تاریخ ارسال : ۱۶ مهر ۱۳۹۶ ساعت : ۰۷:۴۳ 0 نظر چاپ این صفحه چاپ این صفحه

کنایه‌های ناتمام مقامات دولت به دستگاه‌های امنیتی/عجله ظریف برای «هرزگوینیزاسیون» سوریه!

سرویس سیاست مشرق «وبلاگ مشرق» خوانشی روزانه در لابه‌لای اخبار و مطالب رسانه‌های کشور است. ما درباره این خوانش البته تحلیل‌ها و پیشینه‌هایی را نیز در اختیار مخاطبان محترم می‌گذاریم. ۷:۳۰ هر روز با بسته ویژه خبری-تحلیلی مشرق همراه باشید.

*** 

کنایه‌های ناتمام مقامات دولت ولنگار به دستگاه‌های امنیتی

جماران گزارش داد: اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور روحانی، به تازگی و پس از اعلام خبر بازداشت برادرش «مهدی جهانگیری»، طی سخنانی در همایش روز ملی توسعه روستا و عشایر با بیان اینکه فساد در کشور سازمان یافته شده! تصریح کرد:

هیچ خط قرمزی برای مقابله با فساد نیست و هیچ کس در این زمینه مصونیت ندارد، اما هیچ فردی هم حق ندارد به بهانه مبارزه با فساد تسویه حساب سیاسی کند و نهادهای حاکمیتی باید در چارچوب قانون حرکت کنند.[۱]

چند ماه قبل از جهانگیری، رئیس‌جمهور روحانی هم در بخشی از صحبت‌های خود در مجلس شورای اسلامی و هنگام دفاع از کابینه پیشنهادی خود در دولت دوازدهم طی اظهاراتی که واکنش به دستگیری جاسوس هسته‌ای تلقی شد، گفته بود:

«اینکه ما با یک احتمال برویم دنبال کسی و بعد از مدتی روشن شود جرم چندانی نداشته، این برای دستگاه قضایی و اطلاعاتی ما خوب نیست…هنوز هم از رفتار مأمورین با دستگیرشدگان رضایت کامل ندارم. گزارش‌هایی که به من رسیده، در بعضی از موارد، مواردی نیست که مطلوب ما باشد. در این دوره آقای دکتر علوی باید این مسایل را حل کند. البته مشکلاتی هم داریم. ایشان به عنوان رییس شورای هماهنگی اطلاعات این وظیفه را باید محکم در دست بگیرد و باید با کمال قدرت بیاید پشت فرمان شورای هماهنگی. دستگاه اطلاعاتی دیگر هم اگر داریم، باید خودشان را با وزارت اطلاعات هماهنگ کنند؛ این قانون است.»

به گزارش شلمچه نیوز به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست‌جمهوری، روحانی افزوده بود: این جزو قوانینی است که باید اجرا شود نه اینکه یک دستگاهی بیاید با خواهش بین این دستگاه‌ها هماهنگی درست کند. حالا اصل اطلاعات موازی اشکالاتی که دارد سر جای خودش، نمی‌خواهم وارد بحثش شوم.[۲]

*البته این صحبت‌ها شامل تمام کنایه‌ها نیست و مثلا چندی قبل، یک مقام دولتی نیز درباره یک جاسوس هسته‌ای گفته بود که از نظر وی، این فرد مرتکب جرم نشده است!

صحبت‌های این مقامات دولتی و مثلاً «تسویه حساب سیاسی نامیدن بازداشت برادر معاون اول رئیس‌جمهور» در حالی است که همین چهره‌ها پیش از این بارها و بارها از نحوه برخورد دولت سابق با رصد رگه‌هایی از فساد در بدنه آن انتقاد کرده و خود را پیشگام مبارزه با فساد معرفی می‌کردند!

اما اکنون که موعد امتحان فرا رسیده، به جای استقبال از برخورد با شکّیات و پیگیری‌های امنیتی، مبارزه با فساد، دوری از ولنگاری در مقاطع حساسی مثل مذاکرات هسته‌ای و توجه به فعالیت‌های اقتصادی نزدیکان و خویشان دولت و عذرخواهی از مردم بابت اثبات جرم جاسوسی یک نفر در دولت، صحبت‌هایی نظیر حرف‌های بالا را بر زبان می‌آورند.

جالب آنکه مثلاً اسحاق جهانگیری، زمانی در سال ۹۴ و در جلسه ستاد هماهنگی مبارزه با مفاسد اقتصادی گفته بود: «در این دولت نیز هیچ خط قرمزی برای مبارزه با فساد وجود ندارد و هرکس در هر سمتی که باشد، اگر تخلفی از او سر بزند باید مورد بازخواست قرار گرفته و با وی برخورد جدی شود.»[۳]

در اشاره به صحبت‌های جهانگیری مبنی بر سازمان‌یافته شدن فساد در کشور! نیز باید تأکید کرد که علّت اصرار آقای جهانگیری بر همه‌گیر شدن مقوله ممکن‌الوقوع فساد در کشور و یا حرف‌های کسانی مثل آقای پزشکیان مبنی بر اینکه تا گلو در فساد گیر کرده‌ایم![۴] بر ما مکشوف نیست…

مگر نه اینکه فساد مالی در دوران حکومت امام مجتبی(ع) نیز رخ داد و ایضاً مگر نه اینکه کاردار مالی امام موسی‌بن‌جعفر(ع) نیز مرتکب فساد مالی شد و اموال امام را دزدید… آیا آقای جهانگیری نمی‌داند که در مقوله مهم فساد، اصل بر برخورد و عزم راسخ مسئولان کشور برای مبارزه با فساد است نه ممانعت از تک تک انسان‌ها برای رخ ندادن عمل نفسانی فساد!

به سخن دیگر اینکه اگرچه حتی شخص آقای جهانگیری بایستی در بحث شکیّاتی که درباره برادرش و دستگیری او وجود دارد، شفاف عمل کند و پاسخگو باشد اما در عین حال ایشان باید این اصل فلسفی را هم مد نظر قرار دهد که فساد از آنجا که امری نفسانی است، در هر جامعه‌ای حتی در حکومت امام معصوم نیز امکان وقوع دارد و یک مسئول در جمهوری اسلامی بایستی به جای همنوا شدن با کسانی که از اعلام فساد در ایران خوشحال می‌شوند، بر لزوم مبارزه با فساد تأکید کند و عزم راسخ مسئولان نظام برای مبارزه را به رخ دشمنان بکشد.

لازم به یادآوریست که مقام معظم رهبری، زمانی در اشاره به زمزمه‌هایی که قصد دارند کشور را درگیر فساد گسترده نشان دهند، فرمودند:

«ما گفتیم با فساد مبارزه میکنیم -این یک نقطه روشن در نظام است- اما عدّهای می‌خواهند این را به نقطه تاریک تبدیل کنند و بگویند فساد همه جا را گرفته است. نه آقا! فساد همه جا را نگرفته است. باید با فسادِ کم هم -هر جا بود- مبارزه کرد. ممکن است روزنامه‌ای بردارد یک مورد فساد را درشت کند؛ مگر همه جا فساد هست؟ فساد در گوشه‌هایی وجود دارد. انسانها لغزش دارند و دچار گناه می‌شوند؛ باید با این گناه مبارزه کرد. ما وقتی گناهکاریم که با فساد -ولو کمِ آن- مبارزه نکنیم؛ چون گسترش پیدا خواهد کرد. مبارزه با فساد لازم است؛ اما ناامید کردن مردم که بگوییم فساد همه جا را گرفته، یک خطای واضح و ناشی از نادانی و فریب‌خوردگیِ کسانی است که آدم می‌داند خودشان آدم‌های مغرضی نیستند؛ مغرضان که جای خود دارند»[۵]

***

ایران نمی‌تواند در سکوت، نظاره‌گر انفجار منافعش در منطقه باشد

عجله ظریف برای هرزگوینیزاسیون سوریه!

فارس گزارش داد: محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه دولت آقای روحانی، به تازگی در یک مصاحبه درباره برنامه ایران برای بعد از شکست داعش گفت: «ما به درخواست دولت سوریه در این کشور حضور داریم. هر زمانی که حضورمان مورد استقبال نباشد، در سوریه نمی‌مانیم.»[۶]

*به نظر می‌رسد آقای ظریف که زمانی در بحبوحه جنگ سوریه بر خروج حزب‌الله از این کشور هم تأکید کرد[۷] بهتر بود اظهار نظر در این زمینه را به سطح ارشدتری از مقامات کشور واگذار می‌کرد.

زیرا نه تنها سابقه او در زمینه مواضع و اقداماتش پیرامون سوریه سابقه دلچسبی نیست بلکه ایشان تخصصی هم در امور امنیتی و نظامی کلان ندارد.

خاصه اینکه زمانی و در هنگام برگزاری دو اجلاس در وین برای حل مناقشه سوریه، مقولاتی از جانب ایشان و تیم همراهشان پذیرفته شد که به گواه تحلیلگران، خلل‌هایی را در کار مستشاری نظامی ایران اسلامی در سوریه و اقدامات سپاه قدس پدید می‌آورد.[۸]

آنچه که درباره حضور ایران در سوریه باید دانست، اینست که حضور مستشاری ما که می‌تواند یک حضور فیزیکی هم نباشد، لزوما تابعی از استقبال سوری‌ها نیست و ایران نمی‌تواند در سکوت، نظاره‌گر انفجار منافعش در منطقه باشد.

کما اینکه تجربه ما در جنگ «بوسنی و هرزگوین» که به گواه مقام معظم‌رهبری اهمیتی بیش از جنگ ۸ ساله هم داشت، عبرتی بزرگ است.

جمهوری اسلامی ایران به رغم عملکرد تعیین کننده در این جنگ، تقدیم چندین شهید و نجات مردمان قلب اروپا از نسل‌کُشی اما دست آخر با عملگری آمریکا در کنفرانس صلح دیتون، از صحنه سیاسی و نظامی بوسنی حذف شد و نتایجی که به برکت خون شهدا حاصل آمده بود، وسعت بیشتری نیافت.

از طرف دیگر، منطقی نیست که ایران یکّه‌تاز ارض سوریه در مصاف با تروریست‌ها و جنگی بزرگ در مقابل ۸۰ کشور دنیا بوده باشد و اکنون با نسخه آقای ظریف همه‌چیز را دودستی تقدیم دیپلمات‌های ترک و صهیونیست و آمریکا کند با این ژست که «سوریه ما را نخواست»!

گفتنیست، مبحث احتمال «هرزگوینیزه شدن سوریه» از چند سال قبل مورد رصد و اشاره برخی تحلیلگران قرار گرفته بود.[۹]

رسانه‌های کشور نیز به تازگی این مسئله را به اقتراح گذاشته‌اند.[۱۰]

***

تناقض چپ‌ها درباره یک خبر دروغ و یک خبر راست…

محمدصادق جوادی‌حصار از فعالان اصلاح‌طلب و عضو حزب اعتماد ملی، به تازگی در واکنش به بازداشت مهدی جهانگیری، برادر معاون اول رئیس‌جمهور روحانی به روزنامه آفتاب یزد گفته است:

«مهدی جهانگیری و فعالیت‌هایش هیچ ارتباطی به اسحاق جهانگیری ندارد. اسحاق جهانگیری یک شخصیت جدا و متفاوت است. نسبت خونی که به نسبت کاری منجر نمی‌شود. هر کدام مسیر خود را می‌روند. حقیقت ماجرا این است که نمی‌توان رفتار یکی را به حساب دیگری گذاشت. جامعه باید به آن سطح از پختگی و بینش اجتماعی برسد که نسبت کاری و خونی را تمییز دهد. کنش سیاسی اجتماعی و فرهنگی هر کسی را باید در ترازوی شخصیتی آن فرد بگذارند و بسنجند. می‌گویند: گیرم پدر تو بود فاضل، از فضل پدر تو را چه حاصل!»[۱۱]

*صحبت‌های آقای جوادی‌حصار و موضع روزنامه آفتاب یزد درباره اینکه نسبت خونی اثبات‌کننده چیزی نیست، حرف درستی محسوب می‌شود.

اما نکته آنجاست که چرا جریان سیاسی خاص و چهره‌ها و رسانه‌های اصلاح‌طلب در خبر ناصحیح مربوط به فرزند رئیس محترم قوه قضائیه از چنین مقولات درست عقلانی و فلسفی‌ای حرف نزدند؟!

و در حالت خوشبینانه، سکوت کردند و به تماشای ماجرا نشستند…

آیا روا نبود که همین حرف‌ها و بی‌تأثیر بودن نسبت خونی در جرائم آدم‌ها را درباره خبر ناصحیح مربوط به آیت‌الله آملی لاریجانی هم می‌گفتند و برای یک بار هم که شده، خاطره‌ای خوب از عملگری سیاسی خود در ذهن تاریخ باقی می‌گذاشتند؟!

آیا این حدّ از تدبیر را نداشتند که ممکن است در شاکله دولت خودشان هم یک اتفاق بد بروز کند که البته مثل خبر مربوط به ریاست محترم قوه قضائیه، ناصحیح هم نباشد و آنگاه مجبور به التجا به مقولات فلسفی برای کتمان رابطه خود با متهم شوند؟!

قضاوت درباره این تناقض عجیب و غریب را به مخاطبان محترم وبلاگ مشرق واگذار می‌کنیم…

***

۱_ http://www.jamaran.ir/fa/tiny/news-758897

2_ http://www.president.ir/fa/100176

3_ http://fararu.com/fa/news/250182

4_ http://www.afkarnews.ir/fa/tiny/news-461050

5_ http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3130

6_ http://fna.ir/a1h53w

7_ mshrgh.ir/279918

8_ http://www.farsnews.com/printable.php?nn=13941004000858

9_ http://fna.ir/VRYRZP

10_ mshrgh.ir/777290

11_ http://aftabeyazd.ir/?newsid=86160


لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=69032

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.