تاریخ ارسال : ۲۱ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۲۸ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

عوارض خارج شدن از ایران و حقوق شهروندی

قرار هست این رقم برای سفرهای اکثر از یک بار نیز افزایش پیدا کند. آ آیا این افزایش آسیب ها از جهت حقوقی موجه است؟ نگاهی به سندهای حقوقی درونی و بین المللی، تردیدهایی را در این مورد مطرح می کند.  یکی از حقوق و آزادی های بنیادی به رسمیت معروف در سندهای گوناگون بین المللی و درونی، حق آزادی رفت و آمد هست. » »

»   روشن هست که چند برابر کردن آسیب ها خارج شدن گرچه در قالب قانون بودجه طرح شده هست، اما نه برای نظم عمومی لزوم دارد، نه مستلزم محافظت تندرستی عمومی، اخلاق حسنه یا حقوق و آزادی های بقیه است؛ در دستاورد در اینکه این افزایش آسیب ها برخلاف میثاق حقوق مدنی و سیاسی هست نباید شبهه کرد.
کمیته حقوق بشر نیز در تفسیر میثاق بیان کرده هست که موانع بوروکراتیکی که بر اعمال حق آزادی رفت و آمد و خارج شدن از کشور تاثیر می گذارند مایه دلواپسی می باشند و لازم هست برداشته گردند. در این ارتباط، کمیته حقوق بشر، اختصاصا به دریافت هزینه هایی برای خارج شدن از کشور که از میزان بهای خدمات عرضه شده جهت خارج شدن زیادتر می باشند بعنوان یکی از رویه های رد کننده با حق ذکر شده اشاره کرده هست. از این رو، از دولتی که تحقق حقوق شهروندی را یکی از سرلوحه های فعالیت خود قرار داده هست انتظار نمی رفت که بدون توجه به حقوق شهروندی، آسیب ها خارج شدن از کشور را تا این میزان افزایش دهد.

از اینها گذشته، در ادبیات حقوق پولی نیز یکی از تفاوت های آسیب ها با مالیات این هست که مالیات، با توجه به دارایی ها و درآمدهای دولت دریافت می گردد، اما آسیب ها، بابت عرضه خدماتی که دولت عرضه می کند دریافت می گردد. باور این امر که در سال ۱۳۹۷، میزان خدماتی که دولت برای خارج شدن از کشور عرضه خواهد داد به ناگهان ۳ برابر خواهد شد؛ در دستاورد میزان آسیب ها نیز لازم هست افزایش یابد زیاد دشوار هست و کسی آن را باور نمی کند. اظهارنظر بعضی مدیران مبنی بر اینکه افزایش آسیب ها در زمینه افزایش سفرهای درونی به جای مسافرت های خارجی و تقویت گردشگری درونی هست نیز این امر را تایید می کند که دولت، از افزایش آسیب ها خارج شدن بصورت یک وسیله سیاستی و برای کاستن از تعداد مسافرت های خارجی استفاده خواهد کرد.  در اینجا این سوال به ذهن می آید که آیا خوب تر نیست که با حقیقی کردن نرخ ارز، یارانه ای که عملا به مسافرت های خارجی داده می گردد قطع شود؟ آیا اینکه سیاست ارزی ما سفرهای خارجی را تشویق کند و در عین حال، با افزایش آسیب ها خارج شدن به دنبال آن باشیم که این مسافرت ها را کاهش دهیم و از گردشگری درونی پشتیبانی کنیم، خوب ترین سیاست محتمل است؟


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=78619

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.