تاریخ ارسال : ۲۱ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۰۸:۲۷ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

قفل فروبسته ارتباط ایران – کانادا باز می شود؟

روزنامه شرق درج کرد: شش سال هست درِ ساختمان سفارت ایران در کانادا در خیابان «متکالف» بسته هست، مثل ساختمان این سفارت در خیابان کوه‌نور تهران. این اتفاق گرچه بی‌سابقه نیست و پیش‌تر نیز دو کشور تجربه قطع ارتباط یا کاهش آن‌ را داشته‌اند، اما موضوعاتی مقطع فعلی قطع ارتباط دو کشور را از هم متمایز می‌کند.

حالا دو سال از روی‌کارآمدن دولت لیبرال جاستین ترودو می‌گذرد که علاقه‌مند به ازسرگیری ارتباط با ایران بوده، اما هنوز کلیدی در این قفل نچرخیده ‌است. همه اینها وقتی مسئله‌سازتر می‌شود که ۴٠٠، ۵٠٠ هزار ایرانی مقیم کانادا، برای برطرف نیازهای کنسولی و حل مسائل مربوط با آن، نمی‌توانند هیچ‌گونه خدماتی در این کشور دریافت کنند؛ چون دو کشور در قطع ارتباطات دیپلماتیک به سر می‌برند. از سوی دیگر، علی رغم برخی موضع‌گیری‌های مثبت مبتنی بر ابراز تمایل به ازسرگیری ارتباطات، رأی به مصادره اموال غیردیپلماتیک ایران در کانادا، مبحث را پیچیده‌تر از پیش کرده هست. این در حالی هست که ایران این رأی دادگاهی را خلاف موازین بین‌الملل می‌داند و در حال پیگیری حقوقی آن هست. از سوی دیگر، ایرانیان مقیم کانادا در قالب تشکل‌هایی کوشش می‌کنند دولت کانادا را مجاب به برطرف مشکلات موجود برای ازسرگیری ارتباط کنند.

به نظر می‌رسد فوت کاووس سیدامامی، فعال محیط زیست، در زندان که دارای تابعیت ایرانی-کانادایی بوده نیز قفل جدیدی بر ارتباطات دو کشور زده باشد، مثل مصداق پیشین‌اش، فوت زهرا کاظمی، خبرنگار دوتابعیتی که در دولت دوم اصلاحات، ارتباط دو کشور را به کما برد و کانادا را به موتور محرکه قطع‌نامه‌های حقوق‌بشری علیه ایران تبدیل کرد.
قطع ارتباط ۱۷ شهریور ٩١ (هفتم سپتامبر ۲۰۱۲) وزارت امور‌ خارجه دولت تندروی وقت کانادا، سفارت خود در تهران را تعطیل کرد. درحالی‌که‌ همان ‌روزها در تهران بازار قطع ارتباط با انگلیس داغ بود، کانادا کارمندان سفارت ایران در این کشور را «عنصر نامطلوب» توصیف کرد و به همه کارمندان سفارت ایران در خاک کانادا مهلت داد پس از پنج روز خاک این کشور را ترک نمایند.

آنان همان زمان حضور ایران در سوریه و کوشش برای محافظت بشار اسد و برنامه هسته‌ای ایران را دستاویز این قطع ارتباط اعلام نمودند.

اما از کسی پوشیده نبود که دولت وقت کانادا به‌شدت تحت‌تأثیر اسرائیل و لابی‌های این رژیم بود. کانادا ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۲ اعلام نمود سفارت ایتالیا در تهران حافظ منفعت های این کشور در ایران می باشد. اما این دو حافظ منفعت های نتوانستند ارتباط دو کشور را احیا کنند و آنان در حل مسائل کنسولی شهروندان ایرانی در کانادا نیز بی‌اختیار بودند. این قطع ارتباط در حالی انجام گرفت که کانادا مابازای شهروندی در داخل خاک ایران ندارد؛ از همین رو به نظر می‌رسد در حل مساله عجله‌ای ندارد.

مصادره اموال

٩۵

درحالی‌که وکلای ایران در نشست ها این دادگاه، اتهامات مطرح‌شده و ارتباط این حوادث با ایران را رد می‌کردند، دادگاه با رد استدلال‌ آنان، رأی داد که ایران به دلیل آنکه حامی این گروه‌هاست، در مقابل کارهای این گروه‌ها نیز مسئولیت دارد و باید ۱۳ میلیون دلار از محل دارایی‌های ایران به خانواده‌های قربانیان غرامت پرداخت گردد.

مراتب این اعتراض ایران به دولت کانادا جابه جا شده و هنوز نیز پرونده این ماجرا مفتوح هست.
تلاش‌های نافرجام دیپلماتیک

وزیر خارجه کانادا بهار سال ٩۵ برای اولین‌بار تأیید کرد «تماس‌های اولیه» برای تجدید ارتباط ایران و کانادا انجام شده هست، اما او می‌گفت برای بازگشایی سفارتخانه‌ها هنوز زود هست. « «گفت‌وگوهای این دو کشور در سطح رسمی شروع شده است». چند روز پس از این مذاکره دوطرفه که گفته گردید در آن در مورد مسائل انسان‌دوستانه نیز بحث شده هست، هما هودفر، یک شهروند ایرانی- کانادایی که به دلیل اتهاماتی در ایران زندانی بود، آزاد گردید. گفته گردید این آزادی به دلایل انسان‌دوستانه و بیماری او بوده و این استاد دانشگاه از طریق عمان به کانادا برگشت.

همان زمان سخنگوی وزارت امور خارجه ایران نیز با اعلام خبر برگزاری اولین دور گفتگوها نمایندگان ایران و کانادا در چارچوب ارتباطات دوطرفه در نیویورک، اظهار کرد: «قطع ارتباط بین دو کشور تصمیم غیرمنطقی دولت قبلی بوده و در شرایط جدید پس از برجام دولت جدید کانادا آمادگی صریح خود را برای اعاده ارتباطات دیپلماتیک اعلام نمود و نخستین دور گفت‌وگوها در نیویورک بین نمایندگان دو کشور انجام شده هست. ایران اعلام نموده با توجه به تغییر دولت و سیاست‌های کانادا، ما هم آمادگی داریم در این مسیر حرکت کنیم، اما طبیعتا ازسرگیری ارتباطات زمان‌بر خواهد بود».

این گفت‌وگوها در حالی در نیویورک انجام گردید که پیش از آن، جاستین ترودو با اعلام بررسی احتمال ازسرگیری دو مرتبه ارتباط با ایران، از بررسی گسترش ارتباطات در نشست ها پیش‌روی هیئت وزیران خبر داده بود. این در حالی بود که با اجرائی‌شدن برجام و محدودکردن برخی فعالیت‌های هسته‌ای ایران، کانادا به‌طور محتاطانه از این کار استقبال کرد و نخست‌وزیر اوتاوا این را «در راستای احترام به توقع ها بین‌المللی» دانست. در‌حالی‌که دولت قبلی کانادا، پس از قطع ارتباط با ایران، ارتباط مالی با تهران را نیز تحریم کرده بود، دولت جدید کانادا اعلام نمود که مهیاست تحریم‌های اقتصادی علیه ایران را کنسل کند. پنجم فوریه ۲۰۱۶ کانادا به صورت رسمی اعلام نمود تحریم‌های خود علیه ایران را کنسل کرده‌ هست.
در گرماگرم انتخابات ریاست‌جمهوری در خرداد سال گذشته، وزیر خارجه ایران و کانادا با هم در ارتباط تلفنی برای

برگزاری انتخابات در این کشور سخن گفتند. گرچه ایران به انجام این کار علاقه‌مند بود؛ اما اجرا نشد. در انتخابات ریاست‌جمهوری ایرانیان مقیم کانادا موفق نشدند آرای خود را به صندوق بیندازند. گرچه پس از انتخابات روایت دو کشور متمایز بود. کانادا اظهار کرد که ایران برای انجام این کار باید از قبل‌تر اقدام می‌کرده و ایران اظهار کرد که به دلیل کنسل مصونیت سیاسی و بازنبودن نمایندگی‌های سیاسی و دیپلماتیک ایران در کانادا و همکاری‌نکردن دولت کانادا، امکان رأی‌گیری از شهروندان ایرانی در کانادا وجود نداشت.

گرچه دو هیئت کانادایی دیگر برای مذاکره با ایران بر سر ازسرگیری ارتباطات به تهران آمدند؛ اما هنوز قفل این در نچرخیده هست.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=95332

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.