تاریخ ارسال : ۱۳ شهریور ۱۳۹۵ ساعت : ۱۵:۵۵ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

عظمت قرآن ناطق در کلام قرآن صامت

 
به گزارش شلمچه نیوز، حضرت حجت الاسلام والمسلمین امیری سوادکوهی از محققان و اندیشمندان جوان شیعه در یادداشتی به تبیین عظمت قرآن ناطق در کلام قرآن صامت پرداخت. وی می نویسد:
بر اساس منابع معتبر نزد شیعه و سنی، خدای متعال در قرآن کریم بارها بر ولایت و حقانیت حضرت امیرمؤمنان علی علیه السلام تأکید نموده که در این میان سوره آل عمران از سوره هایی است که اتمام حجت الهی در باب حقانیت ولایت علوی در آن آشکار بوده و به وضوح مشاهده می شود. یکی از آن موارد این است که سوره مبارکه آل عمران در یکی از آیات خود از امیرالمؤمنین علی علیه السلام به عنوان راسخون فی العلم یاد می کند که اکثر مفسران متفق القول بر این باورند و بر این امر اذعان دارند. خدای متعال فرموده است:(هُوَ الَّذِى أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محُّْکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِینَ فىِ قُلُوبِهِمْ زَیْغٌ فَیَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَهِ وَ ابْتِغَاءَ تَأْوِیلِهِ وَ مَا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فىِ الْعِلْمِ یَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِ کلُ‏ٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَ مَا یَذَّکَّرُ إِلَّا أُوْلُواْ الْأَلْبَاب) ؛ اوست که این کتاب را بر تو نازل کرد. بعضى از آیه ‏ها محکماتند ، این آیه ‏ها أم الکتابند ، و بعضى آیه ‏ها متشابهاتند. امّا آنها که در دلشان میل به باطل است ، به سبب فتنه ‏جویى و میل به تأویل از متشابهات پیروى مى ‏کنند ، در حالى که تأویل آن را جز خداى نمى‏ داند. و آنان که قدم در دانش استوار کرده‏ اند مى ‏گویند: ما بدان ایمان آوردیم ، همه از جانب پروردگار ماست. و جز خردمندان پند نمى‏ گیرند.«امام صادق علیه السلام در تفسیر وَمَا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ فرمودند : ما راسخون فی العلم هستیم و ما تأویل آن را می دانیم و در روایتی دیگر از ایشان آمده است که راسخون فی العلم علی بن ابی طالب و ائمه بعد از ایشان هستند». یکی دیگر از  آیات قرآن که در باب امیرالمؤمنین علیه السلام سخن به میان آورده و از اقامه عدل بدست مبارک آنحضرت مطالبی بیان داشته است آیه ی(اولُوا الْعِلْمِ قَائِماً بِالْقِسْطِ)است؛ یعنی صاحبان علم گواهی دارند به عدالت.«امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه ی شریفه فرمودند : قسط یعنی عدل که خدای متعال توسط امیرمؤمنان علی علیه السلام آن را اقامه فرموده که آن حضرت در میان مردم عدل و داد نماید تا حق را میان مردم و خدای متعال اقامه نماید ، اگر مردم از آن حضرت پیروی نموده و فرمان برند ، هدایت خواهند شد». در جای دیگر این سوره مبارکه معنای واقعی اسلام را ولایت امیرالمؤمنین علی علیه السلام دانسته که منابع معتبر فریقین بر این امر تأکید فراوان دارد.خدای متعال می فرمایند: (إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْیاً بَیْنَهُمْ وَ مَنْ یَکْفُرْ بِآیاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَریعُ الْحِساب)؛ هر آینه دین در نزد خدا دین اسلام است. و اهل کتاب راه خلاف نرفتند ، مگر از آن پس که به حقّانیّت آن دین آگاه شدند ، و نیز از روى حسد. آنان که به آیات خدا کافر شوند، بدانند که او به زودى به حسابها خواهد رسید.«امام باقر علیه السلام درباره آیه «اِنَّ الدّینَ عِندَ الله الِاسلام» فرمود : اسلام تسلیم شدن در برابر ولایت علی علیه السلام است». سخن دیگری که قرآن کریم در باب امیرالمؤمنین علی علیه السلام دارد مسأله ی نفس و جان بودن حضرت وصی علیه السلام برای رسول خدا صلی الله علیه و آله است. آنجا که می فرماید:(فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِمَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِل فَنَجْعَلْ لَعْنَهَ اللّهِ عَلَى الْکَاذِبِینَ )؛ از آن پس که به آگاهى رسیده‏اى ، هر کس که درباره او با تو مجادله کند ، بگو: بیایید تا حاضر آوریم ، ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را ، ما زنان خود را و شما زنان خود را ، ما برادران خود را و شما برادران خود را. آن گاه دعا و تضرع کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان بفرستیم.«این آیه و آیات قبل از آن هنگامی نازل شد که گروهی از مسیحیان نجران به همراه عده ای دیگر خدمت پیامبر صلی الله علیه و آله رسیدند و گفتند آیا هرگز دیده شده که فرزندی بدون پدر متولد شد که در همین هنگام این آیه نازل شد « ان مثل عیسی عند الله کمثل آدم خلقه من تراب ثم قال له کن فیکون » و جواب آنان را داد که حضرت آدم بدون پدر و مادر بود ولی حضرت عیسی فقط پدر نداشتند . بعد از این جواب پیامبر آنها را به مباهله دعوت کردند اما آنها تا فردای آن روز از حضرت مهلت خواستند ودر این فرصت به بزرگان و شخصیت های نجران رجوع کردند ، اسقف بزرگ آنها گفت شما فردا به محمد نگاه کنید اگر با فرزندان و خانواده اش برای مباهله آمد از مباهله با او بترسید ولی اگر با یارانش آمد با او مباهله کنید . (مباهله یعنی اینکه دو نفر به همدیگر نفرین کنند که خدا دروغگو را رسوا کند و همانجا مجازات شود)فردای همان روز پیامبر در حالی که دست حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام را گرفته بود و همراه حسنین و حضرت فاطمه بودند برای مباهله آمدند و مسیحیان وقتی این صحنه را دیدند به پیامبر گفتند: ای اباالقاسم! ما با تو مباهله نمی کنیم، بلکه مصالحه می کنیم . که در آن هنگام آیه ی بالا نازل شد که در آن امیرالمؤمنین را به منزله نفس پیامبر تلقی کرده است (و انفسنا )«و هر کس با تو در مقام مجادله برآید درباره عیسی بعد از آنکه به وحی خدا به احوال او آگاهی یافتی بگو بیایید ما و شما با فرزندان و زنان و کسانیکه به منزله نفس ما هستند با هم به مباهله برخیزیم (یعنی در حق هم نفرین کرده) تا دروغگویان و کافران را به لعن و عذاب خدا گرفتار کنیم» احدی ادعا ننموده که در موقع مباهله کسانی غیر از علی ابن ابی طالب و حسن و حسین و حضرت فاطمه با پیامبر بوده باشند . پس چنین استفاده می شود که مراد از انفسنا، علی ابن ابی طالب است ( نفس پیغمبر است) مراد از نسائنا، فاطمه زهرا است و مراد از ابنائنا، حسن و حسن هستند که خدای متعال آن را پسران رسول خود خوانده است».  

لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=24291

برچسب ها:
, , ,

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.