تاریخ ارسال : ۰۸ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۳۶ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

فرهادی: با رانت مخصوص مراجع بانکی را تاراج کردند

خبرآنلاین: اتاق بازرگانی ایران اشخاصی که دارای کارت های بازرگانی می باشند را رده بندی می کند. هدف رده بندی، غربال گری و تمایز فعالین حقیقی از جعلی و تعیین سطح استعداد های آنان هست.

رتبه بندی فعالین اقتصادی، یکی از نیازهای ارزشمند اقتصاد ایران هست که توان دارد به بهبود گفتگوها با کمپانی های بیگانه و اصلاح روند هدایت مراجع مالی مساعدت کند. منتها آغاز جدی این کار را اتاق ایران از سال جاری بعنوان یک اولویت کاری خود تشریح کرده؛ به به صورتی که برنامه روی این اصل گذاشته شده که فرآیند رده بندی را ابتدا از اعضای خود یعنی افرادی که کارت بازرگانی اتاق را دارند، آغاز کند و بعد به سایر فعالیتهای اقتصادی توسعه دهد. در همین راستا، امین الله فرهادی، رییس مرکز ملی رده بندی مستقر در اتاق بازرگانی ایران با حضور در کافه خبر خبرگزاری خبرآنلاین به به بررسی رده بندی فعالین اقتصادی پرداخت.

* چارچوب رده بندی برای کارت های بازرگانی چیست؟ توضیح دهید که با چه شاخص هایی صورت می پذیرد و چه خصوصیت هایی دارد؟  رتبه بندی در دنیا پیشینه زیاد گستردهی دارد. توان داریم بگوییم پیشینه یا پیشینه رده بندی به اندازه پیشینه علم اقتصاد یا اقتصاد مدرن هست. در کشور های توسعه یافته، همانقدر که اقتصادها مدرن شده اند، رده بندی هم به موازات آنان پیشرفت نموده و امروز بازارهای چندلایه، اقتصادهای زیاد مدرن و متراکم با ابزارهایی مانند رده بندی توانسته اند به شفافیت اقتصادی، رقابت پذیری و جریان آزاد اطلاعات اقتصادی برسند و جلوی رانت و فساد را دریافت کنند. در کشور های توسعه یافته که به لحاظ ظرفیت اقتصاد، با اقتصاد ایران فاصله بسیاری دارند و اقتصاد ما کسری از آنان به شمار می رود، درصدی از ناهنجاری های اقتصادی ما را ندارند. اما با مکانیزم رده بندی توانسته اند فضا را آنقدر واضح پیش ببرند که امروز خواهید دید پایین ترین ناهنجاری را دارند. اما ما که اقتصاد زیاد کوچکتری داریم، به سبب نبود قواعد رده بندی ناهنجاری در اقتصاد مشکلات بسیاری به پا کرده هست و از این که فعال اقتصادی زحمت کش ما در این عرصه فعالیت می کند، خیلی احساس سرافرازی ندارد.

* * اگر رده بندی انجام گیرد، شاید بازار واضح تر گردد، اما با این حال تعداد ای هم اعتقاد دارند تنها بین اشخاص خاصی رقابت می شود؛ اشخاصی که در رده های بالاتری قرار می گیرند؛ مانند فاصله طبقاتی می گردد.  خود رده بندی لازم هست به تدریج به فرهنگ عمومی در عرصه اقتصاد کشور مبدل گردد.

* رده بندی با چه شاخص هایی قصد دارد جلو برود؟  اولا بررسی و رده بندی یک مبحث ابداعی بنده یا اتاق ایران نیست، یک تجربه بزرگ جهانی و برون داد اقتصادهای بزرگ دنیا هست. .. موسساتی می باشند که امروزه دولت ها را بررسی و رده بندی می کنند. حدود ۲ هزار موسسه رده بندی در دنیا داریم که در تمام شئون جامعه من جمله حوزه آموزش و پرورش، شفافیت، اقتصاد، اطلاع رسانی، فسادپذیری و مورد ها زیاد دیگری از کشورها را رده بندی می کنند. همه شاخص هایی که آنان دارند را همکاران ما در مرکز ملی رده بندی مطالعه کردند. اول حوزه صلاحیتهای مدیریتی بنگاه های اقتصادی، مدیران و کارکنان کلیدی بنگاه ها و فرهنگ سازمانی؛ دوم حوزه مالی؛ سوم حوزه بازرگانی و چهارم حوزه همکاری های اجتماعی یک بنگاه یا فعال اقتصادی هست. اینها چهار حوزه ای هست که شاخص بندی شده، زیر مجموعه این معیارها حدود ۱۰۰ شاخص هست که هر کدام وزن و جایگاه خاص خودش را دارد.

* در مبحث کارت های بازرگانی پرسشی که پیش می آید این هست که اطلاعات درست و دقیق را چگونه توان دارید به دست بیاورید و طبق آنان رده بندی کنید؟ از اشخاصی که در گذشته کارت بازرگانی داشتند، چگونه توان دارید الان اطلاعات بگیرید؟  رتبه بندی و کارت بازرگانی دو مقوله هست و نباید آنان را با هم مخلوط کرد، لکن برای بررسی فعالین اقتصادی، مرکز ملی رده بندی ابتدا دارندگان کارت بازرگانی را که اعضای اتاق بازرگانی در تهران و شهرستان ها می باشند موردنظر قرار میدهد. این اشخاص کارت بازرگانی گرفتند که در سایه پشتیبانی اتاق و ضابطه های قانونی با آن واردات و صادرات و اکتساب و کار خودشان را انجام بدهند. در واقعیت کارت بازرگانی برای رده بندی به نحوی آدرس وصل شدن به مشترکین اتاق هست.

* اطلاعات این فعالین اقتصادی را چگونه می خواهید به دست بیاورید؟  فعالان اقتصادی کشور ما بخش اعظم شان در اتاق های بازرگانی عضو می باشند و آدرس شان هم همین کارت های بازرگانی هست. بخش دیگرشان در دستگاه های دولتی هست. ضمن این که فعالین اقتصادی کشور غالبا اشخاصی نجیب و خوش نام می باشند. اشخاصی که با تابلوی فعالیت اقتصادی کار شبه اقتصادی و صوری انجام می دهند یا کمپانی های کاغذی و صوری دارند، در آینده اقتصادی جایگاهی ندارند.

* آنان را هم بررسی می کنید؟  هدف رده بندی غربالگری و تمایز فعالین حقیقی از جعلی و تعیین سطح استعداد های آنان هست. طبعا اشخاصی که وارد جرگه اقتصادی گردیدند، انتظار هست قواعد کار اقتصادی را بدانند و البته می دانند.

* کلا چه تعداد کارت بازرگانی یک بار استفاده یا کارت بی استفاده وجود دارد؟ با رده بندی چقدر این تعداد کاهش پیدا می کند؟  اینکه چند درصد کارت های بازرگانی حقیقی هست و چند درصد صوری هست، مبحث حوزه رده بندی نیست، ولی رده بندی اینها را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. اشخاص باهوش و زرنگ و اشخاص تنبل و کم هوش در یک مدرسه بدون کلاس و بدون نظام رده بندی از هم تمیز داده نمی گردند و مطمئنا حق اشخاص باهوش و زحمت کش در چنین جایی ضایع می گردد. در نظام اقتصادی نیز به مراتب اولی چنین قواعدی انتظار همه فعالین زحمت کش و حقیقی هست.

* در واقعیت از فعالین اقتصادی امتحان می گیرید؟  نه امتحان می گیریم و نه بازرسی می کنیم، لکن با رده بندی به گفتهی دوغ را از دوشاب جدا می کنیم. شما امروز اقتصاد ایران را نگاه کنید. بین یک فعال اقتصادی یا یک تولیدکننده زحمت کش حقیقی و کسی که شبه اقتصادی کار می کرده تمایزی نیست. یعنی تسهیلات بانکی به جای این که به بنگاه های اقتصادی حقیقی برود، دست اشخاصی رفته که اصلا در طریق اقتصادی نیستند و تنها نام اقتصادی دارند. با نظام رده بندی انشالله مراجع مالی به بنگاه دارها، تجار و صنعتگران حقیقی و کلیدی سوق می یابد و به تدریج آنهایی که نان به بهای روزخور بودند، این پیام را دریافت می کنند که لازم هست به سمت اکتساب و کار حقیقی برگردند یا خارج گردند. برای این که شاخص رده بندی نداشتیم. اما در کشور های دیگر که اقتصاد مدرن تری دارند با حاکم کردن نظام رده بندی به سادگی این تمییز را قائل گردیدند و فرق بین بنگاه حقیقی و جعلی را تشخیص دادند.

* اعضای اتاق از این مسئله چگونه استقبال کردند؟ 

* اعضا قبول کننده هستند؟  اتفاقا تجار حقیقی تشنه اینچنین بررسی ها می باشند و مقدار رده بندی را می دانند. هنگامی شما شاخص بندی کردید و رده یک تاجر و فعال اقتصادی را از سوی بالاترین مرجع مسئول که اتاق ایران هست اعلام کردید، او با این کارنامه در بانک یا هر دستگاه دیگر با گردن افراشته و پرونده مشخص توان دارد خودش را عرضه کند و تسهیلات بگیرد، بانک هم خیالش راحت هست به فردی اعتبارش را میدهد که توان دارد بازپس دهد ولی با نبود این مکانیزم اشخاص طبق میزان لابی و توصیه لازم هست ارزش می گرفتند و در این شرایط صنعتگر زحمتکش هیچ وقت توصیه نمی توان.

* * در این رده بندی چگونه این ضمانت وجود دارد که انسان های قدیمی و فعالین قدیمی یا به صورت مثال شخصی که ۴۰ سال هست در اقتصاد هست، درست رده بندی گردند. چگونه ضمانت می گردد که یک فرد با همان پارتی بازی رده اش را بالاتر نبرد؟  چگونه ضمانت می گردد که یک فرد با همان پارتی بازی رده اش را بالاتر نبرد؟ همه این احتمال ها در تیم تدوین سندهای و دستورالعمل های مرکز ملی رده بندی طرح شده و پاسخ همه آنان شاخص گذاری کردن جریان امور اندکی کردن شاخص ها یعنی قابل اندازه گیری کردن آنان هست.

* سال کنونی عملیاتی می شود؟ 

* رده بندی به جذب سرمایه گذاری بیگانه هم مساعدت می کند؟ تا امروز برای این مسئله ما چه مشکلاتی داشتیم و بااین رده بندی چه رخدادی می افتد؟  در تعاملاتی که اتاق بازرگانی با بخش همانند بیرون از کشور دارد، سرمایه گذاران بیگانه و سرمایه گذاران ایرانی مقیم خارج، علاقه دارند که در کشور ما سرمایه گذاری کنند. این اعتماد زمانی برقرار می گردد که از یک جایگاه قانونی با شاخص ها و استانداردهای مورد قبول بین المللی بتوانید کمپانی ها را رده بندی و نتیجه را منتشر کنید.

* دولت چه پشتیبانیی از این مبحث داشته است؟  حمایت دولت این بوده که از اتاق بازرگانی در موقع تصویب قانون رده بندی در مجلس شورای اسلامی پشتیبانی کرده و در واقعیت پذیرفته که رده بندی را لازم هست اتاق بازرگانی یعنی پارلمان بخش خصوصی انجام دهد و حتی دولت و کمپانی های دولتی را رده بندی کند و این جای امیدواری دارد ولی بدنه دولت مقاومت هایی دارند مانند بقیه که اگر این مقاومت ها نبود شاید خیلی زودتر از اینها رده بندی به نتیجه می رسید و سامان خوب تری می داشتیم. نمایندگان محترم مجلس هم چه دوره قبلی چه این دوره به ارزش رده بندی واقفند و اصرار دارند که ان شالله این کار با قوت و قدرت اجرایی گردد.

* پشتیبانی از تجار دارای رده بالا چه طور است؟  امکانات اقتصادی کشور محدود هست. رده بندی وسیله مدیریت بر تنگنا ها را در اختیار مدیران مربوطه قرار میدهد. وسیله رده بندی، عرضه این ابزارها محدود را به خوبی ساده سازی می کند.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=80931

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.