تاریخ ارسال : ۱۸ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۴:۲۵ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

سینمای دانشجونشناس!

به گزارش شلمچه نیوز به نقل از مشرق، ، ایامی میانی آذرماه سالها هست با اسم «دانشجو» و «دانشگاه» عجین شده است؛ روزهایی که معضلات و دغدغه های دانشجوهای زیادتر از سایر وقت ها سال مورد توجه همه اقشار مردم و مسؤولان قرار می گیرد. اما این بار معضلات و مسائل دانشجوهای موضوع این گزارش نیست، لکن آن چیزی که زمینه ساز نگارش این گزارش شده، نگاهی به قسمت دانشجوهای و دانشگاهیان از آثار و تولیدات سینمای بعد از انقلاب و مروری بر این موضوع هست که به طور اساسی عکس نشان داده شده از دانشگاه و علاوه بر این دغدغه های دانشجوهای در سینمای ایران تا تا چه اندازه با حقیقت مطابقت دارد یا به عبارت خوب تر شناخت فیلمسازان ایرانی نسبت به دانشجوهای و مشکلات آنان چقدر است؟

متولد ماه مهر (احمدرضا درویش)

اما این بار معضلات و مسائل دانشجوهای موضوع این گزارش نیست، لکن آن چیزی که زمینه ساز نگارش این گزارش شده، نگاهی به قسمت دانشجوهای و دانشگاهیان از آثار و تولیدات سینمای بعد از انقلاب و مروری بر این موضوع هست که به طور اساسی عکس نشان داده شده از دانشگاه و علاوه بر این دغدغه های دانشجوهای در سینمای ایران تا تا چه اندازه با حقیقت مطابقت دارد یا به عبارت خوب تر شناخت فیلمسازان ایرانی نسبت به دانشجوهای و مشکلات آنان چقدر است؟ تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها من جمله مباحثی بود که طرح آن در سال های اوائلی برتری انقلاب با مخالفت صریح امام خمینی(ره) منتفی گردید. این موضوع در ادامه به سینمای ایران نیز راه پیدا کرد تا احمدرضا درویش در سال ۷۸ و با ساخت فیلم سینمایی «متولد ماه مهر» موضوع کانونی اثرش را مسأله تفکیک جنسیتی دانشگاه ها قرار دهد. درویش که در این درام سیاسی نگاهی خورده گیریی به این طرح دارد، با نمایش صریح تقابل گروههای دینی دانشجویی با طیف های دیگر دانشجوهای، اهتمام کرده با عرضه تصویری خشن و غیرعقلانی از طیف های دینی فعال در دانشگاه ها، به نحوی اعتراض سایر دانشجوهای را نسبت به این گروه به عکس بکشد.

داستان «متولد ماه مهر» که قسمتی از آن در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی فیلمبرداری شده هست، در ارتباط با پسری شهرستانی (با بازی محمدرضا فروتن) هست که در دانشگاه عاشق دختری به اسم مهتاب (با بازی میترا حجار) از یک خانواده متمول و بانفوذ می شود اما گره خوردن ارتباط عاطفی آنان به واقعه ی تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها و مخالفت پدر این دختر با ازدواج آنان، شرایطی را پدید می آورد که بالاخره مانع از نیل این دو به هم می شود.

اعتراض (مسعود کیمیایی)

تنشهای سیاسی سال ۷۸ و اتفاقات پیش آمده در واقعه ی کوی دانشگاه دستاویز ای بود تا مسعود کیمیایی با ساخت «اعتراض»، بعد از چند سال بار دیگر دست بر یک موضوع سیاسی بگذارد.

نفس عمیق (پرویز شهبازی)

« «نفس عمیق» پرویز شهبازی را لازم هست یکی از نخستین آثار سینمای ایران دانست که اهتمام کرده به معضلی غیر از دغدغه های سیاسی دانشجوهای بپردازد. آ

به رنگ ارغوان (حاتمی کیا)

سیزدهمین فیلم ابراهیم حاتمی کیا اثری با کانون دانشجوهای بود. داستان این فیلم در ارتباط با یک مامور معلوماتی (با بازی حمید فرخ نژاد) هست که در قالب یک دانشجوی محدوده زیست برای زیرنظر گرفتن دختری دانشجو به اسم ارغوان (با بازی خزر معصومی) که پدر و مادرش از مخالفان جمهوری اسلامی می باشند و سالها هست به نحو زیرزمینی به فعالیت بر علیه نظام مشغولند، وارد دانشکده جنگل داری در شمال کشور می شود.

دلشکسته (علی روئین تن)

یکی از کلیدی ترین مشکلات فیلمسازان ایرانی در ارتباط با آثاری که پیرامون کانون دانشجوهای تولید می شود، عدم شناخت قدر کفایت آنان از محدوده دانشگاه ها و شرایط دانشجوهای هست. « داستان این فیلم که لوکیشن دانشگاه آن در پردیس کشاورزی دانشگاه تهران واقع در کرج قرار دارد، در ارتباط با یک پسر (شهاب حسینی) و دختر (بیتا بادران) دانشجو هست که فرهنگ و اعتقاداتی تماما متمایز دارند ولی مدرس آنان با تقسیم بندی دانشجوهای در گروههای ۲ نفره (شامل یک پسر و یک دختر)، این دو را مجبور می کند علی رغم همه اختلافات عقیدتی و اخلاقی که با هم دارند، برای عرضه انتهاء نامه در کنار هم و در قالب یک گروه فعالیت کنند؛ امری که در ادامه موجب ارتباط زیادتر این دختر و پسر دانشجو و ایجاد دلبستگی میان این دو نفر می شود.

دربند (پرویز شهبازی)

پرویز شهبازی در ادامه دغدغه هایی که در ارتباط با جوانان و دانشجوهای داشت صحیح ۱۰ سال بعد از ساخت «نفس عمیق» سراغ ساخت اثری دیگر با محوریت جوانان و دانشجوهای رفت با این تفاوت که نگاه فیلمساز در این اثر تماما متمایز از «نفس عمیق» هست تا آنجا که میتوان «دربند» را جزو خوب ترین آثار تولیدشده سینمای ایران در ارتباط با دانشجوهای به شمار آورد.

جالب اینکه انتهاء بندی مطلوب فیلم موجب اعتراض بعضی حامی های روند شبه روشنفکری سینمای ایران گردید تا با چسباندن برچسب فیلم دولتی، انتهاء غیرتلخ آن را دستاورد حضور سرمایه گذار دولتی برای اثر بدانند!

عصبانی نیستم (رضا درمیشیان)

دانشجو و دانشگاه من جمله مباحثی هست که بر بر اساس مرسوم جناح های سیاسی از معضلات و مشکلات آنان بعنوان وسیلهی برای هجوم به جناح مقابل استفاده می نمایند. داستان این فیلم در ارتباط با نوید (با بازی نوید محمدزاده) دانشجوی شهرستانی هست که در مسکن ای بهمراه دو دوستش زندگانی می کنند و به سبب اعتراضات سیاسی، ستاره دار و از دانشگاه اخراج شده هست.

درمیشیان در «عصبانی نیستم» اهتمام کرده تمام دلخوری های خود از اتفاقات پیش آمده سال ۸۸ را به شیوه اهالی سیاست و به واسطه متلک پرانی های پرشمار سیاسی به طیف دینی جامعه و اشاره به مباحثی همچون کوی دانشگاه، دانشجوهای ستاره دار و… نمایش این فیلم در جشنواره فجر سال ۹۲ موجب ایجاد حاشیه های متفاوتی گردید که بالاخره با درخواست درمیشیان برای استعفا فیلمش از قسمت داوری جشنواره، قسمتی از این حاشیه های کم گردید.

موارد دیگر

آ اما برای تام تر کردن این لیست لازم هست به چند فیلم دیگر نیز که با محوریت دانشجوهای و دانشگاه تولید شده هست، اشاره کنیم. آثاری که به دیدگاه می آید مشکل کلیدی غالبا آنان عدم شناخت قدر کفایت فیلمسازان از قشر دانشجو و تعمیم دادن ناامیدی بعضی دانشجوهای به کلیت فضای دانشجویی کشور هست.

گمان خطایی که موجب شده غالبا دانشجوهای عکس شده در سینمای ایران اشخاصی سرخورده، افسرده و فراری باشند.

« برای نمونه فیلم سینمایی «آخر بازی» ساخته همایون اسعدیان یکی از همین آثار هست که به عرضه تصویری به شدت ناامید از یک دانشجوی متفکر و باهوش می پردازد. «کما» ساخته آرش معیریان به بخشی دیگر از مشکلات دانشجوهای یعنی همان کوچ فرهیختگان اشاره کرده هست و در آن واقعه ی پسری روایت می شود که صرفا چند روز پیش از کوچ به بیرون از کشور برای ادامه تحصیل، درگیر اتفاقاتی جدید می شود

. « «پری» اثر داریوش مهرجویی نیز از دسته همین آثار هست که روایتگر پریشان حالی های دختری به اسم پری هست که دانشجوی رشته ادبیات هست و در باورهای دینی خود شک کرده هست.

منبع: روزنامه میهن امروز


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=78207

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.