تاریخ ارسال : ۰۸ آبان ۱۳۹۵ ساعت : ۲۳:۱۲ 0 نظر / 42 بازدید چاپ این صفحه چاپ این صفحه

اوباما تحریم‌های دهه هفتاد را تمدید می‌کند

مجلس نمایندگان آمریکا خود را برای رای دادن به «تمدید بدون شروط جدید» تحریم‌های درحال انقضای ایالات متحده علیه ایران آماده می‌کند و کاخ سفید نیز قصد دارد با کنار کشیدن خود، اجازه دهد این لایحه به یک قانون تبدیل شود.

به گزارش شلمچه نیوز، منابعی در کاخ سفید می‌گویند مجلس نمایندگان آمریکا خود را برای رای دادن به «تمدید بدون شروط جدید» تحریم‌های درحال انقضای ایالات متحده علیه ایران آماده می‌کند و کاخ سفید نیز قصد دارد با کنار کشیدن خود، اجازه دهد این لایحه به یک قانون تبدیل شود.
به نوشته پایگاه خبری «رول‌کال» در این میان، قانون تحریم‌های سال ۱۹۹۶ -دهه ۷۰- با هدف بخش انرژی ایران که پایان سال ۲۰۱۶ منقضی می‌شود، وجود دارد.
اوباما، تمدید قانون تحریم‌ها را وتو نمی‌کند
منابع کاخ سفید تاکید می‌کنند «باراک اوباما» رئیس جمهور آمریکا این تمدید قانون تحریم‌ها را وتو نمی‌کند زیرا دولت به این جمع‌بندی رسیده که این امر مفاد توافق هسته‌ای ایران و ۱+۵ را نقض نمی‌کند.
یک مقام آگاه در این باره به رول‌کال می‌گوید:«استدلال من این است که این لایحه، بعنوان یک «تمدید بدون دخل و تصرف» مورد بحث قرار گیرد».
از سوی دیگر منابع آگاه آمریکایی می‌گویند که «نمایش کاخ سفید» در خصوص تمدید قانون تحریم‌های ایران، به منظور حفظ محدودیت‌های جدید یا مجازات‌ها بر روی تهران است.
حمایت هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات از تحریم ها
«مارک دوبوویتز» رئیس مدیرعامل بنیاد دفاع از دموکراسی با بیان اینکه تمدید قانون تحریم‌های ایران از سوی دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات حمایت می‌شود، گفت علی‌رغم مخالفت کاخ سفید با این قضیه اما در انظار عمومی به‌گونه‌ای وانمود خواهد کرد که اگر چنین چیزی اتفاق بیفتد، شامل تحریم‌های جدید نخواهد شد و فقط تحریم‌هایی است که از سال ۱۹۹۶ بر ایران وضع شده است.
«رایان کاستلو» عضو شورای ایرانیان آمریکا با اشاره به احتمال پذیرفته شدن تمدید قانون مذکور از سوی دولت آمریکا تصریح کرد:«اما ]کاخ سفید[ نگران است کنگره با اضافه کردن بندهای مسموم، توافق هسته‌ای را به خطر بیاندازد.»
این در حالی است که «جاش ارنست» سخنگوی کاخ سفید گفته بود هیچ اطلاعی درباره احتمال وتوی چنین مسئله‌ای ندارد و درباره اینکه رئیس جمهور آمریکا آن را وتو خواهد کرد یا نه، از پیش قضاوت نخواهد کرد.
یک مقام ارشد کاخ سفید پیشتر به رول‌کال گفته بود: «منقضی شدن قانون تحریم‌های ایران بر توانایی ما برای اعمال تحریم‌هایی ]علیه این کشور[ در زمانی که نیاز باشند، تاثیر نمی‌گذارد. مقامات زیادی داریم که مسائل مرتبط با فعالیت‌های موشکی، نقض حقوق بشر، فعالیت‌های شرورانه سایبری و دیگر اقدامات نگران‌کننده را زیرنظر دارند.»
دفتر تحقیقات کنگره درباره قانون تحریم‌های ۱۹۹۶ ضد ایران تصریح می‌کند: «این قانون عضو محوری تحریم‌های آمریکا علیه بخش انرژی ایران از زمان صدور آن در سال ۱۹۹۶ بوده است. اثرات این قانون در ادامه به بخش‌های دیگر از صنایع ایران نیز سرایت کرده است.»
سناتورهای دموکرات اوایل ماه جاری میلادی (اکتبر) در نامه‌ای به «میچ مک‌کانل» رهبر اکثریت سنا ادعا کرده بودند: «تمدید این قانون حیاتی است زیرا ابزار اساسی برای پیشگیری و به عقب راندن انداختن افراد و شرکت‌هایی است که از توسعه سلاح‌های عمومی و کشتارجمعی ایران حمایت می‌کنند.»
رول‌کال تاکید می‌کند که نامزد دموکرات انتخابات ریاست جمهوری آمریکا از حامیان تمدید قانون تحریم‌های سال ۱۹۹۶ ایران است اما به نظر نمی‌رسد دونالد ترامپ موضعی در این خصوص گرفته باشد هر چند او متعهد شده که توافق هسته‌ای دولت اوباما با تهران را که هیلاری کلینتون حامی آن است، از بین ببرد.
قانون داماتو
«قانون داماتو» به نام یکی از سناتورهای جمهوریخواه امریکا نامگذاری شده و سال ۱۹۹۶ – دهه هفتاد- برای اعمال تحریم‌هایی علیه ایران به تصویب رسید. براساس این قانون هر ساله تحریم‌های جدیدی علیه ایران وضع می‌شود که در کنار تمام تحریم‌های یک‌جانبه و چندجانبه، تحریم‌هایی که هر سال با درخواست رئیس‌جمهور امریکا تمدید می‌شود جایگاهی خاص دارد.
بر مبنای این قانون شرکت‌هایی که در سال بیش از ۴۰ میلیون دلار در ایران سرمایه‌گذاری کنند امکان همکاری اقتصادی با دولت امریکا را از دست می‌دهند.
قانون تحریم ایران در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۶ با ۴۱۵ رأی موافق و بدون هیچ مخالفتی در مجلس نمایندگان امریکا به تصویب رسید، هفت روز بعد، این مصوبه از تصویب مجلس سنا گذشت و نهایتاً در پنجم اوت ۱۹۹۶ به امضای رئیس‌جمهور وقت امریکا یعنی بیل کلینتون، رسید. تصویب و امضای این طرح که از این پس به قانون داماتو معروف شد، حاکی از آغاز دور جدیدی از تحریم‌های اقتصادی بود که امریکا علیه جمهوری اسلامی ایران وضع می‌کرد. براساس قانون داماتو که صنایع نفت و در واقع بخش انرژی ایران را نشانه گرفته بود، در وهله‌ نخست تحریم‌های تجاری‌علیه ایران اعمال می‌شد و در مرحله‌ بعد شرکت‌های خارجی از معامله با ایران منع می‌شدند.
دو رکن اصلی
تحریم‌های آمریکا
جرج بوش در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۵ به بهانه مبارزه با گسترش سلاح های کشتار جمعی، دستور اجرایی شماره ۱۳۳۸۲ را صادر کرد. هدف از این تحریم، اعمال محدودیت بر صنایع موشکی ایران، سوریه و کره‌ شمالی بود.
بر اساس این دستور، هر گونه معامله و تراکنش افراد حقیقی و حقوقی امریکایی یا تحت کنترل افراد امریکایی با لیست افراد دخیل یا پشتیبانی‌کننده پروژ‌ه‌های موشکی و کشتار جمعی که توسط وزارت خزانه‌داری و وزارت امور خارجه امریکا اعلام می‌شود، ممنوع است و دارایی‌های تحریم شدگان مسدود می‌شود. این تحریم به گونه‌ای تنظیم شده که افراد خارجی از دیگر کشورها نیز چنانچه با تحریم شوندگان مبادله‌ای انجام دهند، مشمول تحریم واقع می‌شوند. دستور اجرایی ۱۳۳۸۲ به همراه قانون داماتو که بعدها به سیسادا ارتقا یافت، دو رکن اصلی تحریم‌های فراسرزمینی امریکا را تشکیل می‌دهند.
تصویب قانون جامع
تحریم‌های ایران با امضای اوباما
کنگره آمریکا طی برنامه‌ریزی قبلی در ادامه تصویب قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت سازمان ملل، «قانون جامع تحریم‎ها، مسئولیت پذیری و محرومیت ایران» (CISADA) را تصویب کرد که با امضای اوباما در ۱ جولای ۲۰۱۰ اجرایی شد. براساس این قانون شرکت‎هایی که بیش از ۲۰ میلیون دلار در بخش نفت و گاز ایران سرمایه‌گذاری کنند یا سالانه بیش از پنج میلیون دلار در سال بنزین به ایران بفروشند، مشمول مجازات می‌شوند.
وعده لغو تمامی تحریم‌ها در اولین روز اجرای برجام!
دولتمردان پس از امضای برجام، این توافق را «فتح‌الفتوح»، «آفتاب تابان»! «معجزه قرن»! «بزرگترین دستاورد تاریخ ایران»! «نشانه تسلیم همه قدرت‌های بزرگ در برابر اراده ملت»!، «پیروزی بزرگ‌تر از فتح خرمشهر» و… نامیده و تأکید کرده بودند که «در همان روز اول توافق، تمام تحریم‌های بانکی، بیمه‌ای، مالی، حمل و نقل، پتروشیمی، فلزات سنگین و تحریم‌های اقتصادی بطور کامل لغو خواهند شد و نه تعلیق. حتی تحریم‌های تسلیحاتی نیز کنار گذاشته می‌شود!».
این در حالی است که گستاخی آمریکا در پسابرجام هر روز ابعاد تازه تری به خود می‌گیرد. استمرار تحریم سوئیفت، غارت ۲ میلیارد دلاری اموال ایران، اجرای قانون محدودیت ویزا و تصویب تحریم‌های جدید، تنها بخشی از عهدشکنی آمریکا در پسابرجام است.
فشار ایمیلی و گلایه
در کنار توجیه عهدشکنی
نکته قابل توجه این است که با وجود عهدشکنی‌های مکرر آمریکا در پسابرجام، مقامات این کشور در اظهاراتی گستاخانه مدعی شده‌اند که نه تنها به تعهدات خود پایبند بوده بلکه فراتر از آن را هم انجام داده‌اند. مقامات واشنگتن همچنین با گستاخی اعلام کرده‌اند که ایران حق ندارد درباره مسئله لغو تحریم‌ها اعتراض کند.
متاسفانه با وجود استمرار عهدشکنی آمریکا و علیرغم شانه خالی کردن این کشور از انجام تعهدات، مقامات دولت یازدهم و علی الخصوص وزارت امور خارجه هیچ واکنش قاطعی نشان نداده‌اند. فشار ایمیلی! و گلایه در کنار توجیه عهدشکنی، بیشترین تکرار را در رفتار دولت در مواجهه با عهدشکنی‌های آمریکا به خود اختصاص داده است.
استمرار این رفتار توسط دولتمردان، نه تنها گشایشی در توافق هسته‌ای ایجاد نخواهد کرد بلکه گره آن را نیز کورتر خواهد کرد.

کیهان

لینک کوتاه مطلب : http://www.shalamchenews.com/?p=28067

برچسب ها:
, ,

دیدگاه شما

معادله ی امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.