تاریخ ارسال : ۱۲ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۵:۰۴ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

سینمای مستمند!

جلسه یازدهمین مرحله جشنواره بین‌المللی سینما واقعیت و هشتمین پاداش شهید آوینی و علاوه بر این مهجوریت سینمای مستند در ایران، بهانه‌ای گردید تا با چند نفر از مستندسازان در مورد جایگاه تولید آثار مستند، مشکلات مستندسازان و…

رسانه‌ای بی واسطه و تاثیرگذار

.. اهتمام کرد: بی‌تردید تولید آثار سینمای مستند، عرصه بی‌بدیلی هست که در زمینه مورد ها فوق می‌شود بعنوان رسانه‌ای بی‌واسطه و مؤثر از آن بهره برد. رهروان سینمای مستند غالبا دغدغه‌ای متمایز نسبت به هنر و سرنوشت بشر و جهان حول دارند.

این مستندساز عنوان کرد: از این رو با دقت به شرایط آشفتگیی فوق الذکر، جایگاه سینمای مستند و حضور و وجود مستندسازان فهیم، شجاع و آینده‌نگر در این برهه سرنوشت‌ساز قابل تاکید و تامل هست.

مهران‌فر درخصوص مشکلات مستندسازان افزود: در نگاه خوشبینانه، تلاش فعالان صنفی مستندساز و مسئولان فهیم و دلسوز جایگاه ها تولید و عرضه فیلم مستند، فرصت‌های متنوعی را برای نسل حاضر مستندساز فراهم کرده‌اند، اما پاشنه آشیل استمرار و پویایی این جریان حیاتی، عدم ثبات و شفافیت در جنبه‌های تهیه اجتماعی و اقتصادی کنشگران خالق آثار سینمای مستند هست.

کمبود بودجه برای مستندسازی

او در مورد جایگاه سینمای مستند در ایران به جام‌جم عنوان کرد: سینمای مستند ایران در تمام ادوار از جایگاه و کیفیت خوبی بهره مند بوده هست.

به خصوص در سال‌های موخر فیلمسازان نوظهور مستند در کنار فیلمسازان قدیمی موفق شدند آثار مرتبط را هم به جنبه کیفی و هم موضوع اکثر از پیش ارتقا دهند و همین موجب گردید سینمای مستند ایران در کنار بخش‌های دیگر آن در نمایش‌های جهانی خود غالبا موفق باشد، اما در مورد این‌که این جایگاه چه طور حاصله و برای ارتقای آن چه ضروری هست کرد گفتنی زیاد هست… عنوان کرد: حدود ۱۱ ـ ۱۰ سال جلو بود که جشنواره واقعیت از طریق محمد آفریده به‌وجود آمد که مساعدت بسزایی به رشد کیفی آثار مستند کرد.

تا پیش از جشنواره سینما واقعیت، مستندهای بلند ساخته نمی‌شد یا چنانچه ساخته می‌شد مجالی برای به چالش کشیده شدن نداشت، اما با آمدن جشنواره سینما واقعیت این رقم خورد و سینمای مستند توانست در طریق بالندگی گام بردارد. او در مورد مشکلات سینمای مستند گفته بود: سینمای مستند مشکلات مکرری دارد که من جمله آنان می‌توان به بودجه ناکافی تولیدات اشاره کرد، به خصوص این‌که بودجه فرهنگی در سال‌های سابق رقم بالایی نبوده و باوجود قول‌هایی که داده شده هیچ‌گاه این رقم افزایش پیدا نکرده هست. از سمتی به‌دلیل ساختار اکران در سینمای ایران طبعا سینمای مستند نمی‌تواند به برگشت سرمایه چندان خوشبین باشد. در چنین مواقعی پشتیبانی دولت از تولید و نمایش آثار مستند می‌تواند جریان رو به رشد تولید آثار مستند و البته کیفیت بالای آنان را ضمانت کند.

اکران نامناسب فیلم‌های مستند

از این رو بنظرم مهم‌ترین مسئله کنونی سینمای مستند ایران بحث بودجه هست و دیگری سوژه؛ به این سبب که مستندسازان به سبب محدودیت‌هایی که وجود دارد با دست باز نمی‌توانند سوژه‌هایی را برای کار کردن انتخاب کنند. روناک جعفری، مستندساز سینما و تلویزیون، سینمای مستند را از شریف‌ترین بخش‌های سینمای ایران دانست. او به جام‌جم عنوان کرد: سینمای مستند از شریف‌ترین بخش‌های سینمایی هست و مستندسازان ما زیاد افتخارآفرین‌تر از فیلمسازان بلندمان می باشند…) البته نمی‌خواهم بین دو مدیوم سینمای مستند و سینمای بلند مقایسه‌ای انجام دهم، اما ناخودآگاه هنگامی این دو را کنار هم می‌گذاریم به این دستاورد می‌رسیم که علی رغم این‌که سطح کیفی مستندهای ما زیاد بالاتر از سینمای داستانی و بلندمان هست، طلب مستندسازان (طلب از دیدگاه بودجه، اکران و.

کارگردان مستند سریال «مدار صفر درجه»، «تعزیه عشق» و،،، دنبال کرد: سینمای مستند ویترینی دارد به اسم سینما واقعیت که هر مستندسازی می‌تواند در آن حضور دارا باشد. چنین قانون‌های تازهی حتما مستندسازان را دلزده می‌کند و نگاهی تبعیض‌آمیز در بخش‌های متفاوت سینمای مستند به‌وجود می‌آورد. او اضافه کرد: مستندسازان حالا به جز مرکز توسیع سینمای مستند و تجربی که طرح‌های محدود و به خصوصی را تصویب می‌کند و تعداد تقریبا مشخصی در آن کار می‌کنند جای دیگری برای عرضه طرح‌های مستند ندارند! حالا وضع اکران سینمای مستند محدود به گروه هنر و تجربه هست و با این وجود سئانس‌هایی را به مستند تعلق می‌دهند که مرده و محدود هست.

ساناز قنبری


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=77353

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.