تاریخ ارسال : ۱۸ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۱۶ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

محمد بنا: خادم حق اشتباه ندارد!

شهروند: با این که پس از المپیک ٢٠١۶ اثری از محمد بنا در کشتی ندیدیم، فدراسیون چند روز پیش در اقدامی با ارزش خانه کشتی شماره دو در مجموعه آزادی تهران را به نام او نامگذاری کرد تا اسمش تا ابد جاودانه بماند. سرمربی پیشین تیم ملی کشتی فرنگی که با اکتساب ۳ مدال طلا در المپیک لندن در تاریخ ورزش ایران اسمش را جاودانه کرد، همچنان علاقه ای به برگشت به کشتی ندارد و به دور از هیاهو به تعلیم جوانان علاقه مند به این رشته می پردازد. البته هنوز با شاگردانش مثل حمید سوریان در رابطه هست و صحبت هایی حول بحث خداحافظی او هم با ما در میان گذاشت. به دستاویز نامگذاری خانه کشتی شماره ۲ به نام محمد بنا با او هم صحبت گردیدیم. در ادامه تفضیل اظهار کرد وگوی «شهروند» با سرمربی پیشین تیم ملی کشتی فرنگی را مطالعه می کنید.

  چند روز قبل بود که فدراسیون کشتی در اقدامی جذاب توجه خانه کشتی شماره یک را به نام عبدالله موحد و خانه کشتی شماره ٢ را به نام شما ثبت کرد.
این لطف فدراسیون بود که خانه کشتی شماره ۲ را به نام بنده کردند. در نهایت این تصمیم هیأت رئیسه فدراسیون بوده و افرادی مثل رسول خادم، رضا لایق و حمید بنی تمیم در آن نقش داشتند. من از محبت آنان به خصوص رسول خادم تشکر می کنم.
 فکرش را می کردید که فدراسیون چنین اقدامی انجام دهد؟
اعتقاد دارم هنگامی نام اسطوره بزرگی مثل عبدالله موحد برای خانه کشتی شماره یک مدنظر داشته شده، با قرار دادن نام من برای خانه کشتی شماره ٢ این تعادل محافظت نشد و یک طرف ترازو تماما به سمت موحد سنگینی می کند. شاید خوب تر بود اکنون که چنین تصمیمی گرفتند، در کنار عبدالله موحد که پرافتخارترین آزادکار تاریخ ایران بوده، نام پرافتخارترین فرنگی کار ایرانی را قرار می دادند. من دوست داشتم به جای نام من، خانه کشتی شماره ۲ به نام حمید سوریان می گردید که لیاقتش را دارد. خدا را سپاس هر دو نفر هم زنده می باشند و ان شاءالله که موحد هم ۱۲۰ سال زنده باشد.
 فدراسیون قبل از اعلام این تصمیم، شما را در جریان این مبحث قرار داده بود؟
به هرحال این تصمیم را فدراسیون گرفته و قابل احترام هست. من هیچ رابطه ای با مدیران فدراسیون ندارم و برای این نامگذاری هم تماسی با من گرفته نشد. به نوبه خودم بابت چنین کار ارزشمندی تشکر می کنم.
  گفت و گو ای از حمید سوریان منتشز شد که نشان می داد هنوز تصمیمش را برای خداحافظی یا برگشت به کشتی نگرفته هست؟
گفت و گو ای از حمید سوریان منتشز شد که نشان می داد هنوز تصمیمش را برای خداحافظی یا برگشت به کشتی نگرفته هست؟این روزها می شنوم که صحبت های بسیاری حول خداحافظی حمید سوریان مطرح می گردد. به هرحال، می دانیم در شرایطی که حمید در آن قرار دارد، کنار گذاشتن قهرمانی سخت هست. او از دوره نوجوانی در کشتی بوده و دور گردیدن از این رشته برایش خیلی راحت نیست. سوریان مرد بزرگی هست و خودش زیادتر از بقیه از شرایط بدنی و روحی اش آگاه هست. با اهمیت تر از شرایط بدنی این هست که سوریان داعیه ای برای برگشت داشته باشد.
  اما خودش چندباری گفته دوست دارد انتهاء دوران قهرمانی برایش قشنگ باشد و به همین سبب داعیه هایی برای برگشت دارد.
این که پس از سال ها زحمت کشیدن، حمید سوریان در المپیک شکست تلخی خورد، وی را در شرایط دشواری قرار داد. حمید هم مثل همه آرزو دارد انتهاء قشنگی داشته باشد. خیلی از قهرمان ها بودند که انتهاء قشنگی هم نداشتند و سوریان نباید به این مسأله به عنوان یک معضل فکر کند؛ به طور مثال یادم می آید علیرضا حیدری در سال ٢٠٠۶ در پیکارهای جهانی کشتی رتبه بندی را باخت و به مدال نرسید. آن هنگام من هم ناراحت گردیدم که به چه علت حیدری با این شکل وداع کرد. حتی آقاتختی هم به عنوان یکی از برترین کشتی گیران تاریخ که روز گذشته هم پنجاهمین سالگرد درگذشتش بود، در المپیک ۱۹۶۴ شکست خورد و به این شکل وداع کرد. قرار نیست برای همه قهرمان ها دوران حرفه ای به خوشی تمام گردد.
 با این اوضاع، شما چه سفارش ای به حمید سوریان به عنوان کسی که سال ها با او کار کرده اید، دارید؟
کشتی طوری هست که در هر شرایط سنی انسان دوست دارد روی تشک برود. حتی من هم با این شرایط سنی اگر عقل را کنار بگذارم، دوست دارم بروم و با جوان ها مقابله کنم اما لازم است منطقی فکر کرد و شرایط را سنجید. سوریان اگر بخواهد برگردد و دشواری های تمرین را بچشد، لازم است داعیه بالایی داشته باشد. آخر هم مشخص نیست که آن رخدادی که دوست دارد بیفتد یا خیر. او یک سال و نیم از کشتی دور بوده و برگشت برایش سخت هست. شاید در سنگین وزن قهرمان هایی بودند که تا ۴۰سالگی هم قهرمان جهان شدند، اما در سبک وزن کار سخت هست. الان هم که تغییراتی در مقررات و اوزان به وجود آمده و حمید لازم است درست فکر کند.
 با شما در این مورد مشورت کرده هست؟
در صحبت هایی که سوریان چندبار با من داشته، اصلا اشاره ای به برگشت به کشتی نکرده هست. حتی هنگامی از او پرسیدم که می خواهی به کشتی برگردی، خودش اظهار کرد که اصلا قصد برگشت ندارد و درگیر مسائل دیگر هست.
  همچنان دور از کشتی هستید و نمی خواهید با فدراسیون مشارکت کنید.
من از مسیر رسانه ها و تلویزیون خبر ها کشتی را پیگیری می کنم. همان طور که پیشتر اظهار کردم دیگر از من گذشته که بخواهم به تیم ملی برگردم و لازم است مجال را به جوان ترها بدهیم. الان هم خیلی خوب کارها پیش می رود و دلیلی ندارد که من برگردم. من هم در محل زندگی ام (شهریار) به باشگاهی می روم و اهتمام می کنم به جوان ها اندکی تعلیم دهم.
  چند هفته قبل انتخابات فدراسیون کشتی برگزار و رسول خادم با رأی قاطع پیروز گردید. شما هم با مجمع فدراسیون هم نظر بودید؟
شما هم با مجمع فدراسیون هم نظر بودید؟قبل از انتخابات هم عنوان کرده بودم که با این شکل برپایی انتخابات، صددرصد خادم انتخاب می گردد. البته شرایط برای ۴ سال پیش رو با ۴ پارسال برای خادم متمایز هست. او چند پارسال در شرایطی به کشتی برگشت که نزدیک به ١٠ سال دور از این رشته بود. در ابتدا هم به عنوان مدیر تیم های ملی منصوب گردید و پس از آن رئیس فدراسیون را برعهده گرفت. خادم شاید به سبب دوری از کشتی آن دوره شناخت کامل را از اهالی این رشته نداشت اما اکنون که ۴ سال گذشته، شناخت جامعی پیدا کرده و درواقع امتحان و خطا را گذرانده هست.
 پس معتقدید فدراسیون لازم است مسیری که در ۴ سال گذشته رفته را اصلاح کند؟
خادم در ۴ سال موخر تجربه لازم را اکتساب کرده و دیگر هیچ اشتباهی برای جامعه کشتی قابل قبول نیست. از نظر من که چند سالی در کشتی بودم، مسائل اقتصادی از ارزش بالایی بهره مند هست. اعتقاد دارم فدراسیون لازم است مسیر خود را اصلاح کند و تنها به ٢رشته آزاد و فرنگی که المپیکی می باشند، توجه نماید. بقیه رشته ها که زیر نظر فدراسیون کشتی هست، لازم است به همان انجمن های قبلی واگذار گردد.
  مسئولان فدراسیون اهتمام اتحادیه جهانی کشتی را سبب اضافه شدن بعضی از رشته ها مثل کشتی سنتی، ساحلی و پهلوانی می دانند.
مگر اتحادیه جهانی برای ما چه کاری انجام داده که ما قطعا لازم است دستورشان را اجرا کنیم؟ بعضی در اتحادیه جهانی نشسته اند و هر سال اوزان و مقررات را دگرگونی می دهند. خوب تر هست ما روی بازی های آسیایی و المپیک تمرکز کنیم، چون موفقیت کاروان ایران همیشه مشروط به مدال آوری کشتی آزاد و فرنگی بوده هست.
  حتما اطلاع دارید که جدیدا اتحادیه جهانی، ایران را به تعلیق تهدید کرده هست.
این یک بحث ورزشی نیست و سیاسی هست. ما در کشورمان یک خط داریم و پیرو آن هستیم. اگر هم تعلیق شویم، تقصیری متوجه فدراسیون نیست. این سیاست کلی نظام ماست و کاری هم توان نداریم بکنیم. با این وجود، امید دارم اتفاق بدی برای کشتی ایران نیفتد. کشتی گیران سال مهمی را در پیش دارند که بازی های آسیایی و پیکارهای جهانی برگزار می گردد و لازم است از همین اکنون خودشان را آماده کنند..


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=82407

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.