تاریخ ارسال : ۰۷ مهر ۱۳۹۵ ساعت : ۱۱:۰۴ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

شیمون پرز مُرد

شیمون پرز

تلگراف گزارش داد: شیمون پرز نخست‌وزیر اسبق رژیم صهیونیستی که در پی سکته مغزی در بیمارستان بستری شده بود، مرد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، خبرگزاری فرانسه پیشتر به‌نقل از یک منبع نزدیک به وی که خواست نامش فاش نشود، اعلام کرده بود که وضعیت پرز روز سه‌شنبه بحرانی شده و وی با مرگ دست وپنجه نرم می‌کند.

شیمون پرز ۹۳ساله حدود دو هفته پیش براثر سکته مغزی و خونریزی داخلی به بیمارستان منتقل و در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد.

وی در این مدت به‌کمک دستگاه تنفس می‌کرد.

یمعون برنسکی معروف به شیمون پرز دوم آگوست ۱۹۲۳ در شهر ویشنوا در منطقه‌ای امروزه بخشی از کشور بلاروس و در آن زمان بخشی از لهستان بود به دنیا آمد. پدر و مادر او در سال ۱۹۳۲ به فلسطین مهاجرت کردند. در سال ۱۹۴۷ به‌عنوان مسئول خرید سلاح به سازمان شبه‌نظامی «هاگانا» پیوست؛ گروهی که مسئولیت اصلی آن پاک‌سازی قومی روستاهای فلسطینی طی سال‌ها ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۷ (سال‌های نکبت) بود.

جالب توجه است که علیرغم این مسأله که اخراج و آواره‌کردن خشونت‌آمیز فلسطینی‌ها در اسناد تاریخی ثبت و ضبط شده است، اما پرز در طول حیات خود همواره تأکید داشته است که «صهیونیسم» طی دوران تأسیس رژیم صهیونیستی از «شیوه‌های پاک و اخلاقی استفاده کرده» است. در واقع وی حتی ادعا کرده است که پیش از اینکه اسرائیل به وجود آید، «هیچ چیزی در آنجا وجود نداشت».

شیمون پرز طی ۷ دهه گذشته، در جایگاه نخست‌وزیر و رئیس این رژیم فعالیت داشته است، هرچند که هیچگاه به شکل واقعی در انتخاباتی پیروز نشده بود. وی عضو ۱۲ کابینه بوده است و در جایگاه وزیر جنگ، خارجه و دارایی مشغول فعالیت بوده است.

پرز در دنیای غرب احتمالا بیش از هرچیز به خاطر نقش‌آفرینی در مذاکراتی که به توافق ۱۹۹۳ اسلو منجر شده و در پی آن همراه با اسحاق رابین و یاسر عرفات برنده جایزه صلح نوبل شد، مشهور است.

اما برای فلسطینی‌ها و کشورهای منطقه خاورمیانه، سابقه پرز متفاوت از شهرتش در مغرب‌زمین به عنوان یک «کبوتر خستگی‌ناپذیر» است. در ادامه سابقه این فرد در خدمت به استعمار و آپارتاید اسرائیلی ارائه شده است:‌

سلاح‌های هسته‌ای

بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۵، شیمون پرز به عنوان اولین مدیرکل وزارت جنگ اسرائیل مشغول به کار شد، وی سپس تا معاونت وزارت جنگ نیز ارتقا یافت. در آن زمان و به عنوان بخشی از مسئولیت‌هایش، پرز به عنوان «معمار برنامه سلاح‌های هسته‌ای اسرائیل» توصیف شده است، برنامه‌ای که تا امروز نیز «خارج از نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار گرفته است».

در سال ۱۹۷۵، یادداشت محرمانه‌ای افشا شد که براساس آن پرز با پی.دابلیو بوتا، وزیر دفاع آفریقای جنوبی دیدار کرده و «پیشنهاد فروش کلاهک‌های هسته‌ای به این رژیم آپارتایدی را ارائه کرده است». در سال ۱۹۸۶ نیز پرز به موساد دستور داد تا مردخای وانونو – کسی که برنامه هسته‌ای اسرائیل را افشا کرد – را از شهر رم بربایند.

هدف قرار دادن شهروندان فلسطینی‌ها

شیمون پرز نقشی کلیدی در اِعمالِ رژیم نظامی بر شهروندان فلسطینی در سال‌های منتهی به ۱۹۶۶ میلادی داشت، دورانی که مقامات اسرائیل، به صورت گسترده به غصب اراضی و اخراج فلسطینی‌ها دست می‌زدند.

یکی از ابزارهای آن‌ها «ماده ۱۲۵» بود که اجازه می‌داد اراضی فلسطینی به عنوان منطقه بسته نظامی اعلام شود، و در پی آن به صاحبان اراضی اجازه دسترسی به آن‌ها داده نمی‌شد و پس از مدتی به عنوان اراضی «بایر» مصادره می‌شدند. پرز از «ماده ۱۲۵» به عنوان ابزاری برای «ادامه مستقیم تلاش‌ها برای اسکان یهودیان و مهاجرت یهودیان» تمجید کرده است.

یکی دیگر از مسئولیت‌های پرز به عهوان مدیرکل وزارت جنگ، «یهودی‌سازی» منطقه الجلیل بود،‌ سیاستی که هدف آن کاهش نسبت شهروندان فلسطینی در قیاس با یهودیان بود.

شیمون پرز در سال ۲۰۰۵ نیز به عنوان معاون نخست‌وزیر در کابینه آریل شارون، با طرح‌هایی به منظور تشویق صهیونیست‌ها برای جابه‌جای به منطقه الجلیل، بار دیگر حملاتش به شهروندان فلسطینی را تجدید کرد. طرح «توسعه» وی شامل بیش از ۱۰۴ اجتماع محلی بود که ۱۰۰ عدد از آن‌ها برای صهیونیست‌نشین‌ها بود.

در همان سال، پرز طی مذاکره‌ای محرمانه با مقامات آمریکایی، ادعا کرد که اسرائیل «یک هزار هکتار از اراضی صحرای نقب را به صحرانشینین “بدوین” باخته است»، به گفته وی «توسعه» مناطق نقب و الجلیل می‌تواند «این تهدید جمعیتی را رفع کند».

حمایت از شهرک‌سازی‌های غیرقانونی در کرانه باختری

هرچند پروژه شهرک‌نشینی اسرائیل در کرانه باختری اغلب با حزب لیکود و دیگر گروه‌های راست‌گرا مرتبط است، اما در حقیقت این حزب کار بود که موضوع استعمار اراضی جدیدالاشغال فلسطینی را آغاز کرد و پرز یکی از کسانی بود که در این پروژه با علاقه بسیار مشارکت داشت.

طی دورانی که پرز وزیر جنگ اسرائیل (۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷) بود، دولت اسحاق رابین تعدادی شهرک صهیونیست‌نشین از جمله اوفرا را در کرانه باختری تأسیس کرد، شهرک‌هایی که بر زمین‌هایی که متعلق به شهروندان فلسطینی بوده و توسط اسرائیل مصادره شده بودند، ساخته شدند.

وی هرچند در روزهای ابتدایی طرح‌های شهرک‌سازی نقشی کلیدی داشت، اما در سال‌های اخیر به بهانه دفاع از «مذاکرات سازش» مخالف هرگونه اقدام علیه این شهرک‌سازی‌های غیرقانونی بود.

کشتار قانا

شیمون پرز در سال ۱۹۹۶ به عنوان نخست‌وزیر اسرایئل بر «عملیات خوشه‌های خشم» نظارت داشت، علمیاتی که طی آن نیروهای مسلح اسرائیلی حدود ۱۵۴ شهروند غیرنظامی لبنانی را به قتل رسانده و حدود ۳۵۱ تن را مجروح کردند. در این عملیات که از سوی ناظران به عنوان یک نمایش قدرت پیش از انتخابات داخلی اسرائیل تفسیر شده است، شهروندان غیرنظامی لبنانی به صورت عامدانه هدف قرار گرفتند.

طبق اعلام وبگاه رسمی نیروی هوایی ارتش اسرائیل (به زبان عبری و نه انگلیسی)، این عملیات شامل «بمباران وسیع روستاهای شیعه‌نشین در جنوب لبنان به منظور اجبار شهروندان به مهاجرت به سمت شمال و بیروت و در نتیجه وارد آوردن فشار به سوریه و لبنان برای محدود کردن حزب‌الله بود.

بزرگترین فاجعه طی این عملیات ماجرای «کشتار قانا» بود، این فاجعه زمانی رخ داد که اسرائیل مرکز سازمان ملل را گلوله‌باران کرد و ۱۰۶ تن از شهروندان غیرنظامی پناه‌گرفته به این مرکز را به قتل رساند. در گزارش سازمان ملل آمده است که برخلاف انکار اسرائیلی‌ها، «احتمال کمی» وجود دارد که گلوله‌باران «نتیجه خطاهای فنی یا فرآیندی بود».

بعدها، اسرائیلی‌هایی که مسئول این گلوله‌باران بودند به تلویزیون این رژیم گفتند بابت این کشتار هیچ پیشمان نیستند، زیرا کشته‌ها «تنها یک مشت عرب» بودند. پرز نیز وجدانش راحت بود، زیرا به گفته وی «هرچیزی طبق منطقی روشن و با مسئولیت‌پذیری انجام شد … من احساس آرامش می‌کنم».


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=25989

برچسب ها:
, ,

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.