تاریخ ارسال : ۰۸ دی ۱۳۹۵ ساعت : ۲۱:۰۲ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

کسی که الان می‌گوید آقای مصباح در جبهه نبوده، حتی از اهواز هم جلوتر نیامد!

نده یک سؤال از یکی از مخالفان دارم: از اهواز شما جلوتر آمده‌ای؟! سندش را از آقای محسن رضایی بپرسید که چه کسی را می‌گویم. همان کسی که آمد گفت کربلای ۴ شکست خوردید؛ صد هزار نیرو آورده‌ام، کاری هم ندارم تا یک هفته دیگر یک عملیات بکنید. به همین سادگی!

به گزارش شلمچه نوز، تلفن زنگ خورد، آن طرف خط یکی از کارکنان دفتر ریاست بود. بعد از سلام و احوال پرسی گفت «آقای جلالی – مسؤول دفتر حضرت آیت‌الله مصباح- گفتن زود خود را برسونید دفتر»…. وقتی وارد دفتر شدم آقای جلالی هم از اطاق جلسات آمد بیرون، مثل اغلب اوقات به شوخی من را با یک اسم عجیب و غریب و جدید خطاب کردو پس از سلام علیک کردن بی مقدمه رفت سراغ اصل موضوع و گفت یکی از جانبازان جنگ آمده ملاقات حاج آقا، بیا با او مصاحبه کن.

بعد داخل اطاق را نشان داد. آیت‌الله مصباح در حال خداحافظی با چند نفری بودند که به ملاقاتشان آمده بودند. آقای جلالی یکی از حاضرین را نشان داد و گفت ایشان زمان حضور حاج آقا در جبهه همراهشان بوده و الآن آمده ملاقات حاج آقا مصاحبه‌ای راجع به حضور حاج‌آقا در جبهه با او داشته باش. گفتم حاج آقا من دست خالی اومدم، بدون امکانات و بی مقدمه که نمی‌شه مصاحبه کرد…. بالاخره از یکی خودکار گرفتم، چند برگ کاغذ هم از روی میز برداشتم و با ضبط صوت دفتر رفتم تا با کسی مصاحبه کنم که به گفته خودش بیست ونه سال از آخرین دیدارش با حاج آقا می‌گذشت و خاطرات وی می‌توانست خط بطلان دیگری باشد بر هجمه‌ها و ادعاهای کذب ضد انقلاب داخل و خارج علیه آیت‌الله مصباح باشد.
در طول مصاحبه این سؤال ذهنم را مشغول کرده بود که چرا دفتر ریاست از قبل موضوع این ملاقات و مصاحبه را اطلاع نداده بود؛ اگر یک ساعت قبل هم خبر می‌دادند می‌شد با آمادگی و شرایط بهتر مصاحبه را انجام داد تا این‌که اواخر مصاحبه برادر جانباز نکته‌ جالبی را گفت و جواب سؤال من هم در آن بود و آن این‌که وقتی وی تماس گرفته و تقاضای ملاقات با حاج آقا را مطرح کرده اصلاً خود را معرفی نکرده و نگفته که کی هستم بلکه فقط به عنوان یک جانباز وقت ملاقات خواسته و در جلسه و هنگام دیدار با آیت‌الله مصباح خود را معرفی کرده است. تصور کنید آن لحظه چه لحظه شیرین و وصف ناپذیری بوده برای آن دو، دو بزرگواری که هرکدام به نحوی از جان خود در دفاع از این انقلاب مایه گذاشتند.
در خدمت یکی از جانبازان عزیز جنگ تحمیلی هستیم لطفا ضمن معرفی خود، نحوه جانبازی و مجروح شدنتان را بفرمایید.
بسم‌ا… الرحمن الرحیم. علیرضا کریمی هستم جانباز ۷۰ درصد. بعد از این‌که سال ۶۰ برادرم محمدعلی به درجه رفیع شهادت نائل گشتند، راهی جبهه‌های حق علیه باطل شدم و در طول جنگ و حتی دو ماه بعد از جنگ هم در منطقه بودم. چشم‌هایم را در دو مرحله از دست دادم. یک مرحله ۲۲/۵/۶۲ مجروح شد. چشم دیگرم را هم بعد از جنگ به‌خاطر آسیب‌دیدگی که قبلاً دیده بود از دست دادم. در کل، پنج مرحله مجروحیت جنگی داشتم که شامل چشم‌ها، سر، دست و پا، ریه راست، کلیه و تحال چپم است.
از خاطرات حضورتان در جبهه برایمان بگویید.
خاطرات زیادی هست. اما اجازه دهید با توجه به تجدید دیدارم با حضرت آیت ا… مصباح آن هم بعد ۲۹ سال، خاطره ملاقاتم با ایشان را بیان کنم. دی‌ماه سال ۶۵ بود که عملیات کربلای ۵ شروع شد. این عملیات ۴۶ روز طول کشید. من به اتفاق شهید حمید شاه‌آبادی نیروی ویژه و آزاد بودیم که مستقیماً زیر نظر قرارگاه کربلا فعالیت می‌کردیم. البته قرارگاه‌ها عوض می‌شد. قرارگاه خاتم‌الانبیاء می‌شد رمضان می‌شد بستگی داشت به این‌که کدام منطقه باشیم براساس آن، زیر نظر آن قرارگاه قرار می‌گرفتیم. نیروی آزاد بودیم که کارهای برون‌مرزی انجام می‌دادیم. در این عملیات کار ما این بود که وارد گردان‌ها و تیپ‌ها می‌شدیم… ما یک تعداد بودیم که می‌رفتیم داخل آن گردان‌ها، تیپ‌ها خط را کنترل و یا تقویت می‌کردیم و کلاً هر کاری که از دست ما بر می‌آمد برای آن‌ها انجام می‌دادیم. چون در طول این ۴۶ روز ما باید مرتب وارد عملیات می‌شدیم؛ لذا گاهی از فرط خستگی می‌آمدیم جایی استراحت می‌کردیم و به نوبت می‌رفتیم داخل نیروهای عمل ‌کننده. مقر من ساختمان تبلیغات اسلامی شهر فاو بود. شخصی بود به نام آقا بهادر که فامیلیش یادم نیست. با هم دوست بودیم طلبه‌ای بود از ماکو. یک مقطع که من و حمید از عملیات برای استراحت آمده بودیم، رفتم پیش آقا بهادر، او گفت آیت‌ا… مصباح یزدی به اتفاق آقازاده‌هاشون اومدند تو مسجد امام حسن مجتبی(ع) مستقر شدند. شهر فاو دو مسجد داشت؛ مسجد جامع برای اهل تسنن و مسجد امام حسن مجتبی(ع) برای شیعیان بود که خطرناک‌ترین جا بود. مسجد جامع فاو تقریباً در مرکز شهر قرار داشت ولی مسجد امام حسن مجتبی(ع) کنار رودخانه بود.
از این رودخانه غواص‌های زن و مرد عراقی می‌آمدند که بارها ما با آن‌ها درگیر شده بودیم و تلفات داده بودند و خلاصه محل خیلی خطرناکی بود. گفتند هر سه بزرگوار آمدند و محافظ هم ندارند. ایشان ظاهراً نخواستند با محافظ بیایند. این‌قدر خاکی… وقتی با حمید می‌رفتیم خدمت حاج آقا به حمید گفتم قرار نیست ایشان و آقازاده‌هاشان بدانند که ما محافظیم ولی به هر حال ما حواسمان باید به دقت جمع باشد هم شب‌ها از رودخانه باید محافظت کنیم و هم در قالب این‌که وقتی پیش حاج آقا رسیدیم، به‌عنوان مثلاً حالا دو تا رزمنده‌ معمولی. مسجد امام حسن مجتبی(ع) را شهرداری که از تهران اعزام شده بود اداره می‌کرد. جایی که آیت‌ا… مصباح تشریف داشتند نمی‌گم هتل و شهرداری و… بلکه دقیقاً سنگر بود، پارچه مشکی زده بودند. البته آن موقع خودشان متوجه شدند که ما محافظشان هستیم. خیلی بزرگواری می‌کردند حتی سیب پوست می‌گرفتند لطف می‌کردند به ما می‌دادند ایشان می‌فرمودند شما مصداق من المؤمنین رجال صدقوا هستید، بعد می‌زدند به شانه ما…
اصرار داشتیم حاج آقا خیلی آن‌جا نمانند ولی ایشان هم اصرار داشتند که همان جا باشند. حالا این را هم بگویم شخصی که خیلی ادعایش می‌شد، یک روز آمده بود جبهه با محافظ‌هاش! نزدیک همان ساختمان‌های بلوکی مقری بود که بهش می‌گفتند کمیته امداد. آن‌جا ما را دیدند، گفتند کجا؟ گفتم می‌ریم خط. بعد گفتم حاج آقا ببریمتان خط؟ گفت باشه می‌ریم. یکی از محافظانش عکس‌العمل بدی نشان داد. بعد خود ایشون واسطه شد که درگیری بین ما و محافظ‌ها پیش نیاد. و به محافظ‌هایش گفت: من می‌رم تا خط. با هم حرکت کردیم رسیدیم به سه‌راهی که دیگه توپ‌های عراق شدید می‌زدند. ایشان گفت خط کجاست؟ گفتم یک مقداری جلوتر. بعد گفت دیگه برگردیم؛ الان دیگه محافظ‌های ما ناراحت می‌شوند.
حالا این‌ طرف ماجرا آیت‌ا… مصباح یزدی و آقازاده‌هاشون بودند. یادم هست که شب براشون همین ماجرا رو تعریف کردم. منطقه رو توجیه کردم که این منطقه از کجا شروع می‌شه ساختمان‌های بلوکی را رد می‌کنیم می‌رسیم به امام‌زاده سید زکی و جلوتر از آن هم لشکر ۱۶ و بعد کارخانه نمک و آن‌طرف‌تر سه‌راه شهادت و این‌که حد فاصل خط ایران و عراق که از ۱۵۰ متر شروع می‌شد تا بعضی جاها به ۲ کیلومتر می‌رسید. خیلی از سه‌راه شهادت خوش‌شان آمده بود. شب فرمودند ما بریم آن‌جا. عرض کردم که حاج‌آقا خطرناک است. صبح دیدم که ایشان همچنان اصرار دارند بریم اون‌جا. با شهردار فاو هماهنگ کردیم و یک پاترول گرفتیم. ایشان هم گفت نرویم آن‌جا؛ ولی حاج آقا اصرار داشتند که برویم. ایشان تا خطرناک‌ترین جا آمدند.
یادم هست که سه‌راه شهادت به حمید گفتم ماشین را کمی معطل کن تا من با موتور بروم ببینم دید افقی دشمن به ما چقدر است. رفتم و برگشتم. می‌زدند. اما حاج‌آقا انگار نه انگار. شهید شاه‌آبادی سری تکان داد و با سرش اشاره کرد که چه کار کنیم؟ گفتم هیچی؛ حرکت می‌کنیم. آمدیم جلو. حاج آقا خیلی راحت و خونسرد نشسته بود. منم نگران که خدایا از کجا ببریم!
اون‌که لقب چریک روش بود و برای خودش در آن زمان شخصیتی داشت، جرأت نکرد آن مسیر را بیاد! ولی آیت ا… مصباح خیلی راحت با آقازاده‌هاشون رفتند همان جا. یادمه موقع برگشت ایشون به پشت جبهه تا پل بعثت با آن‌ها آمدم. پل بعثت را رد کردیم. این پل خیلی خطرناک بود. میانگین هر ۳ دقیقه یکبار هواپیمایی از جزیره بوبیان می‌آمد و آن‌جا را بمباران می‌کرد. یکی از جاهایی که خیلی خطرناک بود همین جایی بود که ایشان مستقر بودند. یعنی به جز رودخانه و توپ‌های فرانسوی چون نزدیک پل بعثت بود عراقی‌ها با هواپیما مرتب بمباران می‌کردند.
مسجد امام حسن(ع) را می‌فرمایید؟
بله. البته وقتی می‌گویم مسجد، عملاً سنگر بود. یک چیزی داخل پرانتز بگویم. آقای احمد صابری شهردار منطقه ۱۸ آن زمان تهران می‌گفت وقتی فاو آزاد شد، شده بود هتل! شخصیت‌ها و استاندارها و… می‌آمدند به آن‌جا سر می‌زدند ولی نه مثل آیت‌ا… مصباح یزدی که تا این حد بیایند جلو. ایشان خیلی هم اصرار داشتند که شلمچه را ببینند. من هم با خودم عهد بسته بودم که اگر سرم برود این‌جا را دیگر نمی‌برمشان. حمید شاه‌آبادی هم یک سال بعد در عملیاتی در ۷۰ کیلومتری داخل خاک عراق شهید شد.
زمان بازدید حاج آقا را می‌فرمایید دقیقاً چه زمانی بود؟
دقیقاً زمانی بود که عملیات کربلای ۵ در منطقه شلمچه داشت اجرا می‌شد.
از صحبت‌هایی که آیت‌الله مصباح برای رزمنده‌ها داشتند چیزی خاطرتان مانده تعریف کنید؟
بله. همان بحث آیه «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا ا… عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا» بود که در خدمت ایشان گفتم. ببنید ایشان واقعا لطف داشتند. همین چند دقیقه پیش که خدمتشان بودم می‌گفتند که بنده در آن زمان جزء بودم و چیزی نبودم و… در جبهه هم همین‌گونه برخورد می‌کردند. آن قدر متواضع بودند که ما لذت می‌بردیم در کنار ایشان باشیم.
آشنایی شما به چه زمانی بر می‌گردد؟ ایشان را از کجا شناختید؟
به اوایل انقلاب و زمان مناظره‌های ایشان برمی‌گردد. جالب بود آمدند گفتند حضرت آیت ا… مصباح یزدی و آقازاده‌های ایشان آمدند و شما به عنوان محافظ می‌روید؛ چون ایشان محافظ نیاورده‌اند. این خیلی حرف است که من می‌گویم ایشان بدون محافظ آمده بودند آن‌جا. ایشان چند روزی آن‌جا بودند و بدون محافظ هم آمده بودند.
یک سری فضاسازی‌هایی برای آیت ا… مصباح می‌کنند که ایشان در زمان جنگ ارتباطی با جبهه و جنگ نداشتند؛ اما توضیحات شما نشان می‌دهد که حضرت آیت ا… مصباح در آن شرایط بحرانی جنگ و در زمان عملیات کربلای ۵ می‌آیند و از یکی از جبهه‌های خیلی خطرناک و بحرانی بازدید می‌کنند و باعث روحیه رزمندگان اسلام می‌شوند.
بله. جبهه‌های بحرانی در زمان بحرانی. این‌ها که من گفتم مستند است و فیلم حضور ایشان هست. بنده هستم و خود حضرت آقای مصباح هم هستند و آن آقایی که آن زمان شهردار منطقه بودند هم هستند. و وقتی مستندات هست شاید ایشان بخواهند تواضع کنند مثل الان که تواضع می‌کردند و می‌گفتند بنده جزئی بیش نبودم. بنده یک سؤال از یکی از مخالفان دارم: از اهواز شما جلوتر آمده‌ای؟! سندش را از آقای محسن رضایی بپرسید که چه کسی را می‌گویم. همان کسی که آمد گفت کربلای ۴ شکست خوردید؛ صد هزار نیرو آورده‌ام، کاری هم ندارم تا یک هفته دیگر یک عملیات بکنید. به همین سادگی! همان کسی که نه از اهواز جلوتر آمده بود نه آقازاده‌هایش جبهه آمده بودند، همان باعث شد که کربلای ۵ انجام شود و بسیاری از رزمندگان ما به واسطه شهادت و جانبازی و اسارت از میان ما رفتند.
شما مقام معظم رهبری را هم از نزدیک در جبهه‌ها دیده‌اید یا خیر؟
بله خدا را شکر ایشان را چندین بار در جبهه‌ها دیدم و حتی بعد از عملیات مرصاد از ایشان به دلایلی جایزه‌ای دریافت کردم که یادم هست یک کتاب بود و ۲۰۰ تومان پول که آن پول را ۴ نفری از بچه‌های جبهه تا شب خرج کردیم.
یکی از کارهایی که حضرت آقا سال‌هاست آن را انجام می‌دهند دیدار صمیمی و از نزدیک با خانواده‌های ایثارگر دفاع مقدس است. آیا در این سال‌ها ایشان منزل شما تشریف آورده‌اند؟
روز جانباز سال جاری بود که خبردار شدیم مقام معظم رهبری می‌خواهند لطف کنند و قدم بر چشمان ما بگذارند و به منزلمان تشریف بیاورند. نمی‌دانم امیر یا نخست وزیر کویت آن روز به ایران آمد و با حضرت آقا دیدار داشت که برنامه حضور ایشان در منزلمان لغو شد و آقای قمی که برادر سه شهید هستند به عنوان نماینده دفتر آقا تشریف آوردند و یک انگشتر از طرف آقا به بنده هدیه کردند که خیلی برایم مقدس هست.
رجانیوز

لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=35704

برچسب ها:
, ,

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.