تاریخ ارسال : ۰۴ مهر ۱۳۹۵ ساعت : ۱۳:۳۲ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

نیویورک تایمز: اتباع آمریکایی به همراه بوئینگ و ایرباس به ایران خواهند آمد!

نکته حائز اهمیت آن‌جا است که سخنان جان کری و گزارش اخیر نیویورک تایمز را باید تداوم و اتخاذ حداکثر “دیپلماسی ترک ۲” جهت نفوذ همه‌جانبه در کشور جهت تغییر اصلی‌ترین مولفه‌های جمهوری اسلامی ایران چون استقلال، انقلاب‌گری و استکبار ستیزی دانست.

به گزارش شلمچه نیوز، نیوریورک تایمز طی روزهای گذشته در گزارشی به شرایط پسا اجرای توافق شرکت‌های هواپیمایی با ایران پرداخت و مدعی شد که  ورود هواپیمای بوئینگ، دستاویزی برای حضور آمریکایی‌ها در ایران و زمینه‌ساز یک تغییر ساختاری خواهد شد.

 نیویورک تایمز با اشاره به توافق هسته‌ای  نوشت:
این توافق تاثیر مهمی بر حضور ایران در جهان خواهد داشت. بویینگ به زودی دفاتر نمایندگی خود را در تهران باز خواهد کرد و تکنیسین‌های این شرکت هواپیمایی برای آموزش نحوه نگهداری از هواپیماها به ایران خواهند رفت، در کنار آنها، بسیاری از آمریکایی‌ها نیز به ایران می‌روند.
این روزنامه آمریکایی نوشت:
تحلیلگران ایرانی معتقدند دلیل اعطای مجوز واردات هواپیماهای غربی به ایران، ورود شهروندان آمریکایی به ایران بوده است. اجرای قرارداد ایران و بویینگ نه تنها به روحانی اجازه می‌دهد دستاورد ملموسی از تعاملات بین ایران و غرب را به نمایش بگذارد، بلکه دولت را به در دستیابی به اهدافی نظیر عادی‌سازی روابط با آمریکا یاری خواهد کرد.
جالب توجه آن‌که ذوق‌زدگی بی‌حد و حصر این روزنامه از “تغییر بنیادین در روابط”( tectonic shift in relations) از طریق حضور  آمریکایی‌ها در ایران” را باید همان بسط نظریه جان‌کری قلمدد کرد چنانکه وزیر امور خارجه آمریکا در سخنان ماه‌های گذشته خود در اندیشکده اسپن ، تجارت را یکی از بهترین راه‌ها برای تغییر ایران دانست و اعلام کرد:
ما تلاش می کنیم با فکر، این فرایند ( ارتباط با ایران ) را جلو ببریم و تجارت یکی از بهترین راه ها برای ایجاد منافع و اهداف به منظور پیشبرد تغییرات ( در ایران) است. فکرش را بکنید آمریکا با ایران مذاکره و توافقی امضا کرد تا اجازه دهد تحریم ها برداشته شود و البته این کار را کردیم ، اما کشورهای دیگر مثل فرانسه با عجله جلو رفت و شرکت ایرباس با ایران قرارداد بست تا به ایران هواپیما بفروشد و این کار به قیمت جایگاه واشنگتن و بوئینگ و کارگران ما در آمریکا تمام می شد. این کار اصلا برای من معنا ندارد و منطقی نیست. بنابراین من فکر می کنم باید ما آنچه را که دیگران می توانند به ایران بفروشند، به ایران بفروشیم اما نباید به طور کامل از تحریم های اولیه فاصله بگیریم که همچنان به ایران فشار می آورد تا آنها را قانع کند که هنوز کارهای تمام نشده ای وجود دارد و هنوز برخی مسائل وجود دارد که ما تحمل نمی کنیم.
نکته حائز اهمیت آن‌جا است که سخنان جان کری و گزارش اخیر نیویورک تایمز را باید تداوم و اتخاذ حداکثر “دیپلماسی ترک ۲” جهت نفوذ همه‌جانبه در کشور جهت تغییر اصلی‌ترین مولفه‌های جمهوری اسلامی ایران چون استقلال، انقلاب‌گری و استکبار ستیزی دانست.
حکایت اصطلاح دیپلماسی ترک ۲ (یا مسیر ۲ یا مسیر ثانویه) اشاره به تقسیم بندی دیپلماسی به دو مسیر اولیه و ثانویه یا ترک ۱ و ترک ۲ توسط جوزف مانتویل در ۱۹۸۱ انجام می‌کند به این شکل که او در یکی از مقالات خود مذاکرات برای حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات از طریق کانال‌های رسمی و میان دیپلمات‌های رسمی کشور‌ها را دیپلماسی ترک ۱ و گسترش ارتباطات رسمی میان متخصصین، نویسندگان، هنرمندان، ورزشکاران، مقامات دولتی سابق، دیپلمات‌های سابق و کلا اشخاص غیر دیپلمات را گفتگو‌های ترک ۲ نامیده بود؛ تلاش‌های غیر رسمی یک دانشگاه‌ی نروژی که به گفت‌و‌گوهای اسلو و نهایتاً توافق سال ۱۹۹۳ اسلو و دست دادن یاسر عرفات با اسحاق رابین در کاخ سفید انجامید و گفت‌ و گوهای ایران پروجکت که در نهایت به”توافقی موسوم به برجام” را می‌توان نمونه‌هایی از دیپلماسی مسیر دو دانست که نتایج هر دو آن را می‌توان “خسارت محض” دانست.
علاوه بر این نیز سفر آلن ئی گودمن مقام ارشد معاونت تبادل علمی و فرهنگی سازمان سیا در تحت عنوان هیات علمی به تهران در خرداد ماه امسال و حضور خانم کریستینا کلی تحت لوای سرپرست تیم کشتی فرنگی آمریکا در مسابقات جام‌جهانی کشتی ۲۰۱۴ تهران در حالی که حتی یک روز هم سابقه ورزشی نداشت و تنها به خاطر ارتباط کاری با گریگوری سالیوان- کسی که خود را مشاور ارشد وزارت امور خارجه امریکا در ارتباطات استراتژیک با ایران و مجری ایده‌هایی مثل سفارتخانه دیجیتال و سرمایه گذاری ۷۰ میلیون دلاری وزارت امور خارجه امریکا برای نفوذ در زندگی مجازی ایرانیان بوده – باید برای هر عاقلی در کشور نگران کننده باشد.
لذا کاملاً مشخص است که در روابط بین‌الملل همیشه دیپلماسی اقتصادی، دیپلماسی فرهنگی و حتی دیپلماسی علمی ابزارهای پیشبرد سیاست خارجی قدرت‌های بزرگ بوده‌اند و حضور اتباع آمریکایی در ایران در قالب توافق بوئینگ و ایرباس نیز جزئی از همین ابزار محسوب می‌شود؛ شادی بی‌حد و حصر رسانه‌ها و مقامات آمریکایی‌ را باید در همین پازل ارزیابی کرد.
رجانیوز

لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=25840

برچسب ها:
, , , ,

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.