تشییع جنازه اش بسیار باشکوه برگزار شد.

استاد مهاجر در حالی که بغض کرده بود و از یادآوری مرحوم نشاطی انگار خاطراتش زنده شده باشد، ادامه داد: کسی نمی توانست سرهنگ نشاطی را در سوارکاری نادیده بگیرد و بزرگ همه سوارکاران بود و خاطرات زیادی از سرهنگ نشاطی دارم که با آنها زندگی می کنم خاطرات تلخ و شیرینی که روزگار را با آنها گذراندم و در تمام زندگی ام فقط دست پدر و مادرم را و دست استاد نشاطی را بوسیده ام و آن را افتخار می دانم  و حتی با شاه و فرح دست دادم اما دستشان نبوسیدم.

مهاجر بنیابگذار جام سرهنگ نشاطی بود و در این باره هم می گوید: بعد از انقلاب “جام استاد” را در سال ۵۹ برای سرهنگ نشاطی گذاشتم بعد از درگذشت مرحوم نشاطی تصمیم گرفتیم جام مرحوم سرهنگ نشاطی در تقویم هیئت سوارکاری استان تهران قرار گیرد که الحمدالله تا این لحظه جام های خوبی برگزار شد.

 

یکی دیگر از پیشکسوتان ورزش سوارکاری ایران نورمحمد حبیبی است. حبیبی دارای عناوین قهرمانی در رشته پرش با اسب است و شاگردان زیادی را تربیت کرد که یکی از آنها شراگیم فرزندش است که هم اکنون یکی از قهرمانان رشته پرش با اسب کشور است و سوارکاری بسیار مودب و با اخلاق به شمار می آید.

استاد نورمحمدی حبیبی در باره استاد نشاطی هم می گوید: استادنشاطی یکی از الگوی سوارکاری در ایران بودند از نظر مردمداری و استادی شاخصه هایی بود که سرهنگ نشاطی داشتند و همه ما دست پرورده ایشان هستیم و هیچوقت محبت های ایشان را فراموش نخواهیم کرد و اگر ورزش سوارکاری ما رونقی داشت به خاطر مرحوم نشاطی ها بود.

حبیبی برگزاری جام سرهنگ نشاطی را بسیار با ارزش دانست و گفت: این جام در واقع کمک می کند تا قدردان پیشکسوتانی باشیم که در عرصه سوارکاری به این ورزش خدمت کردند و باید از دست اندرکاران هیئت سوارکاری و جام سرهنگ نشاطی تقدیر کنیم تا این امکان را بوجود آوردند و ما هم امیدوار می شویم اگر از دنیا رفتیم ما را هم فراموش نمی کنند.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=57213

برچسب ها:
, , , , ,

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.