تاریخ ارسال : ۱۵ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۰۸:۵۴ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

لباس رئیس جمهوری ۱۴۰۰، بر تن یک نظامی؟

روزنامه اعتماد درج کرد: جریان‌های سیاسی از همین اکنون خواب ١۴٠٠ را می‌بینند، چنانچه اصولگرایان از تشکیل زودرس ستادهای انتخاباتی و وصل کردن سفرهای استانی ٩۶ به ١۴٠٠ فراتر رفته و مشغول تئوریزه کردن انتخابات آتی شده‌اند.

آنچه محمد پورمختار، نماینده اصولگرای مجلس درباره لزوم سپردن زمام امور به دست یک رییس‌جمهور نظامی اظهار کرد تقریبا در هیاهو و شلوغی روزهای آخر سال گم گردید اما اصولگرایان و رسانه‌های‌شان این رشته را رها نکرده و بر همان طبل می‌کوبند. اینکه در پی پوشاندن ردای ریاست‌جمهوری بر تن سردار سلیمانی می باشند یا قصد رونمایی از فرمانده دیگری را دارند؛ بحث دیگری است اما در فاز فعلی اصرار به اثبات مهیا بودن فضای جامعه برای استقبال از یک رییس‌جمهور نظامی دارند.

خشت اول همان بود که پورمختار، عضو کمیسیون حقوقی مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگویی با خبرآنلاین اظهار کرد: «اگر یک نظامی رییس‌جمهور گردد قطعا می‌تواند کشور را از مشکلات رهایی بدهد». شناسایی چهره‌های نظامی با پتانسیل تکیه زدن بر کرسی ریاست‌جمهوری گام بعدی است و جریان اصولگرا فعلا توان خود را صرف قبولاندن سناریوی نیاز به رییس‌جمهور نظامی می‌کند. از همین رو «نامه‌نیوز» این خط را در گفت‌وگو با ابراهیم فیاض جامعه‌شناس سیاسی اصولگرا ادامه می‌دهد. فیاض در این گفت‌وگو کوشش می‌کند تا ثابت کند که در انتخابات آتی، نظامی‌ها با اقبال مردمی رو به رو شده و کشور را رهایی می‌دهند.

او می‌گوید «اقتداری دیگر در حوزه سیاسی وجود ندارد و ادامه یافتن این وضعیت کشور را به فروپاشی و تجزیه می‌کشاند برای همین جامعه به سمت دیکتاتوری با ادبیات نظامی می‌رود تا او ظرف دوره‌ای ٨ ساله با از بین بردن طبقه اشرافیت و مافیا افق جدیدی را پیش روی کشور بگشاید». به همین خاطر هم مصطفی تاجزاده پیش از آنکه فیاض این حرف‌ها بزند، توییت کرده بود «عضو کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس که سابقا نظامی بوده گفته اگر یک نظامی رییس‌جمهور گردد قطعا می‌تواند کشور را از مشکلات رهایی بدهد. »

ابراهیم فیاض اما از خودآگاهی اجتماعی و مخالفت با اشرافی‌گری آغاز کرده و به این نتیجه می‌رسد که کشور به یک نگاه اقتداری نیاز دارد. .. .. آن چیزی که الان است، یک فرمولی دارد؛ ما موقعی که در بُعد سیاسی شکست می‌خوریم، دیگر ابهت از بین می‌رود و تبدیل به قدرت می‌شود، یعنی شاخص قدرت، نظامی‌گری است.

حاتمی کیا در اختتامیه فیلم فجر چه اظهار کرد؟ اینها همه نشان می‌دهد که آن نظامی‌گری دارد می‌آید. ی اینها همه‌اش همین است، یعنی دیگر ابهت از بین رفته، ما ابهت نداریم، سیاست با تمام تعبیرهایش از بین رفته، سیاسیون همه محافظه‌کار شده‌اند و دنبال یک نوکری می‌گردند… جامعه پذیرای رییس‌جمهور شدن یک فرد نظامی است. ی»

»محمد صادق جوادی حصار، فعال سیاسی اصلاح‌طلب اما پیش از آنکه جامعه شناس اصولگرا تجربه روی کار آمدن رضاخان را ملاک قرار داده و بخواهد ثابت کند که وقت برگشت به دوران ابهت نظامیون است، در گفت‌وگو با آفتاب یزد بیان کرد: «در دوران تاریخ معاصر ما یک تجربه کاملا متمایز نظامی داشتیم. در دوره‌ای کشور در هرج و مرج و ملوک‌الطوایفی و ناامنی حاضر بود وهر کسی برای خودش حکومتی تشکیل می‌داد در آن زمان یک شخص در سال ١٣٠٠ با اتکا بر قدرت نظامی روی کار آمد و کشور را یکپارچه کرد. اینکه شخصی به عنوان نظامی بخواهد سرکار بیاید بیشتر معنای دیکتاتوری می‌دهد. رییس‌جمهور باید از مسائل نظامی سر دربیاورد نه اینکه خودش نظامی باشد. ک کسی مثل حسن روحانی که دوره جنگ را تجربه کرده، نیروهای امنیتی و نظامی را دیده و عضو شورای عالی امنیت ملی بوده، به مسائل نظامی آگاه است. از سویی کشور که با فرد اداره نمی‌شود که بخواهیم بگوییم باید یک نظامی آن را اداره کند. »

»جوادی حصار در جواب به اینکه آیا گفته پورمختار به معنای زمینه‌سازی افرادی با پیشینه نظامی به عنوان کاندیدای ریاست‌جمهوری است، بیان کرد: «حقیقت این است که اگر کسی از سوی اصولگرایان با پیش‌فرض نظامی بودن و تبلیغ روی آن ویژگی کاندیدا گردد، می‌سوزد و رای نمی‌آورد. پس خوب تر است اصولگرایان با این شیوه پیش نروند.

نظامیون ناکام

چالش جدی اصولگرایان در سناریوی معرفی کاندیدای ریاست‌جمهوری نظامی این است که پیشتر هم گزینه‌هایی مثل محسن رضایی و محمدباقر قالیباف را به میدان فرستاده و شکست خورده‌اند. گرچه هر دو گزینه مورد اشاره زمانی کاندیدای ریاست‌جمهوری گردیدند که لباس نظامی به تن نداشتند اما هنوز هم با همان پیشینه نظامی شناخته می‌شوند. طرفداران رییس‌جمهور نظامی خوب می‌دانند که عدم اقبال مردم از قالیباف و رضایی چشم اسفندیار این سناریو است و به همین خاطر از همین ابتدای کار به شیوه‌های متفاوت قصد توجیه و گذر از این ناتوانی را دارند. پورمختار در گفت و گو خود بیان کرد: «من به لحاظ شناختی که از محسن رضایی داشتم ایشان را یک انسان استراتژیست و دارای تفکر می‌دانم و بر همان مبنا معتقدم که اگر ایشان رییس‌جمهور می‌شد نه به لحاظ تعصب نظامی‌گری و پاسداری، بلکه به علت شخصیت خودش با همین نگاه به ایشان رای دادم و روی همین اساس ولی خب دیدگاهی وجود دارد و گاها هم رسانه‌ها این را تشدید می‌کنند و گسترش می‌دهند که نظامی‌ها نباید رییس‌جمهور شوند، من معتقدم که اگر یک نظامی، رییس‌جمهور گردد قطعا می‌تواند کشور را از مشکلات رهایی بدهد.»

سلیمانی ظرفیتی به مراتب قوی‌تر از قالیباف و محسن رضایی برای جلب آرای مردم و پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری است. هر چند بسیاری اعتقاد دارند که امروز نیاز کشور حضور او در فرماندهی سپاه قدس است نه ریاست‌جمهوری.»

»ابراهیم فیاض اما در توجیه دلیل عدم استقبال مردم از رضایی و قالیباف گفته است: «آنها از اول نظامی نبودند، وقتی هم دو مرتبه سیاسی گردیدند، آنان را ادا و قر روشنفکری گرفته بود. چه قالیباف و چه محسن رضایی را. .. اگر کسی الان بیاید، به طور مثال فرض کنید سعید جلیلی را می‌خواهم بگویم که هنوز روحیه بسیجی و نظامی‌گری دارد و قدرت و نظامی‌گری را مطرح کند، پیروز می‌شود… چون الان مردم دیگر خسته‌اند از این نظم اجتماعی که اظهار کردم که هیچ ابهت سیاسی در این مملکت وجود ندارد و همه از بین رفته است.»

.. مردم در ١۴٠٠ دنبال یک شخصیتی می‌گردند که ادبیات قدرتی، نه اقتداری و ادبیات نظامی‌گری، نه سیاسی داشته باشد.»

تفکر نظامی به جای رییس‌جمهور نظامی

»راهکار جامعه‌شناس اصولگرا برای به فراموشی سپردن شکست‌های قبلی و موفقیت در قانع کردن جامعه به لزوم حکمرانی نظامیان آن است که به جای رییس‌جمهور نظامی از رییس‌جمهوری با تفکر نظامی استقبال گردد. ترامپ هم همینطور، یعنی ادبیات حکومت‌ها دارد به‌شدت متمرکز و قدرت‌محور می‌شود.»

»در حقیقت فیاض از پورمختار هم فراتر رفته به جای آنکه بگوید نظامی‌گری کشور را رهایی می‌دهد، مدعی است که قدرت‌محوری و حکومت‌های متمرکز در جهان قدرت گرفته و راه دیگری وجود ندارد. او از پورمختار یک گام جلوتر گذاشته زیرا تاکید می‌کند که رییس‌جمهور بعدی می‌توان نظامی نباشد اما باید تفکر نظامی‌گری داشته باشد. فیاض گفته است: «آتش به اختیار همان است، یعنی اتفاقا باید یک کسانی بیایند سر کار که حزبی نیستند». پیش‌بینی این جامعه‌شناس اصولگرا این است که مردم در ١۴٠٠ یک دیکتاتوری نوساز را انتخاب می‌کنند تا کشور اداره گردد، فقر نباشد، شغل ایجاد گردد و… او با اشاره به اینکه قالیباف هم بیان کرد من رضاخان حزب‌اللهی هستم، تاکید می‌کند که بعید است جامعه فعلی ایران به سمت محافظه‌کاری برود و نوسازی آمرانه را ترجیج خواهد داد.

بدون شک این مردم می باشند که در انتخابات ١۴٠٠ سخن آخر را زده و نشان می‌دهند که به رییس‌جمهور نظامی یا رییس‌جمهوری با تفکر نظامی مایل می باشند یا نه؟ اما آنچه مشخص است اصولگرایان از همین اکنون کوشش خود را آغاز کرده و سعی دارند که نظامی‌گری و اقتدارگرایی را بر جامعه حاکم کنند.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=94567

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.