تاریخ ارسال : ۰۹ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۷:۴۹ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

فرمان امام جواد(ع) در وقتی که زمین لرزه بسیار هست

صراط: « «زلزله» مثل سیل، گردباد، آتشفشان، خشکسالى و صاعقه از حوادث طبیعى و قدیمى دنیا شمرده می گردد. حوادث طبیعی ویژه عصر و دوره ای خاص و یا افرادی خاص نیست لکن برای همه اشخاص و در تمامی اعصار محتمل هست اتفاق بیفتند تا جایی که حتی خداوند در سوره مبارکه «حج» از زمین لرزه بعنوان یکی از علامت های آغاز «قیامت» یاد می کند و می فرماید: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمْ ۚ إِنَّ زَلْزَلَهَ السَّاعَهِ شَیْءٌ عَظِیمٌ؛ اى مردم! از (عذاب) پروردگارتان بترسید، که زمین لرزه رستاخیز امر عظیمى است». (حج/ ۱)

«زلزله» عظیم از علامت های قیامت در قرآن

(حج/ ۱)در این سوره زمین لرزه مقدمات رستاخیز اظهار شده هست، روزی که آدم را از این زندگى گذراى مادى بیرون مى برد و به آینده هول انگیزى که منتظر او هست، متوجه مى سازد. آینده اى که اگر امروز به فکر آن و آمادگى بر آن نباشد، به راستى ترسناک هست و اگر باشد، دل انگیز و روح افزا هست.

علاوه بر این در کلام الله مجید سوره ای با اسم «زلزال» وجود دارد که به زمین لرزه روز قیامت می پردازد. آغاز این سوره، همراه هست با اظهار بعضى از حوادث هول انگیز و ترسناک انتهاء این جهان و آغاز رستاخیز. نخست مى فرماید: «هنگامى که زمین به شدت به لرزه در آید» (إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها) و چنان زیر و رو گردد که «بارهاى سنگینى را که در درون دارد خارج سازد» (وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها).

تعبیر به زِلْزالَها: «زلزله اش» یا اشاره به این هست که: در آن روز، تمام کره زمین به لرزه در مى آید (بر خلاف زمین لرزه هاى معمولى که همه آنان موضعى و مقطعى است) و یا اشاره به زمین لرزه معهود، یعنى زمین لرزه رستاخیز هست.

در اینکه: منظور از أَثْقال: «بارهاى سنگین» چیست؟ مفسران تفسیرهاى متعددى ذکر کرده اند: بعضی مفسران گفته اند: منظور آدم ها می باشند که با زمین لرزه رستاخیز از درون قبرها به خارج پرت مى شوند، مثل آنچه در سوره «انشقاق» آیه ۴ آمده هست: «وَ أَلْقَتْ ما فِیْها وَ تَخَلَّتْ». بعضى هم این چنین می گویند که: گنج هاى درون خود را بیرون مى ریزد، و مایه حسرت دنیاپرستان بى خبر مى گردد.

این احتمال نیز وجود دارد: منظور بیرون فرستادن مواد سنگین و مذاب درون زمین هست، که بر بر اساس مرسوم کمى از آن به موقع آتشفشان ها و زمین لرزه ها بیرون مى ریزد، در انتهاء جهان، آنچه در درون زمین هست، بدنبال آن زمین لرزه عظیم به بیرون پرت مى گردد. تفسیر اول مناسب تر به نظر مى رسد، هر چند جمع میان این تفاسیر نیز بعید نیست.( تفسیر نمونه)

سفارش پیامبر(ص) برای خلاصی از زمین لرزه

( تفسیر نمونه)رسول خدا(ص) نیز در مورد ارزش قرائت سوره مبارکه «زلزال» فرمودند: «از قرائت [سوره] زلزال ملول نشوید؛ زیرا کسی که در مستحباتش آنرا قرائت کند، خداوند عزوجل هرگز زمین لرزه ای بدو نرساند و با آن و [نیز] با صاعقه و آفتی از آفات دنیا نمیرد تا اینکه [به طور عادی] بمیرد». (بحار الانوار، ج۵۶، ص ۳۵۶)

(بحار الانوار، ج۵۶، ص ۳۵۶)اما ارزشمند ترین نکته ای که بعضی از مراجع علمی آنرا مطرح کرده اند، ارتباط کوه ها و وضعیت پایداری زمین برای محافظت از زمین لرزه های پشت سر هم هست. گرچه هر از چندگاهی زمین لرزه هایی در نقاط متفاوت زمین روی میدهد و انرژی درونی خود را تخلیه می کند، اما اگر کوه ها وجود نداشتند آشکار نبود چه بر سر زمین خواهد آمد. در آیات زیر ارزش کوه ها برای در امان ماندن از زمین لرزه مشهود هست؛

– « در آیات زیر ارزش کوه ها برای در امان ماندن از زمین لرزه مشهود هست؛- «وَ أَلْقى فِی الأَرْضِ رَواسِیَ أَنْ تَمِیدَ بِکُمْ وَ أَنْهاراً وَ سُبُلاً لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ؛ و در زمین، کوه هاى ثابت و محکمى افکند تا لرزش آنرا نسبت به شما بگیرد؛ و نهرها و راه هایى ایجاد کرد، تا هدایت شوید». (نحل/ ۱۵)

– «أَ (نحل/ ۱۵)- «أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا * وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا؛ آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟ و کوه ها را میخ هاى زمین؟!». (نبأ/ ۶ و ۷)

– « (نبأ/ ۶ و ۷)- «خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَیْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ۖ وَأَلْقَىٰ فِی الْأَرْضِ رَوَاسِیَ أَن تَمِیدَ بِکُمْ وَبَثَّ فِیهَا مِن کُلِّ دَابَّهٍ ۚ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَنبَتْنَا فِیهَا مِن کُلِّ زَوْجٍ کَرِیمٍ؛ (او) آسمان ها را بدون ستونى که آنرا نگاه کنید آفرید، و در زمین کوه هایى افکند تا شما را نلرزاند (و جایگاه شما آرام باشد) و از هرگونه جنبنده اى روى آن منتشر ساخت، و از آسمان، آبى نازل کردیم و به ابزار آن در روى زمین انواع گوناگونى از جفت هاى گیاهان پر ارزش رویاندیم». (لقمان/ ۱۰)

مصایب شما از خود شما هست!

(لقمان/ ۱۰)علاوه بر این ها، این گمان براى بسیارى وجود دارد که گمان مى کنند ارتباط اعمال آدم با جزاى الهى، همان ارتباط قرار دادى هست که شبیه آن در مورد مقررات دنیا و جایزه و کیفر آن، وجود دارد، در حالى که این ارتباط به یک نوع ارتباط تکوینى شبیه تر هست تا ارتباط تشریعى و قراردادى، و به تعبیر دیگر جایزه ها و کیفرها زیادتر انعکاس طبیعى و تکوینى اعمال آدم ها هست که دامن آنان را مى گیرد چرا که خداوند می فرماید: «وَمَا أَصَابَکُم مِّن مُّصِیبَهٍ فَبِمَا کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ وَیَعْفُو عَن کَثِیرٍ؛ هر مصیبتى به شما رسد به سبب اعمالى هست که انجام داده اید، و بسیارى را نیز عفو مى کند». (شوری/ ۳۰)

در این زمینه در نفسیر نمونه ذیل این آیات روایات زیادى در مراجع اسلامى وارد گردیده که به گوشه اى از آن، براى تکمیل این بحث اشاره مى کنیم:

۱ ـ (شوری/ ۳۰)۱ ـ در یکى از خطبه هاى «نهج البلاغه» آمده هست: ما کانَ قَوْمٌ قَطُّ فِی غَضِّ نِعْمَه مِنْ عَیْش، فَزالَ عَنْهُمْ، إِلاّ بِذُنُوب اجْتَرَحُوها، لِأَنَّ اللّهَ لَیْسَ بِظَلاّم لِلْعَبِیْدِ، وَ لَوْ أَنَّ النّاسَ حِیْنَ تَنْزِلُ بِهِمُ النِّقَمُ، وَ تَزُولُ عَنْهُمُ النِّعَمُ، فَزِعُوا إِلى رَبِّهِمْ بِصِدْق مِنْ نِیّاتِهِمْ، وَ وَلَه مِنْ قُلُوبِهِمْ، لَرَدَّ عَلَیْهِمْ کُلَّ شارِد، وَ أَصْلَحَ لَهُمْ کُلَّ فاسِد: «هیچ ملتى از آغوش ناز و موهبت زندگى، گرفته نشد، مگر به ابزار گناهانى که انجام دادند، زیرا خداوند هرگز به بندگانش ستم روا نمى دارد، هرگاه مردم در موقع نزول بلاها و سلب موهبت ها با صدق نیت به پیشگاه خدا تضرع کنند، و با دل هاى پراشتیاق و آکنده از مهر خدا، از او درخواست جبران نمایند، مسلماً آنچه از دستشان رفته، به آنان باز مى گرداند و هرگونه مفسده اى را براى آنان اصلاح مى کند».

۲ ـ ۲ ـ در «جامع الاخبار» حدیث دیگرى از امیرمؤمنان على(علیه السلام) نقل شده هست که فرمود: إِنَّ الْبَلاءَ لِلْظّالِمِ أَدَبٌ، وَ لِلْمُؤْمِنِ إِمْتِحانٌ، وَ لِلْأَنْبِیاءِ دَرَجَهٌ وَ لِلْأَوْلِیاءِ کَرامَهٌ: «بلاها براى ستم کننده تأدیب هست، و براى مؤمنین آزمون، و براى پیامبران درجه، و براى اولیاء کرامت و مقام است».

این حدیث، شاهد گویایى هست براى آنچه در مورد استثناهاى آیه، اظهار کردیم. ۳ ـ ۳ ـ در حدیث دیگرى در «اصول کافى» از امام صادق(علیه السلام) آمده هست که فرمود: إِنَّ الْعَبْدَ إِذا کَثُرَتْ ذُنُوبُهُ، وَ لَمْ یَکُنْ عِنْدَهُ مِنَ الْعَمَلِ ما یُکَفِّرُهَا، ابْتَلاهُ بِالْحُزْنِ لِیُکَفِّرَها: «هنگامى که آدم گناهش افزون گردد و اعمالى که آنرا جبران کند نداشته باشد، خداوند وی را دستخوش اندوه مى کند، تا گناهانش را تلافى کند».

۴ ـ ۴ ـ اصولاً در کتاب «اصول کافى» بابى براى این مبحث منعقد شده، و ۱۲ حدیث در همین زمینه در آن آمده هست.

جدید همه اینها، غیر از گناهانى هست که خداوند برپایه صریح آیه فوق، مشمول عفو و رحمتش قرار مى دهد که آن نیز به نوبه خود زیاد هست.

سفارش های دین در زمین لرزه/ تلاوت آیه ای که بر بیم اشخاص از زمین لرزه غلبه می کند

در کنار این ها، یکی از توصیه‏ های دین در زمان بلا های طبیعی مثل زمین لرزه، خواندن نماز آیات هست، سوانح طبیعی همانند سوانحی می باشند که قبل از برگزاری قیامت تحقق پیدا می‏ کنند با این تفاوت که زیاد ضعیف تر از سوانح قیامت می باشند، بر همین پایه سفارش ‏شده هست که با واقع شدن این حوادث نماز آیات خوانده گردد تا آدم اتفاقات قبل از قیامت را از یاد دوئل.

خواندن آیه ۴۱ سوره مبارکه «فاطر» نیز یکی از نکته هایی هست که بزرگان و مفسران قرآن کریم برای غلبه بر بیم از «زلزله» سفارش کرده اند. خداوند در این آیه می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ یُمْسِکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَکَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ کانَ حَلیماً غَفُورا؛ خداوند آسمانها و زمین را نگاه می دارد تا از نظام خود منحرف نشوند و هرگاه منحرف شوند، کسی جز او توان ندارد آنان را نگاه دارد، او بردبار و غفور است».

زنده یاد شیخ طوسی که از اعاظم شیعه هست به سند صحیح از امام صادق(ع) نقل می کنند که حضرت فرمودند: هر کسی دچار زمین لرزه گردید این (دعا) را بخواند: «یَا مَنْ یُمْسِکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَکَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ کانَ حَلِیماً غَفُوراً صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَمْسِکْ عَنَّا السُّوءَ إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ؛ ای (خدایی) که آسمان ها و زمین را نگاه می دارد تا نیفتد. حضرت در ادامه فرمودند: هر که موقع خواب آنرا بخواند، خانه بر سر او فرو نریزد ان شاء الله.

الإمامُ علیٌّ بر علیه السلام: اِدفَعُوا أمواجَ البَلاءِ بِالدُّعاءِ، ما المُبتَلَى الَّذی استَدَرَّ بِهِ البَلاءُ بِأحوَجَ إلَى الدُّعاءِ مِنَ المُعافَى الَّذی لا یَأمَنُ البَلاءَ؛ امواج بلا را با دعا پس زنید؛ بلادیده اى که بلا جانش را به لب رسانده هست نیازش به دعا زیادتر از عافیت چشیده اى نیست که از بلا در امان نیست».

فرمان امام جواد(ع) در وقتی که زمین لرزه زیاد هست/ اثرگذاری دعا در دفع بلا

در صفحه ۱۰۱، جلد پنجاهم بحارالانوار، شیخ صدوق(ره) از عالمان بزرگ شیعه به نقل از على بن مهزیار روایت می کند که خدمت امام جواد(ع) نامه اى درج کردم و از فراوانى زمین لرزه در اهواز به وی شکایت کردم و اظهار کردم: آیا صلاح مى دانید من از این شهر جابه جا شوم؟

وی مرقوم فرمود: «از آن جا جابه جا نشوید. چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه را روزه بگیرید و غسل کنید و جامه هاى پاکیزه بپوشید و روز جمعه بیرون روید و به درگاه خدا دعا کنید. [ [خداوند ،] زمین لرزه را از شما رفع مى کند».

راوى مى‏ گوید: ما همین کار را کردیم پس زلزله‏ ها ساکت گردیدند و نیز امام(ع)فرمودند: هر کس که از شما گنه‏کار هست توبه و انابه نماید و دعاى خیر نماید.

علاوه بر این در آیات و روایات زیادی سفارش شده هست که برای خلاصی از بلا و دشواری «دعا» کنید تا جایی که حتی امام سجاد(ع) فرمودند: «دعا بلای نازل شده و نازل نشده را دفع می کند». ( (الکافی: ج ۲ ص ۴۷۲ ح ۲) و امام کاظم(ع): نیز فرمودند: «بر شما باد دعا کردن؛ چرا که دعا برای خدا و درخواست از خدا بلا را بازگرداند [حتی] در حالیکه تقدیر و قضا شده باشد و جز امضای آن باقی نمانده بشد. پس هرگاه از خداوند عزوجل دعا و درخواست گردید، بی درنگ بلا را برگرداند».(الکافی: ج ۲ ص ۴۷۲ ح ۳)


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=81088

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.