تاریخ ارسال : ۲۱ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۰۷:۳۱ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

فوت تدریجی باشگاه های خصوصی

شهروند: سیاه‌جامگان یا مشکی‌پوشان به‌عنوان یکی از باشگاه‌های خصوصی لیگ برتر با بدترین نتیجه های و مشکلات مالی و مدیریتی به لیگ یک سقوط نمود. این اتفاق دو مرتبه هم به اهالی فوتبال ایران نمایش داد که حضور باشگاه‌های خصوصی در بالاترین سطح فوتبال کشور و رقابت‌ با تیم‌هایی که از پشتوانه دولتی بهره مند می باشند، یک شوخی خنده‌دار بیش نیست که نتیجه‌اش هیچ‌وقت جز ناکامی و مصیبت نبوده هست. یک ارزیابی آسان در فوتبال ایران نشان می‌دهد که باشگاه‌ها به ٣ دسته تقسیم می‌شوند. باشگاه‌هایی که بودجه‌شان از طریق دولت تأمین می‌شود، باشگاه‌های خصوصی منسوب به دولت یا همان «خصولتی» و سرانجام باشگاه‌هایی که از طریق اشخاص مدیریت و تأمین مالی می‌شوند و طبق معمول شرایط بدی دارند. در ارتباط با باشگاه‌های ردیف سوم این دسته‌بندی باید به این نکته اشاره داشت که مالکان و مسئولان آنان در زمینه منفعت های خودشان به فوتبال ورود می‌کنند و هدفشان اکتساب درآمد از طریق فوتبال نیست. آنان از نفوذ و ارزش فوتبال در زمینه منفعت های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی استفاده می‌کنند اما به‌ خاطر ساختار غیرحرفه‌ای و دولتی فوتبال ایران چون قدرت رقابت با بودجه دولتی سایر باشگاه‌ها را ندارند، طبق معمول ضعیف‌تر از آنان می باشند و عللی چون عدم ‌وجود پشتوانه مالی مطمئن و دایمی با ثبات و عدم استفاده از پتانسیل‌هایی چون طرفداران و استعدادهای بومی به مرور زمان زمان به فراموشی سپرده می‌شوند. به دستاویز سقوط سیاه‌جامگان به لیگ برتر در این گزارش به طور کلی سرنوشت تیم‌های خصوصی تاریخ لیگ برتر که سرنوشت آنان چیزی جز ملحق شد مورخ و انحلال نبود، را ارزیابی کردیم. بدون تردید هرشخصی که پول یا پشتیبانی مالی دارد و به حضور و تیمداری در فوتبال ایران فکر می‌کند،‌ با خواندن این گزارش باید نسبت به تصمیم و علایق خود تأملی جدی برای عقب‌نشینی داشته باشد.

استقلال اهواز؛ نبض اهوازی‌ها قطع گردید

استقلال اهواز هم به‌عنوان تیمی قدیمی و بازیکن‌ساز سال‌ها در سطح اول فوتبال ایران حاضر بود. اوج دوران این تیم با هدایت فیروز کریمی و مالکیت و مسئولان برادرهای شفیع‌زاده نایب‌قهرمانی آنان در لیگ برتر ٨۶-٨۵ بود که به‌خاطر اشتباه فاحش محسن قهرمانی‌، آنان نتوانستند به قهرمانی لیگ برتر برسند. در ادامه با توجه به مشکلاتی که برای فعالیت‌های اقتصادی برادرهای شفیع‌زاده به وجود آمد، این باشگاه به مقداری درگیر مشکلات مالی و معیشتی گردید که در‌ سال ٨٩ به لیگ دسته یک سقوط نمود. این تیم در همان فصل هم به لیگ دسته دو سقوط نمود، پس از آن در این‌سال با واگذاری امتیاز تیم، لیگ پیروزی فولاد نوین هم به سطح اول فوتبال باشگاهی بازگشت، اما در لیگ ماندگار نشد .

استیل‌آذین؛ پولدارها زود رفتند

یکی از مشهورترین باشگاه‌های خصوصی فوتبال ایران بدون تردید استیل‌آذین هست که با بلندپروازی‌های حسین هدایتی قرار بود به یک قطب در فوتبال کشور تبدیل گردد. این باشگاه البته به علت برندسازی ایجاد گردید و پس از صرف هزینه‌های سنگین، هنگفت و آنچنانی نتیجه های مطلوبی بجز یک فصل در لیگ برتر نگرفت و عمر کوتاهی در فوتبال ایران داشت که سرانجام هم تماما به علت بدهی و مشکلات شدید مالی و مدیریتی تماما منحل گردید. در این بین هدایتی همیشه کمک‌های میلیاردی به باشگاه پرسپولیس داشته هست، اما مشخص نیست به چه سبب این پول را برای همان باشگاه خصوصی که ایجاد کرده بود، در ادامه فعالیت‌ها خرج نکرد تا امروز از استیل‌آذین هم بجز یک نام و مقداری خاطره هیچ اثری در فوتبال ایران باقی نمانده باشد!

پگاه و داماش؛ قطع امید گیلانی‌ها

در این بین هدایتی همیشه کمک‌های میلیاردی به باشگاه پرسپولیس داشته هست، اما مشخص نیست به چه سبب این پول را برای همان باشگاه خصوصی که ایجاد کرده بود، در ادامه فعالیت‌ها خرج نکرد تا امروز از استیل‌آذین هم بجز یک نام و مقداری خاطره هیچ اثری در فوتبال ایران باقی نمانده باشد!پگاه گیلان در فصل ۸۳-۸۲ برای نخستین‌بار در لیگ برتر حضور یافت که آن دوره از مسابقات به مقام نهم رسید. این تیم در دومین فصل از حضور در لیگ برتر در قعر جدول جای گرفت و به لیگ دسته اول سقوط نمود. چند ‌سال بعد به ‌خاطر مشکلات شدید مالی و مدیریتی شرکت خصوصی داماش امتیاز تیم پگاه گیلان را خریداری نمود. داماش به‌عنوان یک تیم خصوصی در دو مقطع یعنی فصل‌های ٨٨-٨٧ و ٩١-٩٠ توانست به لیگ برتر صعود نماید اما در فاز آخر که به لیگ دسته یک سقوط نمود، در این لیگ هم نتیجه های بدی گرفت و به دسته دو سقوط نمود و نظیر زیادی از تیم‌های دیگر آن‌جا منحل گردید.

راه‌آهن؛ تعطیلی کارخانه‌ بازیکن‌سازی

راه‌آهن بدون هیچ تردیدی از قدیمی‌ترین و ریشه‌دار‌ترین باشگاه‌های فوتبال ایران بود. تیمی بازیکن‌ساز که ستاره‌های بسیار زیادی را به مردم معرفی کرد و مربیان سازنده‌ای در آن کار می‌کردند. راه‌آهن البته باشگاه امیدوارکننده جوانان جنوب شهر تهران برای ورود به فوتبال و نشان‌دادن استعدادهایشان بود که شاید بتوان اظهار کرد که برادرهای محمدی آخرین نسل از ستاره‌هایی بودند که توسط راه‌آهن به فوتبال کشور معرفی گردیدند. راه‌آهن نخستین‌بار در فصل ٨۵-٨۶ لیگ پیروزی گردید و در فصل ٩۴-٩۵ هم پس از سپری‌کردن یک دوران پرفرازونشیب به لیگ یک سقوط نمود. راه‌آهن پس از سقوط به دسته یک در این لیگ هم موفقیتی نداشت و سال کنونی تاحالا در ٣٠ بازی لیگ یک تنها ١٠ امتیاز اکتساب کرده و از مدت‌ها قبل سقوطش به دسته دو قطعی گردیده بود.

گهر دورود؛ امید لرستان ناامید گردید

گهر دورود ابتدا با عنوان داماش دورود در‌ سال ١٣٨۵ ایجاد گردید. این باشگاه با صعود به لیگ برتر و الزامات ای‌اف‌سی با توجه به حضور داماش گیلان در لیگ،‌ تغییر نام داد و مالک هیأت‌مدیره، مدیرعامل و ساختار اداری به صورت مجزا گردید و از همین جا مشکلات این باشگاه آغاز گردید و حضور آنان در لیگ برتر هم تنها یک فصل طول کشید. نداشتن ورزشگاه نرمال و مشکلات مالی شدید ازجمله علل سقوط گهر پرهوادار بود. در مورد گهر باید به این نکته هم اشاره نمود که البته با توجه به مشکلات مالی و واگذاری باشگاه داماش گیلان توسط قوه‌قضائیه اداره و مدیریت این تیم بر طبق توافقنامه‌ای رایگان و به مدت نامعلوم به باشگاه داماش گیلان و مسئولین استان لرستان واگذار گردید. اما امتیاز این باشگاه در مهر ۱۳۹۱ با حضور نمایندگان قوه‌قضائیه ایران به حسین هدایتی انتقال یافت و نام آن نیز مدتی به استیل‌آذین گهر دورود تغییر یافت، منتهی هدایتی هم نتوانست کمکی به باشگاه کند و گهر به تدریج به لیگ دسته سوم سقوط نمود.

شهید قندی؛‌ یزد یک‌سال در لیگ برتر!

تنها نماینده استان بزرگ یزد در لیگ برتر تیم خصوصی شهیدقندی بود که با هدایت نادر دست نشان در‌ سال ٨۴-٨۵ به لیگ برتر صعود نمود و یک فصل در بالاترین سطح باشگاهی فوتبال ایران حاضر بود. منتهی مشکلات مالی و عدم داشتن ابزارها مناسب و نبودن پشتیبانی مسئولین موجب گردید این تیم همان ‌سال دو مرتبه به دسته یک سقوط کند. امتیاز شهیدقندی بعدها به تربیت یزد و سنگ‌آهن بافق واگذار گردید تا به این شکل سرانجام شهیدقندی هم انحلال در فوتبال کشور باشد.

ابومسلم؛ نابود شدن شناسنامه فوتبال مشهد

ابومسلم از بزرگترین و ریشه‌دار‌ترین تیم‌های فوتبال ایران برند بزرگی در فوتبال مشهد و ایران داشت. امروز اما از این تیم معروف و خوب تنها یک نام در خاطره‌ها باقی مانده هست. تیمی پرستاره و بازیکن‌ساز که در روزگار نه‌چندان دور نماد فوتبال استان خراسان بود، در ٩ دوره لیگ برتر حاضر بود و در فصل ٨٨-٨٩ با اکتساب تنها ٣٢ امتیاز و قرارگرفتن در رتبه هفدهم جدول ١٨تیمی لیگ بهمراه تیم‌های فجر سپاسی و استقلال اهواز به لیگ دسته اول سقوط نمود. با این اتفاق، حمایت‌ها به صورت کامل از این تیم قطع گردید و در مسیر زوال پیش رفت. ابومسلم پس از آن به لیگ دسته دو و لیگ سه سقوط نمود و سرانجام منحل گردید.

شاهین بوشهر؛ بال‌های شکسته

شاهین بوشهر پرطرفدارترین تیم این استان در فوتبال ایران بود که پیشینه حضور در لیگ برتر را هم دارد. مالکیت این باشگاه ریشه‌دار البته در طول زمان مکررا و مکررا بین اشخاص واقعی و حقوقی دولتی و خصوصی تغییر کرده هست. این باشگاه در فصل ٨٩-٨٨ توانست با موفقیت در لیگ یک به لیگ برتر صعود نماید. البته پس از ٣ فصل به لیگ دسته اول و پس از آن لیگ دسته دو سقوط نمود. مشکلات مالی آنچنان عرصه را بر این تیم پرهوادار تنگ کرد که مسئولانش اعلام ورشکستگی و انحلال کردند.

صبای شهر قم؛ به دل تاریخ می‌رود

صبا در سال‌های خستین حیات خود در فوتبال ایران با نام صباباتری فعالیت می‌کرد و تیمی خوب و نیمه‌نظامی بود که زیادی از ستاره‌های لیگ برتر سربازی خود را در این سپری کردند. صبا با قهرمانی در فصل ٨٣-٨۴ در لیگ یک توانست جواز حضور در لیگ برتر را به‌ دست بیاورد و پس از آن تا ‌سال ٩۵-٩۶ در این مسابقات حاضر بود. البته از وقتی که پشتیبانی ارگان‌های نظامی از صبا قطع گردید، مشکلات تیم هم رفته‌رفته آغاز گردید و سرانجام با انتقال به شهر قم و خصوصی‌شدن و بلاتکلیفی‌های مالی و مدیریتی ‌سال گذشته با بدترین نتیجه های ممکن به لیگ یک سقوط نمودند. این تیم که مالک نداشت، توسط هیأت فوتبال اداره گردید و در لیگ یک هم نتیجه های بدی گرفت و به لیگ دو سقوط نمود و به احتمال زیاد با این وضعیت مورخ خواهد ملحق شد!

شیرین فراز؛ آخرین تیم پرقدرت کرمانشاه

این تیم که مالک نداشت، توسط هیأت فوتبال اداره گردید و در لیگ یک هم نتیجه های بدی گرفت و به لیگ دو سقوط نمود و به احتمال زیاد با این وضعیت مورخ خواهد ملحق شد!شیرین فراز نماینده استان کرمانشاه در فوتبال ایران بود که برای مدتی در رقابت‌های لیگ یک و لیگ برتر هم حاضر بود اما سرنوشتی جز منحل‌شدن نداشت. مالک این باشگاه برای سال‌ها دستور کریمی بود و برای اولین و آخرین‌بار در فصل ٨۶-٨٧ لیگ پیروزی گردید. در آن فصل هدایت تیم را هم مارکو اوکتاویو برعهده داشت که بعدها سرمربی تیم‌ملی فوتبال ساحلی ایران گردید. شیرین فراز البته به علت مشکلات مالی وسیع با سقوط به دسته یک ابتدا اسمش را به راهیان کرمانشاه عوض کرد و پس از چند‌سال فعالیت بدون هیچ‌گونه موفقیتی پس از سقوط به دسته دو به صورت رسمی منحل گردید.

شموشک نوشهر؛ به یاد زنده یاد درویش

شموشک تنها یک تیم برای نوشهر و استان مازندران نبود. این تیم تماما شخصی و خصوصی توسط زنده‌یاد مسعود درویش ایجاد گردید و در طول مدت فعالیت بازیکن هایی چون رحمان احمدی، پیمان حسینی (دروازه بان تیم‌ملی فوتبال ساحلی ایران و ستاره این رشته در جهان)، محسن بنگر، میثم بائو، میلاد زکی‌پور، محمدرضا خلعتبری، سهراب انتظاری، محسن یوسفی، میثم حسینی و حامد شیری تنها عده ای از ستاره‌های سال‌های دور و نزدیک فوتبال ایران می باشند که فوتبال خود را وامدار شموشک بوده و از این باشگاه تماما خصوصی به فوتبال ایران معرفی گردیدند. شموشک در فصول ٨٢-٨١ و ٨۵-٨٣ توانست به لیگ برتر صعود نماید، اما هر بار حضور این تیم منحصرا یک فصل در لیگ برتر دوام داشت و عاقبتشان سرانجام سقوط به دسته یک بود. خسرو درویش فرزند زنده یاد مسعود درویش یک‌بار به صورت رسمی انحلال این تیم را اعلام نمود که با موجی از مخالفت از سوی فوتبال‌دوستان رو به رو گردید.

صداوسیما حق پخش بدهد، مشکلات حل می‌شود

بهاروند: زوال خصوصی‌ها طبیعی هست!

حیدر بهاروند، نایب‌رئیس دوم فدراسیون فوتبال و ریاست سازمان لیگ در گفت‌وگو با روزنامه شهروند در مورد سرنوشت باشگاه‌های خصوصی در فوتبال ایران به‌ویژه لیگ برتر صحبت‌های مهمی مطرح نمود. او اظهار کرد: «خصوصی‌بودن باشگاه‌ها قانونی هست که باید به سمت آن برویم و تمام باشگاه‌های ما باید خصوصی باشند. منتهی برای داشتن ثبات در سامانه یک باشگاه خصوصی‌بودن در این ساختار کافی نیست، باید بسترهای لازم هم در جهت فعالیت باشگاه‌های خصوصی در فوتبال کشور وجود داشته باشد. اما آیا ما این ساختار را در فوتبال ایران داریم؟ همه می‌دانیم که این شرایط مهیا نیست و فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ نمی‌توانند یک تنه این وضعیت را به وجود بیاورند. ما تنها برگزار‌کننده هستیم و باشگاه‌دارها طبق معمول اشخاص واقعی و حقوقی دیگر هستند».بهاروند در ادامه اظهار کرد: «یک باشگاه با مالک خصوصی مطمئنا در بلندمدت نمی‌تواند با باشگاه‌هایی چون ذوب‌آهن، سپاهان و… در چنین سیستمی متاسفانه باشگاه‌های خصوصی حتی اگر نتیجه های خوب مقطعی هم دریافت کنند، سرانجام با مشکلات بزرگ رو به رو می‌شوند که همه می‌دانیم سرنوشتشان چه می‌شود.»»بهاروند در مورد راه‌حل پشتیبانی از باشگاه‌های خصوصی و ماندگاری آنان در فوتبال ایران هم اظهار کرد: «در ایران اگر حق پخش تلویزیونی توسط صداوسیما به فوتبال پرداخت گردد، زیادی از مشکلات همین باشگاه‌ها حل می‌شود.

این قضیه البته در مورد تمام باشگاه‌ها صدق می‌کند. ضمن این‌که دولت و مجلس برای پویایی این فوتبال و اقتصاد آن باید تصمیم جدی‌ای دریافت کنند و از بخش خصوصی با در اختیار گذاشتن تسهیلات و ابزارها مخصوص برای باشگاه‌‌داری پشتیبانی مخصوص دارا باشند. .. درست نظیر همان رخدادی که در ترکیه اتفاق افتاد و آنان ساختار فوتبال و لیگ و باشگاه‌های خود را با کمک دولت خصوصی کردند و پس از ان هم طبق برنامه‌ریزی‌هایی که صورت گرفته بود، باشگاه‌ها کار خود را انجام دادند و دگرگونی عظیمی در فوتبالشان شاهد بودیم. »


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=95308

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.