تاریخ ارسال : ۲۵ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۴۱ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

عملیات گاز انبری برجام و تلگرام/ ترامپ، اروپا، آینده برجام و ما

سرویس سیاست مشرق – روزنامه ها و جراید در بخش سرمقاله و یادداشت روز به بیان دیدگاه ها و نظریات کلیدی و بنیادی خود می پردازند؛ نظراتی که زیادتر با خط خبری و سیاسی این جراید همخوانی دارد و میتوان آن را حرف اول و آخر ارباب جراید عنوان نمود که ارزش مخصوصی نیز دارد. در ادامه یادداشت و سرمقاله های روزنامه های صبح کشور با گرایش های متفاوت سیاسی را مطالعه می کنید:

********

عملیات گاز انبری برجام و تلگرام

محمد ایمانی در روزنامه کیهان درج کرد:

۱- در ادامه یادداشت و سرمقاله های روزنامه های صبح کشور با گرایش های متفاوت سیاسی را مطالعه می کنید: ۱- منحصرا عمروعاص ها توان دارند بگویند «وقتی مجروح پیدا کنم، آن قدر می خراشم تا به خون بیفتد»! اشخاص باوجدان و مالک منصبان متدین، برای زخم و رنج مردم چاره جویی می کنند. مگس هست که دنبال زخم و عفونت برای تغذیه می شود وگرنه طبیعت آدم، از عفونت منزجر هست و برای اشخاص زخم دیده و رنج کشیده، چاره جویی می کند. متاسفانه بعضی سیاسیون یا از رنجهای مردم غفلت می کنند که فرصت غواصی دشمن می شود و یا بدتر، به جای درمان، زخم های موجود را سرمایه کلیدی سوداهای سیاسی خود قرار می دهند.
 

2-2-رهبر انقلاب جدیدا ضمن تصریح مبسوط نقش دشمن در اغتشاش اخیر فرمودند «یک خطابی دارم من به مسئولین حکومتی خودمان -که البتّه این، دربردارنده خود حقیر هم می شود- و عناصر سیاسی، عناصری که در کار سیاست فعّالند، می اندیشند، می نویسند، بیان می کنند، اقدام می کنند؛ ما از دشمن بیگانه اظهار کردیم، اینهایی که اظهار کردیم تحلیل نبود، حقیقی بود، خبر بود، اطّلاع بود؛ دشمن بیگانه هست، امّا این باعث نشود که از ناتوانی های خودمان غافل بشویم. ما نیز یک جاهایی اشکال و نارسایی و نابسامانی در کارمان هست؛ این جوری نیست که ما هیچ اشکالی نداریم، هیچ مشکلی در کار ماها نیست، منحصرا دشمن بیگانه هست؛ نه، مگس روی زخم می نشیند؛ زخم را خوب کنید، زخم را نگذارید به وجود بیاید. ما اگر مشکل داخلی نداشته باشیم، نه این شبکه ها توان دارند اثر بگذارند، نه آمریکا توان دارد هیچ غلطی بکند… دفاع از حقوق مظلومین وظیفه همه ما هست؛ بخصوص طبقات ضعیف ملّت؛ همه بایستی مواظب باشیم… باید همه همّت ما این باشد که اینها را از زیر فشار خارج کنیم؛ کوششمان باید این باشد».
 

3- 3- یکی از تهدیدهای مهم برای کشور و نظام، به رسمیت نشناختن مشکلات معیشتی مردم از طرف بعضی مسئولان هست. بر طبق نظرسنجی دستگاه های متفاوت دولتی، «اشتغال (درآمد)، ازدواج و مسکن»، ۳ احتیاج و اولویت اکثریت جوانان هست. اما مدیرانی را سراغ داریم که دوست دارند برای مردم تنها «جشن تلگرام یا برجام» دریافت کنند. هروقت هم از مسیولیت تامین اولویت های مردم بپرسید، اول چند توهین آبدار به دولت سابقی که اکنون خودشان می باشند می دهند و پس از آن بیان می کنند «اتوبوس اقتصاد هنوز ته دره هست و معلوم هست که مردم بهبود وضع اقتصادی را حس نکنند»! سیاه نمایی، ناامید سازی و مساعدت به دشمن برای سربازگیری، بدتر از این؟!
 

4- هروقت هم از مسیولیت تامین اولویت های مردم بپرسید، اول چند توهین آبدار به دولت سابقی که اکنون خودشان می باشند می دهند و پس از آن بیان می کنند «اتوبوس اقتصاد هنوز ته دره هست و معلوم هست که مردم بهبود وضع اقتصادی را حس نکنند»! سیاه نمایی، ناامید سازی و مساعدت به دشمن برای سربازگیری، بدتر از این؟!۴- به چه سبب حاضر نیستند رنج های مردم را به رسمیت بشناسند؟ شاید به این سبب که نپذیرند رویکرد «برجام و تلگرام و دیگرهیچ» عقیم بوده و اخطار کارشناسان مبنی بر اینکه دست روی دست نگذارید و معطل معجزه شیطان بزرگ نمانید، درست از آب درآمده هست. گمان می کنند انکار و پاک کردن صورت مسئله، بی زحمت ترین راه حل هست. اما در حقیقت مشغول ناامید و ناراضی کردن مردم می باشند. آیا هدیه ای بزرگ تر ازاین می شود به دشمن داد؟ دود این وضع در چشم مردم و نظام می رود؛ چون که لبه دوم قیچی نفوذ، فرصت پیدا می نمایند روی خیز ناخشنودی سوار گردند و ایران نیرومند و باثبات را درگیر بی ثباتی کنند.
 

5- 5- هفته نامه صدا ارگان حزب لوکس کارگزاران، مرداد ۱۳۹۵ در صفحه اول خود سؤال کرد «روحانی چه طور دو مرتبه ریاست جمهور می شود؟». و در جواب تیتر زد « با برجام و تلگرام». همین نشریه در صفحات داخلی و در گزارش «وضعیت بیکاری و اثرگذاری آن در انتخابات»، ضمن ابراز نگرانی نوشته بود «بیکاران انتقام می گیرند؟… بیکاری یک سونامی پرخطر است». ۱۷ ۱۷ ماه بعد، یک روزنامه حمایت کننده دولت (هفت صبح) در مورد اغتشاشات می نویسد «بیکاری، متهم اول». همین روزنامه ۱۴ دی ماه به نقل از روزنامه دولتی ایران تأکید کرد «بررسی های آماری از وضع اشتغال در سال ۹۵ نشان می دهد در بعضی از شهرهایی که اعتراض های اخیر در آنان جدی بوده، قیمت بیکاری بالاتر از کل کشور داشته اند. من جمله بعضی شهرهای استان کرمانشاه و ایذه و دورود.این اخطار برای مسئولین هست که برای رکود اقتصادی چاره اندیشی کنند». اما درهمین حیص وبیص، فلان دولتمرد همچنان مایل هست مردم را با تلگرام و برجام یا بحث هایی مثل جواز انتقاد به پیغمبر(ص) و امام معصوم (ع) سرگرم کند.

۶- ۶- چنین رویکردی، طفره از مسیولیت تامین اشتغال و ازدواج و مسکن جوانان هست. به چه سبب به جای مساعدت به خنثی نمودن چالش بیکاری، به رهاشدگی فضای سایبری که دالان نفوذ دشمن در بسترسازی اغتشاش اخیر و آدم کشی و خرابکاری و ایجاد بی ثباتی در کشور گردید، اهتمام دارند؟! عدم رسیدگی به اولویت های جوانان و در مقابل، تامین فضای مورد احتیاج دشمن در شبیخونی که ۲۵ کشته برجا گذاشت، ۱۸۰ درجه خلاف مسیولیت بعضی مسئولان هست. و به جای برطرف ناخشنودی، فضای رسانه ای تهییج به آشوب و آدم کشی و خراب کردن و ایجاد بی ثباتی را فربه می کنند. آدم بیکار و بی مسکن و بی همسر، چند روز یا چند ماه توان دارد با مخدر «برجام» و «تلگرام» سرخوش شود؟ ۱۰۰ روز اول؟ ۴ ماه؟ یا ۴ سال؟ ثم ماذا؟

۷- آدم بیکار و بی مسکن و بی همسر، چند روز یا چند ماه توان دارد با مخدر «برجام» و «تلگرام» سرخوش شود؟ ۱۰۰ روز اول؟ ۴ ماه؟ یا ۴ سال؟ ثم ماذا؟۷- خداوند در آیه ۳۲ سوره مائده می فرماید«هرکس، انسانی را – بدون اینکه مرتکب قتل یافساد درروی زمین شده باشد- بکشد، گویا همه مردم را کشته و هرکس، انسانی را زنده کند گویا همه مردم را زنده کرده است». امام صادق بر علیه السلام در تفسیر این آیه فرمود «هر کس فردی را از گمراهی به هدایت رهنمون شود، گویا او را زنده کرده و هر کس فردی را از هدایت به گمراهی بکشاند در حقیقت او را کشته است». لازم نبود به وسیله تحریکات دشمن در فضای سایبری و غبارآلود شدن فضا، ۲۵ نفر (اغلب بیگناه) قربانی گردند، تا مثل همه کشورها، نسبت به تهدید مخفی در فضای سایبری و حضور اتاق مدیریت آن در خارج از کشور دلواپس شویم. همین سال قبل که ستایش قریشی کودک خردسال به شکلی بی رحمانه توسط فردی تهییج شده در فضای سایبری کشته شد، باید دولت و مجلس و دستگاه قضایی و مردم همگی عزادار می گردیدیم و می اظهار کردیم این چنین با قساوت به قتل رسیدن یک کودک، قتل یک جامعه هست و باید برای سگ هار مخفی در فضای سایبری که جنگ فرهنگی دشمن را پیش می برد، جاره جویی کنیم. آن کوتاهی و پس از آن بی تفاوتی در مورد خودکشی چند دختر نوجوان، به قربانی شدن ۲۵ نفر در اغتشاشی انجامید که تدارک ذهنی و رسانه ای آن از سوی دشمن فراهم شده بود. البته حکایت ترویج لاابالیگری و انبوه آسیب های اجتماعی (فحشا و طلاق و مواد مخدر و…) ) که در همین بازار مکاره مجازی عمل می آید، صورت حساب به صورت مجزا ای، خارج از صبر این نوشتار دارد.

۸- ۸- برخورداری از «شبکه ملی اطلاعات» سالم و قانونمند، حق مردم ماست. این حق به چه سبب از مردم دریغ می شود و بحث را به مجادله برسر فیلترینگ یا عدم فیلترینگ منحرف می کنند؟ تاوان زندگی و آینده و استعداد انبوه آدم هایی که در اثر بی دروپیکری فضای سایبری از بین می رود، به گردن مسئولان مسیولیت نشناس سنگینی می کند. .. برای اعضای خانواده فلان یا بهمان مدیراتفاق بیفتد تا همدردی و علاج اندیشی کنند؟ آیا نهیب رهبر حکیم انقلاب را نشنیدند که فرمود: «ما مسئولین باید مردم را عائله خودمان بدانیم… این ملت، این کشور، این مرزها، این فضای زندگی، عائله ما هست. به مسئله آسیب های اجتماعی در سطح کشور جوری نگاه کنیم که اگر این آسیب در داخل خانواده خود ما بود، آن جور نگاه می کردیم. اگر بنده یک بچه معتاد دارا باشم چه حالی دارم؟ اگر کسی در خانه یک دختر فراری از خانه داشته باشد چه حالی دارد؟ تصورش را بکنید، اگر این دختر از خانه دیگری هم گریخت، ما باید همان احساس را به خودمان تلقین کنیم … ما در حقیقت اهتمام مان به وضع مردم مثل اهتمام مان به داخل خانواده خودمان باشد».
 

9- 9- یک حلقه سیاسی- رسانه ای آلوده، مدتی هست مطالبات معیشتی مردم را انکار می کند و «تحریک حریفان سیاسی» می نامد اما همزمان، اهتمام در رسمیت دادن به آشوبگری ضدانقلاب دارد و قصد دارد اوباش کرایه ای را «مردم» جا بزند. آنان با دشمنان هماهنگ اند و انسداد در مطالبات مشروع مردم را مستلزم «آشوب نیابتی» می دانند. مردم پای کار انقلاب را «کوچک نمایی» و آشوبگران را «بزرگ نمایی» می کنند تا وسیله «چانه زنی» در مقابل نظام و مردم باشد؛ با این پیام سربسته و نانوشته که اگر روی حق مردم دست بگذارید، ما نیز با مهره ضد انقلاب (بلکه در زمین آنها) بازی می کنیم و کشور به کام بی ثباتی و ناآرامی می رود؛ حال خود دانید! آنان دولت را رحم کرایه ای خوانده اند و ابا نداشتند که حتی اعتباردولت در واقعه ی اخیر زیر سؤال رود و پروژه صهیونیسم مسیحی اجرا شود.

۱۰- ۱۰- پس فردا ۲۷ دی ماه، دومین سالروز اجرای برجام هست. سه دولت اروپایی در این ۲۴ماه با استفاده از تهدیدهای دولت و کنگره آمریکا (دموکرات ها و جمهوریخواهان)، پروژه نُرمالیزاسیون (فشار برای خلع قدرت و توانمندی های انقلاب) را پی گرفتند. در همین شرایط، دشمن مشغول برگرداندن تحریم ها با دستاویز های متفاوت و در پشتیبانی از فتنه گران بود. برجام بماند و اجرا نشود، با برجامی که به صورت رسمی کنسل و ابطال شود، توفیری نمی کند. آقای ظریف شهریور سال کنونی در نشست وزرای خارجه طرف برجام اظهار کرد: «بعد از ۲۰ ماه هنوز حتی توان نداریم یک حساب بانکی در انگلستان باز کنیم». دشمن سرگرم نقشه خود هست و این طرف کسانی، برای هر ۴ماه تمدید تعلیق بعضی تحریم ها و برگشت آن با دستاویز های دیگر جشن می گیرند! تهدیدهای جدید متاثر از چیدمان برجام را هم قصد ندارند نگاه کنند.

۱۱- ۱۱- هر چهار ماه یک بار، این هیجان بی مایه را راه می اندازند که آیا دولت آمریکا «تمدید تعلیق بعضی تحریم ها»! را امضا می کند یا نه؟ و تمدید که گردید، برتری کذایی را جشن می گیرند! چه طور توافق نمودند همه امتیازهای را ظرف کمتر از ۲ ماه واگذار نمایند اما به آمریکا اذن دهند به جای کنسل یا تعلیق بلندمدت همه تحریم ها، تنها بخش کوچکی از آن را در دوره های ۴ماهه تعلیق نماید و در انتهاء هر فصل، چشم به اخم و لبخند او بدوزند؟! بدتر اینکه کنگره و دولت آمریکا، بخش مهمی از تحریم ها را باز گردانده اند و به همین سبب، سرمایه گذاران و شرکای بیگانه علی رغم علاقه به مشارکت با ایران، خطر این کار را نمی پذیرند و فعالین اقتصادی داخلی هم تکلیف خود را نمی دانند. این یعنی دمیدن روح تعلیق و رکود به کلیت اقتصاد. اگر یک دهم انرژی و هنگامی را که بعضی مسئولان برای برجام هزینه کردند، صرف تدابیر درونزا می گردید، اقتصاد پرظرفیت ما مطمئنا رونق گرفته بود.

۱۲- ۱۲- رهبر معظم انقلاب ۱۲ آبان ماه ۹۵فرمودند؛ «روحیه انقلابی گری به معنای داشتنِ جسارت در اقدام و عمل، ابتکار ورزی برای بن بست شکنی، نترسیدن از دشمن و تسلیم نشدن در مقابل او، امید به آینده و ایمان به وعده الهی هست. متأسفانه بعضی ها به جای ترویج روحیه انقلابی گری، به شکلی حرف بیان می کنند و سازمان دهی می کنند که نسل جوان به آینده و انقلاب بی اعتماد و از راه امام دور می شود و پس از آن همین اشخاص از زمانه شکوه و گلایه می کنند. زمانه را ما می سازیم و اگر می گویید زمانه بد هست باید نگاه کنیم چه طور عمل کرده ایم که گمان می کنیم زمانه بد شده هست؟ هنگامی که ما گام هایمان را محکم برنداریم، به سفارش های امام عزیز در وصیت نامه عمل نکنیم و به نام آزادیگری، مردم و جوانان را به سمت لا ابالی گری سوق دهیم و به نام نگاه عقلانی، سازش و تسلیم را در مقابل دشمن القاء کنیم، معلوم هست که زمانه بد می شود».

ترامپ، اروپا، آینده برجام و ما

 محمد سعید احدیان در سرمقاله روزنامه خراسان درج کرد:

اطلاعیه ترامپ و موضع گیری اروپایی ها بیانگر از چند نکته هست:

۱ – ۱ – ترامپ همچنان سیاست «برجام زخمی» را دنبال می نماید. بر این اساس آمریکا از برجام خارج نمی شود اما همیشه با رفتارهایی آینده برجام را ابهام آمیز باقی نگاه می دارد تا بنگاه های اقتصادی بین المللی نتوانند ریسک  مشارکت اقتصادی با ایران را قبول کنند.

۲- ۲- رفتارهای سابق و شخصیت ترامپ  بیانگر از این اصل هست که نمی شود او را کنش گر عقلانی شمرده کرد، در نتیجه موضع های او را نمی شود، موضعی قطعی دانست و معلوم نیست که ترامپ تا چهار ماه  آینده چقدر پایبند شرط خود می باشد . با توجه به این که مطمئنا امکانی برای مذاکره در مورد برجام وجود ندارد و شرط او اجرایی نخواهد گردید، معلوم نیست که آمریکا از برجام خارج خواهد گردید یا همچنان با ادبیاتی متمایز سیاست برجام مجروح را ادامه خواهد داد.

۳- ۳- در این میان آن چه مهم به نظر می آید موضع محتاطانه اروپایی هاست. آنان تاحالا با صراحت اعلام می کردند که مذاکره بر سر برجام موجود در دستور کارشان نیست اما اکنون همگی به جای این که  بر موضع قبلی و ابدی خودشان تاکید کنند، از ارزیابی و تصمیم گیری در مورد شروط ترامپ گفت وگو می کنند البته محتمل هست پس از ارزیابی، بر موضع سابق خود تاکید کنند، اما این که آنان این مبحث را قابل ارزیابی دانستند، مسئله ای هست که ما باید در محاسبه های خود آن را لحاظ کنیم و نباید به اروپایی ها خوش بین باشیم. حقیقت این هست که کنسل شدن برجام دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد و آن چه شرایط پس از کنسل برجام را رقم می زند موضع اروپایی ها له یا بر علیه منفعت های ماست.

۴-   4-   در عین حال به نظر می آید متغیر تاثیرگذار دیگر در چهار ماه آینده در مورد آینده برجام، رخدادهای داخلی آمریکا می باشد و شاید رمز کلیدی موضع احتیاطی اروپایی ها نیز به این مسئله برگردد. روز به روز احتمال کلیدخوردن رسمی  برکناری ترامپ قویتر می شود و مقدمات و زمینه های این مسئله از طریق متفاوت آماده شده  هست و منحصرا احتیاج به یک تصمیم جدی توسط جمهوری خواهان دارد که با توجه به شکستی که جمهوری خواهان در انتخابات  اخیر ایالت آلاباما و به رغم حضور با تمام وجود ترامپ در پشتیبانی از نامزد معروف آن ها  و آن هم پس از ۲۵ سال خوردند، زیادی از کارشناسان  اصلا و ابدا این مسئله را غیر منتظره نمی دانند. البته روشن هست که ادامه ریاست جمهوری ترامپ به سبب رفتارهای غیرطبیعی و تصمیم های رادیکال اش برای ما بهتر  از  یک ریاست جمهور جمهوری خواه مثل مایک پنس هست که نسبت به ایران موضع های بسیار تند دارد اما شخصیت و مشی غیرمعقولی مثل ترامپ را ندارد. اگر پروسه برکناری ترامپ کلید بخورد همه معادلات من جمله برجام گرفتار دگرگونی می شود و احتمال ماجراجویی ترامپ در سیاست بیگانه برای تاثیرگذاری بر بحران مشروعیت داخلی تقویت و همزمان زمینه معیت نکردن اروپا با زیاده خواهی ترامپ نیز زیادتر می شود.  

5-   5- از آن چه ذکر گردید میتوان تحلیلی را که سالها است بر آن تاکید می شود دو مرتبه تکرار نمود. ما اگر می خواهیم آینده کشورمان به مسائل داخلی دیگر کشورها وصل نباشد و دلواپس این نباشیم  که چه رخدادی در فلان کشور می افتد ، باید از فرصت ها استفاده نماییم و با اجرایی کردن سیاست های اقتصاد مقاومتی، حرکت به سمت اقتصاد درون زا و برون گرا را سرعت ببخشیم. ما باید خود را برای اداره کردن کشور با اقتصاد بدون فروش نفت آماده کنیم و این استراتژی همین روزها باید خود را در بودجه ۹۷  با کاهش جدی هزینه های زاید و ایجاد درآمدهای منطقی غیر نفتی و سیاست های پشتیبانی از تولید داخل نشان دهد. ضمن آن که برای محافظت برجام موجود نیز به پیام سیاسی این تصمیمات  احتیاج شدید داریم. 

تا قیامت با برجام

محمدجواد اخوان در روزنامه جوان درج کرد:

 سخنانی که رسانه ها از ریاست جمهور در اختتامیه نهمین دوره جشنواره بین المللی فارابی نقل کردند، در بر دارنده نکات شگفت آور و بعضاً قابل تأمل بود. با توجه به فرصت محدود به سه نکته خاص که در سخنان وی زیادتر قابل بحث هست، می پردازیم:

۱- با توجه به فرصت محدود به سه نکته خاص که در سخنان وی زیادتر قابل بحث هست، می پردازیم:۱- حال که ترامپ با بردن برجام به لبه پرتگاه، بازی نخ نمای تقسیم کار میان اروپا و امریکا را پیش می برد، به نظر می آید دیگربار آقای روحانی واقعه ی تکراری تشریح و تحسین چندباره از برجام را آغاز کرده هست. وی می گوید: «در برجام موفقیت هایی تصرف کردیم که هیچ گاه از بین نمی رود و هیچ کس توان ندارد آنان را نابود کند. … بعضی انگار هنوز همه ابعاد برجام را لمس نکردند. برجام یک آثار دائمی دارد که تا قیامت باقی خواهد ماند و هیچگاه از بین نمی رود و یک آثاری دارد که محتمل هست بماند یا نماند. » » طبعاً آقای روحانی و بعضی یاران وی چون برجام را به نام خود گره زده خواهند دید، از تشریح و تحسین آنان از برجام نباید متعجب شد. آنچه اینجا محل تأمل هست، همزمانی این سخنان با شرایط فعلی کشور هست!

آنچه اینجا محل تأمل هست، همزمانی این سخنان با شرایط فعلی کشور هست!تقریباً هر ناظر منصفی خاستگاه اعتراضات و ناخشنودی های مردم را در حوزه اقتصاد می داند و هرقدر هم گروهک های ضدانقلاب کوشش کنند با شعارهای ساختارشکنانه و کارهای آشوبگرانه این اعتراضات را سیاسی کنند و یا هر جقدر که بعضی مسئولان دولتی کوشش کنند مطالبات عامه مردم را غیراقتصادی تفسیر کنند، حقیقت امر مخفی نمی ماند. حال باید از آقای روحانی سؤال کرد مگر برجام برای این نبود که چرخ اقتصاد بهمراه چرخ اتمی بچرخد؟ کدام یک از این دو چرخ اکنون در حال چرخیدن هست؟ 

گله ای که باید از آقای ریاست جمهور داشت، اینجا نه تحسین اغراق آمیز از برجام، لکن انتقاد از بی توجهی به خواسته های کلیدی مردم هست هنگامی زیادتر مردم در مورد معیشت خود و اقتصاد کشور گله مند می باشند و ما پیش تر به آنان قول و وعده حل شدن همه این مشکلات با برجام را داده ایم، آیا وقت آن نرسیده به علت معطل کردن بیجا و وعده های غیرقابل تحقق از آنان معذرت خواهی کنیم؟ آیا قرار هست تا روز قیامت هم در مقابل سفره هایی که روزانه کوچک تر می شود و یا جمعیتی که روزانه کار خود را از دست می دهد، برجام درمانی کنیم؟

۲-   حال باید از آقای روحانی سؤال کرد مگر برجام برای این نبود که چرخ اقتصاد بهمراه چرخ اتمی بچرخد؟ کدام یک از این دو چرخ اکنون در حال چرخیدن هست؟ 2-  آقای روحانی در مورد دگرگونی در علوم انسانی نیز جملاتی بیان نموده که تأمل برانگیز هست. وی می گوید: «علوم انسانی باید جامعه را هدایت کند و این در حالی هست که ما گمان می کنیم، چند نفر در یک اتاق باید علوم انسانی را هدایت کنند درحالی که علوم انسانی هدایتگر جامعه هست… دگرگونی در علوم انسانی نیز با مهندسی امکان ندارد. علوم انسانی را نمی شود مهندسی کرد، علوم انسانی با پول پیشرفت نمی کند و با سفارش متحول نمی شود. » » اگر این جملات به حساب عدم پشتیبانی وی به عنوان عالی ترین مقام اجرایی و ریاست شورای انقلاب فرهنگی از سیاست کلان «تحول در علوم انسانی» بگذاریم، باید سؤال کرد آیا وی جدیداً به چنین دیدگاهی دست یافته اند یا پیش تر نیز چنین دیدگاهی داشته اند؟ تنها برای قضاوت مخاطب های به سخنان وی در آخرین جلسه شورای انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۹۲ نگاهی می اندازیم که گفته هست: «انقلاب ما انقلابی اسلامی هست و باید با توجه به تأکید رهبر معظم انقلاب در مورد اسلامی شدن علوم انسانی، در این مسیر گام برداریم. زیادتر مقالات علمی و تألیفات مطرح دانشمندان و اندیشمندان کشور در حوزه علوم تجربی و ریاضی بوده هست. همسو با تغییرات رخ داده در حوزه علوم انسانی نسبت به تولید فکر و تفکر تدوین کتب و تربیت مدرس و دانشجو کارهای مؤثری انجام دهیم. » » اینکه وی قبلاً خود در نشستی در یک اتاق(!) از ضرورت دگرگونی در علوم انسانی حرف می زند و اکنون خود منتقد این رویکرد می شود، امری هست که مخاطب های خوب تر توان دارند آن را تحلیل نمایند.

۳- ۳- سومین نکته عجیب در تناقض آشکاری بود که این بار، نه در میان سخنان ریاست جمهور در دو جلسه متفاوت، لکن در سخنان بیان شده در همین سخنرانی اخیر بود. از یک سو وی صریحا اقرار می دارد که: « امروز در منطقه ما گروه هایی که به جنایت پرداختند از بمب و موشک و اینترنت و فضای سایبری استفاده کردند؛ آنهایی که منطقه خاورمیانه را به آشوب کشیدند کسانی بودند که در درک درست از مسائل اجتماعی عقب مانده و از صنعت و تکنولوژی برای انحراف و به هم ریختن جامعه استفاده کردند. گروهک های تروریستی مثل داعش بیشترین استفاده را از اینترنت و فضای سایبری و علم داشتند. » » بااین حال آقای روحانی دقیقه هایی بعد با نقد فیلترینگ در فضای سایبری جملاتی می گوید که میتوان آن را نوعی فاصله گذاری و مرزبندی با کنترل فضای سایبری تلقی کرد. اینجا باید چه طور این تناقض معلوم را حل کرد؟ از یک سو بیان می شود که فضای سایبری جولانگاه گروهک های تروریستی و آشوب طلب بوده و در ادامه شخصی که ۲۸ سال عضو یا دبیر یا ریاست شورای عالی امنیت ملی کشور بوده پیشنهاد می دهد که این بستر بی ثباتی را رها کنیم!

اینجا باید چه طور این تناقض معلوم را حل کرد؟ از یک سو بیان می شود که فضای سایبری جولانگاه گروهک های تروریستی و آشوب طلب بوده و در ادامه شخصی که ۲۸ سال عضو یا دبیر یا ریاست شورای عالی امنیت ملی کشور بوده پیشنهاد می دهد که این بستر بی ثباتی را رها کنیم!اگر همانطور آقای روحانی هم می گوید، گروهک تروریستی داعش از طریق پیام رسان های بیگانه اقدام به هدایت عملیات تروریستی در داخل کشور نماید و به سبب عدم دسترسی نهادهای داخلی نتوان از این مصیبت پیشگیری کند، چه کسی مسیولیت ناامن سازی محیط کشور را با رهاسازی و ولنگاری فضای سایبری خواهد قبول کرد؟ اگر خدای ناکرده خون مظلومی بر زمین بریزد چه کسی از بازماندگان او به علت عمل نکردن به دانسته ها، معذرت خواهی خواهد کرد؟ دیگربار به نخستین نکته ای که در نقد سخنان ریاست جمهور بیان گردید، بازگردیم. گویا قرار هست حقیقت های گله مندی های مردم همچنان ناشنیده بر جای بماند. همچنان مشکل مردم نه گرانی، نه کاهش قدرت خرید، نه رکود، نه بیکاری و نه بحران بانکی و … ، ، لکن فیلترینگ یا دگرگونی در علوم انسانی هست! شاید بزرگ ترین ناخشنودی ها از نشنیدن یا چشم بستن بر حقیقت ها هست. متأسفانه بسیار باید اظهار کرد تا قیامت نیز تعدادی اگر بمانند، در روی همین پاشنه خواهد چرخید!

اندوه، همدوش عقلانیت

عماد افروغ در ایران درج کرد:

متأسفانه بسیار باید اظهار کرد تا قیامت نیز تعدادی اگر بمانند، در روی همین پاشنه خواهد چرخید! کشور عزیز ما ایران در طول یک سال گذشته شاهد حوادث تلخی مثل پلاسکو، زمین لرزه و اکنون هم سانحه اسفبار و تأثرانگیز کشتی سانچی هست. عکس العمل به یک «اندوه ملی» توان دارد ابعاد مختلفی داشته باشد. عکس العمل فوری و جمعی عاطفی نخستین عکس العمل مورد انتظار و طبیعی از روحیه گرم و نوعدوستانه ایرانیان به ویژه در مقابل درگذشت جانکاه دریانوردان هست. اما مسأله مهم دیگر توجه به حقوق شرعی و قانونی بازماندگان این سانحه تلخ هست که نباید مشمول زمان شود. نباید حق و حقوق بازماندگان سوگوار تحت الشعاع واکنش های دردمندانه و طبیعی قرار گیرد. نکته مهم دیگر ریشه یابی این اتفاق و تعیین قاصران و مقصران این سانحه برای پیشگیری حتی الامکان از رویداد دو مرتبه این چنین حوادث تلخ هست. برای مثال به نظر می آید طبق مدعیات پس از وقوع سانحه ناگوار و اسفناک پلاسکو این سانحه قابل پیشگیری بوده هست. اگر مدعیات مسئولین امر درست بوده باشد که اخطارهایی به دست اندرکاران این مجتمع تجاری داده شده هست، به چه سبب پیرو این اخطارهای اصطلاحا متوالی اقدامی شایسته و متناسب صورت نگرفته هست؟ اخطار پشت اخطار صرف و بدون عمل پیشگیرانه نوش داروی پس از فوت سهراب هست. باید فوراً دست به کار می گردیدند.

در مورد کشتی «سانچی» نیز این چنین تعبیر می شود که این سانحه غیرمترقبه و متاثر از مه غلیظ بوده هست، اما دانش اندک من می گوید مگر کشتی ها مجهز به سامانه های رادار مدرن نیستند؟ به هر حال این سؤال مطرح هست و محتمل هست جواب داده شود که اشکالی در این سامانه به وجود آمده هست که سؤال بعدی چرایی این اشکال مطرح می شود. به هرحال مشابه پرداخت حقوق بازماندگان و عدم دیرکرد در آن و بدون تعارف باید در ریشه یابی این سانحه نیز تسریع لازم صورت گیرد. ریشه یابی این مصیبت نیز نباید به زمان موکول شود.

یک نکته مهم دیگر نیز وجود دارد که بعضاً در سطح بین الملل شاهد آن هستیم و آن تعلل ها و تعارفات غیر معمول در احقاق حق ملت هست. با پیگیری های حقوقی مستند و مستدل میتوان جواب اقناعی به سوال های مربوط به ملت داغدیده و شریف ایران داد.

بحمدالله مردم بزرگوار ما در اندوه های جمعی پرونده بسیار روشن و درخشانی دارند. جزء کشورهای نمونه و خاص در این زمینه به شمار می روند. البته باید توجه داشت که عکس العمل ها در شادی ها و غم ها باید با یک عقلانیت خاص توأمان و به ویژه پس از استقرار همراه باشد.

عکس العمل ها کوتاه مدت نباشد. به علاوه عکس العمل ها نباید در حوادث، باز دارنده خدمات رسانی های دولتی و بعضاً مردمی سازمان یافته باشد. ظاهراً حسب موضع های مقام های در زمین لرزه اخیر، این حضور پرشور و قابل تحسین مردمی تا حدودی اختلال در مساعدت رسانی ایجاد نموده هست. شاید این یک قاعده جا افتاده باشد که طبق معمول عکس العمل عاطفی با فراموشی فوری همراه هست. بکوشیم تا این قاعده را به هم زنیم و عکس العمل فوری و عاطفی ستودنی همراه با عقلانیت و پیگیری مستمر را جایگزین کنیم. دو مرتبه هم نمونه قریب و محتمل دیگر، پس از اعتراضات و حوادث خیابانی اخیر، وعده های اقتصادی خوبی داده شده هست. اما این نگرانی وجود دارد که وعده ها به زمان و فراموشی سپرده شود و مجروح فرسوده روی دستمان بماند که در زمان و مکانی دیگر و با شدت زیادتر سر بیرون زند. در مقابل چنین سانحه ای، وعده ها و واکنش های مثبتی از سوی مسئولین نشان داده شده هست. مردم امیدوار شده اند تا شکاف درآمدی، تقلیل و بسترهای لازم برای تحقق حقوق شهروندی من جمله عدالت اجتماعی فراهم شود.

مسیولیت تریبون های رسمی با کیست؟

احمد شیرزاد در روزنامه آرمان درج کرد:

تصمیم گیری هایی که در فرآیند مدیریت کشور صورت می گیرد، همیشه محتمل هست به سود یا آسیب تعدادی باشد که البته طبق معمول اهتمام می شود این ضررها کوتاه مدت بوده و درازمدت به سود همه جامعه باشد. در نتیجه محتمل هست مخالفانی هم داشته باشد. به عنوان مثال در هرکشوری که تصمیم گرفته می شود به سبب فشارهای بودجه ای قسمتی از یارانه ها یا خدمات دولت حذف شود، طبق معمول مخالفانی وجود دارد. این در حالی هست که از آن طرف بعضی تصمیم های به اضطرار باید گرفته شود و کشور باید اداره شود. به طور مثال در انگلستان زمان خانم تاچر با اصلاحات اقتصادی که انجام شد از روز اول می دانستند که با اعتراض شدید معدنچی ها و کارگران روبه رو خواهند گردید. به همین سبب از قبل خودشان را آماده کردند. البته مسائل اتفاق افتاده هفته های اخیر از این نوع نبود ولی به هر حال همیشه در کشورهای مدرن و دموکراتیک محتمل هست اغتشاشاتی هم اتفاق افتد. بعضی اوقات مسئله های اقتصادی نیست و به سبب تفاوت های فرهنگی، مذهبی و برخوردهای نژادی در جوامع به وقوع می پیوندد. اما اینکه یک نظام سیاسی آمادگی داشته باشد که با صبوری و آرامش با ناآرامی ها برخورد کند، بسیار طبیعی هست و باید برای این کار قانون جدی وجود داشته باشد ضمن اینکه پلیس آمادگی برخورد داشته باشد. پلیس صبور و مدبری برای این کارها لازم هست و در نهایت باید مجموعه سیاستمداران هم در برخورد با این مسائل آب بر آتش بریزند و نه اینکه نفت بر آتش. واقعا در این ناآرامی های اخیر به مدیریت قسمتی که مربوط به دولت بود نمره بالایی تعلق می گیرد. مجموعا شورای ها، فرمانداری ها و استانداری ها خیلی خوب عمل کردند. هرچند متاسفانه شاهد حوادث ناگوار و تعدادی کشته هم بودیم اما در مجموع هم در سطح امنیتی و هم در سطح سیاسی و فرهنگی برخورد درستی از سوی دولت انجام شد که همراه با آرامش و صبوری بود.

اما بعضی از گویندگان تربیون های عمومی اظهاراتی می کنند که به نظر می آید خارج از نُرم هست و واقعا نسبت به نوع مشی با اداره جامعه آشنایی کافی ندارند. امامن نمازجمعه واقعا با توجه به اثرگذاری که دارند آنچه می گوید، موضع رسمی تلقی می شود «به خصوص که در تهران و شهرهای مهمی مثل شهر قم و مشهد گفت وگو می کنند». امام جمعه باید از سطح فعالیت و تجربه سیاسی کافی بهره مند باشد اما گاها خطبای مذهبی می باشند که اکنون خطیب جمعه شده اند. پیشنهاد می کنم دولت با ریاست شورای سیاستگذاری امامان جمعه وارد مذاکره شود و به ویژه در مواردی که به ناراحتی ها و حساسیت ها دامن می زند با سازگاری دقیق تر مطالب و مطالبات مردم بیان شود. مبحث دیگر اینکه اما در بحث فیلترینگ و برخورد با مسائلی مثل ماهواره و فضای سایبری مسأله ای نیست که بخواهیم فکر کنیم بیگانه ها چه بیان می کنند لکن باید به آنچه مدیریت عقلانی کشور ایجاب می کند، بیندیشیم. واقعا مدیریت عقلانی ایجاب می کند که اذن دهیم مردم خودشان با آگاهی انتخاب نمایند. وسیله گناهی ندارد و باید از وسیله درست استفاده شود. همان طور که یک زمانی با رادیو و تلویزیون و ویدئو و با هر نوع وسیله رابطه ای شاید مخالف بودیم الان هم می خواهیم مخالفت کنیم! در این شبکه های اطلاعاتی امکان بروز کار خوب و بد وجود دارد و وسیله در این میان بی تقصیر هست. انصافا در بحث برطرف فیلترینگ بعضی از شبکه های اجتماعی باید به دولت دست مریزاد اظهار کرد.

همبستگی ملی

در سرمقاله صبح نو امده آست:

واقعه اسفناک سوختن ۳۲ سرنشین نفتکش ایرانی در میانه دریای چین، میلیون ها ایرانی را در اندوه فرو برده هست؛ چنان واقعه تلخ آتش نشانان پلاسکو که سالی قبل تر در همین روزها رخ داد. واقعه دلخراش زمین لرزه کرمانشاه نمونه نزدیکتری هست که چه طور همه را به همیاری در صحنه های سخت گرد آورده و برکات آن بر جان و دل نشست. سانحه خبر نمی کند و مواردی چون کشتی سانچی و پلاسکو نیز بسیار نادرند و طبق معمول قابل حدس نیستند، اما حوادث غیرمترقبه دیگر مثل سیل و زمین لرزه (که دومی چند ماهی هست در عرض و طول کشور در حال گشت و گذار است) را میتوان تا حدودی مدیریت کرد، اما سازه سازمانی برای این کار بسیار ضعیف تر از آنی هست که بتواند چالاک و تاثیرگذار وارد میدان شود.

سازمان مدیریت بحران در حوادثی مثل پلاسکو و سانچی نیز بدون توانمندی لازم برای دخالت بود و این تهدیدهای متعدد طبیعی، الزامات زیادی را بر دولت و مجلس ایجاب می کند که به سرعت فکر چاره بیفتند. مسئله رخ داده دیگر، بعد رسانه ای حوادث هست؛ نحوه امیددادن به بازماندگان و افکار عمومی، نباید جهت دروغ و مخفی کاری به خود بگیرد… این که این گمان برای خانواده های بازماندگان ایجاد شود که به طور مثال صدای کمکی از درون موتور خانه شنیده گردید (نظیر جوسازی ها در واقعه پلاسکو) بر کل روال امدادرسانی و حل و فصل مشکل سایه می افکند و این، مهمی هست که طبق معمول درجه بالایی از ارزش را نداشته و باعث آسیب خوردن کوشش ها و کارهای می شود.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=83368

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.