تاریخ ارسال : ۲۶ فروردین ۱۳۹۷ ساعت : ۰۸:۱۰ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

نمایش وحدت غربی شوم بر علیه سوریه

کیهان برزگر . استاد ارتباطات بین‌الملل در روزنامه شرق درج کرد: پیش‌بینی این مساله که آمریکا و متحدین غربی‌اش، یعنی انگلستان و فرانسه، در این چند روز یک هجوم موشکی به سوریه به اتهام استفاده دولت این کشور از جنگ افزار ها شیمیایی بر علیه معارضان خود خواهند کرد، چندان سخت نبود که البته در بامداد روز گذشته رخ داد؛ اما هدف این هجوم موشکی فراتر از موضع اتهامی جبهه غربی بر علیه دولت سوریه یا اخطار جدی به ایران و روسیه برای فشار به سوریه در اصطلاحا استفاده‌نکردن دو مرتبه از این سلاح‌ها یا حتی به‌هم‌زدن معادله سیاسی-امنیتی میدانی در بحران سوریه بود و به‌نوعی به نمایش قدرت و وحدت غربی هم ذی ربط می‌شود و اینکه جبهه غربی نشان دهد که همچنان خواهان کنترل بر روندهای سیاسی-امنیتی موجود در خاورمیانه هست. بی‌تردید استفاده از جنگ افزار ها شیمیایی امری مذموم و ضد‌انسانی هست.

ایران هم که خود قربانی جنگ افزار ها شیمیایی در جنگ با عراق بود، استفاده از این جنگ افزار ها را همیشه محکوم نموده هست. اینکه واقعا از این جنگ افزار ها در واقعه موخر استفاده شده یا اینکه چه کسی از آن بهره برد، بحث دیگری هست؛ اما حقیقت این هست که بوروکراسی غربی و افکار عمومی کشورها در مورد این مساله بسیار حساس می باشند و دولت‌های غربی هم عکس العمل و برخورد شدید با این مساله را امری اجتناب‌ناپذیر

اینکه واقعا از این جنگ افزار ها در واقعه موخر استفاده شده یا اینکه چه کسی از آن بهره برد، بحث دیگری هست؛ اما حقیقت این هست که بوروکراسی غربی و افکار عمومی کشورها در مورد این مساله بسیار حساس می باشند و دولت‌های غربی هم عکس العمل و برخورد شدید با این مساله را امری اجتناب‌ناپذیرمی‌دانند؛ ولی در کنار این عکس العمل، دولت‌های غربی اغراض عمیق‌تر ژئوپلیتیک و گسترده‌تری را هم دنبال می‌کنند. در عکس العمل موخر، آمریکا و متحدانش در انتخاب بین یک «حمله محدود» و یکباره و یک «حمله گسترده» که به‌نوعی موضع های ایران و روسیه را هم در بر می‌گرفت، پس از چندین روز وقفه در تصمیم‌گیری و ارزیابی دقیق، به اضطرار اولی یعنی هجوم محدود را انتخاب کردند؛ چون توسل به دومی خطر گسترش تنازع بین غرب با روسیه و ایران را به دنبال داشت که جبهه غربی به‌هیچ‌عنوان آمادگی ورود به آن را در شرایط فعلی ندارد. بر همین مبنا، رهبران غربی در اعلامیه‌های دقیق و فکر‌شده، هم‌زمان اعلام نمودند که این یک هجوم محدود، کارآمد با اغراض مشخص و نه با هدف تغییر رژیم یا آغاز جنگ داخلی در سوریه بوده هست.

حقیقت این هست که توسل به هجوم محدود تنها راهکار موجود برای ائتلاف غربی بود. این ائتلاف تماما آگاه هست که این هجوم تأثیرات میدانی چندانی به سود مخالفان دولت سوریه نداشته و مشابه پیشین امیدی برای تغییر تعادل سیاسی یا امنیتی در صحنه گفتگوها صلح سوریه در آنان ایجاد نخواهد کرد. به‌ویژه آنکه با بازپس‌گیری غوطه شرقی موضع های دولت سوریه تقویت شده و نیروهای مخالف جدی دولت تنها در استان ادلب در شمال سوریه منزوی شده‌اند که از دمشق و پایتخت بسیار دور هست. دولت‌های بیگانه حمایت کننده معارضان دولت سوریه هم به‌تدریج اولویت‌های دیگری برای سیاست خود در سوریه برگزیده‌اند. ترکیه از زاویه کردی و خطرهای امنیت ملی به مساله سوریه می‌نگرد. ترامپ در آمریکا استراتژی مشخصی برای میدان سوریه ندارد و حتی اعلام نموده که خواهان خارج شدن نیرو‌های آمریکایی (دو هزار نفر) از سوریه هست.

اروپایی‌ها هم به سبب اضطرار ژئوپلیتیک و مساله سیل پناهندگان و رشد تروریسم خانگی دیگر خواهان تغییر رژیم در سوریه نیستند. همه این تغییرات نشان از شکاف در جبهه متحدین غربی و هم‌زمان سازماندهی دو مرتبه دولت سوریه دارد. ماندگاری دولت سوریه به معنای موفقیت نسبی ایران و روسیه در میدان رقابت ژئوپلیتیک منطقه و تضعیف کنترل و سیطره ائتلاف غربی بر جریان‌های سیاسی-امنیتی در منطقه هست. به‌تازگی سران سه کشور ایران، روسیه و ترکیه در آنکارا دومین دور همکاری برای راه‌های دستیابی به صلح در سوریه را ارزیابی کردند که خود به‌نوعی نشان از موفقیت این همکاری فراغربی هست. در سایه تغییرات ژئوپلیتیک منطقه‌ای، ترکیه هم به‌تدریج منفعت های خود را در نزدیکی با روسیه (و ایران) عموما برای مشروعیت و توازن‌بخشیدن به دوئل خود با نیروی کردی در شمال سوریه (به‌تازگی عفرین) دید و به اضطرار به این دو کشور نزدیک گردید. .. شکاف بی‌سابقه‌ای را در جبهه غربی ایجاد نموده و هم‌زمان شکاف نگرانی ائتلاف حریف فضاهای سیاسی و استراتژیک منطقه‌ای و جهانی را به سود خود به‌نوعی پر می‌کند. یکی از اغراض کلیدی هجوم موشکی بامداد روز گذشته اهتمام بر وجود وحدت در جبهه غربی هست.

همکاری فعال انگلستان و فرانسه با آمریکا در این هجوم موشکی، علی رغم همه اختلافات آنان با سیاست‌های ترامپ، به‌نوعی نشان از نگرانی اروپا از تضعیف ائتلاف غربی و پیامد منفی ژئوپلیتیک دوری اروپا از آمریکا در صحنه معادلات منطقه‌ای و جهانی هست. در کنار این نمایش وحدت غربی، به این نکته هم باید توجه داشت که مطمئنا ترامپ هزینه شلیک این موشک‌ها را به دستاویز اقدامی با اهمیت در زمینه مهار قدرت منطقه‌ای ایران به گونه ای از اعراب محافظه‌کار منطقه خواهد گرفت. انگلستان و فرانسه هم با این همکاری موشکی به فرصت‌های اقتصادی بیشتری با این رژیم‌ها دست می‌یابند.


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=95984

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.