تاریخ ارسال : ۲۳ دی ۱۳۹۶ ساعت : ۰۸:۵۷ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

نقد روحانی اعتمادها را برمی گرداند

روزنامه آرمان- یاسمین طالقانی: اتفاقات موخر کشورمان گرچه به طور مستقیم کارکرد چهارساله دولت را در تیررس خود قرار داده، در انتها به سود دولت تمام گردید. امروز حجت بر دولت تمام هست. برای حرکت در جهت بهبود وضع اقتصادی راهکاری جز جراحی اقتصادی وجود ندارد، زیرا در غیر این صورت کلاف سر در گم اقتصاد ایران پیچیده تر خواهد گردید.    به گونه ای که درسال های آینده و در صورت عدم ایجاد اصلاحات اقتصادی، دولت باید منحصرا به سرکوب بحران ها پرداخت کند. پس چه خوب تر که روحانی به عنوان ریاست جمهوری که حدود ۲۴ میلیون رأی از مردم اخذ کرده هست مشکلات متفاوت من جمله بحران های بانکی، بیمه ای و صندوق های باز نشستگی را با مردم در میان بگذارد. بحران هایی که به باور کارشناسان در حال مبدل شدن به ابر چالش می باشند و برای حل و فصل این بحران ها و بهبود شرایط، ریز به ریز مشکلات اقتصادی را باید با مردم در میان گذاشت و برنامه های دولت را هم با مردم بازگو کرد.    در این صورت دولت روحانی توان دارد پشتیبانی قاطع مردم را با خود بهمراه داشته باشد و به عنوان مصلحی اقتصادی آینده ای واضح را پیش چشم مردم به عکس بکشد. در این صورت ریاست جمهور با قدرت هرچه تمام تر توان دارد به کمک مردم و سایر ارکان قدرت پیروزمندانه دولت را به دولتی اصلاح طلب و ریاست جمهوری دگرگونی گرا تحویل دهد.  اتفاقات موخر سبب شد بعضی از تحلیلگران از نوعی شکاف بین دولت و ملت حرف به میان آورند و برای کاستن از این شکاف سفارش های مختلفی به ریاست جمهور من جمله تأکید به سفرهای استانی بکنند، تا تا چه اندازه محتمل هست ایجاد تحولات در روش دولت مثبت باشد؟

 هرچند ایجاد تحولات در دولت امری پرهیز ناپذیر هست، معلوم نیست که طرحی به این قصد در دستور کار دولتمردان وجود دارد یا خیر. اتاق فکر ریاست جمهوری درباره ضرورت تحولات یا عدم عوض شدن در روش و حتی عوض شدن مسئولان دولت، به هم اندیشی زیادتر احتیاج دارد. روش دولت نباید به شکلی باشد که ریاست جمهور وعده هایی بدهند که امکان تحقق آن وجود نداشته باشد، زیرا این امکان وجود دارد که شرایط برای تحقق شعارهای ریاست جمهور آنچنان از سوی رقبا سخت شود،که وی ریاست جمهوری ناکام در نزد مردم جلوه کند و از این طریق جلوه تازه ای از عدم تحقق برنامه های دولت پژوهشگر شده و از طرف دیگر ناامیدی نسبت به دولت پدید آید. دائما تشنج به افکار عمومی بر علیه دولت از سوی رسانه ها و شبکه های مجازی تزریق می شود. این کارهای سبب اتفاقات موخر شده هست. این درحالی هست که نقد وظیفه همگان هست اما مخالفان دولت ناامیدی در جامعه پمپاژ می کنند. آنان جز این سیاست رسالت دیگری برای خود قائل نیستند و پس از این هم بر علیه دولت اقدام خواهند کرد تا روحانی ریاست جمهوری موفق در نزد افکار عمومی جلوه نکند.

گام های دولتمردان را تا تا چه اندازه در جهت ایجاد آرامش آنالیز می کنید؟ روحانی و نزدیکان و مشاوران او در برابر مخالفان بی منطق که فرق نقد و خراب کردن را نمی دانند چه طور باید مشی کنند؟

اتفاقات موخر هنوز بدرستی برای مردم آنالیز نشده هست. اظهارات خوب مستدل و منطقی اگر از سوی دولت عرضه شود توان دارد به کاهش ناآرامی ها در جهت های متفاوت فکری و عملی کمک کند. در نتیجه رسانه ها نیز باید در ایجاد آرامش به دولت یاری رسانند. وقتی که رسانه ملی به کمک دولت نمی آید و امکان بهره مندی از این تریبون ملی برای نماینده حقیقی مردم یعنی روحانی، فراهم نمی شود رسانه های حامی دولت و افکار عمومی متمرکز به دولت، باید به کمک یکدیگر آمده وشرایطی فراهم کنند، تا ریاست جمهور و دولت مد نظر خود را پشتیبانی کنند. اگر به این سمت حرکت کنیم و فضا توسط مردم، رسانه ها و به ویژه طرفداران دولت مدیریت شود، التهابات در هر سطحی کاهش پیدا می کند، دولت نیز توان دارد با توجه به پشتوانه شایسته خود برنامه های مثبتی عرضه دهد. اتفاقا عدم معیت یا ایستادن در حاشیه حامی های دولت، آنان را در پشتیبانی از گزینه خود در درون حاکمیت سست و مقصر نکرده هست. حقیقت آن هست که مردم در پشتیبانی از دولت کوتاهی نکردند. حال نوبت دولت هست که با کوشش زیادتر برنامه های مطلوبی عرضه دهد تا جامعه امیدوار شده و از مشکلاتی که محتمل هست به آن دستخوش شود، دورشود.

فرهیختگان در شرایط فعلی آراء متفاوتی را دارند آنان چه کمکی توان دارند به دولت و ایجاد فضای آرام در جامعه بکنند؟

پیچیدگی خاصی در آنالیزهای فرهیختگان در حوادث موخر به وجود آمده هست. آنان باید به تفسیر حقیقی حوادث و اتفاقات موخر پرداخت کنند و ابزارها دولت برای گذر از بحران های موخر را آن گونه که هست، برای مردم به عکس کشند. فرهیختگان قبول کننده دولت، توان دارند به سمت نقد منصفانه از دولت حرکت کنند و نقد به معنای خراب کردن نیست. نقد به معنای جدا کردن سره از ناسره هست. دولت ابزارها خاص و البته محدودی دارد. این ابزارها باید برای مردم بازگو شود. باید به مردم اظهار کرد که مشکلات مختلفی وجود دارد. اگر به این چهار رکن ببینیم و هم این ارکان را به طور خوشبینانه دارای قدرت برابر بدانیم شاید تنها ۲۵ درصد قدرت در اختیار دولت باشد. دولت اگر بخواهد کاری انجام دهد، باید با قدرت مجلس همراه شود تا با قدرت ۵۰ درصدی توانمندی اجرای برنامه های خود را داشته باشد. در چنین شرایطی اگر قوه قضائیه هم به دولت کمک کند مطمئنا درصد موفقیت ریاست جمهور زیادتر خواهد گردید.    اگر رهبری نیز مشابه همیشه از دولت پشتیبانی کنند، کار تمام خواهد گردید و دولت برای گذر از بحران های متفاوت داعیه بسیاری پیدا خواد کرد. فرهیختگان جامعه توان دارند به متن جامعه القاء کنند که دولت تا چه میزان دارای قدرت هست و چه کاری از دولت برآورده می شود و چه موانعی عادی و طبیعی بر سر راه دولت قرار دارد. اگر این موانع به خوبی کاوش شود و مردم در جریان قرار دریافت کنند، آنگاه توقع مردم از دولت تنظیم خواهد گردید که قوه مجریه تا تا چه اندازه انتظار دارد و چه کارهایی توان دارد انجام دهد. .
مساله امنیت نقد کنندگان به دولت برای رسیدن به راهکاری واحد تا تا چه اندازه مؤثر هست؟

منتقدان دولت باید از امنیت کافی بهره مند شوند، زیرا گاها منتقدان دولت به خراب کردن به جای اظهار نظرات خود می پردازند. رفتن به این سمت که دولت را با عینک سیاه یا سفید مورد ارزیابی قرار دهیم، مثبت نیست. اینکه دولت ها را مطلقا خوب یا بد بدانیم موجب به حاشیه رفتن فرشته نقد هست. نقد به دولت باید همواره صورت گیرد.

ریشه بحران های موجود در کجاست؟

آن زمان دولتمردان به جامعه فرهیختگان بی توجهی کردند. دولت توان ندارد معجزه کند.   اما اگر بدون در نظر گرفتن شرایط اقتصادی بخواهیم به معالجه اقتصاد بپردازیم، اقتصاد خواهد مرد.   امروز فارغ التحصیلان متفاوت روی دست دولت مانده اند.
راهکار حل این بحران را چه می دانید؟

هر بحرانی، شیوه ای برای حل و فصل دارد. بحرانی که امروز به وجود آمده تنها از طریق تولید، کار و سرمایه گذاری قابل حل هست. ضمن اینکه سرمایه او کفاف مشکلات را نمی دهد. آن قدر هم هزینه دولت در ایران بالاست که نمی شود بیشتر از میزان فعلی اشتغال ایجاد نمود.

با توجه به اینکه مردم دستخوش بودن خود را اعلام می کنند و مشکلات آنان چند وجهی شده در چنین شرایطی اگر مشکلات توسط دولت با مردم در میان گذاشته شود این مبحث موجب ترمیم شکاف های موجود می شود؟

البته بخش زیادی از مردم اعتماد خود را به روحانی از دست نداده اند. مردم به دولت انتقاد دارند. کمپین پشیمانی از رأی به روحانی ناموفق بود و نتیجه ای نداشت. زیادی از فرهیختگان جامعه همان زمان اعلام نمودند که از رأی دادن به روحانی پشیمان نیستیم و تنها نسبت به وی منتقد می باشند. منتقدان معتقد هستند که روحانی توان دارد خوب تر عمل کند اما نمی کند. آقای روحانی ۲۴ میلیون رأی از مردم گرفته و این ۲۴ میلیون رأی دارای قدرت می باشند. این میزان رأی طلب می کند که آقای روحانی جدی تر برخورد نماید.

نوع کارکرد روحانی موجب نخواهد گردید که جامعه در آینده نسبت به جریان اصلاحات هم ناامید شود؟

اصلاح طلبان باید مرز پشتیبانی خود را با آقای روحانی و مطالبات اصلاح طلبانه روشن کنند. ما نباید مطالبات اصلاح طلبانه و رفتارهای اصلاحی را با روش آقای روحانی به طور صد در صد گره بزنیم. ما از موضع اصلاح طلبی از روحانی پشتیبانی می کنیم و مادامی که ریاست جمهور در مسیر بنیان های مدنی و تقویت حضور و شفافیت اجتماعی و تقویت قانونگرایی و پرهیز از عدم شفافیت، حرکت می کند پشتیبانی جریان اصلاحات را خواهد داشت، اما اگر روحانی خلاف این مسیر را حرکت کند طبعا اصلاح طلبان اعلام موضع خواهند کرد. اما انتقادهای اصلاح طلبان نیز نباید جریان تمامیت خواه را آن چنان متوهم کند که اصلاح طلبان پشت دولت را تهی کرده اند و در انتخابات شرکت نخواهند کرد وآنها توان دارند با دست کم رأی ثابت خود انتخابات مجلس و ریاست جمهوری را ببرند و خواب پریشان آنان رو به پیان هست. جریان مخالف دولت ومقابل اصلاح طابان دچار توهم شده. اصلاح طلبان در انتخابات آینده ریاست مجلس و ریاست جمهوری مایوس نیستند. اصلاح طلبان به سادگی دست از پشتیبانی از روحانی بر نخواهند داشت، گرچه منتقد او می باشند.

در هر حال حل مشکلات اقتصادی در ایران هزینه دارد. یکی از راه های حل مشکلات دولت کنسل یارانه طبقات بالای جامعه هست. اما بعضی از مردم از این مبحث ناراحتند راهکار دولت چیست؟

اما بعضی از مردم از این مبحث ناراحتند راهکار دولت چیست؟هزینه یارانه بر دوش دولت سنگین هست، اما باید سایر هزینه ها را هم اداره نمود. در این مسیر مجلس باید به دولت کمک کند و قدرت حل مشکلات با پشتیبانی مجلس و قوه قضائیه افزایش خواهد یافت تا بتوانیم از این بحران بگذریم. حقیقت آن هست که دولت قسمتی از این هزینه را پرداخته و اتفاقات موخر هزینه تصمیات دولت هست. چه خوب تر که دولت به طور حقیقی و علمی به مسیر اصلاحات اقتصادی دنبال کند.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=83103

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.