تاریخ ارسال : ۱۱ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۶:۲۰ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

نماینده نباید مفتون بشود/ برخی ها مفتون و فریفته می شوند و دهن شان باز می ماند!

/IR،

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌

امید دارم خدای متعال توفیق دهد که سال کنونی هم مانند سالهای پیش – لکن خوب تر از سالهای پیش – این واجب بزرگ، در موسم خود و با شرایط و حدود خود، ان‌شاءاللَّه اقامه گردد و مردم ما بتوانند مفهوم و مفهوم الهی و اجتماعی و سیاسی حج را در وجود خودشان حس کنند و آن‌را در محیط دنیای اسلام مجسّم نمایند.

در مرتبه دوم، دنیای اسلام و جامعه اسلامی و امّت اسلامی هست که این بهره را می‌برد. هم اکنون محیط کشور به برکت نزدیکی ایام حج و با رفتن حُجّاج، در شرف معنویتر شدن هست.

من امروز بمناسبت این‌که کشور و ملت ما بحمداللَّه پس از بیست و دوم بهمن و آن تست بزرگ الهی، و پیش از انتخابات قرار دارند، ضروری هست این را عارض شوم که محیط معنوی برای همه چیزِ یک کشور مفید هست. محیط معنوی، حتّی برای اداره دنیای یک کشور هم مفید هست و این به برکت انقلاب در کشور ما به‌وجود آمد و امروز محیط کشور ما تا حدود بسیاری مشحون از معنویت هست. بنابراین شما میبینید هنگامی که جای حضور مردم میرسد، توده‌های مردم چگونه با روحیه و با شادابی، قدم در میدان میگذارند! چه چیزی انگیزه‌ی مردم هست، جز همان عامل معنوی؟ من همین جا ضروری میدانم از ملت عزیزمان به‌خاطر شکوهی که در بیست و دوم بهمن سال کنونی آفرید، تشکّر کنم. اینها خیلی ارزشمند هست.

در همان حالی که تمام جایگاه ها تبلیغاتی دشمن با تمام قوا اهتمام میکنند مردم را با سابق خودشان و با انقلابشان خارجی کنند، از امامشان جدا کنند، یاد امام را به فراموشی بسپارند و اهتمام کنند به خیال خودشان ارزش های تازهی را خلق کنند و میان مردم بیندازند، هنگامی بیست و دوم بهمن میرسد، شما میبینید که در تهران و شهرهای بزرگ و شهرهای کوچک و حتّی در نقاط دوردست و بسیاری از روستاها، مردم خارج میآیند؛ نه فردی از آنان دعوتی میکند، و نه یک عامل مادّی وجود دارد؛ اما مردم میآیند.

من عارض شوم طرّاحان و کمین گرفتگانی که در انتظار هستند از ملت ایران نشانه‌ای بروز کند که آنان امیدوار گردند مردم با انقلاب میانه‌ای ندارند و از انقلاب جدا شده‌اند – که واقعاً کمین هم گرفته‌اند – مبتلا تناقضند! از یک سمت برخی از سخنان و برخی از تیترهای روزنامه‌ها را نگاه میکنند، که نشانه این هست که همه معنویّات در این کشور از بین رفته است؛ دیگر از انقلاب و از امام خبری نیست و همه چیز به‌دست فراموشی سپرده شده است؛ اینها خرسند میشوند و خیال میکنند که همین گونه است؛ اما بعد فرصت حضور مردم که میرسد – مانند روز بیست و دوم بهمن – ناگهان با سیل عظیم از جانب مردم، با شعار اسلام، با شعار انقلاب، با یاد امام، با بزرگداشت خاطره‌های پُرشکوه سابق رو به رو میشوند! اینها مبتلا تناقضند و نمیدانند که چه کنند؛ بنابراین در طرّاحیهایشان دائماً در حال رفت و بازگشت و تردّدند!

ملت ایران توانسته هست با قدرت خود، دشمن خود را گیج کند. ملت زنده است؛ ملت مؤمن است؛ دلها با اسلام است؛ دلها با امام هست. تا امروز هیچ قدرتی نتوانسته هست دلهای مردم را از محبّت امام و یاد امام و تعظیم و تجلیل شهدا، شهید شدن و ارزش های انقلاب تهی کند. انتخابات هم همین‌طور هست. من ضروری میدانم به این مناسبت، درمورد انتخابات، دو، سه جمله‌ای عارض شوم:

من ضروری میدانم به این مناسبت، درمورد انتخابات، دو، سه جمله‌ای عارض شوم: انتخابات، منحصرا یک پدیده سیاسی نیست. انتخابات، مظهر حضور مردم، مظهر احقاق حق و مظهر قدرت و ابهت ملی برای یک کشور هست. امروز در دنیا – چه در کشور ما و چه در هر جای دیگر – روی این حساب میشود که چند درصد از افرادی که میتوانستند رأی بدهند، در یک انتخابات شرکت نمودند و رأی دادند. از دیدگاه مردم دنیا و تحلیلگران و سیاستگذاران عالم، آن نظامی مستحکم هست که تعداد زیادتری از مردمش در موقع انتخابات پای صندوقها بیایند و رأی بدهند. این نشانه استحکام یک نظام است؛ که بحمداللَّه ما این را در انتخاباتهای گوناگونی که در این سالهای متوالی داشته‌ایم، همیشه نشان داده‌ایم و مردم حضور قویای داشته‌اند. هم حق و هم تکلیف مردم هست که بیایند و سرنوشت کشورشان را به‌دست خودشان معیّن کنند؛ چون که کشور متعلّق به مردم هست. مردم ضروری هست بیایند و با انتخاب درست و به صورت آزاد، قانونگذارانشان را در قوّه مقنّنه معیّن کنند؛ مجریان خودشان را با ترتیبی که در قانون معیّن شده هست، معیّن کنند. این حقّ مردم هست و متعلّق به آنهاست؛ اما تکلیف هم هست. نظام جمهوری اسلامی توانسته هست این حق را در اختیار مردم بگذارد؛ اما در سابق ما این حق را نداشتیم. در نظامهای سابق، مردم از استفاده از چنین حقّی محروم بودند. نظام جمهوری اسلامی این حق را داده است؛ ضروری هست مردم بروند و استنقاذ کنند. گاهی یک رأی یا چند رأی، در سرنوشت یک کشور اثر میگذارد. آ آن فردی که به مجلس رفت، در هنگامه حسّاس – آن‌جایی که رأی یک نماینده میتواند سرنوشت کشور یا یک قشر، یا سرنوشت اقتصاد را معیّن کند – رأی او کارساز می باشد. ارزشمند این هست که در روز انتخابات، ان‌شاءاللَّه همه مردم – زن و مرد، پیر و جوان و هرکس که از جنبه قانونی میتواند رأی بدهد – بروند و رأی بدهند و انتخابات را پُرشور و پُررونق کنند. هرکس که به نظام اسلامی علاقه دارد، در این انتخابات شرکت خواهد کرد. هرکس که به سرافرازی نظام جمهوری اسلامی علاقه‌ای دارد، در این انتخابات شرکت خواهد کرد. پیش‌بینی من این هست: آن‌چنان که ما از این ملت بزرگ و آگاه و هوشمند تا هم اکنون حضور در همه صحنه‌ها را دیده‌ایم، ان‌شاءاللَّه در این انتخابات هم پُرشور و با علاقه شرکت میکند و حضور خودش را اظهار خواهد کرد و در واقعیت طرفداریاش را از اسلام و نظام اسلامی نشان خواهد داد.

نکته دوم این هست که انتخابات ضروری هست در محیط آرام و با صفا انجام گیرد و دور از تشنّج و درگیری و محیط نفرت باشد. بدیهی هست که در همه جا نامزدهای گوناگونی با آراء و عقاید و سلایق متفاوتی می باشند و مردم هم نگاه میکنند و ان‌شاءاللَّه با شناسایی و با تدبّر انتخاب میکنند و رأی خواهند داد. این کار ضروری هست در محیط آرام انجام گیرد. ما چند روز پیش از این، بیست و یکمین سالگرد انقلاب را جشن گرفتیم و چند روز بعد نیز بیست و یکمین انتخابات را در کشورمان برگزار خواهیم کرد. حال، بقیه بنشینند و برای ملت ما غصّه بخورند که این کشور ضروری هست به سمت دمکراسی برود! دمکراسی چیست؟ اگر منظور از دمکراسی، همین حضور و مداخله و شرکت و انتخاب مردم هست، بفرمایید؛ کجای دنیا چنین چیزی را سراغ دارید!؟ آن افرادی که با پول و قدرت سیاسی امریکاییها سالها بر این مملکت حکومت کردند و همه چیزِ این مملکت را به باد دادند، آیا یک بار توفیق یافتند که چنین انتخاباتی را در سرتاسر این کشور به‌وجود آورند!؟ بیست و یک انتخابات، در بیست و یک سال؛ این شوخی است!؟ در تمام این آزمایشهای بیست‌ویکگانه، محیط این کشور تا امروز این‌طور بوده است؛ محیط آرام، محیط صمیمی. محیط خشونت سیاسی و تشنّج سیاسی و نفرت، به حال انتخابات مضرّ هست. آ بنابراین ملت باهمند؛ این دیوارکشیها چیست!؟ یک عدّه با اسمی در گوشه‌ای، یک عدّه با اسمی دیگر در گوشه دیگری، همین‌طور مردم را تکّه تکّه میکنند. البته مردم هم نشان داده‌اند که به این حرفها اعتنایی ندارند؛ این هم آشکار هست. مردم راه خودشان را میروند، کار خودشان را میکنند؛ اکنون هم آنان بروند و کار خودشان را بکنند.

ضروری هست فضا، محیط آرامی باشد. بعضیها با اصرار بر این که قرار هست خشونت و تشنّج گردد، ذهنها را مبتلا تشنّج میکنند؛ نه، مردم چنین قراری ندارند. این‌طور نیست که بگوییم اکنون ما یا اصلاً انتخاب نمیکنیم، یا انتخاب میکنیم و فردی چه میفهمد! بله؛ مردم نمیفهمند که ما چه انتخاب کردیم؛ اما خدای متعال که تعیین میدهد. بنابراین، ضروری هست فضا را، محیط آرامی قرار دهند و همه مواظب باشند. من به این افرادی که همین‌طور یک گوشه نشسته‌اند و فضا را با تشنّج سیاسی و با پُر کردن از موهومات و شایعات، خراب میکنند، نصیحت میکنم که دست از جان مردم بردارند؛ بگذارند مردم کار خودشان را بکنند. دستاورد انتخابات هم هرچه بشود، همه پذیرفته اند. فردی از آحاد مردم و از مسؤولان کشور نخواهد اظهار کرد به چه سبب دستاورد انتخابات این گردید، یا این نشد؛ نه، آن آراءِ مردم هست.

نکته بعدی هم این هست که مجلس ضروری هست مراسمی باشد که بتواند در برابر زورگوییها و زیاده خواهیها و مرعوب کردنها و تطمیع کردنهای قدرتمندان جهانی بایستد و مصالح کشور و ملت را حسابرسی کند و دنبال آن برود. بعضیها زود مرعوب میشوند! من مکررا عرض کرده‌ام که قدرتهای استکباری – یعنی همین قدرتهای سلطه‌گرِ جهانی – که مرتّب روی این کشور و آن کشور دست میاندازند و دولتها و ملتها را زیر یوغ خودش میکشانند، عمده کارشان از ترساندن میگذرد. بدیهی هست این همه که اینها با این انقلاب و با این کشور بدند، اگر قدرت داشتند، تا هم اکنون این انقلاب این‌طور رشد نمیکرد و این‌گونه نمی‌ماند. آ نماینده ضروری هست فردی باشد که مرعوب نشود. چه فردی مرعوب نمیشود؟ آدمی که دلش به خدا متّکی باشد. هنگامی آدم به خدا متوکّل بود، از هیچ‌کس مرعوب نمیشود. (۱) آ(۳) آ این ملت در مقابلشان ایستاد؛ بنابراین نتوانستند. اکنون یک زمان آدم در منزل خودش نشسته هست و مرعوب میشود – این یک نفر آدم هست – اما یک زمان آدم در مسند مسؤولیتی نشسته هست – در مجلس هست، در دولت هست – او اگر مرعوب گردید، واویلاست! مرعوب شدن او، یعنی از دست دادن بسیاری از ابزارها این ملت! نماینده نباید مرعوب گردد.

از سمت دیگر، نماینده نباید مفتون هم بشود.

بعضیها دهانشان که به اندک چیزی از سمت دشمن شیرین گردید، همه چیز را از دست میدهند! اگر بخواهید نماینده‌ای مرعوب نشود، مفتون نشود، مبتلا طمع نشود، سراغ آدم امین و متدیّن بروید.

البته تبلیغات هست. در یکی از این انتخاباتهای اخیرِ کشور امریکا – با این که این همه هم تبلیغات انجام میشود – اظهار کردند سی و چنددرصد از مردم شرکت کردند! خود آنان از این تبلیغات زده شده‌اند؛ اما اکنون بعضیها همان سوغاتی را به این جا آورده‌اند و برای پُر کردن چشم مردم، تبلیغات سبک آنان را انجام میدهند! این تبلیغات ارزشی ندارد. اگر شما تحقیق کردید، ولو خطا هم کرده باشید، خدای متعال اجر خواهد داد؛ خدای متعال مؤاخذه نخواهد کرد. این آزمایشِ بزرگ ملت و دولت و دست‌اندرکاران هست.

یکی گفته هست که ما با دقّت نگاه میکنیم و امید داریم که فلان‌طور آدمها به مجلس بیایند! مردم ضروری هست توی دهان اینها بزنند. آ آن یکی گفته هست که ما مسأله ردصلاحیت‌شدگان را تعقیب میکنیم! مسؤولان کشور خیلی ضروری هست چشمشان باز باشد.

یک روز این کشور با همه امکاناتش در اختیار امریکا و عوامل امریکا بود. انقلاب آمد، مسأله را به‌کلّی دگرگون کرد؛ ملت را مستقل کرد، کشور را مستقل کرد، مراجع کشور را مستقل کرد. اینها کمین گرفته‌اند و سینه خوابانده‌اند، تا لکن بتوانند مجدّداً کشور و منفعت های کشور و مورد ها حیاتی کشور و این ملت را در کام خودشان دریافت کنند. ملت ضروری هست بیدار باشد؛ و بیدار هست. به فضل الهی، حضور مردم در انتخابات و انتخاب مطلوبی که این مردم خواهند کرد، یک بار دیگر امریکا و مستکبران و جایگاه ها صهیونیستی را – در هر جای دنیا که می باشند – ناموفق خواهد کرد.

والسّلام علیکم و رحمهاللَّه و برکاته‌

 

۱) آل عمران: ۱۷۳

۲) آل عمران: ۱۷۳

۳) آل عمران: ۱۷۴


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=77214

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.