تاریخ ارسال : ۱۲ آذر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۷:۵۹ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

چرا خانم ها با زبان مسلط، همبستگی می کنند؟

روزنامه ایران در گزارشی درج کرد: همه باهم می زنند زیر خنده، زنها حتی بلندتر از مردها. مجری با صدای بلند می گوید: «خانم ها که منحصرا کارشون خریده…» ..» » و چند جمله بعد: «آخ آخ امان از این خانم ها که منحصرا غرمی زنن…» » رو به میهمان بعدی برنامه: «آقا شغلش چیه؟ خانم هم که معلومه منزل دار و…» » و چند لحظه بعد: «خانم ها که منحصرا غیبت می کنن.» » و «خانم ها هم که ماشالله ضروری هست یک جمله رو ۱۰ بار براشون بگی. » بازهم صدای خنده حضار و بازهم خانم ها بلندتر از آقایان.  فضای خنده و شوخی گرم هست. شوخی های جنسی و جنسیتی گوی سبقت را از دیگران شوخی ها ربوده. به چه سبب ضروری هست عقب بیفتند از گفتمان مسلط مردانه؟ به چه سبب ضروری هست کم بیاورند هنگامی توان دارند با شجاعت زیادتری شوخی جنسی و جنسیتی کنند و کلمات جنسیت زده به کار ببرند؟ گاهی جملات شان شوکه ات می کنند و از خودت می پرسی چرا؟ این همه رکیک بودن برای چه؟ بارها این جمله را شنیده ایم که خشونت منحصرا خشونت فیزیکی نیست، خشونت زبانی هم هست…آ آ.. آیا کلمات و جملات خشونت زده به بازتولید خشونت نمی انجامند؟ به چه سبب خود خانم ها هم علی رغم دانستن این ها دوباره هم با هر چیزی شوخی می کنند؛ با تعرض، آزارجنسی، متلک و اذیت کردن کلامی و.

تقلید از شوخی های کوچه بازاری مردانه  چرا؟ به چه سبب آنان به حالت طنز های جنسیتی بلندتر از مردها می خندند؟ آیا همه این ها به محیط پر خشونت دامن نمی زند؟ خشونت خاموش.  تقلید از زبان مردانه مرسوم، استفاده از شوخی های کوچه و بازاری در محیط مجازی نشانه چیست؟ آیا تقلید و استفاده از این واژه ها روانه برای تساوی خواهی هست یا عقب نماندن از قافله مردسالاری؟ پردیس عامری، محقق اجتماعی و نویسنده کتاب «زبان و جنسیت» در اظهار کرد و گو با «ایران »در این باره می گوید: «تقلید از زبان مردانه، دربردارنده شوخی ها، الفاظ، گاهی توهین های کوچه و خیابانی، حرکتی در زمینه جنسیت زدایی و تساوی نیست.»
»عامری با اهتمام بر اینکه این روزها خیلی از خانم ها از الفاظ جنسی به مخصوص در فضاهای مجازی استفاده می نمایند، اهتمام می کند: «بنابه دستاورد های مطالعات، تبعیض های واقعی در جامعه و کلیشه های تبعیض آمیز جنسیتی در فرهنگ، هنگامی برطرف می گردند که مبانی تفکری اشخاص جامعه دگرگونی کرده باشد.  یکی از شیوه های تعیین اصلاح یا جمود تفکری جامعه نیز آنالیز زبانی هست. طبق مطالعات، مورد ها متفاوت نمایش فرودستی خانم ها در زبان، مورد دقت قرار گرفته. .. » 

ژرف تر شدن خشونت های کلامی در جامعه «» به گفته او زبان جنسیت زده و مردساخته، نیازمند شالوده شکنی بصورت کاملاً علمی و نه برمبنای برداشت شخصی ماست و صرفا با این شیوه، میتوان از زبانی که عملکرد بازتولید تبعیض و خشونت جنسی- جنسیتی نداشته باشد، استفاده کرد، نه تقابل با روش های مردانه و یا همان زبان مردسالارانه و مردساخته.  «شوخی های جنسیتی و طنزهای موجود جنسی طبق مرسوم «مرد محورند »و در واقعیت به سبب سلطه مردسالاری و سلطه مردمحوری در فرهنگ ما رسوخ کرده اند.» خانم ها و دخترهای ما که ناخودآگاه فهمیده اند ارزش مسلط جامعه چیست، قصد دارند با این ارزشهای مسلط همنوایی کنند و بگویند از قدرت مسلط جامعه دور نیستند.   او معتقد هست خیلی از خانم ها و دخترهای برای عقب نیفتادن از فرهنگ مسلط جامعه، با شوخی های رکیک جنسیتی همراه می گردند و همنوایی می کنند.  او در ادامه می گوید: «این دخترهای گاهی با خود اظهار می کنند اگر مردی توان دارد با شوخی های جنسی، دوستانش را به چالش بکشاند، من هم توان دارم همین کار را بکنم و برای همین در شبکه های مجازی شاهد خیزی از این نوع شوخی های جنسی و جنسیتی از سوی خانم ها هستیم. »  » او برای سخن هایش نمونه هم می آورد: «به عنوان نمونه برنامه دورهمی که همین چند وقت قبل از تلویزیون پخش می گردید تحت مؤثری همین خشونت های جنسی و جنسیتی بود. در این برنامه هنگامی یک شوخی جنسیتی می گردید، خانم ها زیادتر و بلندتر از مردها می خندیدند که این مسأله در جامعه شناسی بیننده، زیاد ارزشمند هست. چراکه خانم ها برای اینکه از این شوخی ها لذت می برند به آنان نمی خندند لکن می خندند تا بگویند ما نکته این شوخی ها را گرفته ایم و از قافله عقب نیستیم. شوخی هایی که مکررا در فیلم های سینمایی هم تکرار می شود؛ حتی گاهی هنگام پخش این شوخی ها میتوان اخم و خجالت را در چهره مردان دید اما صدای خنده بلند خانم ها در این میان همیشه جلب دقت می کند که احتیاج به آنالیز و تأمل جدی دارد.»

قصدمان منحصرا شوخی است!  مشخص نیست چه رخدادی در ساختارهای زبانی و فرهنگی جامعه در حال شکل گیری هست، اما دستاورد اش این رفتارهاست. » وقتی در محیط مجازی به این شوخی ها خورده گیری می گردد و از این اشخاص خواسته می گردد با مسائل ارزشمند شوخی نکنند یا از کلمات جنسیت زده استفاده نکنند، آنان در جواب اظهار می کنند که حق دارند با همه چیز شوخی کنند. شوخی که هدفش نقد، خورده گیری و اصلاح طلبی نیست، اساساً شوخی نیست و در هیچ چارچوب معرفتی پذیرفته شده ای نیست. شوخی که بازتولید ارتباطات قدرت باشد، هیچ مشروعیتی ندارد.»  این محیط «شوخی برای شوخی» در محیط طنز فعلی جامعه ما مفهومی ندارد و زیادتر شبیه هجو هست. » وی از این خشونت ها با عنوان خشونت های نمادین، خشونت های احساسی وعاطفی و خشونت خاموش اسم می برد: «درخشونت های شخصی، طبق مرسوم مشی تحقیرآمیز وجود دارد و بیشتر انسان ها به این خشونت ها تصویر العمل نشان می دهند، زیرا سویه شخصی مشخص دارند اما در خشونت های کلامی زیرا سویه شخصی وجود ندارد، طبق مرسوم انسان ها نسبت به آن ناراحت نمی گردند و تصویر العمل مستقیم نشان نمی دهند، اما معنایش این نیست که اشخاص جامعه را تهدید نمی کند.»

چرا به خشونت های زبانی بی تفاوتیم؟ «» » «تاکنون تحقیقاتی با کانون «زبانشناسی جنسیت» در زبان فارسی کمتر انجام شده و زیادتر به کاربردهای زبانی متفاوت برای جنس و جنسیت تمرکز شده و کار منسجمی در این مورد انجام نشده و یا مورد دقت قرار نگرفته هست.   »  » کرمی هم با اهتمام بر اینکه در همه دنیا محیط زردی که رسانه های رسمی و غیررسمی تولید می کنند مشکلات زبانی را ترویج می کنند، می گوید: «این رسانه ها می کوشند فضا را مردانه و زنانه کنند و از خانم ها خنده دریافت کنند اما اینکه به چه سبب این بحث از سطح فرهیختگان به سطح توده ها نمی آید جای سؤال هست. بعنوان نمونه قسمت ارزشمندی از سینمای پرفروش ما ازهمین خشونتهای جنسی و کلامی استفاده می نماید، اصطلاحا کارگردان ها، سناریونویس ها و طنزپردازها که انتظار داریم از طبقه نابغه جامعه باشند هم برای جذب بیننده ازکلیشه های جنسی و جنسیتی استفاده می نمایند. »  آ


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=77373

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.