تاریخ ارسال : ۰۱ مهر ۱۳۹۶ ساعت : ۲۳:۵۱ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

روزگارى که «ژنها» در هم بود!

در روزگار جنگ تحمیلى، دفاع از میهن وظیفه اى دینى و ملى بود. همه با هم بودند، مردم به ژن هاى خوب و بد تقسیم نمى شدند. خط زیر ترسیمى از شهیدانى است که مى توانستند به مثابه ژن برتر از جنگ طفره بروند، ولى طفره نرفتند.

به گزارش شلمچه نیوز، دکتر غلامحسین الهام نوشت: حضور در جنگ اجبارى نبود، راههاى فرار هم فراوان بود. علت آن‌که اجبارى نبود، فراوانى نیروهاى داوطلب مردمى (بسیج) بود که نیازى براى این اجبار و الزام ایجاد نمى کرد. اسامى زیر را همه مى توانند ادامه دهند و تکمیل کنند خواستم در هفته دفاع مقدس فقط شروع کنم:

١- شهید جعفر احمدى میانجى فرزند مرحوم آیت الله میرزا على احمدى میانجى فقیه و استاد اخلاق حوزه علمیه قم و نماینده چنددوره مجلس خبرگان رهبرى

٢- شهید سید على روحانى، فرزند مرحوم آیت الله سید مهدى روحانى، استاد برجسته حوزه علمیه قم، در تشییع آن فقیه و استاد تفسیر و اخلاق تمام قم یک‌پارچه تعطیل شد و آیت الله بهجت بر آن فقید نماز گذاردند

٣- شهید محمد منافى شانزده ساله، تک فرزند دکتر هادى منافى وزیر بهداشت و درمان دولت شهید رجایى و دولت هاى بعد و معاون رییس جمهور و رییس سازمان محیط زیست (مفقودالاثر تا سالهاى دهه هفتاد)

۴- شهید محمدتقی‌ شرعی، فرزند مرحوم آیت الله شرعى استاد حوزه و نماینده مردم قم در مجلس شوراى اسلامى

۵- شهید سید احسان شهیدى، فرزند مرحوم دکتر سید جعفر شهیدى استاد برجسته ادبیات دانشگاه تهران و رییس مؤسسه دهخدا (مفقودالاثر تا سالهاى دهه هشتاد)

۶- شهید سید حسن غیورى، فرزند مرحوم آیت الله غیورى، نماینده امام و رهبرى در هلال احمر (جانباز شیمیایى)

٧- شهید مفقود الاثر سید علی طاهرى، فرزند مرحوم آیت الله سید جلال طاهرى امام جمعه اصفهان و نماینده امام و رهبرى در استان

٨- شهید مسعود شیخ، نوه مرحوم علامه شوشترى صاحب قاموس الرجال و تک پسر دکتر شیخ استاد برجسته دانشگاه شهید بهشتى و نماینده چند دوره مردم شوشتر در مجلس شوراى اسلامى و رییس سنى مجلس (مفقودالاثر تا اواخر دهه هفتاد)

البته در یک مطلب مجال پردازش نیست. هر کس مى تواند اطلاعات شخصى خود را بیفزاید، این سخن باز به مثابه طبقه بندى شهیدان نیست که معاذالله از چنین رفتارى که همه شهیدان از آن بیزارند، بلکه یادآورى دورانى است که اصولا رجال دین و سیاست از صاحبان انقلاب که مردمند نه تنها فاصله اى نداشتند که جانهایشان نیز در هم تنیده بود.
از رزمندگانى که امروز زنده یا جانبازند سخنى نرفت، تا شائبه اى پیش نیاید، البته آن‌هم کارى بجاست.
ٰ


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=66568

برچسب ها:
, ,

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.