تاریخ ارسال : ۱۳ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۱۰:۳۳ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

رسالت ما و هنرمندان شاد کردن مردم هست/ در فوتبال هنرپیشگی نمی کنم

خبرگزاری مهر-گروه هنر-علیرضا سعیدی: بیان می کنند موسیقی، معماری، هنرهای دستی، هنرهای ترسیمی، ادبیات، موسیقی، هنرهای نمایشی و سینما  هنرهای هفت گانه دنیای ما می باشند اما «فوتبال» این پدیده اعجاب انگیز، جادویی و عجیب و غریب هم هنر هست؟ آیا فعل ورزشکار و اندکی جزیی تر یک فوتبالیست جستجوی زیبایی نیست؟ آیا دریبل های جادویی و شوت های سنگین، آیا شیرجه های تماشایی دروازبانان هنگام دفع توپ یا مهار پنالتی، آیا تشویق های طراحی شده هواداران تیم های متفاوت هنگام بازی ها، آیا استایل داوران هنگام تذکر به بازیکنان و آیا این جستجوگری برای زیبایی، هنر نیست؟

زیادی از مالک نظران و کارشناسان مسائل اجتماعی باور دارند در جغرافیای نامحدود هنر طی دهه های اخیر، فوتبال هم توان دارد دربرگیرنده شاخصه های هنری باشد، شاخصه هایی که اگر زیادتر از سینما و هنرهای هفتگانه دیگر روی بیننده تاثیر فکری نداشته باشد، مطمئنا و یقینا کمتر نیست. در ایران خودمان هم فوتبال دیگر مبدل به پدیده ای غیر قابل انکار در انواع  و اقسام اتفاقات اجتماعی و در بعضی از مورد ها سیاسی شده هست.

از اینها که بگذریم برای هر طرفداری جالب هست که بداند مربی یا بازیکن تیم دوست داشتنیش غیر از فوتبال به چه چیز دیگری می اندیشد. آیا آقای مربی دوست داشتنی شان به سینما و موسیقی و تئاتر هم در کنار فوتبال می اندیشد؟ آیا او می داند هنر توان دارد تاثیر مستقیمی روی تفکر هایش و حتی بازیکنان و در درجه اولی تر روی هواداران تیمش داشته باشد؟

آیا آقای مربی دوست داشتنی شان به سینما و موسیقی و تئاتر هم در کنار فوتبال می اندیشد؟ آیا او می داند هنر توان دارد تاثیر مستقیمی روی تفکر هایش و حتی بازیکنان و در درجه اولی تر روی هواداران تیمش داشته باشد؟یکی از کسانی که توان دارد به عده ای از این پرسش ها جواب دهد، مرد محترم قرمزهای پایتخت برانکو ایوانکویچ هست که فوتبالی ها وی را به اسم پروفسور می شناسند. سرمربی موفق تیم فوتبال پرسپولیس که به زعم نگارنده (از هواداران متعصب تیم استقلال) طوفانی ترین پرسپولیس تاریخ لیگ برتر را خلق کرده، تیمی منسجم با طراحی های تاکتیکی در ترکیب بازیکنان که شاید هر ازچندگاهی در شهرآورد و بازی های دیگر بازنده بوده، اما مجموعه ای را به تماشاگران هدیه داده که در خوب بودنش شکی نیست.

او در گفتگوی غیرفوتبالی که با خبرنگار گروه هنر مهر در محل تمرین تیم پرسپولیس داشت از علاقه مندی خود و خانواده اش به موسیقی، تئاتر و سینما اظهار کرد. او با اشاره به نقش هنر در فوتبال از تجربیات روانشناسانه خود در تیم ملی کرواسی و حضور در کنسرت خوانندگان مطرح موسیقی کشورمان و اتفاقات دیگر حرف زد که خواندنش تهی از لطف نیست.

**آقای برانکو ضمن تشکر از شما برای زمانی که برای صحبت اختصاص دادید. صحبت را از اینجا شروع می کنم که شما طی یکی، دو سال گذشته حضورتان در ایران غیر از فوتبال هر از چندگاهی در فعالیت های فرهنگی و هنری حضور داشتید. چه قسمتی از فرهنگ و هنر ایرانی بویژه سینما، تئاتر، موسیقی یا هنرهای تجسمی مورد پسندتان قرار گرفته و از ایران برای شما چیزی غیر از فوتبال معرفی کرده هست؟

– چه قسمتی از فرهنگ و هنر ایرانی بویژه سینما، تئاتر، موسیقی یا هنرهای تجسمی مورد پسندتان قرار گرفته و از ایران برای شما چیزی غیر از فوتبال معرفی کرده هست؟ -طبیعی هست که فوتبال برای من در طراز اول قرار دارد، به عبارتی تمامی برنامه های روزانه، هفتگی و هر ساله ام پیرامون کانون فوتبال قرار دارد. در کمال تأسف مجال زیادی نداشتم در اتفاقات فرهنگی و هنری که در تهران به واقع شدن می پیوندد، حضور دارا باشم اما باید بگویم فرهنگ و سنت ایرانی برایم محترم هست و در این مدتی که در ایران حضور داشتم شاهد برپایی آیین های مختلفی از هنر و فرهنگ ایران بودم که برایم جالب توجه بود.  

 متأسفانه در این سال ها واقعا مجال نداشتم به سینما و تئاتر بروم و از سویی چون زبان ایرانی بلد نیستم تماشای فیلم ها و تئاترهای ایرانی برایم سخت هست اما در همین چند سال چه در دوران حضور در تیم ملی و چه در دوران حضور در تیم پرسپولیس با خیلی از هنرپیشه ها و هنرمندان آشنا گردیدم.

وقتی می بینم مردم شما چقدر به هنر ارزش می دهند و اتفاقات هنری و فرهنگی را با دقت دنبال می نمایند برایم جالب هست و برای این اشخاص احترام قایل می شوم.

**ای کاش اکنون که مجال سینما رفتن و تماشای تئاتر ندارید از کنسرت های موسیقی که چندان نیازمند فهم زبان نیست، دیدن می کردید.

– – اتفاقا تاحالا به تماشای چند کنسرت رفته ام و آن طرحی که به صورت خاص در ذهنم مانده هست کنسرت «ناگفته ها» آقای شهرام ناظری بهمراه پسرش (حافظ) بود.

اتفاقا تاحالا به تماشای چند کنسرت رفته ام و آن طرحی که به صورت خاص در ذهنم مانده هست کنسرت «ناگفته ها» آقای شهرام ناظری بهمراه پسرش (حافظ) بودمن در کنسرت گروه «چارتار» با موسیقی مورد پسند جوانان نیز حضور داشته ام. آنان موسیقی بسیار عالی ای داشتند که به موسیقی کرواسی شباهت داشت. من از اینکه جوانانی که به تماشای کنسرت آمدند آهنگ ها را بلد بودند و می قرائت کردند، خرسند و مسرور گردیدم. کنسرت آنان به خوب ترین نحو برنامه ریزی شده بود که در سطح کنسرت های جهانی بود.

به صورت کلی یکی از مشخصه های ایرانی ها این هست که مردم موزیکالی می باشند. خرسند هستم و مفتخر هستم که با فرهنگ و هنر ایران نیز آشنا می شوم چون من به ایران رسیدم تا در کنار کارم با فرهنگ، آداب و سنن ایرانی ها آشنا شوم نه اینکه منحصرا به آمدن سر تمرین، مسابقه، خانه و هتل اکتفا کنم.

* آیا شما هم در زمین فوتبال بازیگر هستید؟

– آیا شما هم در زمین فوتبال بازیگر هستید؟ – می اندیشم خودتان توان دارید تشخیص دهید. من هنرپیشه نیستم منحصرا امکان دارد به ندرت واکنش های غیرمعمول کنار زمین دارا باشم. زیادی از سرمربی ها در کنار خط، فیلم بازی می کنند که چنین اقدامی بی اثرگذاری هست.

**آقای برانکو شنیده شده بعضی از مربیان که چه در کرواسی و چه در ایران در راستای فوتبال فعالیت می کنند به بازیکنان خود سفارش می کنند در طول سال غیر از ورزش به دیدن برنامه های فرهنگی و هنری بروند. واقعا چنین امری در فعالیت های مربیان و مسئولان باشگاه ها هست؟

– واقعا چنین امری در فعالیت های مربیان و مسئولان باشگاه ها هست؟ – نخستین نکته ای که من به عنوان یک مربی به بازیکنانم گوشزد می کنم درس خواندن هست چون وقتی بازیکن تحصیلکرده باشد اعتماد به نفس بیشتری دارد و این اطمینان خاطر را به بازیکن می دهد که پس از اتمام دوره بازی خود، شغل خواهد داشت و کنار خیابان نخواهد بود. من اعتقاد دارم تحصیل بازیکن، حس مسیولیت پذیری در دوره بازی، در ازای خانواده و جامعه را به او می دهد یعنی بازیکن برای مسیولیت پذیری در تیم آماده می گردد تا بخشی از تیم باشد.

نخستین نکته ای که من به عنوان یک مربی به بازیکنانم گوشزد می کنم درس خواندن هست چون وقتی بازیکن تحصیلکرده باشد اعتماد به نفس بیشتری دارددر جواب به شما باید به این نکته اشاره کنم که زیادی از بازیکنان پیشین من در حال حاضر مبدل به کلکسیونرهای مهمی شده اند. یکی ازهمکاران بنده آقای بوتینا هم در کرواسی یک گالری دارد. یکی از بازیکنان پیشین من به اسم پژمان جمشیدی هم  در حال حاضر هنرپیشه معروفی شده که برایم نکته جالب توجهی هست.

وقتی در کرواسی بودم تیم خود را به نمایش تئاتر می بردم چون ورزش و هنر بسیار نزدیک به هم می باشند. اعتقاد دارم تمام اقدامات ما (مربیان)، هنرپیشه ها، گروه های موسیقی، تئاتر، هنرپیشه ها و فوتبالیست ها برای مردم هست. می اندیشم دشوارترین کار دنیا، شاد کردن مردم هست و البته دشوارترین کار این هست که هنرپیشه باشید و مردم را سرگرم کنید.

**با اینکه یک استقلالی دو آتشه هستم، اما باور دارم  شما هم به شکلی در این سال ها نمایش دادید که چه در تیم ملی و چه در پرسپولیس توان دارید مردم و هواداران را شاد کنید.

– -بله بنده همیشه از بازیکنان خود می خواهم که در کنار بُرد، بازی هر چه زیباتری را به نمایش بگذارند که هواداران و مردم زیادتر شاد گردند. ما می دانیم مردم چقدر فوتبال دوست دارند و این وظیفه ما هست که آنان را راضی و شاد کنیم.

*و در آخر برای هنرمندان پرسپولیسی پیامی دارید؟

–من با هنرمندان زیادی که هوادار پرسپولیس بودند مواجه و آشنا گردیدم. پیام من این هست که همان طور که آنان اهتمام می کنند مردم را سرگرم و شاد کنند، ما نیز کوشش کنیم آنان را با بازی و نتیجه های خوب شاد کنیم تا با اشتیاق بیشتری برای سرگرم کردن مردم کار کنند و همه با هم شاد باشیم.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=94270

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.